Seventh's Spot

Φωτιά

2012-01-26T22:05:00.000+02:00

Μετά από το βιβλίο aka μαρτύριο του Σίσυφου, με δυσπιστία πήρα το βιβλίο Φωτιά από τα ίδια χέρια. Βαθιά ανάσα και το ξεκίνησα σιγά σιγά. Επειδή οι περισσότεροι σπάνια διαβάζουν βιβλία, να βάλω λίγο ενδιαφέρον λέγοντας ότι πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της best seller τριλογίας Αγώνες Πείνας. Και κυρίως ότι το Μάρτιο βγαίνει η ταινία για το πρώτο βιβλίο.
Επειδή εδώ και χρόνια δεν είμαι λάτρης του μυθιστορήματος, προσπάθησα να βρω κάτι που θα μου λέει κάτι. Η αλήθεια είναι ότι το βρήκα και συνδυασμό με τον ρυθμό του βιβλίου με έκανε να το τελειώσω γρήγορα. Θα το χαρακτήριζα νεανικό καθώς έχει πολύ δράση, ενώ και ο τρόπος που τελείωνε το κάθε κεφάλαιο σου έκανε σε επεισόδιο σειράς που σε αφήνει με την αγωνία.

ΥΓ Ναι, δεν έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο :O

Marmelo/Ζαχαράτος

2012-01-23T18:20:00.000+02:00

Κέρδισα προσκλήσεις και πήγα δυο φορές μέσα σε τρεις μέρες στο Καζίνο, όπου φιλοξενούνταν τα δύο show. Σίγουρα ωραίος ο χώρος (τον είχα επισκεφθεί πριν Bite) αλλά εμένα το ίδιο το καζίνο δε με τραβάει. Άμα ήμασταν 50 χρόνια πριν σε τραβάνε τα φωτάκια και τα παιχνίδια αλλά πλέον δεν. Στο θέμα μας όμως.
Ο Marmelo είναι ένας Έλληνας ταχυδακτυλουργός αλλά κυρίως showman. Πολύ και αυθόρμητο γέλιο, συνεχής αλληλεπίδραση με το κοινό και η 1,5 ώρα πέρασε σαν νεράκι. Να ήταν κι άλλο.
O Ζαχαράτος γνωστός σε όλους, τον είδα και από κοντά. Αν δεν είχα πάει στο Marmelo δυο μέρες πιο πριν θα μου έκανε μεγάλη αίσθηση η επαφή με το κοινό. Ωραίες μιμήσεις, πετυχημένες ατάκες και ο ίδιος ακομπλεξάριστος, ώρες-ώρες έβαζε τα γέλια με αυτά που έκανε. Αξίζει.
Διαφορετικές από τα συνηθισμένα, με κοινά σημεία μεταξύ τους, είναι από τις παραστάσεις που όταν τις θυμάσαι σου αφήνουν ένα χαμόγελο.

<->

2012-01-20T20:59:00.000+02:00

Θυμάμαι ένα επεισόδιο από τα Φιλαράκια που ο Τσάντλερ και ο Ρος περίμεναν με ανυπομονησία να συναντήσουν έναν φίλο τους επειδή ήταν πολύ γαμάτος. Τελικά τους "πούλησε".
Είναι λογικό να επιθυμεί/προσπαθεί κάποιος να συναναστρεφεται με κάποιον που έχει χιούμορ, είναι κάτι, είναι ακόμα και γαμάτος. Αν όμως αυτό αντιστραφεί και αυτός είναι που προσπαθεί να συναναστραφεί/βγει με αυτούς που και αντικειμενικά δεν είναι οι πιο σούπερ της παρέας; Μπορεί αυτοί να μην είναι τόσο εξωστρεφείς για αυτό να μην ακούγονται τόσο. Αλλά όπως και να χει το να πας κόντρα στην κοινή λογική, σε βάζει λίγο σε σκέψεις. Αν είσαι ο Τσάντλερ και ο Ρος είτε τα ενδιαφέροντα σου δεν είναι πολύ κοινωνικά είτε απλά είσαι πιο δυσκίνητος από ότι πίστευες . Αν είσαι ο γαμάτος φίλος τους τότε μάλλον πρέπει να ξαναβάλεις τον πήχυ εκεί που μπορείς και να επαναπροσδιορίσεις τις επιλογές σου για συναναστροφές.

SOPA

2012-01-18T15:27:00.000+02:00

Έχω κάνει κατά καιρούς αναφορές στην λογοκρισία που πάει να περάσει και στο τελευταίο προπύργιο (το internet ντε) αλλά πλέον χτύπησε κόκκινο η κατάσταση.

Και τώρα το ωροσκόπιο

2012-01-12T16:25:00.002+02:00

Η εβδομάδα που διανύουμε μπορεί να χαρακτηριστεί μεταβατική. Λογικό είναι μετά την περίοδο των γιορτών. Αυτό το διάστημα έχετε την τάση να "προστατέψετε" τους δικούς σας. Ίσως το χρειάζονται απλά κάνετε το με έναν ουσιαστικό και όχι παρηγορητικό τρόπο. Στα επαγγελματικά η κατάσταση δεν θα έχει κάποια δραματική ανατροπή ενώ τα αναμενόμενα στραβομουτσουνιάσματα είναι στην διάταξη. Μέχρι τις 18 του μηνός κάνετε ανοίγματα που μπορεί να επηρεάσουν τη νέα χρονιά. Στον οικονομικό τομέα, με την ανάλογη προσπάθεια, σας δίνεται η ευκαιρία να προχωρήσετε σε κάποιες μικρές βελτιώσεις. Μην αφήνεστε! Όσοι έχετε σχέση, εκμεταλλευτείτε την ;) Α, και μην παραμελείτε την ψυχαγωγία. Μπορεί να μην έχετε τόσο ελεύθερο χρόνο στη διάθεση σας όσο πριν αλλά αν κάνετε τις σωστές επιλογές θα περάσετε όμορφα.

Από Δευτέρα

2012-01-08T11:30:00.001+02:00

Αν θυμάμαι καλά, τόσα χρόνια όταν ξεκινούσε το σχολείο μετά τις διακοπές, δεν έτρεχε κάτι. Μια χαρά ήταν οι διακοπές αλλά εντάξει. Φέτος αισθάνομαι όπως αισθανόμασταν μικροί όταν ερχόταν Κυριακή απόγευμα και την επόμενη μέρα είχαμε σχολείο. Ή στραβός είναι ο γιαλός (λειτουργία σχολείου) ή στραβά αρμενίζουμε.
Έβλεπα προχθές κάτι φώτο από την 28 Οκτωβρίου και κάτι φώτο από τα Φώτα. Συμπέρασμα ότι έπεσε πολύ φαΐ και ειδικά πολύ γλυκό αυτές τις μέρες :O Κάτι πρέπει να κάνουμε. Καλό το καθισίο αλλά ~~καλύτερη η ξάπλα~~ καιρός να ξεπιαστούμε γενικά. Όσο για resolutions, τα γνωστά...

Don 't look back in anger

2011-12-30T20:09:00.000+02:00

Να κάνω ανασκόπηση; Μπα. Κοιτάω τα post όλης της χρονιάς αν θέλω να δω τι συνέβαινε/σκεφτόμουν όλους αυτούς τους μήνες. Σίγουρα μου μένει μια άσχημη γεύση από την οικονομική κατάρρευση/οικονομικό στραγγαλισμό. Αλλά και χαμόγελα από τους φίλους που με έκαναν και τους έκανα να περάσουν καλά. Μεταπτώσεις στα επαγγελματικά αλλά και μπόλικες σειρές. Πάρα πολλά μέρη και πολλά νέα άτομα. Μας άφησε αρκετά το 11. Για το 12 τώρα, μακάρι να είναι στέρεα τα πράγματα για να μπορέσουμε να επικεντρωθούμε στα ουσιώδη της ζωής μας. ΄Η το αντίθετο για να την γκρεμίσουμε και να την ξαναχτίσουμε. Μόνο ρευστά να μην είναι. Live for today, tomorrow never comes

Παλιοταινίες

2011-12-26T11:50:00.004+02:00

Παλιά βγαίνανε καλές ταινίες. Τώρα... βγαίνουνε ταινίες σαν να ναι παλιές και τις βαριέσαι όσο δεν πάει.

50/50
Ένας νέος διαγνώζεται με καρκίνο. Η ταινία πιάνει αυτό το καθημερινό και συνάμα τρομερό πράγμα, με έναν τρόπο που είναι από κοντινός μέχρι και συγκινητικός.
Blue Valentine
Μια ρεαλιστική και καλή ταινία. Θέμα της η δύσκολη όσο και όμορφη αρχή μια σχέσης και το σήμερα της που φαντάζει πιο δύσκολο.
The Mill and the Cross
Μια ολόκληρη ταινία βασισμένη σε έναν πίνακα του 16ου αιώνα. Μου κίνησε το ενδιαφέρον. Πέρα από το ότι σου αφήνει χρόνο να σκεφτείς κάποια θέματα και σε γυρνάει στην παιδική αντίληψη ότι οι πίνακες ζωντανεύουν, δεν είχε κάτι άλλο.
The Guard
Διαβάζοντας τις κριτικές περίμενα μια έξυπνη κωμωδία σε στυλ Lock Stock and Two Smoking Barrels, In Bruges. Τη βρετανίλα την είχε αλλά γέλιο δεν είχε. Δεν ήταν άσχημη αλλά μετά από κανένα μήνα θα δυσκολεύομαι να θυμηθώ την υπόθεση της.
Chemical Wedding
Ταινία που έχει γράψει το σενάριο ο Dickinson, έχει σχέση με τον ομώνυμο του δίσκο και παίζει τραγούδια των Maiden. Τι άλλο θες; Παλιά... Δεν υπάρχει λόγος να τη δεις εκτός και αν έχεις όλα τα B-side από το προσωπικό του συγκρότημα ή από τους παλιούς Maiden. Γκου χου - γκου χου
Oldboy
Κάθισα και την είδα περιμένοντας κάτι ξεχωριστό. Δεν το βρήκα αν και μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος θα βρει να πει κάτι υπέρ της.
Kill the Irishman
Μετά από τόσες εκρήξεις αυτοκινήτου, το σκεφτόμουν να πάω στο αμάξι :O Βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Danny Greene, στο Cleveland τη δεκαετία του 70, έχει να κάνει με τα συνδικάτα του εγκλήματος. ΟΚ
Super 8
Ο JJ Abrams και ο Splielberg κοτσάρουν τα ονόματα τους και με το που βγαίνει έχει πολύ θετική απόκριση. Αξίζει λες και αφιερώνεις σχεδόν 2 ώρες να τη δεις: μαλακία σου. Άμα είχες πέσει σε κόμμα τη χρονιά που βγήκε ο ΕΤ ο Εξωγήινος και ξύπνησες σήμερα θα νόμιζες ότι ήταν το sequel με κακό τον ΕΤ :@
Crazy, Stupid, Love
Βλέπεις υψηλές βαθμολογίες και καλές κριτικές, ακόμα και από δυσκοίλια site. Περιμένεις μια έξυπνη και καλή κομεντί που έχει κάτι να πει. Ο πρωταγωνιστής και η Julian Moore (που μόνο σε επιθεώρηση του Σεφερλή δεν την έχεις δει) δεν σε πτοούν. Και ξεκινάει η προβολή: κλισέ σε κάθε πράγμα του, μονόχνωτος 50αρης που ξαφνικά πηδάει ότι μοντέλο βρίσκει, κάγκουρας που ξέρει τα πάντα και η γαμιστερότητα χτυπάει κόκκινο. Και αυτοί οι άνθρωποι γίνονται πλούσιοι συμμετέχοντας σε τέτοιες ταινίες.
The Hangover Part II
Το πρώτο μέρος έχει κάνει τόση αίσθηση που δε θυμάσαι γιατί. Αν δεις το δεύτερο λες θα θυμηθείς. Απλά βλέπεται και σκας και κανένα χαμογελάκι. Για κωμωδία δεν είναι.
Midnight in Paris
Ο Woody Allen κάτι θέλει να μας πει και σε αυτή την ταινία. Γλυκιά και όμορφη, μ' άρεσε και τελικά μου το είπε αυτό το κάτι.
Pirates Of The Caribbean: On Stranger Tides
Ξέρεις ότι θα δεις μια ταινία εποχής που θα γίνεται ότι να ναι. Μόνες απαιτήσεις να έχει μια αρχή και ένα τέλος και να μην παίρνει σοβαρά τον εαυτό της. Τις έπιασε τις απαιτήσεις.

Running Wild - Port Royal

2011-12-21T20:10:00.002+02:00

Πίσω στο 1988, την χρυσή εποχή για τη σκληρή μουσική, οι Running Wild είχαν κατασταλάξει στο πειρατικό τους ύφος. Δεν κατέβαζαν τζάμπα μουσική και ταινίες από το ίντερνετ (κρυάδα) αλλά είχαν πωρωθεί με την πειρατική ζωή. Και κυκλοφόρησαν το Port Royal.
Δε γίνεται να μην σ' αρέσει ο κλασσικός heavy ήχος και να μην ταρακουνηθείς στους speed ήχους τους. Τα γηπεδικά τους ρεφρέν σου κολλάνε. Χαρακτηριστικό το ομώνυμο, που ανοίγει το δίσκο. Το γρέντζο στη φωνή του Rolf Kasparek είναι μοναδικό σε βαθμό που μπορείς να τον φανταστείς ντυμένο σαν τον Calico Jack. Όμως από όλα έχει ο μπαξές: ορχηστρικά (Final Gates), rock (Raging Fire), ύμνους (Uaschitschun).
Από τα hit του δίσκου, το Into the Arena μας μπάζει στη "συμπάθεια" τους για τη θρησκεία. Αλλά εκεί που κολλάς, που η έννοια κολλητικό αποκτά νόημα είναι στο Conquistadores. Λες και είσαι πάνω στο πειρατικό και ο Jolly Roger κυματίζει στο κατάρτι. Άντε κάποια στιγμή και στα λημέρια μας.

Έψιλον

2011-12-17T16:55:00.002+02:00

Κανάλι Ε: σε όποιο σταθμό και να γυρίσεις, ότι εποχή και ώρα να είναι, σχεδόν πάντα στα δεξιά της οθόνης υπάρχει το σήμα Ε. Μάλλον η ομάδα Έψιλον έφτασε.
Βενζινάς: σε ένα βενζινάδικο στη γειτονιά κάθε ΣΚ η τιμή της βενζίνης αυξάνεται 4 λεπτά. Μυστήριο επιπέδου Έψιλον.
Ανακοινώσεις ΟΑΣΘ: κάθε λίγο μέσα στα λεωφορεία ανακοινώνεται ότι γίνονται συνεχείς έλεγχοι. Μάλλον γίνεται με τεχνολογία των Έψιλον γιατί σχεδόν ποτέ δεν έχω δει ελεγκτή.
Καφετέριες και ειδήσεις: ειδικά τα ΣΚ είναι γεμάτες και δεν βρίσκεις ούτε μια γωνιά να καθίσεις. Οι ειδήσεις για 17% ανεργία και ύφεση αφορούν άλλο πλανήτη.

Διαφημίσεις: ως συνήθως παρουσιάζουν αλλιώς τα πράγματα. Τουλάχιστον μερικές είναι πετυχημένες και έτσι ξεπερνάμε ότι σήμερα σου χρεώνουν ακριβότερα αυτό που αγοράζεις.

2011 Top

2011-12-15T20:27:00.001+02:00

Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα λιγάκι για να βρω 7 δίσκους που να μου άρεσαν και φέτος. Πάνε οι εποχές των παχιών αγελάδων. Σκεφτόμουν να βάλω και τους δίσκους που με άφησαν αδιάφορο αλλά παραδοσιακά το post λέγεται Top.

Alice Cooper - Welcome 2 My Nightmare

Απρόσμενα καλή κυκλοφορία! Είχα να προσέξω καινούργια δουλειά του πάρα πολλά χρόνια αλλά άμα το έχεις. Καλοπαιγμένο και στις περισσότερες στιγμές εμπνευσμένο hard rock. Επικίνδυνο να ακουμπάς κλασσικούς σου δίσκους αλλά εδώ δικαιώθηκε.

Amon Amarth - Surtur Rising
Τα παλικάρια το έχουν βρει και δεν το αφήνουν. Μπορεί η θεματολογία να είναι κάπως αφελής αλλά η μουσική και συγκεκριμένα το δέσιμο death με επικές μελωδίες είναι top.

Anthrax - Worship Music
Ξεχασμένους τους είχα και αυτούς. Ο ήχος τους ωραίος, τα τραγούδια τους καλοβαλμένα και τα φωνητικά πολύ καλά. Όχι απλά υπάρχουν αλλά είναι ψηλά το 2011.

Iced Earth - Dystopia

Οι Iced Earth επέστρεψαν. Οι προηγούμενοι είχαν όλα τα φόντα (Barlow, Owens, θεματολογία Something Wicked) αλλά δε φτάνουν αυτά. Ωραία τραγούδια, ωραία φωνή και δύναμη. Η συναυλία εδώ ήταν το κερασάκι.

Machine Head - Unto the Locust
Δεν είμαι από αυτούς που πετούσαν τα ρούχα τους για το Blackening αλλά σίγουρα αποτέλεσε λόγω να τους ξανακούσω και φέτος. Ψηλά στάνταρ και δω, με τα φωνητικά του Flynn να αποτελούν ατού που δένει με μερικές τραγουδάρες όπως το Locust.

Mastodon - The Hunter
Άμα κολλήσεις από το εναρκτήριο άντε να ξεκολλήσεις. Οι τύποι έχουν τον ήχο τους και αφού πιαστείς δεν ξεκολλάς. Δεν είναι Crack the Skye αλλά είναι ψηλά.

Within Temptation - The Unforgiving
Παραείναι εμπορικοί για να ασχολούμαστε ακόμα μαζί τους αλλά η φωνή της Adel είναι τέλεια. Εδώ κατάφεραν και έβγαλαν και κάποια ωραία και πιασάρικα κομμάτια με αποτέλεσμα να κολλήσουν για καιρό στο playlist.

