Ω, τι κόσμος μπαμπά

Πόλεμος από μια χώρα προς μια άλλη γιατί απλά η πρώτη μπορεί. Έτσι ξεκάθαρα.

Άνοδος των τιμών θέρμανσης και ρεύματος καθώς και μετακίνησης, σφίγγουν τη θηλειά στον καθένα από μας που ζει με το μισθό του. Τα περιθώρια να δουλεύεις πέρα από το να πληρώνεις στενεύουν.

Καχυποψία, ένταση, ο καθένας την πάρτη του, εκμετάλλευση παντού. 

(Ψιλο)προβλήματα υγείας και καθημερινότητα που τρέχεις πίσω από τα πράγματα.

Το 2022 ονειρευόμασταν ένα ουτοπικό μέλλον. Μας βγήκε δυστοπικό.

Στην προσωπική μας ζωή υπάρχουν οι αχτίδες φωτός που μας κρατάνε. Ας μην τις κρύβουμε.

ΥΓ Ο κορωνοϊός εξαπλώνεται. Θα πεθάνουμε όλοι.

Ό,τι ανεβαίνει δεν κατεβαίνει

Κλασσικό ρητό που δείχνει τη μεταβλητότητα των πραγμάτων. Υπάρχουν όμως αρκετά πράγματα που δεν ισχύει. Και μου έρχονται περιπτώσεις όπως οι τιμές που έχουν πάρει την ανιούσα και όταν κάποια στιγμή καταλαγιάσει η αύξηση, σε καμιά περίπτωση δεν θα δούμε να επανέρχονται στα αρχικά επίπεδα. Ξέρω πληθωρισμοί κλπ

Άλλη μια περίπτωση είναι με όσους πάρουν αξίωμα. Ακόμα και αν θα τους καθαιρέσουν, σε λίγο καιρό θα τους βάλουν σε άλλη θέση. Και μετά από ένα χρονικό διάστημα θα τους επαναφέρουν. Χαμένοι δε βγαίνουν, προσκολλημένοι παραμένουν.

Στρουθοκαμηλισμός

Η δολοφονία του νεαρού από φονιάδες που κυκλοφορούν στο όνομα μιας ομάδας της πόλης, συντάραξε πολύ κόσμο. Βγήκαν στην επιφάνεια κι άλλες παρόμοιες δράσεις που δεν είχαν, ευτυχώς, κατάληξη το θάνατο. Το άτομο που συλλάβανε είχε κάνει παρόμοια επίθεση πριν 3 χρόνια χωρίς να δικαστεί. Μόνο με την κάλυψη κάποιων υψηλά ιστάμενων μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Και τα πράγματα πάνε προς το χειρότερο καθώς πατάνε πάνω στην ανοχή μας.

Σε πολλές περιπτώσεις έχω σκεφτεί να στρουθοκαμηκαμηλίσω γιατί δεν αντέχω να ακούω για συμπεριφορές ανθρώπων που είναι γλίτσες και τραγικοί. Γεγονότα όμως όπως τα παραπάνω, δε με αφήνουν να τα περνάω ντούκου ή να αποφεύγω να τα ακούσω. Το πείσμωμα και η οργή πρέπει να μετουσιωθεί σε ενέργειες.

Εργαζόμενοι

Πολλές φορές όταν επισκέπτομαι ένα μαγαζί παρατηρώ εκείνους τους εργαζόμενους που δεν σηκώνουν κεφάλι από τη δουλειά. Για παράδειγμα προχθές επισκέφθηκα γνωστό μαγαζί με προφιτερόλ και οι άνθρωποι δεν προλαβαινόταν. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου ήρθε πολύ κόσμο από εκεί που δουλεύω... Και ακόμα περισσότερο εκείνοι που βγάζουν λεφτά χωρίς να προσφέρουν τίποτα. Λεφτά που οι προαναφερόμενοι εργαζόμενοι κάνουν μήνες για να βγάλουν. Άδικη κοινωνία θα πουμε.

Μία από τις κορυφές αυτού του παγόβουνου είναι οι influencer. Άνθρωποι χωρίς γνώσεις, προσόντα, αξία αποκτάνε εύκολο χρήμα. Εκμεταλλεύονται τις ανωμαλίες του συστήματος και πλουτίζουν. Δε μπορείς να τους κατηγορίσεις περισσότερο από τα πρόβατα που τους κάνουν μάγκες. Όπως και δε μπορείς να περιμένεις ότι τα cancel influencer θα πιάσουν τόπο.

