Βαρκελώνη ++

Βαρκελώνη λοιπόν. Θελκτική και πολλά υποσχόμενη από χρόνια. Αποδείχθηκε οργανωμένη ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, με τόσο διαφορετικές περιοχές μεταξύ τους λες και βρισκόσουν σε διαφορετικές πόλεις. Τα εκατοντάδες ξεχωριστά ερεθίσματα σε συνδυασμό με τους ασταμάτητους ρυθμούς, απαιτούν μέρες για να κάτσει η εμπειρία μέσα σου.

Διαμονή
Ιστορικό ρεκόρ στα ποσά που δώσαμε. Το κατάλυμα στην Eixample ήταν το καλύτερο που έχουμε μείνει ποτέ ενώ το ακριβό στη Γοτθική Συνοικία ήταν στην καλύτερη θέση. 

Μετακινήσεις
Πέρα από τα ποδαράκια μας χρησιμοποιήσαμε μετρό, λεωφορεία, τρένα ακόμα και τελεφερίκ (για το Μοντζουίκ). Στην πόλη μας βόλεψε η κάρτα T casual.

Φαγητό
Καταλανική κουζίνα, tapas, παέγια και churros, παγωτά κλπ. Πολύ ικανοποιητική η κουζίνα τους.

Άνθρωποι
Πολύς ο κόσμος (ειδικά το ΣΚ) αλλά όχι σε αποπνικτικό βαθμό. Τουρίστες, πολλοί Ισπανοί αλλά και πάρα πολλοί μετανάστες. Πλανόδιοι μουσικοί στη γοτθική συνοικία και άσχημες μυρωδιές σε κάθε γειτονιά :S

Περιοχές

Πέντε πολύ διαφορετικές πόλεις μεταξύ τους μας κάνουν μία Βαρκελώνη.

• Γοτθική συνοικία: Και μόνο αυτή να ήταν όλη η Βαρκελώνη θα ήμουν ευτυχισμένος και θα περιπλανιόμουν ακόμα στα στενά της. Η αρχιτεκτονική, η ατμόσφαιρα, το ότι σε κάθε γωνία έβρισκες κάτι διαφορετικό.
• Born: Στα χνάρια της Γοτθικής με μασκότ τα παπαγαλάκια του πάρκου Ciutadella
• Eixample: Η πιο νορμάλ περιοχή της πόλης, η οποία πέρα από τα στολίδια της είχε και φοβερούς πεζόδρομους. 
• Gracia: Η πιο elegant συνοικία, αυτό που έχεις στο μυαλό σου για ευρωπαϊκή πόλη.
• Montjuic: Ωραία φάση τα τελεφερίκ που σε ανεβάζουν στην κορυφή του λόφου που είναι το κάστρο. Και μετά εντυπωσιακό το σκηνικό από το Museu Nacional d'Art de Catalunya ως τους πύργους της Βενετίας. Η παράσταση το βράδυ με τα χρώματα και τις μουσικές στο συντριβάνι απλά φοβερή.

Αξιοθέατα / Μουσεία
Και όμως είδαμε όλα τα παρακάτω:

• Sagrada Familia: Τι να πρωτογράψεις; Για τους φοβερούς πύργους και τα γλυπτά εξωτερικά; Ή για το εκπληκτικό εσωτερικό που μόνο εκκλησία δε θυμίζει και τα εντυπωσιακά χρώματα το απόγευμα; 
• Πάρκο Guell: Ταξίδι στη φύση με αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από αυτή. Δε σου πέφτει και το σαγόνι, ούτε και τα παιδιά το λάτρεψαν, αλλά η ποικιλία έκανε τη διαφορά. 
• Dalí Theatre-Museum: πιστεύω ότι αυτό που ξεχώριζε ήταν περισσότερο το ίδιο κτίριο - στήσιμο παρά τα έργα του Νταλί που περιείχε. 
• Fundació Joan Miró: ενδιαφέροντα και όμορφα ορισμένα έργα του, τραβηγμένα από τα μαλλιά κάποια άλλα. 
• Casa Batlló: φοβερά οργανωμένη εμπειρία και δε μπορείς να αντιληφθείς πόσο φοβερή θα ήταν η καθημερινότητα αυτών που ζούσαν εκεί.
• Casa Vicens, Casa de les Punxes: τόσο διαφορετικά κτίρια μεταξύ τους και ταυτόχρονα τόσο εντυπωσιακά 
• Aquarium: οταν περπατάς ένα τούνελ με καρχαρίες πάνω σου και δίπλα σου, τι άλλο να δεις; 

Καλοκαίρι και μια δροσερή βουτιά είναι καλοδεχούμενη. Barceloneta χωρίς beach bar και φάση περασμένων δεκαετιών. 

Περπάτημα στη La Rambla με δυσκολία καθώς ήταν γιαπί. Κατέληγε στην Catalunya, απλά μια μεγάλη πλατεία με τα συντριβάνια της. Η σκεπαστή αγορά Boqueria ήταν γεμάτη από έντονη κίνηση και πολλά χρώματα. Από γεύση όμως υστερούσε. 

+ Girona: με το τρένο φτάνεις εύκολα. Και μετά χάνεσαι στη μεσαιωνική ομορφιά της. Πανέμορφη θέα στο ποτάμι, στενά δρομάκια που δεν ξέρεις που καταλήγουν και ένας καθεδρικός έτοιμος να σε πλακώσει. Την ερωτεύθηκα. 

++ Como: στην επιστροφή κάναμε μια επίσκεψη σε αυτή την παραλίμνια πολύ όμορφη ιταλική πόλη. Το κερασάκι στην τούρτα.