House GR

Υποσυνείδητα επηρεασμένος από την σειρά, επισκέφθηκα έναν γιατρό του ΟΠΑΔ, όχι γιατί είχα κάτι επείγον αλλά για μια ενόχληση από καιρό. Και o γιατρός σαφώς επηρεασμένος με βαλε να κάνω εξέταση στην εξέταση. Χρήμα δε μου κόστισαν αλλά χρόνο σίγουρα. Μετά όμως ο House προχωρά σε κάποιες θεραπείες και στο τέλος σώζεται ο ασθενής. Ο συγκεκριμένος δεν έχει εμπεδώσει αυτό το κομμάτι της σειράς. Ρε παλικαράκι, το να κάνω τις προφανείς εξετάσεις και στο τέλος να μην μου πεις τίποτα της προκοπής να διορθώσω την κατάσταση, δεν συνιστά ιατρική. Αν δεν υπάρχει ή μπορείς να μου προτείνεις κάτι ουσιαστικό, τότε στείλε με τουλάχιστον σε κανέναν House.

ΥΓ Όταν βλέπεις πτυχίο ξένου πανεπιστημίου, ας δοκιμάσεις πουθενά αλλού την τύχη σου καλύτερα

Μιλτιάδης Πασχαλίδης – Έχουν Περάσει Χρόνοι Δέκα

Από τους 640 καλλιτέχνες που έχω στο Winamp, μόλις οι 7 είναι Έλληνες. Και ο ένας από αυτούς είναι ο Μίλτος Πασχαλίδης.
Πριν κάποια χρόνια έτυχε να βρεθώ στο Μύλο όπου βρισκόταν για μια σειρά εμφανίσεων. Ζήτημα ήταν να θυμόμουν κανά δυο τραγούδια του αν και τον είχα δει ως φοιτητής. Δεν τον είχα όμως σε κακή εκτίμηση. Και μετά τη συγκεκριμένη εμφάνιση έψαξα και βρήκα το πιο κοντινό σε κείνο το live του.
Με best of τραγούδια και συμμετοχές από σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες (Παπακωνσταντίνου, Μητροπάνος κλπ) είναι δίσκος που απογειώνει τις studio εκτελέσεις και δίνει διαφορετικό χρώμα σε πολλές από αυτές. Πχ το Παραμύθι με Λυπημένο Τέλος στην πρώτη περίπτωση και Σαν των ματιών σου τις βαφές στη δεύτερη.
Αγαπημένος δίσκος που με κάνει να προσπαθώ να βλέπω ζωντανά τον Πασχαλίδη. Που μετά από ακούσματα ανακαλύπτω και άλλα κρυμμένα διαμάντια. Τελευταίο ο Ερωτόκριτος (άργησα αλλά το έμαθα).

Rage Against the Screen

Καλοκαίρι ή χειμώνας δεν έχει σημασία. Δουλειά ή σπίτι πάλι δεν έχει διαφορά. Περνάμε (με τη θέλησή μας) πολλές ώρες μπροστά σε μια οθόνη. Οθόνη τηλεόρασης και οθόνη υπολογιστή κατά κύριο λόγο. Και στην πρώτη απλά αποσβολωνόμαστε. Στη δεύτερη μετά από κάποιο χρονικό διάστημα πάλι αποσβολωνόμαστε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε από πάνω. Το χειμώνα θα χουμε και παραπάνω δικαιολογίες αλλά μία είναι η λύση: απεξάρτηση  βρίσκοντας πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθούμε. Δεν θα είναι εύκολο αλλά θα προσπαθήσουμε. Waaaaake Uuup!