Ματαιότης

2011-12-12T19:29:00.000+02:00

Μετά από 4 ώρες συνεδρίαση για το τρίμηνο που τέλειωσε στο σχολείο, νιώθεις μια παραίτηση. Έφαγες άλλες 4 ώρες από τη ζωή σου μην κάνοντας τίποτα ουσιαστικό: καθόταν ο καθένας και έλεγε τι νομίζει για κάθε μαθητή. Λες και δεν τους ζούμε τόσους μήνες. Αν άξιζε κάτι θα ήταν τρόποι για να αντιμετωπίσουμε καλύτερα την κάθε περίπτωση. Η κορυφαία στιγμή της καφενειακής συζήτησης ήταν όταν ο λαμόγιος καθηγητής του σχολείου, που δεν κάνει τίποτα όταν μπαίνει στην τάξη, είπε ότι για να λειτουργήσει σωστά το σχολείο πρέπει να είχε επανδρωμένο προσωπικό από την αρχή. Και ο βενζινάς από απέναντι το ήξερε αυτό ρε κηφήνα. Αλλά επειδή είναι της συνομοταξίας του διευθυντούλη τον αποθέωσε. Θα χω πάντα μια αλλεργία σε τέτοια άτομα και νοοτροπίες. Και δυστυχώς αυτές μας κυβερνούν σε όλα.

Photopost is back again

2011-12-03T19:26:00.006+02:00

Τα photopost ήταν αγαπημένη κατηγορία. Επιβάλλεται να επιστρέψουν! Πέντε φωτογραφίες σε μία, γιατί δε βοηθάει ο blogger.

Από συνεργείο. Η αφίσα είναι κλασσικά από πορνοπεριοδικό. Respect
Σε άδειο μαγαζί επί της Στρατού ένας τύπος κάθεται σε ένα καναπέ και πίνει τον καφέ του...
Σε στάση χαρτάκι για ιδιαίτερα. Οι 10 πρώτες ώρες δωρεάν. Το προσπερνάμε καθώς η ατάκα "Το λιμεναρχείο της γνώσης, μόλις ξεκίνησε το ταξίδι του! Εσύ θα μείνεις απ' έξω;" κερδίζει κατά κράτος. Ακόμα χτυπάω το κεφάλι μου γιατί δεν πήρα τηλ!
Μια γάτα πάνω στο αμάξι της πιλοτής αδιαφορεί.
Περιμένω παντόφλα :)

Ψηφίστε την αγαπημένη σας και κερδίστε να μην συμμετέχετε σε επόμενο photopost ;)

ΥΓ Επιμένω στην 3η φώτο: "Το λιμεναρχείο της γνώσης, μόλις ξεκίνησε το ταξίδι του!" Από πότε το λιμεναρχείο ταξιδεύει; Ωραία φιλόλογος!

Nightwish - Wishmaster

2011-12-01T20:14:00.000+02:00

Άκουγα τον καινούργιο δίσκο των Nightwish: καλοστημένος, καλογυαλισμένος, περιποιημένος. Δε μιλάμε όμως για αυτοκίνητα αλλά για μουσική. Που είναι οι εποχές που βγάζαν δισκάρες;
Μια δεκαετία και βάλε πριν και χωρίς να τους πολυξέρει κάποιος, κυκλοφορούν το Wishmaster. Χρειάστηκε να περιμένουν κάποια χρόνια για να γίνουν mainstream οι female fronted μπάντες και να δρέψουν τους καρπούς τους. Η φωνή της Tarja είναι αποκάλυψη και κάνει το συμφωνικό power metal τους, ξεχωριστό. Οι μουσικές που γράφει ο Holopainen είναι μοναδικές. Και ο συνδυασμός των δύο δημιουργεί κάτι εκπληκτικό.
Μόνο τα πρώτα τρία τραγούδια φτάνουν για να καταλάβεις γιατί πράγμα μιλάμε. Από κει και πέρα υπάρχουν στιγμές που τους συνδέουν με τις προηγούμενες κυκλοφορίες αλλά ο νέος αέρας παγιώνεται με το ομώνυμο. Οι μελαγχολικές/απόκοσμες στιγμές τους σε πάνε Βόρεια.
Τον ήχο τους τον τελειοποίησαν αργότερα με το Once αλλά εκεί είχε ανοίξει πολύ το παιχνίδι. Ο εγωισμός των δύο κυριότερων παραγόντων χτύπησε κόκκινο και η χημεία διαλύθηκε. Ακολούθησε σήριαλ και κυκλοφορίες που πουλάνε αλλά που δεν φτάνουν το παρελθόν. Κάποια μέρα θα γίνει και το reunion. Μέχρι τότε αναπολούμε τότε που τους είδαμε ακούγοντας τους.

Nothing going on?

2011-11-29T22:16:00.000+02:00

Με όσα συμβαίνουν/συνέβησαν καθόμασταν και κοιτούσαμε έξω και ξεχάσαμε τι συμβαίνει με μας. Λες να μη συνέβη τίποτα ένα μήνα και να χάσαμε και άλλο χρόνο από τη ζωή μας; Τραγικό. Άμα επαναλαμβάνεσαι και δε κάνεις κάτι ξεχωριστό έχεις αυτή την αίσθηση. Και τότε θεωρείς γεγονός ακόμα και να πεταχτείς για ένα καφέ. Μη μιλήσω για στοχοθεσίες γιατί δεν φτάσαμε μέχρι εκεί :O
Και όμως κάτι ψιλοκάνεις. Όχι κοσμοϊστορικό αλλά χτίζεις μια άλφα κατάσταση μήπως και από την απόλυτη ρευστότητα περάσεις σε κάτι πιο στέρεο. Σε ένα κόσμο που το υπάρχω ισχύει μόνο αν συνοδεύεται από γεγονότα, μια τέτοια περίοδος φαίνεται γκρίζα.
Και τελειώνει αυτό το post που πιθανόν δεν θα θυμάσαι ότι το χεις κάνει και όμως που αναφέρεται στο μεγαλύτερο ποσοστό της ζωής μας.

God Bless Ozzy Osbourne

2011-11-28T22:36:00.001+02:00

Ελλείψει συνταρακτικών γεγονότων(;) επιμένουμε μουσικά. Έπεσα λοιπόν κατά λάθος στο ντοκιμαντέρ του γιου του Ozzy για τον πατέρα του. Ναι εκείνο το σπαστικό που βλέπαμε στο Osbournes. Και η όποια προκατάληψη κουβαλούσαμε για τον Jack όχι απλά παραμένει αλλά γιγαντώνεται μετά το τέλος του ντοκιμαντέρ.
Ό,τι έπρεπε να γνωρίζει κάποιος για τον Ozzy, το ξαναβλέπει εδώ. Τίποτα καινούργιο. Άσε που η εξιστόρηση της πορείας του σταματάει κάπου στα τέλη του 80. Και το πράγμα χειροτερεύει καθώς σου αφήνει την αίσθηση ότι τα επόμενα χρόνια ήταν σε μια κατάσταση αλκοολισμού και τίποτα άλλο. Και το αποκορύφωμα; Ότι την απεξάρτηση που δεν κατάφερε από το 1970, την κατάφερε τα τελευταία 5 χρόνια γιατί είδε τον Jack να τα καταφέρνει :@ Ουστ ρε τίποτα. Φάε τα λεφτά του πατέρα σου και γίνε η αρσενική Paris Hilton! Τι σχέση έχουν αυτοί οι celebrity με το metal;
Εκνευρίστηκα, δεν περιγράφω άλλο!

Iced Earth - The Dark Saga

2011-11-23T21:39:00.000+02:00

Ακόμα ένα post που θα προσπεράσουν οι περισσότεροι-ες μόνο από τον τίτλο. Αλλά όπως λέγαμε με ένα φίλο σήμερα, το blog είναι (πλέον) ένα ημερολόγιο για μας-να το βλέπουμε μετά από χρόνια και να θυμόμαστε τι κάναμε τέτοιο καιρό. Αφορμή αποτελεί φυσικά το πρόσφατο live αλλά και οι επιπέδου "λεφτά υπάρχουν" δηλώσεις του Wise One :O
Το 1996 είναι μια χρονιά που όλο το metal ήταν underground. Που κρεμόταν από κάθε κίνηση των μελών του για να ορθοποδήσει. Και τότε βρήκα εγώ και άρχισα να ακούω... Λογικό ήταν να ξεκινήσω από τα βασικά και να αγνοήσω για καιρό την εν λόγω κυκλοφορία.
Ότι 15 χρόνια μετά ακούς και ξανακούς το δίσκο από το πρώτο ως το τελευταίο τραγούδι, χωρίς να προσπερνάς κάποιο, φτάνει. Το ομώνυμο και αγαπημένο κάποιου παλιού φίλου, πιάνει το ρυθμό. Δε χρειάζεται να κοπανάς και να ουρλιάζεις για να χεις δύναμη. Οι μελωδικές-λυρικές στιγμές κερδίζουν τις εντυπώσεις: I Died For You, The Hunter, A Question Of Heaven (δάκρυ). Και οι δυναμικές σε κρατάνε σε εγρήγορση. Αλλά και μια σούπα να ήταν τα τραγούδια με τέτοιο εξώφυλλο έχεις πιάσει τη βάση. Πόσο μάλλον τώρα.

ΥΓ Θυμάμαι που όταν είχα ακούσει το Ghost of the Navigator των Maiden, το ρεφρέν του μου θύμιζε πολύ τη μελωδία ενός άλλου τραγουδιού: ναι το Slave to the Dark είναι ;)

Iced Earth - Live in Thessaloniki

2011-11-21T10:47:00.001+02:00

Πέρασαν κιόλας 12 χρόνια από τότε που τους είχα δει στην ασφυκτικά γεμάτη Υδρόγειο, με τον ιδρώτα να στάζει από τα πρώτα λεπτά. Ο χώρος άλλαξε (το Principal ποτέ δεν θα γίνει συμπαθές με τα ζώα που έχει στην πόρτα), τα μαλλιά του Schaffer γκρίζαραν, ο Barlow είναι παρελθόν αλλά τα υπόλοιπα ήταν παρόντα. Η παρουσία και το πάθος του κόσμου αμετάβλητο, η απόδοση της μπάντας, τα τραγούδια τους.
Με το Wise One στο τιμόνι, το Nick στη θέση του συνοδηγού και εμένα πίσω χαλαρά, ήταν αναμενόμενο ότι θα χαθούμε. Κι αυτή τη φορά ήταν επικό μέχρι να ξαναβρούμε το δρόμο :O Το θετικό ήταν ότι σαν παλιοί δεν πήγαμε από την αρχή του show :P Έτσι λοιπόν είδαμε μόνο τους White Wizzard. Τους είχα τσεκάρει λίγο και περίμενα να δω μια old school μπάντα αλλά από τότε φαίνεται έγιναν "μοντέρνοι". Τέλος πάντων καλούτσικοι ήταν.
Οι Iced Earth πάτησαν το πόδι τους στη σκηνή ένα τέταρτο μετά τις 10. Και από την πρώτη στιγμή ο ενθουσιασμός ήταν έκδηλος. Όπως είναι αναμενόμενο στο παλιότερά τους γινόταν χαμός αλλά και τα καινούργια δεν υστερούσαν. Ευχάριστο ότι έπαιξαν και εδώ το Hunter, ενώ ο μεγαλύτερος χαμός έγινε στο Stormrider. Στις όμορφες στιγμές του live η συμπαράσταση του Schaffer (γιατί ξέρουμε ότι τα εννοεί αυτά που λέει) και το συγκινητικό για τον καθένα Watching Over Me.
Η κολόνια κρατάει ακόμα και με τέτοιες εμφανίσεις, μετράμε από τώρα αντίστροφα για πότε θα τους ξαναδούμε.

Τεστοστερόνη στοπ

2011-11-16T19:22:00.001+02:00

Τη δεκαετία του 90 που ήμασταν έφηβοι, τα πράγματα ήταν αρκετά ξεκάθαρα τι είναι αποδεκτό και χρηστό και τι όχι. Πχ η δημοκρατία ήταν καλή, οι γκέι περιθωριακοί κλπ Έτσι και ο ρόλος του Μπέζου στους Απαράδεκτους ήταν πραγματικά πρωτοποριακός. Τα αγοράκια στο σχολείο που έκαναν παρέα με τα κορίτσια, κατευθείαν τους κολλούσαμε την ταμπέλα και κάναμε αστεία επιπέδου ΑΜΑΝ.
Τα χρόνια πέρασαν και όπως στη μουσική, με τη νέα χιλιετία τα πράγματα χαλάρωσαν και τα όρια ανάμεσα στα πράγματα ατόνησαν. Και φτάνουμε σήμερα με ένα reality με ξεφωνημένες (όχι απλά γκέι) να το προβάλλεται χαλαρά στην τηλεόραση. Δεν είμαι ομοφοβικός αλλά το "πρόβλημα" ξεκινάει όταν διαπιστώνεις ότι από ανεκτικός και χαλαρός, έχεις γίνει μαλθακός. Δηλαδή από εκεί που έτυχε να πας σε ένα gay friendly cafe, περνάς να είσαι ενίοτε σε παρέα με άτομο που ενδιαφέρεται ανοιχτά για άτομα του ίδιου φίλου εκείνη τη στιγμή.
Βέβαια θα μου πείτε τόσο καιρό σε πηδάει η κυβέρνηση, τώρα το κατάλαβες ότι κάτι δεν πάει καλά; Είναι μια άποψη κι αυτή.

ΥΓ Αφορμή ήταν ότι σήμερα πήρα από ένα καφέ ένα περιοδικό που νόμισα ότι ήταν το FAQ αλλά to FAGazine

Φεστιβάλ Μικρού Μήκους

2011-11-13T20:46:00.000+02:00

Μετά την περυσινή αναγκαστική αποχή από το θεσμό επανήλθα δριμύτερος: κάθισα 2-3 φορές για ένα ποτό/καφέ στους χώρους του φεστιβάλ ενώ είδα και 17 ταινίες! Βεβαίως πρόκειται για μικρού μήκους αλλά λεπτομέρειες :P Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη φορά δε μου βγαλε κάποιο χαρακτήρα η διοργάνωση καθώς όταν κάθισα δεν είχε κάτι ιδιαίτερο ενώ και με το πέρας των προβολών δεν υπήρχε κάτι περισσότερο από όταν πας σε έναν κλασσικό κινηματογράφο. Οι ταινίες μικρού μήκους ήταν βραβευμένες από το φεστιβάλ της Δράμας. Οι μεν ελληνικές ως επί τω πλείστον καλές, οι δε ξένες αδιάφορες, μη πω απάλευτες. Για την ώρα φτάνει τόση ποιότητα όμως.

Too old to rock n roll

2011-11-12T18:52:00.001+02:00

Στις 11/11/11 έλαβε χώρα μια συνέντευξη τύπου σε ένα ιστορικό(;) μπαρ. Το στήσιμο άψογο και αμερικάνικο. Οι φήμες που αφηνόταν έντεχνα εδώ και μήνες, είχαν προετοιμάσει σωστά το έδαφος. Η ανακοίνωση αυτά που περιμέναμε. Και έξτρα ότι παραγωγός θα είναι το must όνομα του χώρου τα τελευταία χρόνια.
Άμα επρόκειτο για επεισόδιο του American Idol δε θα μου φαινόταν περίεργο αλλά σίγουρα θα με άφηναν αδιάφορο. Δυστυχώς όμως όλο αυτή η παραγωγή έχει να κάνει με το (νέο) reunion των θρυλικών Black Sabbath. Θα προσπαθήσω όμως να κρατήσω την ουσία και να μην εστιάσω στους λόγους αυτού του στησίματος και του γεγονότος, που είναι τα πολλά λεφτά. Το τρομερά ευχάριστο είναι ότι θα βγούνε σε περιοδεία. Αυτό όμως που με προβληματίζει πιο πολύ από όλα είναι ότι σκοπεύουν να βγάλουν δίσκο. Ήμουν αγέννητος όταν είχαν βγάλει τον τελευταίο με τον Ozzy και είναι σίγουρο ότι μάλλον θα χαλάσουν λίγο από το μύθο τους με μια καινούργια κυκλοφορία.
Too old to rock n roll. Αυτοί ή εγώ θα δείξει...

Φραγκοκρατία

2011-11-10T17:31:00.002+02:00

Μας κάνει πολύ άσχημη εντύπωση η οικονομική εξάρτηση που έχουμε από τους ευρωπαίους δανειστές μας. Πολύ φυσιολογικό. Αλλά δεν πρέπει να μας κάνει και έκπληξη ότι η χώρα μας εξαρτάται από κάποιους.
Από το 1204 που ήρθε η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα και μέχρι τον 20ο αιώνα πάντα υπήρχε περιοχή που να ήταν υπό κατοχή από τους "φίλους" μας τους Ευρωπαίους. Στη νεότερη ιστορία και από τη γέννηση τους ελληνικού κράτους, υπήρχε άμεση και έμμεση εξάρτηση από τις λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις. Τα χρόνια πέρασαν αλλά και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου οι σύμμαχοι για πλάκα κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη. Και τη δεκαετία του 40, ήμασταν υπό τις σφαίρες επιρροής τους. Μη πούμε για τη δικτατορία. Ίσως από το 1974 και για τα επόμενα 35 χρόνια τα πράγματα να χαλάρωσαν. Αλλά μιλάμε για 35 χρόνια. Και τώρα γυρνάμε στα γνωστά μας. Αφού μας αρέσει να είμαστε "Ευρωπαίοι" :@

Reality η Ελλάς

2011-11-01T15:17:00.001+02:00

Τα τηλεοπτικά reality δεν τα γουστάρω. Άνθρωποι χωρίς κάτι ιδιαίτερο εκτίθενται. Προχθές πέτυχα κατά τύχη τον γνωστό άγγλο σεφ που ξεφτίλιζε κάποιους επειδή δεν έβρασαν καλά το κρεμμύδι :@ Και φυσικά δεν πρόκειτο ποτέ να πάρω μέρος σε κάτι τέτοιο.
Η ζωή όμως τα έφερε και συμμετέχω. Παρά τη θέληση μας κάθε βδομάδα ζούμε με ένα νέο πανικό. Αγωνιούμε τι θα γίνει. Στο μεταξύ πέρα από την ψυχική μας ηρεμία χάνουμε και την οικονομική μας. Λες και γίνεται προς τέρψιν κάποιου αδηφάγου κοινού. Το οποίο φαίνεται να βαριέται γρήγορα και έτσι οι εξελίξεις και οι ανατροπές είναι καθημερινές πλέον. Δεν ξέρω ποιος θα νικήσει στο τέλος αλλά εμείς θα είμαστε καλύτερα όταν βγούμε από αυτό.

