Για τρεις βδομάδες οι αθλητικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί της πόλης (ασόβαροι ή μη) και οι αθλητικές εφημερίδες (εδώ δεν έχει διάκριση) έβγαζαν το ψωμί τους με αναφορά στο ντέρμπι Άρη-ΠΑΟΚ. Λες και έπαιζαν τίποτα υπερομάδες ή θα κρινόταν τίποτα. Για χαβαλέ μεταξύ φίλων καλά ήταν. Στην πράξη όμως τα πραγματα ήρθαν όπως ήταν αναμενόμενα. Δηλαδή οι ομάδες να μην δείχνουν τίποτα σημαντικό στο γήπεδο και το αποτέλεσμα ισόπαλο. Από την άλλη το ότι ήταν τόσο σούπα το ματς, καταδεικνύει την ασημαντοσύνη και την τραγικότητα του γεγονότος. Τόση φασαρία για το τίποτα. Ή καλύτερα για να έχει λόγο ύπαρξης ο περίγυρος των σωματείων και πιο συγκεκριμένα οι αθλητικοί δημοσιογράφοι. Δώστε τα λεφτά σας για να βγάλουν καμιά Mercedes oι Πετρουλάκηδες, κανένα τζιπάκι οι Ραπτόπουλοι και κανένα πλεούμενο οι Ζαγόρες.
ΥΓ Αυτοί οι παοκτσήδες πως αντέχουν τόσες "σφαγές"; Αφού από ένα σημείο και μετά έβριζα και γω το αρειανό κατεστημένο που τους "έσφαζε" :P Αμετανόητοι!
22 Οκτωβρίου 2006
Έχετε μια πλάκα ρε παιδιά
16 Οκτωβρίου 2006
My big fat greek σόι
Με την ευκαιρία των δημοτικών εκλογών, ο κάθε ετεροδημότης επισκέπτεται το χωριό του. Εκεί λοιπόν πέρα από την ψήφο, η οποία για μένα λίγη σημασία έχει, αφού ούτε ξέρω τους υποψήφιους ούτε περιμένω να με χώσουν κάπου, συναντάς και το σόι σου. Το οποίο σόι μοιάζει λίγο ως πολύ με αυτό της ταινίας Γάμος αλά Ελληνικά: θείοι, θείες, ξαδέρφια, παππούδες, ανήψια μαζεμένοι. Οι συζητήσεις από την διαφθορά και το μέλλον του τόπου μέχρι τη συχνοουρία :P Κοινό χαρακτηριστικό σε όλες; Ότι όλοι φωνάζουν και υπερασπίζονται με πάθος αυτό που λένε. Ποιο γήπεδο και ποιες συγκεντρώσεις. Αν δεν ανεβάσεις τον τόνο της φωνής σου άστο καλύτερα. Και δε μιλάμε για διαφωνίες αλλά για κατάθεση απόψεων. Προσωπικά τα τελευταία χρόνια δεν έχω καταφέρει να συμμετέχω σε μια τέτοια συζήτηση για πάνω από 5 λεπτά. Ίσως δεν έχω τις κατάλληλες φωνητικές χορδές. Ίσως γουστάρω περσσότερο να παρακολουθώ αυτή τη βαβούρα και τον ελληνικό τρόπο συζήτησης :)
ΥΓ Ελάτε όλοι γνωρίζετε αυτά που περιγράφω
ΥΓ 2. Καλύτερα χωριό παρά μια απρόσωπη πόλη-ζούγκλα
8 Οκτωβρίου 2006
Maiden Boston
Και επειδή οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Iron Maiden δεν θα μας επισκεφθούν στην τωρινή τους περιοδεία για το εξαιρετικό A Matter of Life and Death, ο ανταποκριτής μας στην Βοστώνη Βαγγέλης, μας μεταφέρει λίγη από τη μαγεία του show τους.
(με τη ματιά ενός άσχετου)
Agganis Arena, Παρασκευή, 6 Οκτώβρη,
Το στάδιο γεμάτο, χωρίς τα ελληνικού τύπου "μέταλλα" στην πλειοψηφία τους τουλάχιστον. Υπήρχαν και άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των -άντα (όχι γενεές δεκατέσσερις βέβαια όπως στους Rolling Stones), γυναίκες άλλες καλοντυμένες και άλλες λιγότερο ... ντυμένες, μπαμπάδες με εκκολαπτόμενα μεταλλο-παιδάκια. Θετική έκπληξη. Όλοι σε μαύρο φόντο, μπλουζάκια Maiden, που και που και κανα άσχετο ACDC, Pantera πάντως μακράν καλύτερα των δικών μας κοκκινο-χακί άσχετων μέσα στο πλήθος. Το support συγκρότημα ολίγον λίγο αλλά support είν'αυτό.