Μακροχρόνιες σχέσεις/μη-σχέσεις

Παρατηρώντας τι συμβαίνει γύρω μου όσον αφορά τον ευαίσθητο τομέα των σχέσεων (sic) μια γρήγορη διαπίστωση είναι ότι υπάρχουν δύο καταστάσεις:

1. Μακροχρόνιες σχέσεις
2. Μακροχρόνιες μη-σχέσεις

Το 99% όσων γνωρίζω (συμπεριλαμβανομένου και μένα) βρίσκονται σε μια από τις δύο καταστάσεις. Σπάνια κάποιος θα κάνει κάτι περιστασιακό ή σχετικά σύντομο πλέον. Ίσως είναι και η ηλικία που έχουμε φτάσει που σιγά-σιγά οι περισσότεροι κατασταλάζουν στις επιλογές τους. Ίσως και να χουν μάθει σε αυτή την κατάσταση. Αυτό το τελευταίο φαίνεται να ισχύει περισσότερο για το 2.  Όπως και πιθανότατα οι περισσότεροι από το 2 θα ήθελαν να είναι στο 1 αφού δεν έχουν κάτι πιο free. Συμπεράσματα και τα αίτια των δύο καταστάσεων μπορεί να βγάλει ο καθένας, ιδιαίτερα αν ανήκει σε αυτές τις δύο.

Sepultura - Beneath the Remains

Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τους παλιούς καλούς Sepultura, που αυτά που μας τους θυμίζουν πια, είναι το groove των Soulfly και η επιθετικότητα των σημερινών Sepultura. Τότε όμως αυτά έδεναν τέλεια και παρά την ξερή παραγωγή κυκλοφόρησαν δίσκους-σημεία αναφοράς.
Από τους τρεις κορυφαίους τους θα επιλέξω αυτόν που είχα πιο παραμελημένο και κάπως αδικημένο. To Beneath the Remains είναι καθαρά thrash δίσκος με δικό του όμως χαρακτήρα. Οι καταιγιστικές του στιγμές σε κάνουν να προσπαθείς να επανέλθεις και να τρέξεις να ελέγξεις όλη την τότε δισκογραφία τους. Stronger than Hate, Slaves of Pain,το ομώνυμο. Και μόνο αυτά θα έφταναν να τον κάνουν διαχρονικό. Υπάρχει όμως και το Mass Hypnosis και το Lobotomy (γιατί όχι) που συμπληρώνουν το κοκτέιλ. Και αφήνω τελευταίο, το για χρόνια παρεξηγημένο υπερκομμάτι Inner Self. Μέχρι που είδα τον χαμό στο pit τότε στο Rockwave του 2004, το είχα για μάπα. Noncomformity in my Inner Self!

Χουβαρδαλίκι

Κρίνοντας εξ ιδίων θα ένοιωθα άβολα σε κάποιες περιπτώσεις όταν με κερνάνε-μου προσφέρουν και γω δεν ανταποδίδω. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όχι μόνο μου βγαίνει  το ανταποδοτικό αλλά θέλω με τον τρόπο μου να ευχαριστήσω τον άλλον όταν κάνει μια γενναιόδωρη κίνηση. Βέβαια θέλει τον τρόπο του γιατί αλλιώς γίνεται γελοίο. Όταν πχ πας να κάνεις τον λεφτά και τον χορηγό γιατί θα κεράσεις έναν καφέ, κάπου το χεις χάσει. Έτσι όταν γνωρίζω άτομα που είναι επί της ουσίας γενναιόδωρα και "χουβαρντάδες" (και σε αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο το Ε1 τους) χαίρομαι να κάνω παρέα μαζί τους. Η μιζέρια και η μη ανταπόδοση δεν είναι από τα αγαπημένα μου.

Μπιτς Μπαρζ

Πολύ θάλασσα φέτος. Από Ιούνη έως τώρα μουλιάσαμε. Και ακόμα έχουμε. Πολλές από τις φορές θα πας σε μπιτς μπαρ. Από κάτι καινούργιο και μόδα, πλέον έχουν γίνει δεδομένο. Άμα πας θάλασσα και δεν πας σε μπιτς μπαρ, νιώθεις και φτωχός! Και τι σου προσφέρουν;

• Δε βρίσκεις να καθίσεις αν πας κατά τη μία.
• Έχει κρατήσεις και PR.
• Δεν χρεώνουν τις ξαπλώστρες (συνήθως) αλλά σου βάζουν καπέλο στις τιμές. Κοροϊδία.
• Έχει και κει παιδάκια!
• Αξίζει μόνο προς απόγευμα αν έχει κανένα παρτάκι.