Τεστ προσωπικότητας

2011-10-25T18:07:00.002+03:00

Βρήκα αυτό το τεστάκι προσωπικότητας στο ίντερνετς και το ενδιαφέρον είναι ότι τα αποτελέσματα μάλλον κολλάνε σε μένα :) Πάμε λοιπόν:
Ας υποθέσουμε πως συμβαίνουν 5 πράγματα ταυτόχρονα την ίδια στιγμή μέσα στο σπίτι σας που απαιτούν την προσοχή σας:

χτυπάει το τηλέφωνο
η φίλη/φίλος σας φωνάζει
κάποιος χτυπάει την πόρτα
έχετε αφήσει τα ρούχα απλωμένα στο μπαλκόνι και έχει αρχίσει να βρέχει
έχετε αφήσει ανοιχτή την βρύση στην κουζίνα και το νερό έχει αρχίσει να ξεχειλίζει από τον νεροχύτη

Ποιο από όλα νομίζετε πως είναι το πιο σημαντικό; Γράψτε με ποια σειρά θα διευθετούσατε τα παραπάνω προβλήματα. Το τι αντιπροσωπεύει η κάθε κατάσταση, στα σχόλια.

Η περίπτωση Φίνκλερ

2011-10-22T20:31:00.002+03:00

Άμα διάβαζα 2 βιβλία τη βδομάδα, δεν θα έκανα ξεχωριστό post για βιβλίο στο blog. Το συγκεκριμένο όμως μου πήρε σχεδόν 4 μήνες να το τελειώσω. Και δεν είχε 44.000 σελίδες αλλά 440. Ούτε ήταν στα Σουηδικά και χρειαζόταν να μεταφράζω κάθε λέξη. Ήταν όμως τόσο αδιάφορο και ανιαρό που δεν παλευόταν. Σε κάθε σελίδα που τελείωνα αναρωτιόμουν με ποια λογική πήρε βραβείο. Και μήπως το διάβαζα λάθος ή έφταιγε που εγώ ήμουν σε άλλη φάση και δεν πιάνω τη λογική του. Όπως και να χει το βιβλίο έχει να κάνει με έναν τύπο και δυο φίλους του και τους Εβραίους στην Αγγλία. Αλλά δε γίνεται απολύτως τίποτα και δε βγαίνει τίποτα. Και ο πιο βαρετός τύπος που γνωρίζετε, σίγουρα θα χει να σας περιγράψει κάτι πιο ενδιαφέρον.
Αυτά για όποιον σκεφτόταν να το διαβάσει ή σε όποιον δίνει βάση στα βραβεία. "Και γιατί το πάλευες ρε φίλε;" Γιατί ήταν δώρο.

ΥΓ Μην είμαστε απόλυτοι, Υπήρχε κάτι στο βιβλίο που άξιζε. Η σελίδα με την αφιέρωση :)

Iced Earth - Something Wicked This Way Comes

2011-10-16T11:32:00.001+03:00

Σαν σπάστης για να χαλάσω τη σειρά του Wise One :@, θα αναφερθώ στο δίσκο που ήταν το peak της καριέρας των Iced Earth*. Μόνο από τον τίτλο αρχίζεις και πορώνεσαι \m/
Εκείνη την εποχή ήμουν σε φάση "οτιδήποτε λιγότερο εμπνευσμένο από τη δισκογραφία των Maiden και όποιος τραγουδιστής δεν τραγουδάει σαν τον Dickinson δε μου λέει κάτι". Με τέτοια οπτική οι Iced Earth μου φαινόταν απλά ΟΚ και ο Barlow συμπαθής. Στην Ελλάδα όμως έχαιραν πολύ μεγάλης αγάπης αν και τότε όποιος άκουγε metal θεωρούνταν γραφικός.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο ξεροκέφαλος Schaffer έβγαλε έναν δίσκο αμερικάνικου power metal που αποτελεί ηχητική συνέχεια του Dark Saga. Οι οπαδοί ακόμα ερίζουν ποιος από τους δύο είναι καλύτερος ενώ όσοι φοράνε παντελόνι σωλήνα διατείνονται ότι είναι το Burnt Offerings :O Η επίθεση ξεκινάει από την πρώτη στιγμή και στην ίδια φάση είναι τα Stand Alone, My Own Savior και Disciples of the Lie. Οι μελωδικές αρετές τους φανερώνονται με το (ραδιοφωνικό) Melancholy, το Blessed Are You και το συναισθηματικό Watching Over Me. Η τριλογία είναι από τις καλύτερες ever και δίνει στον δίσκο την σφραγίδα του. Και φτάνουμε στο all time αγαπημένο μου από την μπάντα: το Consequences. Τόση ένταση, ερμηνεία μελωδία, δύναμη, μελωδία, σημασία μέσα σε 5 λεπτά.
Το ορχηστρικό 1776 είναι κολλητικό και αποτελούσε σήμα ραδιοφωνικής εκπομπής εκείνης της εποχής. Ευχάριστες αναμνήσεις που ολοκληρώθηκαν με τη συναυλία τους στη Θεσσαλονίκη το 1999. Μπορεί να πετάχτηκα μετά το πρώτο τέταρτο να πιω 3 ποτήρια νερό (τύφλα να χει το Νταχάου) και να έφαγα μια αγκωνιά στο σαγόνι (μια βδομάδα δυσκολευόμουν να μασήσω) αλλά αυτά σου μένουν και δείχνουν την ένταση της μπάντας.

* Τον τελευταίο καιρό έχω φάει ένα κόλλημα με τη δισκογραφία τους και ειδικά με το Alive in Athens. Πλέον σκέφτομαι σοβαρά να τους ξαναδώ.

Winter is coming

2011-10-14T18:35:00.001+03:00

Πολύ γρήγορα φέτος. Και μιλώ κυριολεκτικά γιατί από οικονομικής άποψης, θα δυσκολευόμαστε πλέον να τα βγάζουμε πέρα. Ας παρακολουθούμε μόνο και σε λίγο ο Βενιζέλος και οι εθνοπατέρες θα μας κατάσχουν και το αμάξι. Ψηφίστε αυτούς και τον κομματικό στρατό τους. Αλλά για άλλο ξεκίνησα. Το καλοκαίρι ήταν μακρύ και ίσως αυτή η αλλαγή μας φέρει συνήθειες και πράγματα που είναι για πιο κρύες καταστάσεις. Ένα ζεστό ρόφημα σε ένα μαγαζί στο κέντρο*, χουχούλιασμα στο σπίτι, τσουλού, τίποτα δημιουργικό στη δουλειά, κανένα χόμπυ στον ελεύθερο μας χρόνο, λίγη γυμναστική, καμιά εξόρμηση σε κανέναν προορισμό της εποχής. Και άλλα που τώρα δε μου ρχονται.
Αυτά από τη μια πλευρά. Γιατί από την άλλη δεν υπάρχει πλέον επανάπαυση..

*φουλ στην καπνίλα; :@

Υπνοταινία

2011-10-08T21:19:00.001+03:00

Μετά την υπνοπαιδεία , ο νέος όρος είναι η υπνοταινία. Παλιά μου τύχαινε όταν ήμουν κουρασμένος. Πλέον παρατηρώ ότι αυτό που κορόιδευα στη μάνα μου, μου συμβαίνει σε συχνή βάση. Να ταν μόνο αυτό το πρόβλημά μας...

Drive
Οι κριτικές ήταν αποθεωτικές, η ατμόσφαιρα ελκυστική. Τελικά δεν είναι και τίποτα αξιομνημόνευτο. Κρούσμα υπνοταινίας.
Horrible Bosses
Στο τσακ να πάω σε θερινό σινεμά να το δω ήμουν αλλά μάλλον καλύτερα. Καλή φάση με τους τρεις φίλους και μια χαρά βλέπετε αυτή η αμερικανιά αλλά δεν είναι και τίποτα επικό.
Bad Teacher
Την Cameron Diaz την έχουν πάρει λίγο τα χρόνια αλλά στην ταινία και υπό κάποιους hard rock ύμνους, φάνταζε λαχταριστή. Κρούσμα υπνοταινίας.
Happythankyoumoreplease
Ένας τύπος ξεμένει με έναν μικρό και αυτό επηρεάζει τη ζωή του και τον φίλων του, όσο να ναι. Κρούσμα υπνοταινίας.
Incendies
Βαριά ταινία. Δυο αδέρφια μετά το θάνατο της μητέρας τους, ακολουθούν τα ίχνη της στη Μέση Ανατολή. Κρούσμα υπνοταινίας.
Biutiful
Στις φτωχογειτονιές της Ισπανίας ο Bardem προσπαθεί να ζήσει τα παιδιά του, πεθαίνοντας. Ίσως μια μέρα και μεις σε τέτοιο περιβάλλον να κινούμαστε.
Thor
Σκανδιναβική μυθολογία λέω, είχα και πρόσφατο το Game of Thrones. Hollywoodιανή μαλακία.
The Next Three Days
Σε μια νορμάλ οικογένεια, η γυναίκα ξαφνικά βρίσκεται καταδικασμένη ισόβια. Το σοκ μεγάλο, τα χρόνια περνάνε και μέλλον δεν υπάρχει. Ώσπου ο καθηγητάκος παίρνει τα πράγματα στα χέρια του. Τόσο ρεαλιστική που ταυτίζεσαι με τον ήρωα.
Hanna
Προσπαθούν να κάνουν μια ταινία με στυλ. Με και καλά δικό της concept. Με γνωστό cast. Αλλά άμα η υπόθεση είναι της πλάκας, άστο καλύτερα.
Source Code
Σε κρατάει σε όλη τη διάρκεια της με το ρυθμό και το έξυπνο θέμα της.
Love and Other Drugs
Ωραία ταινία. Έρωτας και ασθένεια.
De vrais mensonges
Γαλλική με την ηθοποιό του Αμελί. Γλυκιά.
How Do You Know
Ο Jack Nicholson έχει αραιώσει τις ταινίες που παίζει. Ας διαλέγει καμιά της προκοπής τουλάχιστον. Κρούσμα υπνοταινίας.
The Adjustment Bureau
Δεν την περίμενα και μου προέκυψε πολύ ενδιαφέρουσα. Πως να περιμένεις ότι μια ιστορία αγάπης ενάντια στο σύστημα θα χει ενδιαφέρον; Εκτός και αν είσαι φαν του Μανούσου Μανουσάκη :@ Αξίζει.

The Black League - Ichor

2011-10-07T17:54:00.002+03:00

Δε νομίζω να θυμούνται πολλοί σήμερα τους Black League. Είναι η μπάντα που έκανε ο τραγουδιστής των Sentenced (αδιάφοροι) αφότου αποχώρησε από το συγκρότημα. Το stoner/doom metal τους δεν είναι τόσο downιάρικο όσο των Sentenced με αποτέλεσμα να μου τραβήξει εξαρχής το ενδιαφέρον.
Το 2000 αυτή η πιο rock n roll προσέγγιση φάνταζε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Τις επόμενες χρονιές τα πράγματα έγιναν ένα χωνευτήρι που ξαφνικά όλοι θεωρούνταν metal και αποδεκτοί. Αλλά αυτό είναι γκρίνια για άλλο post. Στο δίσκο τώρα. Τόσο ο ήχος όσο και οι συνθέσεις έχουν χαρακτήρα με αποτέλεσμα να ακούς ξανά και ξανά τα One Colour Black, Avalon, We Die Alone. Αλλά και τα Goin to Hell, Deep Waters είναι χαρακτηριστικά του δίσκου ενώ και οι πιο mid tempo στιγμές του δεν κουράζουν. Τα φωνητικά δίνουν ακόμα περισσότερο όγκο ενώ το άλλο αποτέλεσμα κάνει το δίσκο πολύ σημερινό.
Η συνέχεια δεν ήταν τόσο τρομερή και παρόμοια αλλά το σίγουρο είναι ότι ο Taneli Jarva συνεχίζει ακόμα, κάτι που δεν κατάφερε το πρώην συγκρότημά του.

ΥΓ Θυμάμαι που είχα βάλει ένα φίλο να το τσιμπήσει από τον συγκάτοικό του στα κρυφά :P

...September Ends

2011-09-29T21:31:00.000+03:00

Τα χρόνια περνάνε αλλά το Σεπτέμβρης παραμένει ο χειρότερος μήνας. Και φέτος ήταν από τους χειρότερους ever. Όποιος λέει το αντίθετο είναι τουλάχιστον άκυρος. Το άσμα λέει Wake me Up when September Ends αλλά πλέον νομίζω ότι αυτός ο μήνας πρέπει να αφαιρεθεί! Θα αναφέρω μόνο ένα: η 1η του Σεπτέμβρη αποτελεί την αρχή της Ινδίκτου, από την λατινική λέξη indictio (επιβολή φόρου), την οποία εισήγαγε ο Καίσαρας Αύγουστος. Τραγική ειρωνία!

ΥΓ Νομίζω φορολογούνται και τα post άρα ευκαιρία να τα αραιώσω
ΥΓ 2 Με υγεία και δύναμη θα την παλέψουμε την κατάσταση, γαμώ την εξουσία μου

Once upon a time

2011-09-25T10:50:00.000+03:00

Εδώ και χρόνια το να ακούσεις ή να μάθεις σχεδόν τα πάντα για κάτι και ειδικά μια μπάντα ,είναι το μόνο εύκολο. Fast food. Οι μήνες αναμονής και το ψάξιμο για την κυκλοφορία ενός αγαπημένου γκρουπ ή η ανακάλυψη κάτι καινούργιου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Μεγαλώνοντας έχεις και πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθείς αλλά αυτή του είδους η μαγεία (που την καταλαβαίνει μόνο όποιος την έζησε) δεν ανταλλάζετε με την ευκολία και την οικονομία που προσφέρει η σημερινή κατάσταση. Άλλο να γυρνάς όλα τα δισκάδικα της πόλης με τα πόδια, να προσπαθείς να βρεις έναν δίσκο που θα αρέσει στο φιλαράκι σου για να σου δώσει το άλμπουμ που επιθυμείς. Άλλο να ανακαλύπτεις νέους ήχους από το πουθενά. Να ξεφυλλίζεις ένα μουσικό περιοδικό προσπαθώντας να απορροφήσεις όσα περισσότερα μπορείς και διαβάζοντας μέσα από τις γραμμές να βρεις αυτό που θα σ' αρέσει.
Σα γέρος που αναπολεί τα ωραία χρόνια που τρώγανε μπομπότα και τραχανά ακούγομαι. Σα μεσήλικας που λέει ότι τότε οι ντομάτες είχαν γεύση. Ή σαν τριαντάρης που του λειψε η φάση.

Σημείωση: Στη φώτο CD του Metal Hammer που δεν τα βρίσκεις στο net. Τότε προσπαθούσες να μάθεις τα γκρουπ που περιείχαν και να δοκιμάσεις νέους ήχους...

Dream Theater - Images and Words

2011-09-21T22:50:00.000+03:00

Εδώ και μέρες είχα κατεβάσει και ακούσει τον καινούργιο δίσκο των Dream Theater. Τον άκουσα κανά δυο φορές (γιατί είναι progressive και θέλει ακούσματα κλπ). Ε και μετά ξανάβαλα το Images and Words :O Ξέρω θα πείτε κολλημένος κλπ. Έλα όμως που ο Portnoy επιβεβαιώνει τη συσχέτιση! Βέβαια πέρασαν και δεν ακούμπησαν γιατί αν και δεν είναι άσχημος ο νέος δίσκος, δε μπαίνει δίπλα στο Images and Words.
To 1992 που κυκλοφόρησε το glam/poser είχε πάρει την κατιούσα και μαζί του ότι έμοιαζε οπτικά σε αυτό (metal). Το grunge ήταν μια επιστροφή σε πιο rock καταστάσεις. Και μέσα σε αυτό το κλίμα οι Dream Theater κυκλοφόρησαν τον δίσκο-ορισμό του progressive. Πιστεύω ότι και σήμερα να το ακούσει κάποιος πρώτη φορά, πάλι προοδευτικό και ανανεωτικό θα του ακουστεί! Ειλικρινά δε βρίσκω αδιάφορη στιγμή σε αυτό το άλμπουμ, ενώ εντυπωσιακό είναι ότι τα μακροσκελή κομμάτια του σου φαντάζουν σαν 4λεπτα!
Τέτοιοι δίσκοι δεν ξαναβγαίνουν αλλιώς τι σόι progressive θα ήταν! Let light surround you

Έχουν περάσει μέρες δέκα...

