Ποιοτικός σινεμάς

Πολλές και κυρίως καλές ταινίες. Τώρα που τελείωσαν και οι σειρές γυρίστε το στον κινηματόγραφο.

• The Boat That Rocked
  Τη δεκαετία του 60 στη Μ. Βρετανία, εξέπεμπε μόνο το ραδιόφωνο του BBC. Έτσι ροκάδες της εποχής κάναν εκπομπές πάνω σε πλοία! Rock 'n' roll διάθεση και 2 ευχάριστες ώρες.
• Le petit Nicolas
  Μικρός διάβαζα μικρό Νικόλα (είχα όλα τα βιβλία του!) και έτσι μου τράβηξε την προσοχή η ταινία. Ακόμα και αν δεν έχετε διαβάσει κανένα βιβλίο θα γελάσετε πολύ και θα περάσετε καλά. Ευκαιρία να ξεκινήσετε το διάβασμα.
• Appaloosa
  Western. Όπως τα θυμάστε, με το ύφος, το κλίμα, τα πιστεύω των καουμπόηδων. Βλέπεται άνετα αν και σε κάνει να αναρωτιέσαι τι καθόσουν και έβλεπες μικρός και ξέρεις όλες τις ορολογίες (πιστολάς κλπ)
• Nights in Rodanthe
  Αισθηματική με τον Richard Gere. Δυο μεσήλικοι συναντιόνται σε ένα πανέμορφο ξενοδοχείο και αποδεικνύουν ότι ποτέ δεν είναι αργά.
• The Road
  Σαν το I am a Legend και το 28 Days Later αλλά πολύ πιο ρεαλιστικό και σοβαρό.
• El Secreto de sus Ojos
  Πραγματικά πολύ καλή αργεντίνικη ταινία. Ούτε κουλτουριάρικη είναι ούτε
  αστυνομικό θρίλερ. Μην την χάσετε.
• Couples Retreat
  Αμερικανιά με Vince Vaughn. Κι όμως βλέπετε ευχάριστα.
• Shutter Island
  DiCaprio με Scorsese: πρώτο χασμουρητό. Καλές συστάσεις: ανοίγει το μάτι. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας κάπως έτσι ήμουν.
• The Men Who Stare at Goats
  Φευγάτη ταινία με τον George Clooney. Μ’ άρεσε.
• A Serious Man
  Αδερφοί Coen. Δηλώνω φαν. Ήταν αργή, δε γινόταν κάτι ιδιαίτερο αλλά σε κρατάει.
• Up In the Air
  Η δουλειά του Clooney ήταν να απολύει κόσμο. Δεν το ξεπέρασα σε όλη τη διάρκεια της.
• Agora
  Τον 4^ο αιώνα μΧ στην Αλεξάνδρεια μια γυναίκα επιστήμονας απέναντι στη λαίλαπα του χριστιανισμού. Ιστορική και αξιόλογη.
• The Hurt Locker
  Ρεαλιστική σε μεγάλο βαθμό, προς το ντοκιμαντερίστικη. Ήταν καλή, ίσως όχι για τόσα Oscar αλλά ήταν και αμερικάνικη.
• The Illusionist
  Ένας μάγος-ταχυδακτυλουργός τραβάει κόλλημα με μια κοπέλα που την διεκδικεί και ο διάδοχος του θρόνου της Αυστροουγγαρίας. Ντάξει
• Persepolis
  Κινούμενο σχέδιο για ενήλικους. Το Ιράν μέσα στη θεοκρατία.
• Everybody's Fine
  Είναι από τις ταινίες που αν έχουν κάτι δικό σου σε κάνουν δικό τους.
• Jennifer's Body
  Μαλακία ολκής. Ρε Megan κορίτσι μου δε γυρνάς κανένα DVD και συ σαν την Τζούλια; Εκεί θα διαπρέψεις.

Finale

Σήμερα συζητώντας με τον ex Radikal, θυμήθηκα την κατάντια του Blaze Bayley (επειδή θέλει να ονομάσει το επερχόμενο τραγούδι Ghost in the Machine - Nick δες εδώ στίχο: Terabyte of memory :P). Κοιτώντας την απαισιότητα που θα είναι εξώφυλλο στο νέο δίσκο των Maiden, έδεσε το γλυκό :@ Θα το γυρίσω στο RnB :@ :@ :@

Κάντο όπως ο DeMaio

Για όσους δεν γνωρίζουν ο Joey DeMaio είναι ο mainman των Manowar. Παχιά λόγια, μεγαλοστομίες, τα ξέρουμε όλα, είμαστε πολεμιστές, είμαστε macho, είμαστε και πολύ άντρες. Άμα δεις τη συμφωνία λόγων και πράξεων θα καταλήξεις ότι είναι τζάμπα μάγκας.
Τον DeMaio δεν το ξέρετε αλλά κάποιον σαν κι αυτόν, σίγουρα θα χετε κοντά σας. Τη σπάθα, το γούνινο βρακάκι σου και σ’ άλλη παραλία.

