Δημόσιο

Το post δεν θα ανήκει στην κατηγορία "Μου τη δίνουν τα στρουμφάκια" άρα δεν θα πω τα παράπονα μου. Μετάνιωσα, θα πω ΤΟ παράπονο μου.

Όταν διορίστηκαμε εμείς για να τα καταφέρεις έπρεπε να χεις γυρίσει την επικράτεια 5-6 φορές, να συγχρονιστούν οι πλανήτες, , να κάνεις στρατηγικές κινήσεις επιπέδου Ρόμελ. Πλέον ξέρω για ανθρώπους που δεν είχαν πάει ούτε παραέξω και άνετα κι ωραία τρούπωσαν. Που στράβωσαν επειδή δεν τους διόρισαν απέναντι από το σπίτι τους. (Το στράβωμα είναι χαρακτηριστικό του δημοσίου υπαλλήλου). Που συμπληρώνουν προκηρύξεις όπως τα δελτία του στοιχήματος. Που πλεόν οι δημόσιοι υπάλληλοι στον περίγυρο μου είναι πλειοψηφία. (Οριακά σε σχέση με τους εφοπλιστές)

Σοβαρά μιλώντας, καλά κάναν οι άνθρωποι. Τόσοι ζουν με ένα σωρό επιδόματα, που δεν τα δικαιούνται καλά καλά. Έτσι κι αλλιώς στη Σοβιετία είμαι στε όλοι. Μακάρι να νοιώθουμε ότι κάτι κάνουμε και δεν είμαστε ακόμα κάποια αργόμισθοι.

Κέρκυρα με τα Τζουμέρκα

Μετά από αναβολές ήρθε η ώρα να πάρουμε απόφαση που θα πάμε. Περίεργη η κατάσταση φέτος αλλά αν δεν ξελαμπικάρεις, δεν θα την παλέψεις. Κινηθήκαμε στη σιγουριά (4η φορά Κέρκυρα, σπίτι φίλης) αλλά είπαμε να δούμε και κάτι άλλο. Δεν ξεκουράστηκα αλλά πότε ξεκουράζομαι στις διακοπές;

Για το νησί των Φαιάκων (sic) τα χουμε πει. Δύσκολα να μην πας κάποια στιγμή. Μπορεί να σου βγάζει κάτι νιοράντικο και ότι ο κόσμος δεν τραβάει τα οικονομικά ζόρια των μεγάλων πόλεων. Αλλά εσύ θες να δεις κάτι άλλο ρε παιδί μου. Θα χορτάσει το μάτι σου πράσινο, όμορφα κτίρια στην πόλη. Από παραλίες και φαγητό έτσι κι έτσι. Από δρόμους άστα. Έχει τόσα μέρη που θέλει πολλές μέρες. Να δούμε πότε θα είναι η 5η φορά :)

Και μετά πάμε στα όρη, στα άγρια βουνά. Τρεχούμενα νερά, ηρεμία, πέτρινα κτίρια, άλλη φάση. Από στροφές άλλο τίποτα, από στενούς δρόμους φουλ. Όχι κάτι επικίνδυνο (ίσως σε κάποια άκυρα μέρη που πήγαμε μόνο). Το Συρράκο και οι Καλαρρύτες δε χορταίνεις να τα βλέπεις αλλά λίγο δύσκολο με φορτίο να τα περπατήσεις. Τα Πράμαντα, οι Μελλισουργοί τα κεφαλοχώρια. Τα Άγναντα τα πιο συμπαθητικά. Η διαδρομή από την Ανθούσα με τόσες εναλλαγές και τόσο υπέροχα τοπία.

ΥΓ Water, water evereywhere

ΥΓ 2. Άμα ξαναπάω Μέτσοβο θα ξυρίσω τα πόδια μου :@

I want out!

Θέλω από αύριο και για 16 ημέρες να είμαι αλλού ψυχή τε και σώματι. 

Θέλω να αδειάσει το κεφάλι μου. Να αποτοξινωθεί ο οργανισμός μου. Να γεμίσουν τα πνευμόνια μου.

Matters of life and death

Όσο μεγαλώνουμε, μαθαίνουμε και δίνουμε περισσότερη σημασία στα δύο πολύ σημαντικά γεγονότα της ζωής: τις γεννήσεις και τους θανάτους. Προχθές μου "έπεσαν" και τα δύο μαζί.
Σε όλες τις περιπτώσεις, ως άνθρωποι δε μπορούμε να τα ελέγξουμε. Μπορούμε όμως να παρέμβουμε και να πάμε προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Για να φτάσεις στη γέννηση μπορεί να είναι από πολύ εύκολο ως πολύ δύσκολο. Για να φτάσεις στο θάνατο, μπορεί να είναι πολύ εύκολο, ακόμα και αν απέξω φαίνεται ότι για σένα είναι όλα καλά.

Ας ζήσουμε το σήμερα, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μας και αυτά.

Summer of 20

 

Εκείνη η ψευδαίσθηση ότι το μέλλον θα είναι πάντα καλύτερο διαψεύδεται όταν το παρόν είναι σκληρό. Όσο είμαστε σωματικά καλά και δεν κοιτάμε τον καθρέφτη, τότε προχωράμε.

Διαφορετικό καλοκαίρι λόγω Covid και μικρής. Αλλά και επιλογών: ακούς εκεί καθηγητής να δουλεύει Ιούλιο-Αύγουστο πλην 2 εβδομάδων. Όταν τις επιλογές τις κάνεις έστω και έμμεσα τότε έχεις την ευθύνη.
Στο χρόνο που βρίσκω να σκεφτώ να παραθέσω κανά δυο διαπιστώσεις που έχω κάνει. Πάντα η σκέψη μου κολλάει με κάτι και περνάνε βδομάδες που κλωθογυρίζει. Αυτό που μπορώ να κάνω για την ώρα είναι να ευχηθώ απλά να είναι της προκοπής. Και μια δεύτερη, ότι μερικές φορές όταν ακούω νέα, μου έρχεται κάποια υποσυνείδητη αντίδραση. Η οποία δεν είναι θετική. Αυτό όντως πρέπει να το αλλάξω.

Καλό μας καλοκαίρι.

F day

Μια μέρα-αφορμή για να γιορτάσεις, για να νοιώσεις λίγο ξεχωριστός. Πολύ πιθανόν μια μέρα όπως οι άλλες. Ίσως μια μέρα που τον κόμπο στο λαιμό δεν τον γλιτώνεις.

Σκέψεις

Έρχονται μέσα στη νύχτα. Τότε είναι σα να μην έχει αλλάξει κάτι. Όπως στην καθημερινότητα. Δε σου κάνει εντύπωση η φωνή που ακούς. Δεν καταλαβαίνεις διαφορά.

Έρχονται σε άσχετες στιγμές μέσα στη μέρα. Κάνεις συγκρίσεις, ακολουθούν αναμνήσεις, σφίγγεσαι.

Σου λένε πως θα ήταν τα πράγματα σήμερα "αν". Είσαι σα χάρτινος πύργος τελικά.