2011-09-18T11:24:00.001+03:00

...από τότε που ανέβασα το τελευταίο post. Είχα ετοιμάσει κάποια που είναι σε πιο χαβαλέ φάση, αλλά απέχουν από τη διάθεσή μου. Το νοσηρό και αβέβαιο οικονομικό κλίμα και κάποια ανάλογα προσωπικά θέματα δε μου βγάζουν όρεξη για χαχαχα και χουχουχου. Ακόμα και στο σχολείο είναι τέτοια η φάση που περισσότερο σε βάζει σε δημοσιοϋπαλληλική κατάσταση. Πρέπει για κάποια πράγματα να καθίσει η μπίλια και με αυτά τα δεδομένα να προχωρήσουμε. Η αβεβαιότητα και η πίεση σε όλους τους τομείς, σε ασφυξιά. Ίδωμεν

Περνάει ο στρατός της Ελλάδος φρουρός

2011-09-08T15:46:00.001+03:00

Η κυβέρνηση θα ανεβάσει το στρατό της αυτό το ΣΚ στη ΔΕΘ. Ούτε η κυβέρνηση που είχε φύγει στην Αίγυπτο τον Β΄Παγκόσμιο δεν είχε τόσο θέμα με την ασφάλεια. Πάντα γίνεται αποκλεισμός του κέντρου και μεγάλα προβλήματα στην κυκλοφορία της πόλης όταν έρχονται εδώ οι άρχοντες. Αλλά αυτή τη φορά διαβάζουμε για νέα "όπλα" και πολλές χιλιάδες αστυνομικούς. Γιατί δεν το κάνουν όπως οι συνεδριάσεις των G7 κλπ να πάνε σε κανένα απομονωμένο μέρος, σε καμιά βραχονησίδα; Ή καλύτερα και εκτός Ελλάδας. Και γιατί να έρθουν δηλαδή; Αφού η πραγματική κυβέρνηση (Τρόικα) θα έρθει σε λίγες μέρες. Εσάς τι να σας κάνουμε και γιατί να σας ταΐζουμε;

Κουνούπια

2011-09-07T15:04:00.002+03:00

Αυτό το καλοκαίρι, όταν ξυπνούσα έβρισκα συχνά δίπλα στο μαξιλάρι μια πορτοκαλάδα και μερικά μπισκότα. Όχι δεν ήταν η καλή μου αλλά τα κουνούπια που αφού μου ρουφούσαν το αίμα μου άφηναν και της αιμοδοσίας :O Τόσα τσιμπήματα δεν είχα όλα τα προηγούμενα χρόνια μαζί! Ποιου Δυτικού Νείλου, εμένα θα με τσίμπησαν και του Ανατολικού Αμαζόνιου :@ Και από ένα σημείο και μετά με τσιμπάγανε και απόγευμα (στη Σαμοθράκη) αλλά τις τελευταίες μέρες και πρωί-πρωί. Κωλοκούνουπα

House GR

2011-09-06T15:55:00.000+03:00

Υποσυνείδητα επηρεασμένος από την σειρά, επισκέφθηκα έναν γιατρό του ΟΠΑΔ, όχι γιατί είχα κάτι επείγον αλλά για μια ενόχληση από καιρό. Και o γιατρός σαφώς επηρεασμένος με βαλε να κάνω εξέταση στην εξέταση. Χρήμα δε μου κόστισαν αλλά χρόνο σίγουρα. Μετά όμως ο House προχωρά σε κάποιες θεραπείες και στο τέλος σώζεται ο ασθενής. Ο συγκεκριμένος δεν έχει εμπεδώσει αυτό το κομμάτι της σειράς. Ρε παλικαράκι, το να κάνω τις προφανείς εξετάσεις και στο τέλος να μην μου πεις τίποτα της προκοπής να διορθώσω την κατάσταση, δεν συνιστά ιατρική. Αν δεν υπάρχει ή μπορείς να μου προτείνεις κάτι ουσιαστικό, τότε στείλε με τουλάχιστον σε κανέναν House.

ΥΓ Όταν βλέπεις πτυχίο ξένου πανεπιστημίου, ας δοκιμάσεις πουθενά αλλού την τύχη σου καλύτερα

Μιλτιάδης Πασχαλίδης – Έχουν Περάσει Χρόνοι Δέκα

2011-09-04T19:35:00.000+03:00

Από τους 640 καλλιτέχνες που έχω στο Winamp, μόλις οι 7 είναι Έλληνες. Και ο ένας από αυτούς είναι ο Μίλτος Πασχαλίδης.
Πριν κάποια χρόνια έτυχε να βρεθώ στο Μύλο όπου βρισκόταν για μια σειρά εμφανίσεων. Ζήτημα ήταν να θυμόμουν κανά δυο τραγούδια του αν και τον είχα δει ως φοιτητής. Δεν τον είχα όμως σε κακή εκτίμηση. Και μετά τη συγκεκριμένη εμφάνιση έψαξα και βρήκα το πιο κοντινό σε κείνο το live του.
Με best of τραγούδια και συμμετοχές από σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες (Παπακωνσταντίνου, Μητροπάνος κλπ) είναι δίσκος που απογειώνει τις studio εκτελέσεις και δίνει διαφορετικό χρώμα σε πολλές από αυτές. Πχ το Παραμύθι με Λυπημένο Τέλος στην πρώτη περίπτωση και Σαν των ματιών σου τις βαφές στη δεύτερη.
Αγαπημένος δίσκος που με κάνει να προσπαθώ να βλέπω ζωντανά τον Πασχαλίδη. Που μετά από ακούσματα ανακαλύπτω και άλλα κρυμμένα διαμάντια. Τελευταίο ο Ερωτόκριτος (άργησα αλλά το έμαθα).

Rage Against the Screen

2011-08-30T15:49:00.002+03:00

Καλοκαίρι ή χειμώνας δεν έχει σημασία. Δουλειά ή σπίτι πάλι δεν έχει διαφορά. Περνάμε (με τη θέλησή μας) πολλές ώρες μπροστά σε μια οθόνη. Οθόνη τηλεόρασης και οθόνη υπολογιστή κατά κύριο λόγο. Και στην πρώτη απλά αποσβολωνόμαστε. Στη δεύτερη μετά από κάποιο χρονικό διάστημα πάλι αποσβολωνόμαστε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε από πάνω. Το χειμώνα θα χουμε και παραπάνω δικαιολογίες αλλά μία είναι η λύση: απεξάρτηση βρίσκοντας πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθούμε. Δεν θα είναι εύκολο αλλά θα προσπαθήσουμε. Waaaaake Uuup!

Μακροχρόνιες σχέσεις/μη-σχέσεις

2011-08-28T17:59:00.000+03:00

Παρατηρώντας τι συμβαίνει γύρω μου όσον αφορά τον ευαίσθητο τομέα των σχέσεων (sic) μια γρήγορη διαπίστωση είναι ότι υπάρχουν δύο καταστάσεις:

Μακροχρόνιες σχέσεις
Μακροχρόνιες μη-σχέσεις

Το 99% όσων γνωρίζω (συμπεριλαμβανομένου και μένα) βρίσκονται σε μια από τις δύο καταστάσεις. Σπάνια κάποιος θα κάνει κάτι περιστασιακό ή σχετικά σύντομο πλέον. Ίσως είναι και η ηλικία που έχουμε φτάσει που σιγά-σιγά οι περισσότεροι κατασταλάζουν στις επιλογές τους. Ίσως και να χουν μάθει σε αυτή την κατάσταση. Αυτό το τελευταίο φαίνεται να ισχύει περισσότερο για το 2. Όπως και πιθανότατα οι περισσότεροι από το 2 θα ήθελαν να είναι στο 1 αφού δεν έχουν κάτι πιο free. Συμπεράσματα και τα αίτια των δύο καταστάσεων μπορεί να βγάλει ο καθένας, ιδιαίτερα αν ανήκει σε αυτές τις δύο.

Sepultura - Beneath the Remains

2011-08-26T10:34:00.002+03:00

Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τους παλιούς καλούς Sepultura, που αυτά που μας τους θυμίζουν πια, είναι το groove των Soulfly και η επιθετικότητα των σημερινών Sepultura. Τότε όμως αυτά έδεναν τέλεια και παρά την ξερή παραγωγή κυκλοφόρησαν δίσκους-σημεία αναφοράς.
Από τους τρεις κορυφαίους τους θα επιλέξω αυτόν που είχα πιο παραμελημένο και κάπως αδικημένο. To Beneath the Remains είναι καθαρά thrash δίσκος με δικό του όμως χαρακτήρα. Οι καταιγιστικές του στιγμές σε κάνουν να προσπαθείς να επανέλθεις και να τρέξεις να ελέγξεις όλη την τότε δισκογραφία τους. Stronger than Hate, Slaves of Pain,το ομώνυμο. Και μόνο αυτά θα έφταναν να τον κάνουν διαχρονικό. Υπάρχει όμως και το Mass Hypnosis και το Lobotomy (γιατί όχι) που συμπληρώνουν το κοκτέιλ. Και αφήνω τελευταίο, το για χρόνια παρεξηγημένο υπερκομμάτι Inner Self. Μέχρι που είδα τον χαμό στο pit τότε στο Rockwave του 2004, το είχα για μάπα. Noncomformity in my Inner Self!

Χουβαρδαλίκι

2011-08-24T21:27:00.001+03:00

Κρίνοντας εξ ιδίων θα ένοιωθα άβολα σε κάποιες περιπτώσεις όταν με κερνάνε-μου προσφέρουν και γω δεν ανταποδίδω. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όχι μόνο μου βγαίνει το ανταποδοτικό αλλά θέλω με τον τρόπο μου να ευχαριστήσω τον άλλον όταν κάνει μια γενναιόδωρη κίνηση. Βέβαια θέλει τον τρόπο του γιατί αλλιώς γίνεται γελοίο. Όταν πχ πας να κάνεις τον λεφτά και τον χορηγό γιατί θα κεράσεις έναν καφέ, κάπου το χεις χάσει. Έτσι όταν γνωρίζω άτομα που είναι επί της ουσίας γενναιόδωρα και "χουβαρντάδες" (και σε αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο το Ε1 τους) χαίρομαι να κάνω παρέα μαζί τους. Η μιζέρια και η μη ανταπόδοση δεν είναι από τα αγαπημένα μου.

Μπιτς Μπαρζ

2011-08-23T10:27:00.000+03:00

Πολύ θάλασσα φέτος. Από Ιούνη έως τώρα μουλιάσαμε. Και ακόμα έχουμε. Πολλές από τις φορές θα πας σε μπιτς μπαρ. Από κάτι καινούργιο και μόδα, πλέον έχουν γίνει δεδομένο. Άμα πας θάλασσα και δεν πας σε μπιτς μπαρ, νιώθεις και φτωχός! Και τι σου προσφέρουν;

Δε βρίσκεις να καθίσεις αν πας κατά τη μία.
Έχει κρατήσεις και PR.
Δεν χρεώνουν τις ξαπλώστρες (συνήθως) αλλά σου βάζουν καπέλο στις τιμές. Κοροϊδία.
Έχει και κει παιδάκια!
Αξίζει μόνο προς απόγευμα αν έχει κανένα παρτάκι.

Game of Thrones

2011-08-17T10:55:00.000+03:00

Αν την αντιμετώπιζα σαν μια αμερικάνικη σειρά θα την έλεγα πειραχτικά Gay of Thrones. Έλα όμως που τα βράδια στη Σίβηρη περιμέναμε με προσμονή την ώρα να βάλουμε να δούμε επεισόδια της σειράς πάρα να βγούμε στα μπαρ της Χαλκιδικής. Με πείραξε ο ήλιος; Ίσως.
Βασισμένο σε ένα βιβλίο φαντασίας, διαδραματιζόμενο σε έναν κόσμο μεσαιωνικό αλλά όχι πραγματικό, παρακολουθούμε ένα πλέγμα ιστοριών γύρω από το βασιλικό θρόνο και όχι μόνο. Οι ανατροπές είναι αναπάντεχες, οι χαρακτήρες όχι κλισέ και το ενδιαφέρον αμείωτο. Δηλώνω φαν της εποχής (τα power/epic ακούσματα επανήλθαν στο playlist μου) και σε συνδυασμό με το καλό και καθόλου ανιαρό-αφελές σενάριο αδημονώ ήδη για τη συνέχεια της σειράς την επόμενη χρονιά.

Winter is coming…

Σημείωση: Η δεύτερη σεζόν ξεκινάει 15 Απριλίου 2012 :@

Communication Breakdown

2011-08-16T10:56:00.000+03:00

Και όταν λέω communication εννοώ την επαφή με την επικαιρότητα, με το τι τρέχει. Ιντερνέτ δεν είχα για 12 μέρες, ούτε και τηλεόραση. Στο ράδιο τα πολύ βασικά. Οι κλασσικές έξοδοι το βράδυ ατόνησαν. Ο «διαφορετικός» τρόπος ζωής δε με άλλαξε αλλά ούτε φυσικά με χάλασε. Βρίσκεις χρόνο για άλλα σημαντικά πράγματα, γλιτώνεις λίγο τη βαβούρα του γύρω σου. Καλύτερα ή να ασχολείσαι ουσιαστικά με το τι συμβαίνει (σε σημείο παρέμβασης) ή να μην τα χεις συνέχεια πάνω από το κεφάλι σου.
Η ανασυγκρότηση έγινε σε ένα βαθμό, κάποια μικρή προετοιμασία για το φθινόπωρο, προχωράμε.

Βαθύ καλοκαίρι

2011-07-26T17:49:00.000+03:00

Η θερμοκρασία ψηλά αλλά ανεκτά - πάω Χαλκιδική για πιο δροσιά.
Ο κόσμος αρκετός αλλά η κίνηση ανεκτή - πάω Χαλκιδική για πιο πολύ.
Οι παρέες καλές και παρούσες - πάω Χαλκιδική για να δω και άλλα άτομα.

Και επειδή πολύ Χαλκιδική έπεσε θα πεταχτώ και προς Σαμοθράκη για κανένα τριήμερο :)
Τα ρουχαλάκια που θέλαμε τα τσιμπήσαμε, τα gadgetάκια μας επίσης άρα καιρός να αφήνουμε την πόλη. Υγεία και λίγη καλοτυχία να χουμε και θα περάσουμε ωραία και στο βαθύ καλοκαίρι. See ya

Ενημέρωση

2011-07-22T02:26:00.001+03:00

Φυσικά και δεν παρακολουθώ τηλεόραση για να ενημερωθώ ούτε και περιμένω από γνωστές φυλλάδες αντικειμενικότητα. Κατά λάθος "ενημερώθηκα" από το Mega χθες το βράδυ, για ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ των ταξιτζήδων. Όταν θίγονται οι τσέπες των μεγιστάνων του μεγάλου καναλιού αυτοί είναι οι τίτλοι. Όταν οι κινητοποιήσεις γίνονται στο κέντρο της Αθήνας τότε "ενημερωνόμουν" απλά για την απεργία των ταξιτζήδων για το άνοιγμα του επαγγέλματος...
Τη δουλειά τους κάνουν τα αφεντικά του καναλιού. Το μέρος της κοινής γνώμης που θα φέρουν με το μέρος τους είναι το πρόβλημα.

μΠΑτΣΟΚ

2011-07-19T16:40:00.001+03:00

Κοιτούσα εικόνες από τα γεγονότα στο Σύνταγμα πριν από σχεδόν 20 μέρες. Δε μπορείς να μην συμπεράνεις μετά από αυτό, ότι η κυβέρνησή μας είναι τόσο σοσιαλιστική όσο λαϊκή είναι η δημοκρατία της Βόρειας Κορέας. Το γνωστό "μαστίγιο και καρότο" έχει αντικατασταθεί από το "μαστίγιο και φόρος". Και ναι, ξέρω ότι οι άνθρωποι θέλουν να μας σώσουν από τη χρεωκοπία (που οι δικές τους κυβερνήσεις μας οδήγησαν) αλλά περισσότερο να κάνουν τους θεούς. Τελευταίο παράδειγμα ο Ραγκούσης που πήρε πίσω αυτά που συμφώνησε ο προκάτοχος του στην κυβέρνηση οδηγώντας τα πράγματα στα άκρα με τους ιδιοκτήτες ταξί.

Επιστρέφοντας από την Χαλκιδική το τριήμερο, ειλικρινά είναι σα να μιλάμε για διαφορετικές χώρες. Προσπαθώ να καταλάβω αν όλος αυτός ο κόσμος έχει άδεια, είναι από το εξωτερικό ή δεν τον πιάνει η κρίση. Εκεί που δεν αναρωτιέμαι είναι που βλέπω την αύξηση στις τιμές των προϊόντων. Κοπανήστε και κονομήστε από τον έλληνα τουρίστα. Η κρίση τελικά είναι για τους αστούς

Kyuss

2011-07-13T13:19:00.000+03:00

Άλλη μια βδομάδα πέρασε και η κατάσταση δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Το jet lang είναι πολύ ισχυρό φαίνεται :P Και η αυξανόμενη ζέστα σε κάνει να είσαι σε κατάσταση λιωσίματος. Τι στο καλό, θα συνηθίσω και θα κάνω και δυο πράγματα γιατί αλλιώς τζάμπα το καθισιό. Σε μια τέτοια κατάσταση είναι δύσκολο να προκύψει κάτι πολύ ενδιαφέρον και δημιουργικό και οτιδήποτε ιδιαίτερο προκύπτει από τις φιλικές συναναστροφές.
Υπό αυτές τις συνθήκες (και δεν βάζω τις γενικότερες οικονομικές που είναι πάντα σκούρες) κινείσαι πολύ βραχυπρόθεσμα: για παράδειγμα δεν έχεις σκεφτεί με ποιους θα σαι το ΣΚ. Ελπίζω το επόμενο post να έχει να "πει" κάτι περισσότερο και ουσιαστικότερο, αυτό δεν είναι το ζητούμενο;

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν

2011-07-05T19:24:00.000+03:00

Έχει συμπληρωθεί μια βδομάδα από τότε που επέστρεψα και να πω την αλήθεια δεν το χω καταλάβει. Ίσως οφείλεται στις μικρές εκκρεμότητες, τα πάνε έλα, τις συναντήσεις και έχουμε φτάσει στις 5 Ιουλίου. Οι εντόνες ημέρες πριν αυτή τη βδομάδα δεν ξεχάστηκαν αλλά σε λίγο θα θεωρούνται μακρινό παρελθόν...
Ανεβαίνοντας και αφού ξαναλλάζω κεφάλαιο, προσδοκώ κάτι καλό, διαφορετικό και ενδιαφέρον. Βέβαια οι αλλαγές δε γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη αλλά χθες σε μια μπυροποσία όταν ανέφερα επιγραμματικά τις αλλαγές της τελευταίας χρονιάς, είχαν μαζευτεί πολλά. Και εν μέσω τόσων γεγονότων, μου κάνει εντύπωση ότι κάποια πράγματα είναι όπως τα άφησα. Ίσως επιφανειακά αλλά σίγουρα από άποψη γεγονότων και νοοτροπιών. Εγώ πάλι δεν ήμουν και ούτε είμαι στο σημείο να γίνω από μια μεταβλητή, μια σταθερά. Άλλοι ίσως έχουν βρει το ιδανικό και δεν κουνιούνται ρούπι (μακάρι).
Άλλη μια περίοδος ανοίγει

Όχι Μια από τα Ίδια

2011-06-30T23:59:00.000+03:00

Αν η περσινή χρονιά με τα τόσα που έγιναν στη ζωή μου, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί heavy metal τότε αυτή είναι progressive metal!
Από τη μια η κεραμίδα της αρχής (που έφυγες 700 χιλιόμετρα μακρυά από τους ανθρώπους σου), η περίοδος προσαρμογής, τα πάνε-έλα, τα οικονομικά ζόρια. Και από την άλλη τα νέα μέρη, τα νέα πρόσωπα, ο καινούργιος τρόπος ζωής. Οι διακυμάνσεις κρατούσαν το ενδιαφέρον όλη τη χρονιά σε βαθμό να προσπαθείς να αφομοιώσεις όλα αυτά που συνέβαιναν.
Όμως πέρα από τις εμπειρίες ως εμπειρίες, ο ανθρώπινος παράγοντας είναι αυτός που παίζει τελικά τον καθοριστικό ρόλο: οι άνθρωποι που γνώρισα, η χημεία που δημιουργήθηκε, οι πραγματικοί φίλοι που έκανα. Είναι τόσα πολλά και σημαντικά που θα ωριμάσουν μέσα σου κατά τη διάρκεια. Και σε έχουν αγγίξει και τον ίδιο.
Ελπίζω στη συνέχεια o dj να μας περάσει στο hard rock και όχι στο thrash!

