Καλοκαίρι ψιλοχάζευα λίγο τηλεόραση. Κι αυτό γιατί τα κανάλια σταμάτησαν τα κανονικά προγράμματά τους (πρωινάδικα, μεσημεριανά, ριάλιτι) και έβαζαν ξένες (μπαγιάτικες) σειρές. Για να γεμίζεις κάποιες ώρες καλές είναι. Απλά διαπίστωσα ότι οι σειρές με εγκλήματα και ντετέκτιβ-μπάτσους είναι άπειρες. Μην πω οι μισές από όσες κυκλοφορούν. Σε λίγο θα κυκλοφορώ με κανένα περίστροφο.
Όσοι με προσέχουν θα χουν ακούσει να χρησιμοποιώ αυτή την έκφραση καθ υπερβολήν για τη δουλειά στο δημόσιο. Μετά από 2 χρόνια ωρομίσθιος, 2 χρόνια αναπληρωτής, με το συν Αθηνά και χείρα κίνει, ήρθε αναπάντεχα ο διορισμός φέτος. Όπως είναι η γενική κατάσταση μιλάμε για την τρύπα της βελόνας. Η περιοχή τοποθέτησης πέφτει μακριά (Αρκαδία) αλλά δεν υπήρχε περίπτωση για κάτι κοντινότερο.
Εγώ το επέλεξα, εγώ το κυνήγησα άρα εγώ θα το λουστώ. Μια καινούργια αρχή, ένας διαφορετικός τρόπος ζωής. Από Σεπτέμβρη ο Seventh (Son of a Seventh Son) ξεκινάει ένα ακόμα κεφάλαιο στην μέχρι τώρα ανήσυχη πορεία του. Καλά να μαστε και έχουμε πολλά ακόμα μπροστά μας.
Πολλά μέρη, πολλές γεύσεις. Κατεβάστε ένα τσιπουράκι και ξεκινάμε.
Χριστόφορος (Ποσείδι): Ίσως τα καλύτερα θαλασσινά που έχω φάει. Δεν είναι όπως πας σε μια ταβέρνα στην πόλη και λες ότι ήταν καλά. Αυτά ήταν πεντανόστιμα! Μην παραλείψετε σαρδέλα, μύδια, χταπόδι.
- (Μακρινίτσα): Όμορφη ταβερνούλα στην πλατεία του χωριού. Από φαγητό αξιοπρεπές αλλά όχι και αξιομνημόνευτο.
Πέτρος (Αγνώντας): Ταβέρνα με το κύμα να σκάει στα πόδια σου. Βαρκούλες, δίχτυα, προβλήτα. Μέχρι εκεί. Γιατί το φαγητό δεν ήταν ούτε τίποτα ιδιαίτερο, άσε που πρέπει να παίζει φούρνος μικροκυμάτων. Κρίμα.
Ρόδι (Σκόπελος): Ίσως από τα πιο σικ μαγαζιά που έχω φάει. Προσεγμένο περιβάλλον, άψογη εξυπηρέτηση, ωραίες γεύσεις. Πλήρωνες και αναλόγως βεβαίως βεβαίως.
Περιβόλι (Σκόπελος): Είχε καλές συστάσεις για αυτό έβαλα νερό στο κρασί μου και έκανα κράτηση (αλλιώς δεν έβρισκες). Μέσα στα κλήματα, με ωραία πιάτα. Από εξυπηρέτηση όμως μαύρα μεσάνυχτα: αργή, δεν είχε αυτό που θέλαμε, άλλο παρήγγειλα και άλλο μου έφεραν.
Ξηντάρης (Σκόπελος): Πάνω στο Κάστρο της Σκοπέλου, σε πλεονεκτική τοποθεσία βρίσκεται το μαγαζί του γνωστού ρεμπέτη. Αν πας για το φαγητό δεν θα μείνεις και άναυδος. Αν πάς για τη φάση (πιάνουν τα μπουζούκια και τα γκαρσόνια) θα περάσεις καλά.
Η Ψάθα (Βόλος): Σε ένα ουζάδικο του Βόλου δεν θυμάμαι να είχα πάει. Όταν περάσαμε δεν είχε ιδιαίτερο κόσμο στην παραλία παρά μόνο σε αυτό και έτσι το προτιμήσαμε. Καλό δε λέω, αλλά ίσως καλόμαθα σε όλα τα παραπάνω και λέω ότι ήταν απλά καλό.
Μην βάζετε το κακό στο νου σας, εσείς χιλιάδες αναγνώστες του blog. Απλά ήρθε η ώρα ο Seventh (Son of a Seventh Son) να πάρει τον μπούλο και τα κουβαδάκια του και να τρέξει στις παραλίες.
Καλώς εχόντων των πραγμάτων μέχρι τις 15 Αυγούστου θα είμαι είτε στις παραλίες της Χαλκιδικής είτε της Σκοπέλου. Άμα σας πετύχω έχει καλώς. Αν όχι, να περάσετε καλά και να γεμίσετε τις μπαταρίες για τη νέα χρονιά. Γιούργια!
Για την «εκτίμηση» που τρέφω στην τηλεόραση έχω γράψει αρκετές φορές. Εδώ και καιρό, πιο έξυπνες και αστείες μου φαινόταν οι διαφημίσεις παρά οι εκπομπές. Μόνο που το τελευταίο διάστημα και αυτές πάνε προς το φτηνιάρικο και το χαζό. Παράδειγμα κανά δυο διαφημίσεις της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας με τα κόκκινα. Στη μια, σε ένα γηπεδάκι 5x5 η παρέα τηλεφωνεί σε όλα τα κινητά για να βρει μια κοπέλα επειδή έχει τόσο τζάμπα χρόνο ομιλίας, που της περισσεύει. Και στην άλλη κάτι γκόμενες στην παραλία μπαίνουν στο ίντερνετ για να μην τους την πέφτουν. Τρομερές εμπνεύσεις. Ή έχουν διώξει όλο το δημιουργικό τμήμα της εταιρίας ή απευθύνονται σε 15χρονους συνδρομητές :@
