Πολύς κόσμος, φουλ μπλουζάκια Maiden και πιτ που παραλίγο να με τραβήξει μέσα. Χρειάζεται κι άλλη περιγραφή;
Είχα κάποιες επιφυλάξεις για τη γραφικότητα της φάσης αλλά αυτός είμαι: να γουστάρω με τον ολόιδιο με τον Harris μπασίστα, να ξελαριγκιάζομαι σε τραγούδια που δεν πρόκειται ποτέ να ξανακούσουμε από τους Maiden, να διαπιστώνω ότι όλοι αυτοί ανδρωθηκαμε με τις ίδιες εικόνες της μπάντας.
ΥΓ Εννοείται θα ξαναπάω όταν έρθουν με το νεο φοβερό Maiden t-shirt μου