The day that never ends

2011-06-30T21:23:00.001+03:00

Ξυπνάς το πρωί σαν ζόμπι μετά από (ένα ακόμα) αποχαιρετιστήριο ξενύχτι.

Πρώτο συναίσθημα: στεναχώρια που αποχωρίζεσαι τους φίλους σου

Δεν προλαβαίνεις όμως γιατί έχεις να πακετάρεις το αμάξι "Εκτελούνται Μεταφοραί". Ο δρόμος σε οδηγεί στην Ηλεία.

Δεύτερο συναίσθημα: χαρά για το μόλις 10 ημερών μικράκι της φίλης σου.

Πρέπει να φύγεις όμως γιατί έχεις πολύ δρόμο μπροστά σου.

Τρίτο συναίσθημα: λύπη και μόνο λύπη όταν συναντάς τη μητέρα της χαμένης φίλης σου στο νεκροταφείο.

Φεύγεις και από εκεί

Τέταρτο συναίσθημα: ανακούφιση που βλέπεις τον άνθρωπο σου.

Το σίγουρο είναι ότι το νευρικό σου σύστημα έχει γίνει σμπαράλια αλλά και ότι αυτή τη μέρα θα τη θυμάσαι για καιρό...

Days in purgatory

2011-06-19T21:17:00.003+03:00

Κακά τα ψέματα αλλά από τα μέσα Μάη, δεν αισθάνομαι ούτε καθηγητής, ούτε εκπαιδευτής, ούτε λειτουργός μέσης εκπαίδευσης :@ Όταν ξεκινάνε οι εξετάσεις, χάνεις επαφή με την ουσία του σχολείου, που είναι η εκπαίδευση και η επαφή με τους μαθητές. Οι ώρες και οι φορές που πηγαίνεις ελαττώνονται με αποτέλεσμα να χάνεις τη σύνδεση με το αντικείμενο. Και εδώ που είμαι που δεν έχω τρομερές ασχολίες πέραν του σχολείου, και έτσι έχω περάσει σε μια φάση μεταφοιτητική: όταν είχα πάρει πτυχίο και ήμουν στη φάση αναζήτησης δουλειάς, εποχή καλοκαιριού, χωρίς πολλές απαιτήσεις. Πάλι καλά υπάρχει παρέα και έτσι εξελίσσεται σε μια κατάσταση νιρβάνα αλλά και διασκέδασης.
Οι δέκα μέρες που απομένουν, μέχρι το επίσημο τέλος της σχολικής χρονιάς, θα είναι σε φάση διακοπών. Φαντάσου να μην είχες και φίλους εδώ, θα είχες λαλήσει από βαρεμάρα.

DVDrips

2011-06-14T19:37:00.000+03:00

Διαπιστώνω ότι τελευταία βλέπω πολλές ταινίες λόγω του λαμπερού ονόματος των πρωταγωνιστών. Πέρα του ότι οι ταινίες είναι συχνά μούφες, σα να πέφτω σε μια celebrity λούμπα :S

Red Riding Hood
Ο Ηρακλής και η Ζήνα μπροστά του φαντάζουν αριστουργήματα. Δείτε το μετά την Πάτυ.
Barney 's Version
Δεν ξέρω γιατί το έψαξα καθώς τόσο η υπόθεση όσο και ο πρωταγωνιστής δε μου φαινόταν εξαρχής ελκυστικά. Οι ανθρώπινες στιγμές του είναι συγκινητικές.
Limitless
Όταν είχε βγει στους κινηματογράφους, τα σχόλια ήταν διθυραμβικά. Σαν υπόθεση και σαν εκτέλεση τελικά δεν είναι κάτι αξιομνημόνευτο. Όσο κρατάει καλό είναι. Όσο για τον DeNiro περισσότερο παίζει το όνομα του παρά αυτός.
The Lincoln Lawyer
Ταινία με δικηγόρο και πρωταγωνιστή τον συγκεκριμένο, δεν σου κάνει. Έχει στυλάκι, υφάκι, ανατροπή και σε κάνει να θες και sequel.
Rabbit Hole
Περίμενα ταινία δράσης και μου βγήκε κοινωνική. Το ζευγάρι προσπαθεί να ξεπεράσει το χαμό του μικρού της γιου, μήνες μετά το συμβάν.
The Switch
Αμερικάνικη κομεντί. Και όμως έχει τις καλές στιγμές της.
The American
Θα έπαιρνα όρκο ότι είναι ριμέικ κάποιας ευρωπαϊκής αστυνομικής της δεκαετίας του 70. Αργός ρυθμός, κενά, μυστήριο, μοιραίες γυναίκες.
The Dilemma
Από το τρέιλερ μου είχε κολλήσει να τη δω. Ο Vince Vaughn προσπαθεί να πει στον κολλητό του ότι η γυναίκα του τον απατά. Δεν είναι όμως εύκολο από όλες τις απόψεις.
The Tourist
Έβλεπα μόνο τις σκηνές από τη Βενετία, καθώς είχα δει στην ταινία στην οποία βασίστηκε και ήταν μαλακία.
Born to Raise Hell
Ο Steven Seagal ήρθε και στα Βαλκάνια για να σπάσει στο ξύλο τους κακούς. Δεν τον φωνάζουμε και από τα μέρη μας;
Luftslottet som sprängdes
Το τρίτο μέρος της σουηδικής τριλογίας μου φάνηκε πολύ προβλέψιμο.
The Boondock Saints
Έχει στυλάκι.
Tangled
Παραμυθάκι για παιδιά και όχι για ενήλικους.

Over ή Under;

2011-06-10T16:05:00.000+03:00

Ο υδράργυρος ανεβαίνει σιγά-σιγά και οι πρώτες παρενέργειες είναι αισθητές:

Ήμουν και γω εκεί

2011-06-07T16:39:00.000+03:00

Στο γεγονός που συντελείται στις πλατείες εδώ και μέρες, ίσως έχετε περάσει και σεις. Οι ερμηνείες για το σκοπό και το που θα πάει-αν πάει είναι διάφορες και δεκτές. Παραβρέθηκα και εγώ την περασμένη Κυριακή στους Αγανακτισμένους στο Λευκό Πύργο, με ανάμεικτα συναισθήματα και σκέψεις. Δε μου έβγαινε τόσο αγανάκτηση όσο έντονος προβληματισμός. Δεν θα αποδοκιμάσω όσους κοιτούσαν την πορεία καθώς πριν λίγες μέρες την κοίταζα και γω. Ούτε θα πω ότι εκεί είναι η λύση. Απλά όπως όλα τα πράγματα, αν δε συμμετέχεις, αν δε ζεις τι συμβαίνει τότε η γνώμη σου πέφτει στην κατηγορία αυτών που είχε πει ο Κλιντ Ιστγουντ*. Καλύτερα λοιπόν να δρας, παρά να είσαι ο σχολιαστής του καφενείου.
Πολύς κόσμος, άνθρωποι που δεν βλέπεις σε παρόμοιου τύπου εκδηλώσεις, όχι οπαδισμός. Μια παρατήρηση που έκανα και ξεφεύγει λίγο από το στόχο της συγκέντρωσης είναι ότι δεν είδα κάποιον μετανάστη. Και εννοώ ανθρώπους που ζουν και δουλεύουν χρόνια στην Ελλάδα και άρα περνάνε τα ίδια και χειρότερα. Πχ οι Ρωσοπόντιοι (όχι οι Έλληνες από τον Εύξεινο) ή οι Αλβανοί (όχι οι Βορειοηπειρώτες) που τους συναντάς παντού, ήταν το μόνο μέρος που δεν πέτυχα κάποιον... Πολύ πιθανό να έτυχε αλλά είτε δεν θεωρούν ότι τους αφορά οικονομικά(!) είτε οι άνθρωποι αδιαφορούν για τον τόπο που βρίσκονται.

*Οι απόψεις είναι σαν τις κωλοτρυπίδες , όλοι έχουν και από μια

Στο Ντιβάνι

2011-06-01T15:52:00.001+03:00

Διάβασα λοιπόν και το τρίτο μυθιστόρημα του Irvin Yalom. Αυτός ο συνδυασμός διηγήματος και ψυχανάλυσης μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρων. Μέσα από μια ιστορία και όχι από ένα ξερό κείμενο, να παίρνεις σημαντικά μηνύματα και πληροφορίες, είναι πολύ εποικοδομητικό. Στην ίδια λογική με τα δύο προηγούμενα και αυτό (Όταν έκλαψε ο Νίτσε, Η Θεωρία του Σοπενάουερ), μόνο που αυτή τη φορά το βάρος δίνεται στην ιστορία την ίδια. Ενδιαφέρουσα πλοκή αλλά εγώ θα προτιμούσα περισσότερο βάρος στην ψυχανάλυση. Σε άλλη φάση ή σε κάποιον άλλον μπορεί να άρεσε αλλά εγώ θα μείνω στα δύο προηγούμενα. Δεν έχει γράψει και άλλο..

Ξενερουά

2011-05-24T17:56:00.001+03:00

Συνήθως με αυτά που εκτιμάς και ακολουθείς είσαι ο πιο σκληρός κριτής. Έτσι και για τους Maiden που αποτελούν παιδική αγάπη, έχω δηλώσει το ξενέρωμα που έχω φάει τα τελευταία χρόνια με τις κινήσεις και τις κυκλοφορίες τους. Στις 17 Ιούνη ως γνωστόν έρχονται Ελλάδα, αλλά με ένα setlist που περιέχει κατά κύριο λόγο τραγούδια μετά το 2000, δεν θα πάρουμε.
Έτσι και με τους Imagine-Ράδιο Αρβύλα όσο περνάει ο καιρός τόσο ξενερώνω. Το μεσημέρι έχω συνήθεια καθώς τρώω να ακούω τη ραδιοφωνική τους εκπομπή ενώ και βλέπω το web tv της τηλεοπτικής εκπομπής.

Ο Σερβετάς δεν έχει τελευταία τις κοφτερές ατάκες και έχει γίνει αρκετά φαφλατάς. Και οτιδήποτε αναφέρει ο Κανάκης θα υπερθεματίσει. Σου βγάζει ώρες ώρες κάτι σε τσιράκι :S
Ο "πρόεδρος" όταν έχει απόλυτη γνώμη για όλα, δεν σου χτυπάει καλά. Και πως μπορεί κάποιος που τα παίρνει από παντού να συμμερίζεται τι τραβάει ένας άνεργος για παράδειγμα; Στο ραδιόφωνο πατάει όταν θυμάται, με την τηλεόραση είναι χαρούμενος που θα την κάνει από αρχές Ιούνη. Και θα εμφανισθεί από Οκτώβρη. Αλλά άμα δεν έχει την οικονομική ανάγκη και δεν του βγαίνει γιατί να κάνει ραδιόφωνο ή τηλεόραση; Αλλά σαν ακροατής σε ξενερώνουν κάτι τέτοια. Δικαίωμα τους και δικαίωμα σου. Δεν θα χαλάσει ο κόσμος. Ούτε και θα πεις εσύ στον άλλον τι να κάνει.

Κάτι πρέπει να βρω τώρα για να ακούω όταν τρώω μεσημεριανό...

Οικονομική κατάρρευση

2011-05-23T23:08:00.001+03:00

Αυτό που ζούμε τον τελευταίο 1,5 χρόνο δεν είναι οικονομική κρίση. Κρίση είναι κάτι έντονο βέβαια, το οποίο διαρκεί κάποιο χρονικό διάστημα. Στην περίπτωση μας μιλάμε για κατάρρευση. Καθώς περνάει ο καιρός τα πράγματα χειροτερεύουν ή στην καλύτερη παγιώνονται σε μια δυσάρεστη κατάσταση.
Η πολιτική ηγεσία ως γνωστόν αποτελείται από διεφθαρμένα και χωρίς ιδανικά άτομα. Αλλά δεν υπάρχει και κάποια άλλη δύναμη να παίξει ρόλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι η νεολαία στα πανεπιστήμια ασχολείται με φουσκωτές κούκλες... Οι δανειστές απαιτούν και παίρνουν. Οι κινήσεις των κυβερνώντων έχουν σκοπό να βρεθούν λεφτά για τους δανειστές και βυθίζουν την κοινωνία σε μια άβυσσο που δεν ξέρω πως θα βγει. Φόροι, ξανά φόροι, μειώσεις, ανεργία, θηλειά στο λαιμό του αύριο.
Όπου και να γυρίσεις θετική κουβέντα δεν θα ακούσεις. Και όμως παρακολουθούμε την κατάρρευση, σαν προπονητές της κερκίδας. Άμα δεν μας χτυπάνε κατακέφαλα, συνεχίζουμε. Και μπορεί στον προσωπικό μας χώρο να είμαστε καλά και να προοδεύομε αλλά δε ζούμε σε μια γυάλα. Κάτι πρέπει να γίνει, κάτι πρέπει να κάνουμε. Που να στραφούμε και πως να οργανωθούμε, εμείς οι παντογνώστες όμως;

Ωραία πράγματα

2011-05-20T00:35:00.000+03:00

Ο καιρός συνεχίζει να είναι μπερδεμένος αλλά με το πέρασμα των ημερών η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της καλοκαιρίας. Και όταν έχει ήλιο και ζεστούλα όλο φαίνονται πιο λαμπερά.
Εδώ και μήνες τυχαίνει να βρίσκομαι σε παρέες που οι γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά. Καταρχάς αυτό δε μου συνέβαινε παλαιότερα ιδιαίτερα άρα πλέον (και αφού έχει περάσει κάποιο σημαντικό διάστημα) μπορεί να πεις ότι μπορείς να βγάλεις κάποια πραγματικά και ουσιαστικά συμπεράσματα. Αλλά εδώ δεν είναι αντρικό περιοδικό για να δίνω tips σε άντρες!
Εντύπωση μου κάνει η τάση που υπάρχει στην εδώ παρέα να κερνάει κάποιος κάθε φορά. Δε μου τύχαινε παλιότερα και μου θύμισε τότε που ήμουν μικρός και "μάλωνε" ο πατέρας μου για το ποιος θα πληρώσει. Καλή φάση.
Τέλος, ότι βάζεις κάποια πράγματα σε μια σειρά και σα να ξέρεις τι σου ξημερώνει (σα λέω), έχει ως αποτέλεσμα να χαλαρώνεις έστω και για λίγο και να μην είσαι συνέχεια σε μια υπερδιέγερση. Ουφ

You get what you deserve(?)

2011-05-19T00:04:00.001+03:00

Το συγκεκριμένο μότο παλιά το συμμεριζόμουν σε μεγάλο βαθμό. Είναι κάπως σκληρό καθώς το τι αξίζει ο καθένας είναι πολύ υποκειμενικό. Πλέον, όντας πιο έμπειρος :P, και γνωρίζοντας πολλές περιπτώσεις τόσο επαγγελματικά όσο και στα προσωπικά θα πω ότι πάλι το συμμερίζομαι αλλά κάπως τροποποιημένο. Για μένα μάλλον σημαίνει ότι παίρνεις ότι διεκδικείς, το κατακτάς και άρα το αξίζεις. Το πως διεκδικεί ο καθένας κάτι είναι μεγάλο θέμα. Αλλά η γκρίνια ότι τα πράγματα μας πάνε στραβά και ότι είμαστε άτυχοι είναι ο εύκολος και ταυτόχρονα ο λάθος τρόπος.
Ίσως σε αυτά τα πλαίσια, ο γράφων φαίνεται ότι πλέον σα να φτάνει εκεί που ήθελε επαγγελματικά. Τουλάχιστον στα βασικά (σχέση εργασίας, τόπος εργασίας). Μου ρθε αρκετά ξαφνικό και ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει, λες και μόλις βγήκα από την υπερένταση της μάχης.
Για όσους δεν είναι της ίδιας σχολής, το παρακάτω βιντεάκι

Η απάντηση

2011-05-13T20:01:00.000+03:00

Δημοσιογράφος: Τι σας προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ανθρωπότητα;
Δαλάι Λάμα: Ο άνθρωπος. Γιατί θυσιάζει την υγεία του για να βγάλει λεφτά. Ύστερα θυσιάζει τα χρήματά του για να ανακτήσει την υγεία του. Και τότε είναι τόσο ανήσυχος για το μέλλον ώστε δεν απολαμβάνει το παρόν και ως αποτέλεσμα αυτός δεν ζει ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον. Και ζει σαν να μη πρόκειται ποτέ να πεθάνει. Και πεθαίνει χωρίς να έχει ζήσει ποτέ στην πραγματικότητα.

Επιτροπές

2011-05-09T22:44:00.000+03:00

Η λειτουργία μιας υπηρεσίας, ενός οργανισμού, ενός κράτους χρησιμοποιεί συχνά επιτροπές. Υπάρχουν αμέτρητες κατηγορίες και περιπτώσεις. Συνήθως στο άκουσμα της λέξης επιτροπή δεν σχηματίζεται ένα χαμόγελο στο στόμα.

Επιτροπές ανάθεσης έργων
Επιτροπές μεταθέσεων - αποσπάσεων
ΕΣΡ
Επιτροπές ΕΠΟ
Επιτροπές απαλλαγών στο στρατό
Επιτροπές μεταπτυχιακών
Επιτροπές ΙΚΑ κλπ

Σε κάποιες από αυτές θα σας έρχεται μια περίεργη ανάμνηση. Το σκηνικό της συνεδρίασής τους συνήθως παρόμοιο: βαριεστημένα και σκυθρωπά μέλη, με εξουσίες που αγγίζουν τα όρια του Θεού. Δεν δίνουν σημασία στο άτομο, δεν ακούνε, προσπερνάνε. Η λειτουργία τους δεν είναι στην αίθουσα της συνεδρίασης αλλά πριν και πέρα από αυτή. Και αυτός που εξαρτάται από αυτή αν λειτουργεί πριν, περνάει να πει ένα γεια, αν όχι τότε τρέμει σαν το ψάρι.