Draconian Time

Κοιτώντας την προηγούμενη βδομάδα δεν μπορώ να πω ότι είχα τόσες ώρες δουλειάς ή ότι ήμουν συνέχεια έξω για διασκέδαση. Κι όμως δεν μπορώ να πω και ότι καθόμουν και είχα άπλετο χρόνο. Ο κλασσικός κακός χρονοκαταμερισμός ή η γενική αίσθηση ότι τρέχουμε όλη την ώρα;
Αν εξαιρέσουμε τις τελευταίες δεκαετίες, οι ρυθμοί και οι ζωές των ανθρώπων ήταν τελείως διαφορετικοί. Για να μετακινηθεί κάποιος μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα χρειαζόταν ώρες. Η ζωή του διαρκούσε κάποιες δεκαετίες πιο λίγο. Και όμως σήμερα, που εκμεταλλευόμαστε (;) κάθε λεπτό, ο χρόνος φαίνεται να μην επαρκεί.
Ίσως φταίει ότι η ταχύτητα δε μας αφήνει να σκεφτούμε. Ίσως κάνουμε τα ίδια και τα ίδια (σα τη μέρα της μαρμότας). Ίσως κοιτώντας τι έχουμε κάνει τα τελευταία 5 χρόνια μας φανεί σα να μην έχουμε κάνει κάτι. Ο καθένας σε κάποια περίπτωση ανήκει.

SNR

Από μέσα Ιούνη θα έχουμε όλοι ψηφιακό σήμα. Αν και όχι φαν της τηλεόρασης, τελευταία χαζεύω μερικές εκπομπές. Από ποιότητα και ενημέρωση δε λέει πολλά αλλά είναι καλή για χαβαλέ και για ξεκούραση. Έλα όμως που δε βοηθάει και το σήμα. Συχνά-πυκνά κολλάει, έστω για λίγο, η ροή και επανέρχεται αυτόματα. Σιγά τι θα χάσεις θα πει κάποιος, αλλά φανταστείτε να γίνονται τέτοια στο Mundial :@ Digea και ιστορίες. Αναλογικό και ας κουνάμε την κεραία λίγο δεξιά και λίγο αριστερά για να πιάσει.

Σημείωση: είμαστε με την Αργεντινή ;)

Ισολογισμός

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχα καθίσει να καταγράψω τι έξοδα κάνω.
Κάνω πάρα πάρα πολλά. Εκτός από τα αναμενόμενα και τα διασκέδασης προκύπτουν και τίποτα πιο ξαφνικά (πχ αγορές) που εκτοξεύουν το λογαριασμό. Για την ώρα ο ισολογισμός είναι θετικός, από Ιούλη όμως το χρέος βλέπω να φτάνει το 12,7%!
ΥΓ Για να βγάλεις ένα κωλοεισιτήριο κοινωνικού τουρισμού πρέπει να σου βγει η πίστη. Γαμώ το κράτος μας.
ΥΓ 2 Βάγγουλα δεν παίζει ίντερνετ και σε συνδυασμό με τη συνεχή κίνηση, που χρόνος για post
ΥΓ 3 Ψάχνουμε τέτοιες προσφορές όπως της φώτο!

Nevermore - Live in Thessaloniki

Πέρασαν μέρες από την ημερομηνία του γεγονότος αλλά δε νομίζω να περιμένει κανείς μεταλλάς αυτό το blog για να έχει άμεση ενημέρωση για live και δίσκους.
Με τον τελευταίο γνωστό κολλημένο με αυτή τη μουσική (τριανταρίζουμε και μυαλό δε βάλαμε ακόμα) κινηθήκαμε στα ανίερα χώματα του Principal. Είδαμε μεταλλοπατέρες (αυτός του Musicland), μόνιμους θαμώνες (Σάββας Κωφίδης) και ακούσαμε μεταλλικές συζητήσεις. Και μπήκαμε στο χώρο μαζί με αρκετούς αλλά όχι τρομερά πολλούς άλλους.
Τη βραδιά άνοιξαν οι συντοπίτες Rex Mundi. Αν και δεν είχαν τρομερή ανταπόκριση (φέρτε τους κολλητούς σας) είχαν καλό ήχο. Το πρώτο τραγούδι μ’ άρεσε ιδιαίτερα ενώ και όλα τα υπόλοιπα όπως και η φωνή του τραγουδιστή τους ήταν μια χαρά.
Η ώρα πλησίαζε 10:30 και οι Nevermore μπαίνουν με το Beyond Within. Τραγούδι οδοστρωτήρας που όποτε το ακούω μου ρχεται να κάνω headbanging. Κλασσικά όμως ο ήχος, στην αρχή ειδικά, δεν βοηθάει. Έτσι έχασε από ορμή. Και γενικά σε όλο το live κινήθηκε απλά σε υποφερτά επίπεδα. Το setlist όμως ήταν πολύ γεμάτο και γαμάτο, με περισσότερα τραγούδια από όσα βλέπαμε στο ιντερνέτ και δύο encore. Κορυφαίες στιγμές για μένα τα Inside Four Walls και Heart Collector. Η μπάντα ήταν σε καλή φόρμα με τον Dane είχε κεφάκια και ασχολούνταν με το iphone του ενώ δεν έβγαλε το καπέλο του όλο το βράδυ.
Έτσι πρόσθεσα ακόμα μια must see μπάντα στο λογαριασμό. Να βγάζουν πιο συχνά άλμπουμ για να περνάνε και από τα μέρη μας. Άντε να δούμε ποια και πότε θα είναι η επόμενη συναυλία.