Τρελελέ

Έφτασε η μέρα που όλοι περιμέναμε. Φαίνεται απίστευτο, μα είναι αληθινό. Θα μου πάρει λίγο καιρό να το συνειδητοποιήσω, ενώ με το πέρασμα του χρόνου λογικά θα μου μείνουν τα αστεία και τα πιο σημαντικά (από ασήμαντα άλλο τίποτα στον ΕΣ). Ως τότε όμως, ο μέχρι πριν λίγο στρατιώτης και νυν πολίτης κερνάει. Ματζίρηδες ή μη είστε καλοδεχούμενοι. Και στα δικά σας οι στρατευμένοι!

Απολελέ

Λίγες ώρες μείνανε,
μάτια μου γλυκά
Οι σκοπιές τελειώσανε
Τα δάκρια στεγνώσανε

Αυτήν την Κυριακή
παίρνω το χαρτί
Απολύομαι, απολύομαι,
απολύομαι μωρό μου
και τρελαίνομαι

Φαίνεται απίστευτο
μα είναι αληθινό
Ετοιμάσου κι έρχομαι
Μόνο εσένα σκέφτομαι
Αυτήν την Κυριακή
θα’χουμε γιορτή

Απολύομαι, απολύομαι,
Απολύομαι μωρό μου και τρελαίνομαι

ΥΓ Σας έπρηξα με το στρατό ε; Είπαμε λίγες ώρες μείνανε

Scorpions & Whitesnake

Η αλήθεια είναι ότι δεν πολυκαιγόμουν να πάω σε αυτή τη συναυλία. Περισσότερο ήταν το γεγονός ότι τους είχα δει και τους δύο το 2003 και το 2004 και δεν είχε μεσολαβήσει καμιά κυκλοφορία τους από τότε. Αλλά τι άλλο live είχε το φετινό καλοκαίρι που να μπορούσα να πάω και να άξιζε; (το live Κουρκούλη – Κελεκίδου στην Καλλιθέα θα πείτε :P)
Πολύς λαός και όχι μόνο από το χώρο του ροκ. Τι τρέχετε στο Lido και στο My Place να δείτε "καλό" κόσμο; Ας ερχόσασταν στο Καυταντζόγλειο να έχετε 3 σε 1! Ας πάμε και στα της συναυλίας.
Πόλος έλξης για εμένα ήταν οι Whitesnake. Όχι ότι βρίσκονται στα top τους - αυτοί οι καιροί έχουν περάσει προ πολλού. Απλά ο κύριος Coverdale αποτελεί ένα από τα κεφάλαια του hard rock που δεν πρέπει να αφήσουν ασυγκίνητο κανέναν. Best of το setlist τους, όσο μπορούσε να χωρέσει σε 75 λεπτά με δύο σόλο. Δεν έχω παράπονο από τον ήχο, καθώς έχω παρεβρεθεί σε κλάσεις χειρότερες καταστάσεις. Η φωνή του Coverdale, ακουγόταν δυνατά από τα ηχεία, όσο φυσικά επέτρεπαν και τα χρονάκια του. (Μου φαίνεται μόνο ο Dio την έχει διατηρήσει καλή τελικά.) Παλμός από το κοινό, κέφι και μια εμφάνιση που αν και δεν έγραψε ιστορία δε νομίζω να άφησε κανέναν παραπονούμενο.

Τα φώτα έπεσαν, το ρολόι του σταδίου πλησίαζε στις 10 και ήταν η σειρά για τους headliner. Πολύ καλή σκηνική παρουσία, σχεδόν αεικίνητη όλη η μπάντα, ωραία φωτορυθμικά και μεγάλη συμμετοχή από το κοινό. Αλλά κάπως έτσι δεν είναι οι συναυλίες τους όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα; Πέρα από αυτά όμως, που τα είδα και στο Κλειστό της Πυλαίας πριν 2 χρόνια, αυτή τη φορά μου φάνηκαν πιο κεφάτοι, με μια φρεσκάδα λες και βρισκόταν στα μέσα της δεκαετίας του 80 που σάρωναν τα πάντα στο διάβα τους. Το σχεδόν δίωρο setlist τους είχε τις ευχάριστες εκπλήξεις που μας υποσχέθηκαν, με το Coast to Coast να ξεχωρίζει. Ακόμα και στις λεπτομέρειες (το σκούφο που φορούσε ο Schenker στο Blackout που παρέπεμπε στο εξώφυλλο του ομώνυμου δίσκου, το παίξιμο της κιθάρας στο Coast to Coast από τον Meine κλπ) ήταν άψογοι. Δικαιωματικά λοιπόν κέρδισαν και αυτούς που πήγαν κατά βάση για τους Whitesnake, ανάμεσα τους και ο γράφοντας, δικαιωματικά θα μαζέψουν πολλές χιλιάδες και στην επόμενη παρουσία τους στην Ελλάδα. Bad boys (are still) running wild!