Μην κρίνεις από το εξώφυλλο

Χάζευα τη βιτρίνα ενός από τα λίγα δισκάδικα που έχουν απομείνει. Απευθυνόταν σε ακροατές ηλεκτρονικής/εναλλακτικής μουσικής. Τα εξώφυλλα ήταν καλλιτεχνικά, ψαγμένα, σου τραβούσαν το ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα άκουγα στα ακουστικά μουσική δυναμική, πωρωτική, metal. Συγκεκριμένα έναν δίσκο με εξώφυλλο ολίγον τι γραφικό. Είναι ένας τομέας που πάσχουν συγκροτήματα του epic, power αλλά και death ακόμα και alternative metal. 

Σίγουρα βρίσκεις καλές απεικονίσεις, με μεγάλη βελτίωση σε σχέση με τις παλιές εποχές. Απλά συνήθως η θεματολογία είναι σκοτεινή και ακραία. Για μένα πάντα παίζει ρόλο το καλό εξώφυλλο και με προδιαθέτει ως προς το περιεχόμενο. Λες να το γυρίσω στην ηλεκτρονική, avant gard, jazz, trip hop, ξέρω-γω μουσική; Μπα 

Δε βάζεις το χέρι στη φωτιά

Στο κίνημα metoo ο κόσμος το χε τούμπανο και ανάθεμα αν θα βγει στο 5% των περιπτώσεων. Άσε που είναι καθεστώς η σεξουαλική εκμετάλλευση στο χώρο.

Τελευταίος ο τηλεοπτικός ροκάς από τα εφηβικά μας χρόνια. Δεν τον είχα πετύχει κάπου από κοντά αλλά από αυτό που περνούσε στις μη τηλεοπτικές στιγμές του φαινόταν ότι δεν ήταν παιδί μάλαμα. Το θέμα είναι να αναζητήσουμε και άλλους τέτοιους έξυπνους που κάτι κρύβουν.

Στον μικρό μας κύκλο εύκολα καταλαβαίνεις ότι κάποιοι είναι σκάρτοι καταρχάς όταν κακοχαρακτηρίζουν άλλους πίσω από την πλάτη τους. Δεν πάει να είναι γενικά αποδεκτοί. Υπάρχουν και άλλοι που θα βγουν εντελώς από το πουθενά και είναι αυτοί που δεν έχεις ιδέα τι μπορεί να κάνουν στον προσωπικό τους χρόνο. Είναι η πιο ύπουλη κατηγορία. Ίσως εκεί να άνηκε και ο Φιλιππίδης που μόνο αν κοιτάξεις καλά μέσα στις ταινίες του θα ανακαλύψεις τη γλίτσα (πχ Εφάπαξ)

Να τα νε το '21

Όπως το 2021 ήταν λίγο καλύτερη σαν χρονιά από το 2020, έτσι και μουσικά. Απέχουμε πολύ από την κανονικότητα αλλά δε μπορούμε να κάνουμε πολλά. Έτσι και ως ακροατές ψάχνουμε αυτόν τον ήχο και τα ακούσματα που θα μας κάνουν το κλικ. Σπάνιο πράγμα πλέον αφού τα περισσότερα μας ακούγονται γνωστά και αναμενόμενα. Έτσι όταν ήρθαν από εκεί που δεν το περίμενες κάποιοι ωραίοι δίσκοι, τότε λες κάτι γίνεται.

Cargo Lift - THEN

Από την άγνωστη εγχώρια σκηνή, με παραπομπές σε παλιούς καλούς Queensryche, θα περιμένω να τους δω σε κάποιο live (αμήν και πότε)

Kenn Nardi - Trauma

Από το πουθενά ήρθε και κόλλησε στο Playlist. Δεν τον γνώριζα, ούτε και τους Anacrusis. Ήχος που σε παραπέμπει στην αρχή των 90s αλλά συνθέσεις και ήχοι που σε κρατάνε για πολλές ακροάσεις. Διαμαντάκι.

The Quill - Earthrise

Κολλητικό stoner/doom από μια παλιά και όχι mainstream μπάντα.

Running Wild - Blood on Blood

Τα τραγούδια είναι στο ίδιο στυλ, το εξώφυλλο generic, τα τύμπανα drum machine και άλλες ντροπιαστικές διαπιστώσεις. Έχει όμως 3-4 τραγούδια που σου κολλάνε ρε γαμώτο.

Subterranean Masquerade - Mountain Fever

Γεμάτο χρώματα και ενδιαφέρουσες στιγμές, αρκετά progressive αυτοί οι Ισραηλινοί.

Volbeat - Servant of the Mind

Αυτό και αν ήταν αναπάντεχο από ένα γνωστό ραδιοφωνικό συγκρότημα. Αναφορές από Metallica, Sabbath ως Motorhead, μέχρι και death!

Υστερόγραφο:

Iron Maiden - Senjutsu

Τελικά δε μεγάλωσε ιδιαίτερα μέσα μου...