Αθλητικός απολογισμός

2011-05-04T16:53:00.001+03:00

Το ελληνικό πρωτάθλημα σχεδόν τελείωσε και μένουν τα play off. Ο Άρης δε βγήκε ούτε 5ος και έτσι τα παιδιά θα έχουν επίσημο ματς μετά από 4 μήνες :@. Να πως τα είδα εγώ τα πράγματα:

Ολυμπιακός: Χαλαρά το πήρε αλλά ούτε κάτι τρομερό έπαιξε, ούτε θα μπορέσω ποτέ να συμπαθήσω αυτή την ομάδα και αυτά που κουβαλάει. Οι φυλλάδες της κάθε μέρα παίζουν από 2-3 ονόματα για μεταγραφή. Αν υπολογίσουμε ότι τέλη Αυγούστου τελειώνει η μεταγραφική περίοδος τότε θα αποκτήσει γύρω στους 350 παίκτες :O
Παναθηναϊκός: Από κει που δεν ήξεραν που να τα βάλουν όλα αυτά τα λεφτά, σήμερα είναι ακυβέρνητος και σε λίγο θα φωνάξει τον Στρος Καν. Συνονθύλευμα ήταν όλη τη χρονιά.
ΑΕΚ: Δεν υπάρχει καμιά αρχή και κανένα τέλος ούτε διοικητικά ούτε αγωνιστικά. Δεν ξέρω αν θα βρει το δρόμο της αλλά αν όχι τότε θα ξεφύγει εντελώς η κατάσταση.
ΠΑΟΚ: Μετρημένος αγωνιστικά, η πιο νορμάλ ομάδα γενικά. Αυτά εντός γηπέδου γιατί τον τελευταίο καιρό, εκτός γηπέδου οι μπαοκτσήδες περισσότερο κακό κάνουν στην ομάδα τους παρά καλό.
Άρης: Σε αυτές τις εποχές, που λεφτά δεν υπάρχουν και όσα υπήρχαν πρέπει να τα διαχειριστείς καλά, ελπίζω να μπούνε σοβαρές βάσεις και να δημιουργηθεί μια αξιόμαχη και καλή ομάδα. Χρόνος υπάρχει άπλετος.
Ηρακλής: Έχει πέσει σε ανυποληψία εδώ και χρόνια. Η πτώση στη Β' Εθνική είναι το τελειωτικό χτύπημα.
Ολυμπιακός Βόλου: Εκεί που ο Μπέος βγάζει την ομάδα του στην Ευρώπη, σταματάει το ποδόσφαιρο.

Slipknot - Vol.3: (The Subliminal Verses)

2011-05-03T20:02:00.001+03:00

Όταν πρωτοήρθα σε επαφή με τους Slipknot, μου φάνηκαν πολύ nu metal και έτρωγαν προώθηση από τα περιοδικά. Σε έναν χώρο που το underground είναι παράσημο, αυτά ήταν φάουλ. Μετά από κάποιο καιρό και ενώ μπήκε και ο Nick στη σκατοφάση του metal μου έβαζε με το ζόρι να δω το live τους Disasterpieces (ως γνωστόν είναι μεγάλος καταπιεστής :@). Τότε ήταν που μου φαινόταν ότι ήταν μόνο θόρυβος. Τραγικό να το λέει αυτό ένας μεταλάς (μόνο από τα χρόνια που ακούω πλέον έχει κολλήσει ο χαρακτηρισμός). Κάτι ανάλογο είχε γίνει όταν εγώ προσπαθούσα να χώσω το Nick στη φάση των Pantera βάζοντας τον να ακούσει το live τους. Αλλά ο άνθρωπος τότε ήταν πολύ φρέσκος στα σκληρά (ακούσματα) και λογικό ήταν να μη του κάνουν κλικ. (Κανόνας που προκύπτει: μη βάζετε σε κάποιον να ακούσει live κάτι για μπει στη φάση).
Την κατάσταση άλλαξε το Vol.3. Η αλήθεια ότι για μένα εκεί ξεκινάνε και τελειώνουν οι Slipknot. Ίσως γιατί είναι τόσο καλό που μου φτάνει. Ίσως γιατί οι άλλοι δίσκοι δεν είναι τόσο καλοί (στα αυτιά μου). Αμερικάνικο σύγχρονο metal για να ξεσπάσει κάποιος αλλά και με δόσεις μελωδίας ώρες-ώρες (δες Vermillion).
Δεν ξέρω αν θα συνεχίσουν αλλά βοήθησαν να εξελιχθεί και να ανοιχτεί ο ήχος και να μη μείνουμε στα γνωστά και καρακλασσικά συγκροτήματα. Μόνο για αυτό αξίζουν ένα respect.

Περί φίλων και άλλων δαιμονίων

2011-04-29T09:37:00.000+03:00

Οι φίλοι χαίρονται για τα καλά σου και σε στηρίζουν στα δύσκολά σου. Αυτοί που χαίρονται στα δύσκολά σου και σε στηρίζουν στα καλά σου (χαβαλές κλπ) πως λέγονται;
Τα χρόνια περνάνε αλλά τα μυαλά και οι συμπεριφορές δεν αλλάζουν. Πολύ κόμπλεξ γύρω μας ρε παιδί μου. Και θα επαναλάβω αυτό που είχα γράψει καιρό πριν: Get a life
Και για όσους ζηλεύουν αυτά που έχεις, αυτό που τους εύχομαι είναι να τα αποκτήσουν και αυτοί. Όλο το πακέτο όμως-όχι ότι μας συμφέρει.

Βενετία, Μπολζάνο, Μιλάνο

2011-04-27T19:04:00.001+03:00

Πάνω από ένα χρόνο είχα να βγω έξω (έκανα την αρχή το 2008 και μου καλάρεσε) αλλά από ταξίδια δεν έχω παράπονο. Στο συγκεκριμένο έγραψα πολλά χιλιόμετρα με αεροπλάνα, τρένα, λεωφορεία, μετρό, αυτοκίνητα και πόδια!

Μιλάνο
Καθαρά τουριστικό προορισμό δεν το λες. Αυτό θα στο πουν και άλλοι που το έχουν επισκεφθεί πέρα από εμάς τους μάχιμους που μέσα σε λιγότερο από μια μέρα είδαμε όλα τα σημαντικά της πόλης! Το Duomo και η πλατεία είναι το επίκεντρο. Ένα σουλάτσο στην Galleria Emanuelle πιο δίπλα και στην Montanopoleone να χορτάσετε φτηνά πράγματα :@ Το Castello Sforzesco αξίζει επίσκεψη όπως και ο κήπος του. Για βράδυ η "παραλία" της πόλης, το Navigli έχει ωραία φάση αλλά μην περιμένετε τη δική μας τη φασαρία και ένταση.

Μπολζάνο
Στα πολύ βόρεια της Ιταλίας, μπλέκονται ιταλόφωνοι και γερμανόφωνοι. Έτσι το Μπολζάνο περισσότερο είναι αυστριακό παρά ιταλικό (μου θύμισε την εκδρομή στην Αυστρία). Πολύ όμορφο μέρος-άλλοι ρυθμοί-άλλη ποιότητα ζωής. Στο ίδιο πράσινο, ευρωπαϊκό στυλ και τα υπόλοιπα μέρη που κινηθήκαμε.

Βενετία
Τι να πεις για αυτή την πόλη; Δεν έχει τροχοφόρα, δεν έχει κάτι σημερινό και τα δρομάκια της είναι πάντα γεμάτα από μιλιούνια που κινούνται πέρα δώθε. Άμα έμενα καμιά βδομάδα πιστεύω ότι μετά θα σκιαζόμουν από τον τεχνολογικό μας "πολιτισμό". 'Οτι και να γράψω θα ναι σαν αυτά που έχετε ήδη διαβάσει και έχετε σχηματίσει σαν άποψη. Αλλά άμα δε το ζήσεις δεν θα το καταλάβεις.
Πέρα από την ατμόσφαιρα της πόλης, ως ιστοριολάτρης, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το παλάτι των δόγηδων, τις μεσαιωνικές εκκλησίες και φυσικά τον Άγιο Μάρκο: τόσο Βυζάντιο, ούτε στην Πόλη.

Πήραμε δυνάμεις για μέχρι το καλοκαίρι και πράγματα για μια ζωή. Ti voglio bene assai...

Μ. Βδομάδα

2011-04-20T15:56:00.001+03:00

Κάποτε αυτή η βδομάδα ήταν διαφορετική. Σαν σήμερα όταν ήμουν μικρός, ξεκινούσαμε να μπαίνουμε περισσότερο στο κλίμα, πηγαίνοντας εκκλησία και παρακολουθώντας σχετικές ταινίες στην τηλεόραση. Μεγάλη Πέμπτη κοινωνούσα, Μεγάλη Παρασκευή επιτάφιο και πιο πριν χαιρετούσαμε, στην Ανάσταση με τη λαμπάδα κλπ. Εννοείται και νηστεία τη Μεγάλη Βδομάδα και καλά ρούχα.Είχα και την "παράδοση" να ζωγραφίζω κάτι σχετικό. Όλα αυτά συν ότι γινόταν μέσα σε ανοιξιάτικο κλίμα, δημιουργούν μια ανάμνηση που την κουβαλάω ακόμα και σήμερα. Ανεξάρτητα αν όλα αυτά ήταν σωστά ή καλά, κάνουν αυτές τις μέρες πάντα διαφορετικές.
Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα σε όλους

Ωχαδερφισμός & Κουτσομπολιό

2011-04-16T18:49:00.001+03:00

Φανταστείτε μια κοινωνία που ο κάθε πολίτης θα ήταν υπεύθυνος και θα τον ενδιέφερε το γενικό καλό έτσι ώστε αν έβλεπε κάποια συμπεριφορά που ζημίωνε τους πάντες, θα την ανέφερε και δεν θα την άφηνε απαρατήρητη. Φανταστείτε ακόμα στην ίδια κοινωνία ότι ο κάθε πολίτης δεν θα ασχολούνταν με το τι κάνει ο άλλος στα προσωπικά του, που πήγε, με ποιους μίλησε κλπ. Εύκολα διαπιστώνουμε ότι στη δική μας κοινωνία συμβαίνουν ακριβώς τα αντίθετα. Ίσως μερικοί να σπεύσουν και να πουν ότι εμείς είμαστε άνετοι, ζεστοί και άλλα τέτοια και όχι όπως οι ξένοι στεγνοί, ξενέρωτοι και αυστηροί. Ε αυτοί είναι οι ωχαδερφιστές και κουτσομπόληδες.

Dixieland

2011-04-12T18:29:00.001+03:00

Ζώντας 7 μήνες στο Νότο, θα μπορούσα να ξεκινήσω να γράφω συμπεράσματα, συγκρίσεις κλπ. Ελλάδα είναι και δω άρα δεν είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Ίσως ένας σημαντικός λόγος που δεν έχω ξεκάθαρη άποψη είναι ότι αν και συναναστρέφομαι με πολύ κόσμο, οι φίλοι μου δεν είναι από δω. Είναι κυρίως από "πάνω απ' τ' αυλάκι". Τυχαίο ίσως.
Όπως και να χει η χημεία είναι καλή και υπάρχουν σχέδια να τριγυρίσουμε κι άλλο στο Μοριά. Χρόνος θα υπάρχει από το Μάιο και μετά. Από αυτή την περιήγηση ελπίζω να προκύψει ένας δεύτερος Παυσανίας και όχι ένας ταβερνοτουρίστας!

Σχολείο stop

2011-04-12T17:55:00.000+03:00

Λίγες μέρες πριν τις διακοπές του Πάσχα και με μια βδομάδα για μετά, τα μαθήματα βαίνουν προς το τέλος. Όταν μεταφέρω τα νέα της ημέρας στο σχολείο, έχω να λέω. Και κάθε μέρα μπορεί τα πράγματα να κινούνται μέσα σε κάποια πλαίσια αλλά είναι εντυπωσιακό πόσα διαφορετικά πράγματα συμβαίνουν. Πολλά άτομα, διαφορετικοί χαρακτήρες, διαφορετικές ηλικίες. Η δική μου πλευρά του ΕΠΑΛ, διαφέρει από κάποιων συναδέλφων και παιδιών: για μένα φέτος ήταν μια σχετικά ξεκούραστη εμπειρία, χωρίς να σκέφτομαι πριν μπω σε κάποιο τμήμα, με παιδιά που δε δημιουργούσαν πρόβλημα, που κάναμε το μάθημα με το γέλιο. Ειδικά τάξη σαν τη φετινή Γ' Λυκείου δεν ξαναείχα! Θέμα τύχης, vibe, εμπειρίας, αντιμετώπισης; Μπορεί απ' όλα. Μακάρι πάντα να είναι έτσι.

Lemmy

2011-04-09T17:01:00.005+03:00

Όποιος δεν ξέρει τον Lemmy, ας σταματήσει να διαβάζει.

Να σταματήσει είπα!

<80s metal hammer>Δύο από τους χιλιάδες φαν του ζωντανού θρύλου της heavy metal μουσικής είχαν την έμπνευση, το χρόνο και τα αρχίδια να κάνουν αφιέρωμα-ντοκιμαντέρ για τον ανυπέρβλητο Ian Kilmister. < /80s metal hammer>. Καλογυρισμένο, σε κρατάει και βλέπεται καλύτερα κατεβάζοντας μισόλιτρες μπύρες. Δε θα μάθεις κάτι περισσότερο από όσα θα πρεπε να ξέρεις για τον mainman των Motorhead, αλλά θα ευχόσουν να ήταν θείος σου. Όσοι πασίγνωστοι μουσικοί του metal παρελαύνουν συμπεριφέρονται κι αυτοί σα να μιλάνε για τον καλό θείο που τους δίνει ζαχαρωτά (speed θα τους δίνει). Αν δεν είσαι μεταλλάς δεν θα το πιάσεις (σου είπα να μην διαβάσεις!). Άμα είσαι το playlist σου θα ξαναγεμίσει Motorhead.

Μια ζωή στο λούκι

2011-04-07T20:19:00.000+03:00

Από τη Δευτέρα μέχρι σήμερα, χωρίς να έχω πνιγεί μέσα στις δουλειές και χωρίς να έχει προκύψει κάτι τόσο τρομερό, είναι σα δρω κάπως μηχανικά. Δεν είναι ότι περνάω άσχημα ή ότι δεν καταλαβαίνω τι κάνω, αλλά ότι σα να ακολουθώ κάτι/σα να με πηγαίνει το πράγμα. Δεν πρόκειται για κάτι τρομακτικό, ειδικά αν το αντιλαμβάνεσαι όταν κάνεις κάτι τέτοιο.
Άμα ανατρέξουμε στα μαθητικά μας χρόνια, θυμάμαι να διαβάζουμε και να ασχολούμαστε με τα μαθήματα σε συνεχή βάση. Λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία. Έφτασε η ώρα και χωρίς να το σκεφτούμε, περάσαμε σε κάποια σχολή. Και μετά αυτόματα ίσως κοιτάξαμε για κάποιο μεταπτυχιακό κλπ. Και φτάσαμε 25++. Το τραγικό είναι ότι υπάρχουν κάποιο άνθρωποι που δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα αυτό το λούκι. Ότι η ζωή δεν είναι ένα αέναο διάβασμα και ότι όποιος είναι καλός μαθητής δεν πάει να πει ότι είναι και πιο έξυπνος.
Πιθανόν να μην ξέρετε ακόμα κάποιον τέτοιον αλλά τυχαίνει να γνωρίζω μια κοπέλα που ακόμα είναι σε τέτοια φάση. Έχουμε και λέμε: Ως καλή μαθήτρια πέρασε στη σχολή της επιλογής της. Μετά δε βρήκε δουλειά. Οι εποχές άλλαξαν και το δημόσιο είχε γίνει η γη της επαγγελίας. Και έτσι για να αυξήσει τις πιθανότητες διορισμού πέρασε σε δεύτερη σχολή για να πάρει ένα πιο καλό πτυχίο για διορισμό. Και σήμερα είναι κοντά να το πάρει. Αλλά έχει φτάσει τα 28. Και ούτε το δημόσιο είναι τόσο θελκτικό ούτε ιδιαίτερες πιθανότητες έχει. Και ούτε δουλειά της προκοπής έχει κάνει μέχρι σήμερα...

Army of Immortals

2011-03-30T23:27:00.000+03:00

Έχουν περάσει τόσες μέρες αλλά ακόμα είμαι σε φάση ManowaR. Κάθε μέρα και κάτι από την επική δισκογραφία τους. Και αφού έγινα γραφικός ας αναφερθώ στα πραγματικά γραφικά. Όπως σωστά υποψιάζεστε, σε κάθε δημόσια υπηρεσία ασχολούνται με μαλακίες. Έτσι και στο σχολείο αντί ο προϊστάμενος να ασχοληθεί με το τι παράγεις-κάνεις στην τάξη, το μόνο που τον απασχολεί είναι απλά τα να υπάρχει κάποιος να κρατάει τα παιδιά στην τάξη. Άμα έχεις πάει στρατό αυτή η ανουσιότητα σου είχε γνωστή πολύ καλά. Και από τότε θα πρεπε να χεις μάθει τον τρόπο να αντιμετωπίζεις την κατάσταση. Δεν είναι ούτε η αδιαφορία ούτε φυσικά η αποδοχή. Guard well the secret of Steel

ΥΓ A post full of ManowaR
ΥΓ 2. Μα είναι παντού

Ήλιος

2011-03-24T16:27:00.000+02:00

Θέλω να πιστεύω ότι είτε είμαστε ανεξάρτητοι (με τη δουλειά μας, τις επιλογές μας, το σπίτι μας) είτε εξαρτημένοι (δε βγαίνουμε οικονομικά, μένουμε ακόμα με το μπαμπά και τη μαμά) έχει περάσει από το μυαλό μας πως θα ήταν αν ζούσαμε στο εξωτερικό. Ειδικά αν έχει επισκεφθεί κάποιος ευρωπαϊκή χώρα αυτή η σκέψη-επιθυμία θα έχει γίνει πιο μεγάλη. Αν πάλι δεν έχει ξεμυτίσει πέρα από την περιφέρεια του, no comment.
Σίγουρα η ποιότητα ζωής θα ήταν καλύτερη, η ασφάλεια κλπ. Αλλά αυτά μπορεί κάποιος να τα σκεφτεί ακόμα και αν μπαίνει μόνο στο ίντερνετ και δεν ξέρει που πέφτει το αεροδρόμιο. Εκεί που κολλάει αυτός που έχει γεφτεί λίγο από τη ζωή έξω δεν είναι ένα και δύο πράγματα. Εκείνο το πράγμα όμως που μου κάνει εντύπωση είναι που ως επιχείρημα αναφέρεται ο ήλιος. Ναι, ο ήλιος. Αν δεν έχει ηλιοφάνεια η καθημερινότητα φαίνεται πιο ζόρικη και πιο βαριά. Και έχω ακούσει περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν ζήσει σε βορειοευρωπαϊκές χώρες και ήταν ένας λόγος που δεν την πάλευαν. Περίεργο και όμως αληθινό.