ZZ Top

Επειδή κούρασε η ιστορία με τον Zidane και με αυτούς που έντρομοι ανακάλυψαν ότι οι ποδοσφαιριστές βρίζονται κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, να ένα flashάκι να περνάτε ευχάριστα την ώρα σας

Mundo

Έπρεπε να φτάσουμε ένα βήμα πριν το τέλος αυτού του Mundial για να αναφερθώ σε αυτή τη μεγάλη διοργάνωση. Μόνο και μόνο ότι τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι ασχολούνται μαζί του το κάνει το αδιαμφισβήτητο γεγονός του καλοκαιριού.

Dark Side of the Moon
Από μπάλα δε νομίζω να είδαμε τίποτα ιδιαίτερο
Δεν είχαμε καμιά ομάδα έκπληξη όπως παλαιότερα. Την Ακτή Ελεφαντοστού περιμέναμε αλλά η Γκάνα κάτι πήγε να κάνει.
Η Βραζιλία αποδείχθηκε η Ρεάλ σε εθνικό επίπεδο, με μεγάλους παίκτες αλλά χάλι ποδόσφαιρο.
Οι Γερμανοί ήταν εκνευριστικοί με τις διαμαρτυρίες και τους θεατρινισμούς τους (να το κάνουν τίποτα Τούρκοι καλά αλλά και αυτοί;).
Η Αργεντινή πάλι δεν τα κατάφερε.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι της κρατικής τηλεόρασης καλά φάγανε, καλά ήπιανε αν μεταδίδανε και ένα ματς χωρίς αρλούμπες καλά θα τανε.

Bright Side of Life
Αυτό το Mundial ήταν καλύτερο από το προηγούμενο.
Η Γερμανια στάθηκε στο ύψος της μετά από σχεδόν 10 χρόνια παίζοντας καλή μπαλίτσα.
Η Ιταλία έδειξε μια ομάδα αντάξια των ονομάτων και του προπονητή της και όχι την αιώνια μιζέρια της.
Η διαιτησία δεν επηρέασε όσο ισχυριζονται μερικοί.
Οι ώρες ήταν βολικές για μας, ενώ βόλεψε και η υπηρεσία στο Φρουραρχείο και δεν έχασα πολλά ματς (καλά αυτό είναι θετικό του Mundial; :Ρ).

ΥΓ Και οι τελευταίοι έσονται πρώτοι

A Matter Of Life And Death

Επειδή καιρό έχουμε να ασχοληθούμε με κάτι μουσικό, να μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για πληροφορίες για την κυκλοφορία του επερχόμενου άλμπουμ των θεών του metal.

Οι Iron Maiden θα κυκλοφορήσουν το καινούργιο τους άλμπουμ, που θα ονομάζεται A Matter Of Life And Death πιθανότατα στις 5 Σεπτεμβρίου

Συνολική διάρκεια: 72 λεπτά
Tracklist: ‘Different World’, ‘These Colours Don’t Run’, ‘Brighter Than A Thousand Suns’, ‘The Pilgrim’, ‘The Longest Day’, ‘Out Of The Shadows’, ‘The Reincarnation Of Benjamin Breeg’, ‘For The Greater Good Of God’, ‘Lord Of Light’, ‘The Legacy’.
Το ‘The Reincarnation Of Benjamin Breeg’ θα είναι το πρώτο single και θα κυκλοφορήσει μέσα Αυγούστου.

Παρατήρηση: Για Bolt Thrower το εξώφυλλο καλό είναι, για Maiden αμφιβάλλω.

Kerrang!/BW&BK scribe Dom Lawson was among the first to hear the new material. He reports that this is easily the strongest album Iron Maiden have produced since their ‘80s heyday. It is also by far the heaviest thing the band have ever recorded. Full of experimentation and unexpected detours into intense and atmospheric territory, it’s a complex and powerful set of songs that touch upon some dark subjects, most notably the horrors of war, the impact of religious fundamentalism and the threat of nuclear destruction.