Maiden Maiden ολόκληρο το στάδιο και ... brighter than a thousand suns. Καταπληκτική συναυλία, τα τραγούδια γαμάτα και στο πρώτο μισό που έπαιζαν τον καινούριο δίσκο και στο δεύτερο που έπαιξαν κλασικά. Απίστευτη ατμόσφαιρα στο Fear of the dark με τον Eddie να εμφανίζεται μέσα από ένα τεράστιο τανκ στο πίσω μέρος της σκηνής πάνω απ'τον drammer και να αναζητά τον εχθρό με κιάλια μέσα στο πλήθος, ίσως και πιο πέρα προς Washington μεριά, και εν συνεχεία trooper να περπατάει επί σκηνής.
Κι ο Bruce Dickinson να φωνάζει. Scream for me Bostoooooooooon.
Αναρτήθηκε από τον
Anton
at
16:20
0
Σχόλια
Labels: Νέες κυκλοφορίες, Live
1 Οκτωβρίου 2006
Παράσιτα
Άλλα πράγματα είχα στο κεφάλι μου γι αυτό έκανα καιρό να γράψω. Όχι τίποτα πεσιμιστικά μην ανησυχείτε, φίλοι μου καλοί – καλοί μου φίλοι. Αν πρέπει να κάνω κάποιο σχόλιο και αν κάτι με προκαλεί από την επικαιρότητα είναι οι κινητοποιήσεις των δασκάλων. Λίγο τσίπα ρε παιδιά. Παίρνουν κοντά 1000 € πρώτο μισθό. Σαν ποσό δεν είναι αυτό που θα λέγαμε το ιδανικό. Αλλά ρίξτε μια ματιά παραπέρα. Τι παίρνει ο εργάτης. Και εντάξει δεν είστε εργάτες αλλά και ο πρώτος μισθός ενός πτυχιούχου πανεπιστημιού στον ιδιωτικό τομέα είναι 700 € και κάτι! Και μη μου πείτε ότι είστε ανώτεροι από αυτόν: το παιδαγωγικό βγάλατε και ξέρουμε με τι βαθμό μπήκατε. Και μου πείτε ότι δουλεύετε: 24 35άλεπτα τη βδομάδα δουλεύτετε (=14 ώρες) και όχι 40 και 50 ώρες. Πλάκα μας κάνετε; Πραγματικά νοιώθω άσχημα. Νοιώθω ότι αυτοί οι άνθρωποι* μας θεωρούν μεγάλους μαλάκες.
* Αυτά τα παράσιτα ήθελα να πω
ΥΓ Τα ρεπορτάζ των ειδήσεων ότι μερικοί δάσκαλοι κάνουν 2 δουλειές είναι τουλάχιστον γελοία. Ξέρετε ρε πόσοι μα πόσοι άλλοι κάνουν το ίδιο; Και το κάνουν επειδή βγάζουν 600 €!
17 Σεπτεμβρίου 2006
Wake me up when September ends
Εγκατέστησα ένα πρόγραμμα για να κάνω πιο εύκολα και άνετα post στο blog. Είναι ένα κίνητρο να γράφω πιο συχνά. Για πέταμα είναι. Όποιος θέλει πληροφορίες για να μη κάνει το λάθος να το βάλει εδώ είμαστε. Λοιπόν επειδή μου φαίνεται όλα μαύρα τα βλέπω γύρω μου (ακόμα και το χρώμα του blog μου να φανταστείτε :P) και επειδή επηρεάστηκα από το πολιτικό περιβάλλον, είπα να κάνω προγραμματικές δηλώσεις. Μετά από σκέψη λίγων δευτερολέπτων αποφάσισα τα εξής:
1. Φτάνει όσο βιογραφικά έστειλα. Αν συνεχίσω έτσι θα με καταγγείλουν ότι στέλνω spam mail.
2. Τέλος η ακρόαση αθλητικών ραδιοφωνικών εκπομπών (εντάξει με εξαίρεση την Πίπα της Ειρήνης). Θα ασπαστώ πλήρως την άποψη του Eco περί αθλητισμού και θα ησυχάσουν τα αυτιά μου.
3. Τέλος οι σπατάλες. Το ταμείο είναι μείον και αν δεν περιορίσουμε τους καφέδες αξίας 4€ και τα ουζερί αξίας 11€ και βάλε μόνο με με αμερικανική βοήθεια θα την παλέψουμε. Το έπιασες το υπονοούμενο, ε;
4. Πολλά τέλος είπα. Το project μετατροπής σημαντικού μερους της δισκοθήκης μου σε μορφή mp3 (με ταυτόχρονη εύρεση των εξώφυλλων) είναι σε καλό σημείο. Άντε να πάρω και ηχεία.