ΥΓ Άντε Βαγγέλα, ολόκληρο έμμεσο post για να πεις τη γνώμη σου έκανα. Να μη γκρινιάζεις ότι όλο για metal λέμε

1988

2011-03-21T20:42:00.000+02:00

Θυμήθηκα προχθές το post που είχα κάνει για τις δισκάρες που είχαν βγει το 1984 και άκουγα χθες το Kings of Metal. Και μου ρθε στο μυαλό για ακόμα μία φορά πόσο κορυφαία και αγαπημένη χρονιά, από άποψη κυκλοφοριών,είναι το 1988. Και εμπορικά ήταν χρονιά των παχιών αγελάδων και ποιοτικά είχαν πιάσει ταβάνι τα πράγματα. Έτσι σήμερα παραθέτω μερικούς δίσκους που καλό θα ταν να ξεκοκκαλίζατε (όσοι είστε της φάσης).

Bon Jovi - New Jersey
Crimson Glory - Transcendence
Helloween - Keeper Of The Seven Keys Part II
Iron Maiden - Seventh Son Of A Seventh Son
Manowar - Kings Of Metal
Metallica - ...And Justice For All
Ozzy Osbourne - No Rest For The Wicked
Queensryche - Operation Mindcrime
Running Wild - Port Royal
Slayer - South Of Heaven

Manowar - Live in Thessaloniki

2011-03-20T13:25:00.002+02:00

Τι όνειρο είδε ο DeMaio και αποφάσισε να παίξουν οι Manowar τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη, είναι άγνωστο. Εγώ πάντως ευτύχησα να παρευρεθώ την τρίτη από αυτές.

Και γράφω ευτύχησα γιατί μιλάμε για ένα πραγματικά πολύ καλό live. Τόσο η μπάντα, όσο και γενικά η όλη φάση ήταν αντάξια των ύμνων που έχει γράψει το συγκρότημα. 23 τραγούδια, 2 ώρες και 20 λεπτά δεν το κάνει ούτε η πιο άγνωστη μπάντα. Μας τίμησαν και τους τιμήσαμε: όλοι όσοι ήταν μέσα στο (μικρό για τα δεδομένά τους) club τραγούδησαν, φώναξαν, χτυπήθηκαν, πορώθηκαν.

Στα top σίγουρα η φωνή του Adams. Από όσους έχω δει, είναι ο μόνος μαζί τον μακαρίτη Dio που η φωνή του είναι αντάξια του ονόματος του σήμερα. Την προσέχει όπως φαίνεται καθώς ξέχεσε έναν τύπο που κάπνιζε. Στα top και ότι κάθε βραδιά άλλαζαν το playlist τους. Άμα έχεις τα κότσια το κάνεις...

Άμα έβρισκα κάτι στραβό θα έλεγα τους τύπους που έκοβαν βόλτες στο πλήθος και έλεγαν σε όποιον είχε κινητό να το μαζέψει. Ε και ότι δεν έπαιξαν το παίρνω-τη-σπάθα-και-ορμάω-στους-εχθρούς Blood of My Enemies..

From a battle I've come
To a battle I ride
Blazing up to the sky
Chains of fate
Hold a fiery stride
I'll see you again when I die

Anton

2011-03-17T18:28:00.000+02:00

Δεν ξέρω αλλά το nickname Seventh, δε μου λέει πολλά σήμερα (για αύριο δεν ξέρω). Έτσι κάθισα και σκέφτηκα (για 3,14 δευτερόλεπτα) με τι να το αντικαταστήσω. Και κατέληξα στο Anton. Οι ειδικοί θα εικάζουν από που μπορεί να προέρχεται αλλά για να βοηθήσω θα περιορίσω τις εκδοχές στα παρακάτω:

Anton Chekhov: λόγω της συγγραφικής μου δραστηριότητας (εδώ στο blog εννοώ!)
Anton Mesmer: για τον μεσμερισμό, ύπνωση που προκαλώ :@
Anton LaVey: \m/
Anton (υπερυπολογιστής): είμαι υπεράνω...
Anton Chigurh (No Country For Old Men): γιατί είχα κάποτε μαλλί χωρίστρα :O

Σταματάω γιατί ξέφυγε το πράγμα!

Obsession

2011-03-17T16:07:00.000+02:00

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που σου λείπουν όταν είσαι μακρυά τους. Κάποιο πρόσωπο, κάποια μέρη, κάποιες συνήθειες. Από την άλλη υπάρχουν κάποια που όταν τα έχεις κολλάς και δεν μπορείς χωρίς αυτά, αλλά όταν είσαι μακρυά τους δεν έχεις πρόβλημα. Τα τελευταία μάλλον είναι κάτι σε εξάρτηση. Και τα πρώτα μου φαίνονται πιο υγιή από τα δεύτερα αλλά καλό θα ταν να είχα και κανένα ψυχολόγο αναγνώστη να μας τα εξηγήσει καλύτερα.

日本

2011-03-14T17:01:00.000+02:00

Είναι μακρυά από μας + Τηλεόραση δε βλέπουμε = Σα να μην υπάρχει. Σίγουρα;

Ταινίες

2011-03-11T18:15:00.004+02:00

Ανεβασμένες οι τελευταίες ταινίες που είδα. Καθεμία είχε το κάτι της.

The Fighter
Το χω ξαναγράψει ότι ενώ δε με ενθουσιάζει το μποξ σαν άθλημα, οι ταινίες που ασχολούνται με αυτό τελικά μου αρέσουν. Πάντως με τη συγκεκριμένη δε ξετρελάθηκα, ίσως γιατί μου είχαν δημιουργηθεί μεγάλες προσδοκίες.
Les triplettes de Belleville
Κινούμενο σχέδιο του Sylvain Chomet. Εκλεπτυσμένο και καλλιτεχνικό και όχι παιδικό. Έχει φάση.
L'illusionniste
Κινούμενο σχέδιο βασισμενο σε έργο του Tati από τον ίδιο σκηνοθέτη. Πολλούς διαλόγους μην περιμένετε όπως και τρομερές ανατροπές. Όμορφο και νοσταλγικό.
True Grit
Ως φαν τον Κοέν, κάθισα και το είδα αν και σε μέτρια ποιότητα εικόνας. Ριμέικ γουέστερν έλεγε η περιγραφή. ΟΚ αλλά πέρα από ότι δεν είχε κάτι ξεχωριστό έλειπε και η σφραγίδα τους
Flickan Som Lekte med Elden
Δεν είναι απαραίτητο να χεις δει το πρώτο καθώς είναι αρκετά αυτοτελές. Καλό κι αυτό και οι γυμνές στιγμές του ;)
127 Hours
Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, η προσπάθεια για επιβίωση ενός ορειβάτη. Είναι αξιόλογη αλλά ίσως περίμενα περισσότερα και δεν ταυτίστηκα με τον ήρωα (δεν θα κανα το ίδιο!)
The King's Speech
Πήρε τα Όσκαρ αλλά δεν είναι και ταινία που θα θυμόμαστε για χρόνια μετά. Πάντα εξαιρετικός ο Geoffrey Rush.
Girl with a Pearl Earring
Ολλανδός ζωγράφος. Χασμουρητό
You Will Meet A Tall Dark Stranger
Μαλακίτσα (για τα δεδομένα του Woody Allen)
Män som Hatar Kvinnor
Η πρώτη ταινία της τριλογίας. Ωραίο αστυνομικό, με ιδιαίτερους χαρακτήρες
The Damned United
Αγγλικό ποδόσφαιρο. Δεκαετία 70. Οι ποδοσφαιρόφιλοι έχουν γουστάρει ήδη. Πραγματική ιστορία. Leeds United
Hereafter
Ο Clint Eastwood μας έχει καλομάθει σε ωραίες ταινίες. Οι τρεις παράλληλες ιστορίες εδώ έχουν να κάνουν με το θάνατο, σε κάποια φάση συναντιούνται αλλά μόνο η μία σε αγγίζει πραγματικά.
Devil
Θριλεράκι που σε κάνα δυο στιγμές σε τραντάζει. Καλή λύση αν θες κάτι του είδους
Κυνόδοντας
Δυνατή, ωμή, ακραία, διεστραμμένη.
Black Swan
Ως φαν του Aronofksy, απόλαυσα και αυτή του την ταινία, που όπως και οι προηγούμενες σε εγκλωβίζει μέσα στο κλίμα της. Αυτή τη φορά σε στοιχειώνει και με την κλασσική μουσική της.

2,5

2011-03-08T14:56:00.001+02:00

Το ότι το blog έχει μια ανεπαίσθητη σχέση με τους αριθμούς το προδίδει ακόμα και το όνομα του διαχειριστή του. Επομένως μπορώ να προσθέσω και γω το λιθαράκι μου στην αριθμολογία. Θα έχετε διαβάσει-ακούσει κατά καιρούς για κάποιους αριθμούς όπως το 23, 666 κλπ. Ήρθε η ώρα για το 2,5.

Το ότι το 2,5 δεν είναι καλός αριθμός το έχετε αντιληφθεί όσοι έχετε δει έστω και ένα επεισόδιο της αμερικάνικης κωμικής(;) σειράς Two and a Half Men. Τόση κρυάδα και βλακεία καιρό είχαμε να δούμε. Από την εποχή του Σεφερλή :O Διαπιστώνω επιπροσθέτως ότι όταν κάτι περάσει το όριο του 2,5 τότε σα να ταλαντεύεται, δυσχεραίνει. Καλό θα ήταν να μην επαληθευτεί αυτό το συμπέρασμα (όπως και καλό θα ήταν να βλεπόταν και αυτή η σειρά).

Θα επανέλθω με σωρεία παραδειγμάτων για το μαγικό αριθμό 2,5

Όταν έκλαψε ο Νίτσε

2011-03-02T20:23:00.002+02:00

Αφού είχα δει την ταινία πριν καιρό, έφτασε η ώρα και για το βιβλίο. Βασικά προσπαθούσα να θυμηθώ πως απεικονιζόταν στην ταινία, όλα αυτά που περιγραφόταν στο βιβλίο. Σκέψεις, τρόποι συμπεριφοράς, mind games. Οι δύο πρωταγωνιστές (Νίτσε και Μπρόιερ) σε παίρνουν από το χέρι και σε βάζουν στα μυαλά τους. Και τι μυαλά! Όσο προχωρούσε η ανάγνωση τόσο βυθιζόσουν στις ψυχαναλυτικές μεθόδους του Yalom. Ήδη ψάχνω να διαβάσω το επόμενο του.

Αιώνια εφηβεία

2011-02-26T18:47:00.004+02:00

Έχω την εντύπωση ότι έχουμε την εντύπωση ότι γνωρίζουμε όσα μας χρειάζονται να γνωρίζουμε. Με την πρόοδο της επιστήμης και τη χρήση της τεχνολογίας έχουμε φτάσει να αντιλαμβανόμαστε τι πάνω κάτω συνέβη σε αυτόν τον πλανήτη και τι ρόλο παίζουμε ως (ανθρώπινο) γένος. Οι μεταφυσικές προσεγγίσεις του παρελθόντος φαντάζουν γελοίες ενώ και όποιες σκέψεις ότι αποτελούμε το κέντρο των πάντων είναι αστείες.

Αλλά αυτές οι διαπιστώσεις αυτογνωσίας έχουν μια πλευρά η οποία δεν είναι ενθαρρυντική καθώς μας δίνεται η εντύπωση ότι όσα μπορούμε να μάθουμε τα μάθαμε. Τουλάχιστον τα βασικά για να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Την ίδια αντίληψη είχα όταν ήμουν έφηβος (ότι ήξερα τα πάντα) και το ίδιο βλέπω και στους τωρινούς έφηβους. Φυσικά και δεν ίσχυε για εκείνη την ηλικία αλλά αυτό σε κάνει να αναρωτιέσαι αν βρισκόμαστε σε φάση εφηβείας. Το κακό είναι ότι και οι επόμενες γενιές θα έχουν την ίδια αντίληψη καθώς κάτι καινούργιο θα έχει προκύψει από σήμερα μέχρι τότε. Όπως και οι παλιότερες γενιές θεωρούσαν ότι είχαν πλήρη αντίληψη των πραγμάτων. Είναι η αιώνια έφηβη σκέψη αρνητική τελικά;

Helloween - Chameleon

2011-02-24T18:24:00.001+02:00

Οι οπαδοί των Helloween το μισούν. Οι πιο πολλοί metalheads δε θυμούνται ένα τραγούδι από κει. Οι υπόλοιποι έχουν σταματήσει στο Keeper Part 2.

Ο δίσκος δεν είναι speed metal όπως τα πρώτα τους για να γουστάρουν οι σκληροπυρηνικοί. Ούτε power metal, δηλαδή Helloween. Είναι όμως ο τελευταίος δίσκος με τον Kiske και μάλιστα εκεί βρίσκονται οι καλύτερες ερμηνείες του. Από κει που ξεχώριζαν οι κορώνες του, εδώ υποκλίνεται κανείς γιατί ο άνθρωπος έχει φωνάρα (μακάρι να συμβάδιζαν τα μυαλά του με τη φωνή του).

Το 1993 ήταν λάθος χρονιά να βγάλεις δίσκο αν έπαιζες metal. Και πιο λάθος να έβγαζες πιο rock δίσκο αν ήσουν metal. Κι όμως, ο λυρισμός και οι κλασσικές κιθάρες έχουν χώρο εδώ. Πολύ όμορφες στιγμές μέσα στα τραγούδια αλλά και μερικά τραγούδια από μόνα τους. Αγαπημένα τα Longing, I Believe, In the Night, Giants.

Με μια φράση: Περισσότερες πιθανότητες έχετε να σας αρέσει ο δίσκος αν δε γουστάρετε τους Helloween, παρά αν τους γουστάρετε!

Bruce Dickinson - Accident of Birth

2011-02-22T17:19:00.000+02:00

Πασίγνωστος δίσκος. Ο πιο maidenικός του Dickinson. Αυτός που του συγχώρησε το κούρεμα. Ανάμνηση των πρώτων χρόνων που ξεκίνησα να ακούω αυτή τη μουσική.
Να πω για τα φωνητικά, τον ήχο κλπ είναι τόσο περιττό. Όσοι δεν το έχετε ακούσει δεν θα τον έχετε ακούσει γιατί δεν σας "ενδιαφέρει" ο ήχος. Αλλά αν φτάσατε να διαβάζετε μέχρι εδώ, δοκιμάστε τα μπαλαντoειδή Man of Sorrows, Taking the Queen και το υπέροχο Arc of Space. Δε γίνεται να μη σας άρεσαν. Και αν θέλετε να ανέβετε τότε Road to Hell και Magician. Απογείωση με το εκπληκτικό Darkside of Aquarius. Το ομώνυμο δεν σας το προτείνω γιατί είναι αρκετά σκληρό για τα ροζ αυτάκια σας.
Αυτό το post ξεκίνησε από την ανάμνηση μου για το μακρινό 1997 (σαν χθες είναι) που προσπαθούσα να ανακαλύψω έναν καινούργιο κόσμο. Μακάρι να αποτελέσει τέτοιο έναυσμα και για άλλους αυτός ο δίσκος.

Καρναβάλια

2011-02-20T16:13:00.000+02:00

Φίλε αναγνώστη μην πανικοβάλεσαι. Δεν θα μιλήσω για πολιτικοοικονομικά θέματα. Εκεί χορτάσαμε από καρναβάλια. Στα κανονικά λοιπόν.
Μετά από δυο χρονιές που κάτι ντύθηκα (ύστερα από πολλά χρόνια) φέτος δεν ξέρω. Αν δεν σε παρασύρουν και δεν υπάρχουν και οι συνθήκες, δεν σου κάνει. Εκτός και αν έχει κανείς εδώ κάποια καλή ιδέα. Εντάξει την καλή ας την κρατήσει για τον εαυτό του, ας ρίξει εδώ την αμέσως επόμενη

Η φώτο για να μπαίνουμε σιγά σιγά στο κλίμα και της Βενετίας :)

Firehouse - Firehouse

2011-02-18T10:36:00.000+02:00

Αμιγώς ποζεράδικος δίσκος: εξώφυλλο, στίχοι, μουσική.
Στα 1990 το πράγμα (glam metal) σα να ξεφουσκώνει αλλά ο ήχος γυαλίζεται παραπάνω. Οι κιθάρες είναι γαμάτες (για το ιδίωμα)
Τα riffs διαδέχονται το ένα το άλλο. Και τη μπαλαντούλα θα βρεις, και τον ύμνο θα τραγουδήσεις.
Φόρα τη μπαντάνα σου, βάλε το eyeliner σου (μέχρι να έρθουν οι Manowar να σε ξεπαστρέψουν)
Δοκιμάστε: All She Wrote (ραδιοφωνικό), Don't Treat Me Bad (δάκρυ), Lover's Lane (ροκάρουμε), Home Is Where The Heart Is (τραγούδηστε το), Don't Walk Away (την κρατάμε από το πόδι), Overnight Sensation (ξαναροκάρουμε), Love Of A Lifetime (κολλάμε από τα μέλια)

Λεωφορείο το ΚΑΠΗ

2011-02-17T17:48:00.001+02:00

Ως γνωστόν, το 30 (Τριανδρία-Αποθήκη) είναι το απόλυτο γεροντοαστικό. Το έχω πάρει τόσες φορές στο παρελθόν και μπορώ να βεβαιώσω ότι ο μέσος όρος ηλικίας υπερβαίνει τα 65 :P
Με τα νέα εισιτήρια του αγαμημένου μας ΟΑΣΘ, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι πλέον μόνο οι ηλικιωμένοι έχουν βρει τη χαρά τους: μειωμένο εισιτήριο σε αυτούς, που φροντίζουν να το αξιοποιούν. Και καλά κάνουν. Απλά, με τη βενζίνη να είναι είδος πολυτελείας και τα ΜΜΜ να κάνουν τεράστιες αυξήσεις χωρίς να προσφέρουν τίποτα ή ηλικιωμένος πρέπει να σαι ή να κάθεσαι δίπλα στην πόρτα για να κατέβεις μόλις δεις δύο άντρες μεσήλικες στη στάση (οι ελεγκτές).