Dom spoke to Bruce Dickinson and Steve Harris about the new songs. “At the moment we’re thinking about playing the whole album live, back-to-back,” Dickinson reveals. “When you’ve got an album this good, it’s really important that you do something bold”. “Brave New World and Dance Of Death were both good records,” he continues. “But they weren’t anywhere near as good as this one! This one is Dance Of Death without the effort. This whole album feels effortless. It’s like driving a big gas-guzzling motor car. You just put your foot down and there’s limitless power under the bonnet.” “Yeah, it’s been unbelievable,” agrees Steve Harris. “We booked the studio for three months, and we finished the whole thing in two! I think the preparation was good. We didn’t have the rows we usually have! (laughs) We really focused on each song and it was a very positive experience.”

The opening track, ‘Different World’ is a classic, storming Maiden opener with an instantly memorable chorus and soaring guitar harmonies. “It wasn’t intentional when we sat down and wrote it, but as soon as it was finished we thought ‘Thin Lizzy!’” laughs Steve Harris. “It’s a tribute to them, in a way. Obviously it sounds like Maiden, but it just conjured up that Thin Lizzy vibe.”

The second track on the album, ‘These Colours Don’t Run’, is a brooding, dramatic rumination on the plight of being a soldier in a war zone and sets the tone for the dark epics that follow it. “Some of the new songs are quite angry” says Dickinson.

‘Brighter Than A Thousand Suns’ is arguably the heaviest track on the new album, and one with heavy subject matter to match.

Finally, the first single from the new album, ‘The Reincarnation Of Benjamin Breeg’, is an intricate seven-minute epic that starts with a creepy, ominous intro before erupting into a crushing, almost Led Zeppelin-esque riff and a powerful, emotive chorus. More obtuse lyrically than most of the album, it’s a curious, challenging choice for a single.

“It’s very different for us,” admits Harris. “It’s very riffy. The intro has an almost nursery rhyme eeriness. Sometimes you try to create a mood and sometimes it’s just <>. Everyone’s going to ask who Benjamin Breeg is, but you’ll just have to find out for yourself!”

Steve Harris has the last words: “I don’t know why, but I always had it in my head that we’d do fifteen studio albums, so we’ve got at least one more to go!”

Up the Irons!

Άκυρο!

Οι μήνες περνάνε αλλά η ώρα και η μέρα δεν περνάνε. Για το στρατό μιλάω φυσικά. Γι αυτό λογικό είναι να προσπαθεί ο κάθε φαντάρος να πάρει καμιά άδεια, να περάσει καλύτερα. Αν δεν το παλέψει όμως, δεν θα του έρθει στο πιάτο. Εκτός βέβαια και αν είναι βύσμα. Πως θα περάσεις καλύτερα; Ένας τρόπος είναι να «κρύβεσαι» και με αυτό τον τρόπο να χώνονται οι άλλοι για σένα. Αυτό όμως είναι για τα κωλόπαιδα, τα οποία δυστυχώς είναι πολλά και αυξάνονται. Ένας άλλος τρόπος είναι ρίχνοντας «άκυρα». Έμμεσα βέβαια. Σου λένε από το να φτιάχνεις τζάμια σε ένα ετοιμόρροπο κτίριο μέχρι να κάνεις απόψυξη στο ψυγείο; Άκυρο! Σου λένε να γράψεις ένα κείμενο στο PC; Άκυρο! Σε τιμωρούν με σεξ (στέρηση εξόδου πονηρόμυαλοι!); Άκυρο! Σου ρίχνουν 5 μέρες φυλακή; Άκυρο! Κάθεσαι τις 4 και συνεννοήσαι με το στρατολόγο να μην τις περάσουν. Συμπέρασμα: σε ένα άκυρο σύστημα πρέπει να μοιράζεις απλόχερα τα άκυρα.

ΥΓ. Για να δούμε που θα πάμε φέτος διακοπές. Από Ιόνιο πήγαμε Κύπρο, από Κύπρο Κρήτη και Μύλο, και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη και τη Σκιάθο. Στη σκέψη βέβαια γιατί το τι θα γίνει στο τέλος δεν τον ξέρει ούτε ο Χορταρέας!