5. Το 4. οδηγεί στην παλιά καλή συνήθεια να γράφω καμιά δισκοκριτική. Έτσι είτε θα κάτσω να γράψω για φρέσκιες ενδιαφερουσες κυκλοφορίες ή για δίσκους (από το 1970 και μετά) που κάτι λένε. Όσοι πιστοί ρίξτε μια ματιά. Οι υπόλοιποι προσπεράστε
Αυτά. Τα υπόλοιπα στην πορεία. Α και wake me up when September ends!
14 Σεπτεμβρίου 2006
Ποιος Παλαιοκώστας
Δε νομίζω να μένει κανείς έκπληκτος για τη διαφθορά στο δημόσιο βίο. Πιο πιθανό το βρίσκω να βαριέται αυτά τα θέματα των ειδήσεων και να γυρνάει στο Star κ τις κατινιές του. Ούτε από την έκταση που φαίνεται ότι έχουν: από τον απλό υπάλληλο στην εφορία μέχρι του υπουργούς-σωτήρες του έθνους. Αυτό όμως που εκπλήσει εμένα είναι πότε πρόλαβαν να δημιουργήσουν αυτό το δίκτυο και ειδικά για αυτόν τον άνθρωπο του λαού, που πάλι οι μαλάκες της Θεσσαλονίκης θα τον ψηφίσουν.
Και μετά ασχολούμαστε με τον Παλαιοκώστα
2 Σεπτεμβρίου 2006
Brighter than a thousand suns
Είναι ο καινούργιος δίσκος των Maiden μια από τα ίδια; Είναι ο καινούργιος δίσκος των Maiden ο δίσκος της χρονιάς; Ο καθένας απαντά από τη σκοπιά του. Εγώ από τη δική μου μπορώ να πω ότι ικανοποίησε τις προσδοκίες μου. Η αναμονή και ο πήχης βέβαια δεν ήταν εκεί που ήταν πριν από 8 χρόνια όταν περίμενα με αγωνία να κυκλοφορήσει το Virtual XI, ούτε και ο δίσκος της επανένωσης 2 χρόνια αργότερα. Το Dance of Death είχε μεγάλη επιτυχία αλλά ήταν ένας άνισος δίσκος, με μερικά τραγούδια να είναι μέτρια, ενώ η επανάληψη ήταν εξόφθαλμη αυτή τη φορά. Τώρα το A Matter of Life and Death μας συστήθηκε με το single Benjamin Breeg στο ύφος (της επανάληψης) του προηγούμενου δίσκου τους δίνοντας κακή εντύπωση. Ίσως αυτό να έπαιξε και κάποιο ρόλο, έστω μικρό, μετά την ακρόαση όλου του δίσκου η ικανοποίηση να είναι μεγαλύτερη.
Όποιος θα ψάξει hit μάλλον δεν θα βρει αυτό που θέλει. Νομίζω ότι δεν έχει πια νόημα να περιμένει κανείς από τους Maiden να γράψουν ένα νέο Two Minutes to Midnight ή Hallowed be thy Name. Η διάρκεια των περισσοτέρων τραγουδιών τους είναι πιο μεγάλη, χωρίς όμως να πλατειάζουν. Το περιεχόμενο τους είναι ώριμο, η δομή τους αξιοζήλευτη, ο όγκος μεγαλύτερος παρά ποτέ, τα φωνητικά στο ύψος τους όπως σχεδόν πάντα. Με την πρώτη ακρόαση δεν βρήκα κάποιο μέτριο τραγούδι, δεν απογοητεύτηκα από τη φωνή, δεν βρήκα αφελής κάποιους στίχους. Θετικά όλα αυτά αλλά φτάνουν για να κάνουν ένα δίσκο καλό και ειδικά όταν μιλάμε για τους Maiden; Μετά από μερικές ακροάσεις έχω την αίσθηση ότι είναι από εκείνους τους δίσκους που όσο τους ακούς τόσο μεγαλώνουν μέσα σου. Και είναι εκείνοι οι δίσκοι που ξεχωρίζουν από όλους τους υπόλοιπους. Τώρα μετά από μερικές ακροάσεις μπορώ να πω ότι όντως το A Matter of Life and Death είναι brighter than a thousand suns
Αναρτήθηκε από τον
Anton
at
23:50
6
Σχόλια
Labels: Νέες κυκλοφορίες, Metal