Μπόμπ-Ελλας

2011-02-16T13:08:00.001+02:00

Ποιος κυβερνάει ένα κράτος; Σίγουρα όχι αυτοί οι τύποι, που βρίσκονται στην κυβέρνηση για 4, άντε 8 χρόνια. Αυτοί διαχειρίζονται πολλά χρήματα, αρπάζουν όσα προλαβαίνουν, εξασφαλίζουν το μέλλον τους και αν δεν ξαναβγούν, δε νομίζω να τους έχετε πετύχει στενοχωρημένους. Ή δε πιστεύω να νομίζετε ότι τρώγονται σαν τα σκυλιά στα τηλεοπτικά παράθυρα γιατί θέλουν να βοηθήσουν τη χώρα.
Αυτοί που είναι εκεί ανεξάρτητα από τετραετίες κλπ είναι αυτοί που έχουν στα χέρια τους τον πλούτο μιας χώρας. Σίγουρα κάποιοι που ασχολούνται περισσότερο, ξέρουν και περισσότερα ονόματα. Εμένα μου έρχονται στο μυαλό δύο ονόματα: Μπόμπολας - Βαρδινογιάννης. Ειδικά τελευταία που ο πρώτος έκανε επίδειξη δύναμης και διέταξε τους υποτακτικούς του να κάνουν νομοσχέδιο σε μια νύχτα για τα διόδια. Ακούς εκεί τα μυρμηγκιά να αρνούνται και να σπρώχνουν τις μπάρες που έχει βάλει. Και πόσα άλλα. Αλλά για να βάλω και τον δεύτερο της παρέας στην συζήτηση, μου ρχεται στο μυαλό ότι αυτοί οι δύο εμπλέκονται στα ΜΜΕ της χώρας. Τόσα λεφτά βγάζουν από εκεί; Όχι. Αλλά τόση δύναμη να επιβάλλουν τη γνώμη τους αποκτούν και ταυτόχρονα να παγιώσουν τη μαλάκυνση μέσω της τηλεόρασης.

Μπάλα

2011-02-15T00:15:00.001+02:00

Δεν έμειναν πολλές αγωνιστικές για να τελειώσει και το φετινό πρωτάθλημα. Ακολουθούν τα play offs βεβαίως-βεβαίως αλλά κρίνοντας από ότι βλέπουμε μέχρι στιγμής, ας επιβληθεί ΔΝΤ και σε αυτό.
Ο πρωταθλητής θα ναι όπως φαίνεται ο γνωστός και πολυαγαμημένος Ολυμπιακός. Άμα θυμάται κανείς κάτι από το ποδόσφαιρο που έχει παίξει φέτος, να μας γράψει. Άνοστος.
Ο νεόπλουτος Παναθηναϊκός, από τα ψηλά στα χαμηλά. Όχι γιατί δεν θα πάρει κανένα τίτλο φέτος, ούτε και γιατί πάει προς την αφραγκιά. Αλλά με το ξύλο που πέφτει ανάμεσα στους παίκτες να δούμε πόσοι θα μείνουν στο τέλος.
Η γνωστή ΑΕΚ. Λίγο του ύψους και πολύ του βάθους. Πιο χαρακτηριστική σκηνή στο ματς κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό, που οι οπαδοί ήταν έτοιμη να κάνουν ντου στον αγωνσιτικό χώρο να δείρουν τους παίκτες της ομάδας και μετά το γκολ στο 98' τους αγκάλιαζαν
Και στα δικά μας:
Ο μΠΑΟΚ σαν τον περσινό αλλά ένα κλικ πιο κάτω.
Εμείς μπορούμε να κερδίσουμε την Ατλέτικο Μαδρίτης μέσα στην Ισπανία και να χάσουμε από τα Τρίκαλα. Καμιά αξιοπιστία. Η ομάδα είναι με 10 διαφορετικούς παίκτες κάθε χρονιά, αλλάζουμε τουλάχιστον 2 προπονητές τη χρονιά κλπ. Ας πάμε στο γήπεδο να βγάλουμε τα γούστα μας και ότι ας βρέξει ας κατεβάσει.
Οι υπόλοιποι κάτι κάνουν και δεν κάνουν. Σήμερα είναι, αύριο δεν είναι.

The day the music died

2011-02-14T22:35:00.001+02:00

Από τότε που με θυμάμαι να ασχολούμαι με τη μουσική, θυμάμαι που έλεγαν για ημερομηνίες που το metal/rock πέθανε. Από το πιο καινούργια στα πιο παλιά:

Το 1995 που το grunge μεσουρανούσε και οτιδήποτε metal θεωρούνταν γραφικό.
Το 1991 με την κυκλοφορία του Black Album από τους Metallica.
Το 1984 με τις κορυφαίες κυκλοφορίες, που δεν επαναλήφθηκαν.
Με τη διάλυση των Led Zepellin.
Με το Woodstock.
Με το αεροπορικό του 1959

Να προσθέσω και γω ένα:

Το 2011 Οι Iron Maiden κερδίζουν Grammy για το 'El Dorado' στην κατηγορία 'Best Metal Performance'

ΥΓ Υπερβολικός; Σίγουρα. Αλλά έτσι είναι με τις μεγάλες αγάπες: Η απογοήτευση είναι πιο έντονη

Time Machine

2011-02-07T16:34:00.000+02:00

Θα χετε εντοπίσει την διαφορετική αντιμετώπιση στις παρελθούσες χρονικές περιόδους (τι έγραψα!). Και για να εξηγήσω τι εννοώ όταν αναφερόμαστε σε ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στην πρόσφατη δεκαετία αναφερόμαστε στις χρονιές. Όσο πιο πίσω πηγαίνουμε, μιλάμε για δεκαετίες. Πχ λέμε ότι τη δεκαετία του 70 ανθούσε το hard rock. Και όταν γυρίσουμε έναν αιώνα πίσω, τότε ότι τον 17ο αιώνα έγινε το τάδε και τον 14ο το δείνα. Πάμε 1000 χρόνια πιο πίσω και διευκρινίζουμε και αν είναι προ ή μετά Χριστόν, πχ τον 3ο αιώνα μΧ. Πίσω ολοταχώς και μιλάμε για τη δεύτερη χιλιετία προ Χριστού κλπ. Και μετά για ολόκληρες περιόδους χιλιάδων ετών.
Το κάνουμε αυτό γιατί όσα ιστορικά καταγεγραμμένε γεγονότα έγιναν μέσα στο 2008 για παράδειγμα ισούνται με όσα έχουν καταγραφεί για τον 11ο αιώνα; Ή απλά μηδενίζουμε το κοντέρ;

Battle Hymn

2011-02-04T19:32:00.002+02:00

Σε επίδειξη συνέπειας των γραφόμενων στο blog (δες εδώ και εδώ) και ως άλλος Νοστράδαμος (21-23/3 θα μαι άρρωστος) ανακοινώνω την παρουσία μου στο απόλυτο cult live που θα λάβει χώρα το Σάββατο, 19 Μαρτίου στο Principal Club Theater στη Θεσσαλονίκη: ManowaR
Μέχρι τότε:

θα ακονίζω τη σπάθα μου
θα γραφτώ σε γυμναστήριο και θα κατεβάζω μαι χούφτα αναβολικά τη μέρα
θα κυκλοφορώ με γούνινο βρακάκι πάνω από το τζιν

ΥΓ Είπαν γι αυτούς:

“Είνε οι μόνι αληθινοί άντρες που δαίρνουνε τους φλόρους κε τις αδερφές και τους αρηστερούς, και αραίσουν πολί στις γηνέκες, και γαμούν και δαίρνουν, και ξέρουν κε γράματα”, Άγνωστος
“Χτες πολέμησα τον δράκο και έφτιαξα χορδές απο τα έντερα του...”, Joey DeMaio
“Σήμερα θα μαγειρέψουμε δρακάκι από τα χεράκια του Joey”, Μαμαλάκης
“θα σας συντρίψω το κεφάλι με το σφυρί μου, αν κοροϊδέψετε ξανα τους Manowar”, Thor

ΥΓ 2. Η επική φάση δεν ήταν τυχαία τελικά

By moonlight we ride
Ten thousands side by side
With swords drawn held high
Our whips and armours shine
Hail to thee our infantry
Still brave beyond the grave
All have sworn the eternal vow
The time to strike is now

Virgin Steele - The Marriage Of Heaven And Hell Part 2

2011-02-01T16:29:00.000+02:00

Μέσα της δεκαετίας του 90, το metal είχε γίνει σχεδόν underground και ιδιώματα όπως το epic φάνταζαν πιο γραφικά από ότι ήταν. Και μια που ο λόγος για γραφικότητα, άκουγα τη διήγηση του DeFeis στο τελευταίο δίσκο τους ... Τέλος πάντων
Ενώ σήμερα ψάχνεις με το μικροσκόπιο καλές επικές μελωδίες, κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε το 1996, καθώς μόνο το συγκεκριμένο δίσκο να πάρεις, είσαι μια χαρά. Ο "barbaric romanticism" όπως χαρακτηρίζουν τον ήχο τους, σε συνδυασμό με τα φωνητικά ξεχωρίζουν τους Virgin Steele.
Καλοί οι στίχοι, καλή η ατμόσφαιρα, πάμε και στη μουσική. Σε παίρνουν από τα μούτρα με το καλπάζον Symphony Of Steele. Η συνεχεια είναι πιο συμφωνική αλλά μέχρι το Twilight Of The Gods, όπου και παίρνεις τη σπάθα για να θερίσεις τους εχθρούς. Τραγουδάρα. Στα επόμενα τραγούδια ο δίσκος είναι σε πιο romantic φάση με barbaric αναλαμπές και σε κερδίζει η υπέροχη μελωδία του Unholy Water... Και ξάφνου Victory is Mine και η σπάθα βγαίνει ξανά από το θηκάρι, με τον αιώνιο ύμνο για όταν θες να πας να τα σαρώσεις όλα.
Αν σας φτιάχνουν έστω και λίγο οι επικές μελωδίες, θα ενθουσιαστείτε. Γιατί το power πολλοί εμίσησαν, το epic ουδείς.

ΥΓ Το εξώφυλλο, κακά τα ψέματα, δε λέει πολλά

Γερολαδάδες

2011-01-29T19:35:00.002+02:00

Γύφτοι. Σόρι από τους γύφτους αλλά αυτή η λέξη μου έρχεται για το σπιτονοικοκύρη μου στην Τρίπολη. Λείπει μια βδομάδα και βάζει τον γιο του (Θεοδωρόπουλος, 50χρόνος έμπορος επίπλων) να πάει να κατεβάζει το καλοριφέρ. Μην τυχόν και το κάψω παραπάνω. Γελοίοι. Όταν έλειπα 20 μέρες τα Χριστούγεννα δηλαδή και μετά τα ακουμπούσα για τη θέρμανση καλά ήταν; Ξεφτίλες. Και να πεις ότι είναι φτωχοί. Χεσμένοι στο χρήμα είναι. Αλλά αν ο άνθρωπος είναι κακομοίρης και τίποτας, αυτά κάνει. Να τους δώσω και κάτι από αυτά που μου περισσεύουν. Ας ξεκινήσω με τρία...

Σημείωση: Αριστερά στη φώτο ο Τριπολιτσιώτης γερο Λαδάς και δεξιά εγώ..

Κυνόδοντας

2011-01-26T16:42:00.004+02:00

Τις τελευταίες δέκα (10) μέρες, έχω βγει βράδυ μόνο μία (1) φορά.

ΥΓ Αν συνήλθατε από το σοκ, σκοπεύω να ~~επανορθώσω το ΣΚ~~.
ΥΓ 2. Αν δεν σοκαριστήκατε καθόλου τότε δείτε τον Κυνόδοντα μήπως και αντιληφθείτε το μέγεθος της αποκάλυψης.

Αναστροφή

2011-01-23T18:23:00.001+02:00

Στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου μου, βρίσκεται ένα από αυτά τα χιουμοριστικά t-shirt. Γράφει "Μη με ακολουθείς, έχω χαθεί κι εγώ!". Δεν μου το έκανε τυχαία δώρο καθώς είτε με τη βοήθεια άλλων είτε και με του GPS (εγώ δεν φταίω ποτέ φυσικά) χρειάζεται να κάνω καμιά αναστροφή.
Θέλει αναστροφές στη ζωή (;)

ΥΓ Ούτε εγώ δεν καταλαβαίνω τι θέλω να πω σε αυτό το post, άρα μη με ρωτάτε για διευκρινήσεις :@

Room 101

2011-01-22T00:25:00.000+02:00

Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι αυτό που απεύχεσαι και δεν αντέχεις, θα σου έρθει. Άρα να είσαι προετοιμασμένος και όσο γίνεται να μειώσεις αυτά που δεν αντέχεις(;). Η αφορμή για το post είναι για ένα φαγητό που δεν το μπορώ :O αλλά μου ήρθαν στο μυαλό και διάφορα άλλα σημαντικότερα που μου είχαν τύχει. Όλοι έχουμε ένα δωμάτιο 101*.
Από την άλλη ανεξάρτητα από τι αρέσει στον καθένα, όλοι έχουμε κάποιες ανάγκες. Οι οποίες ακολουθούν τη γνωστή πυραμίδα του Maslow. Άμα παραμερίσουμε κάποια από αυτές που βρίσκονται στη βάση της, θα την ξαναβρούμε μπροστά μας και δεν θα κατορθώσουμε να φτάσουμε στην κορυφή της. Ακόμα και αν νομίζουμε οι ίδιοι τους εαυτούς μας ή θεωρούμαστε και από τους έξω ως επιτυχημένοι και αξιοζήλευτοι.

*από το βιβλίο 1984 του Τζορτζ Όργουελ - όπου το Room 101 είναι ένας χώρος τιμωρίας όπου ο τιμωρούμενος έρχεται κατάφατσα με τον χειρότερο εφιάλτη του

Cali-fornication

2011-01-21T00:23:00.000+02:00

Διάβαζα σε ένα site ατάκες-φάσεις από το Californication και μάλλον πρέπει να ξεκινήσω να το βλέπω!

-Δεν είναι ανάγκη να είσαι (παντού και πάντα) ευγενικός, ώστε να είσαι αρεστός στις γυναίκες. Βασικά, όσο πιο κοφτός είσαι, τόσο πιο πολύ (παραδόξως) κολλάνε με την πάρτη σου.
-Για τις περισσότερες γυναίκες εκεί έξω (μη σου πω για όλες) ισχύει ακόμη το αξίωμα “ο άντρας που με κάνει να γελάω έχει ήδη περπατήσει το μισό δρόμο μέχρι το εσώρουχό μου”.
-Γράψε ένα βιβλίο, ένα άλμπουμ ή ένα τραγούδι που να πουλήσει τα κέρατά του και μετά άραξε τρώγοντας τα κέρδη σου. Κάποια στιγμή θα έχεις μείνει στην ψάθα, αλλά τουλάχιστον θα έχεις ζήσει έστω και λίγο μια ζωή μποέμικη για την οποία πολλοί θα σκότωναν. Το “9 με 5” ωράριο πολλές αγάπησαν, τον σκλάβο της δουλειάς καμία.
-Κάνε την ποπ κουλτούρα μέρος του καθημερινού σου lifestyle: τα τρία βιβλία του Χανκ (South of Heaven, Seasons in the Abyss και God Hates Us All) είναι όλα τίτλοι τραγουδιών των Slayer.
-Όσο πιο αυτοκαταστροφικός είσαι ως χαρακτήρας, τόσο καλύτερο για την υστεροφημία σου. Οι γυναίκες ελκύονται από bad boys.
-Δεν πλακώνεσαι ποτέ με έναν φίλο σου για μια γυναίκα. Για τη μπάλα ίσως, αλλά ποτέ για μια κοπέλα, πόσο μάλλον όταν αυτή είναι απλά ένα ευκαιριακό φλερτ της σειράς.
-Αποδέχεσαι τις πολυγαμικές σου τάσεις, αλλά ως σωστός άνδρας, προσπαθείς και κάνεις ό,τι μπορείς ώστε να μείνεις μονογαμικός. Ακόμη κι αν στο τέλος αποτύχεις παταγωδώς.
-Είναι προτιμότερο να κολλήσεις πολύ άσχημα με μια γυναίκα (ακόμη κι αν μαζί με αυτή, ενδέχεται να κολλήσεις και κάνα αφροδίσιο, έτσι στο ξώφαλτσο) απ' το να περάσεις έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς έστω μια γυναίκα να απασχολεί το μυαλό σου.

Διάφορα

2011-01-18T18:00:00.000+02:00

Δε βλέπω κίνηση στο blog, ούτε και σε φιλικά. Η αλήθεια είναι ότι δεν ψάχνομαι και ο ίδιος να βρω ενδιαφέροντα blogs και το σκέφτομαι να μοιραστώ κάτι πιο σημαντικό. Το trend του blogging έχει περάσει και ίσως είμαστε σε μια φάση ωρίμανσης. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό που γράφω ισχύει αλλά σίγουρα τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα στο χώρο. Και η google που ήταν πάντα πρωτοπόρος, σιγά σιγά εξελίσσεται σε δυνάστη. Κάτι ότι έχει γίνει μονοπώλιο, κάτι ότι αποφάσισε να σαμποτάρει τις αναζητήσεις για torrent, ότι προσπαθεί να προβλέπει τι θα ψάξουμε ανάλογα το προφίλ μας, έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε big brother.
Αφορμή των σκόρπιων σκέψεων που έψαχνα να δω τι σημαίνει cloud computing και τίποτα προχωρημένες υπηρεσίες στο ίντερνετ για να δείξω στα παιδιά (ανάθεμα αν τους μείνει τίποτα στο τέλος).

ΥΓ Αν και στα ξένα φέτος, ωραία ήταν στη γιορτή μου. Επικοινώνησαν άνθρωποι που δεν το περίμενα. Και του χρόνου.