Όσοι μπαίνουν σε τάξη, η δουλειά είναι μέχρι τον Ιούνιο. Για τους δημόσιους και ο Ιούνιος είναι χαλαρός, για τους άλλους ίσως προκύψει κανένα τμήμα τον Ιούλιο. Κλείνουμε ταμείο λοιπόν και επιβάλλεται μαι ανασκόπηση, μια αυτοαξιολόγηση.
Φέτος η χρονιά ήταν διαφορετική αφού ήμουν σε ΕΠΑΛ. Καλύτερα γιατί τρίτη συνεχόμενη χρονιά το ίδιο (δημοτικά) δεν θα μου άρεσε. Όταν ακούει κάποιος ΕΠΑΛ, σφίγγεται. Δύσκολο το ακροατήριο καθώς τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν βάσεις αλλά ούτε και θέληση. Χρειάζεται λοιπόν εναλλακτικός τρόπος για να προσεγγίσεις την κατάσταση. Κάθε αρχή και δύσκολη και μέχρι να συνηθίσει η μια πλευρά την άλλη προκύπτουν σκαμπανεβάσματα. Το κακό είναι ότι του χρόνου δεν θα μαι εκεί άρα φτου από την αρχή.
Το εργασιακό περιβάλλον από πλευράς συναδέλφων πάλι ήταν πολύ ευχάριστο. Αν και ήμουν ο μικρότερος ηλικιακά, μπορούσες άνετα να συνεννοηθείς και να περάσεις όμορφα. Άνθρωποι με χιούμορ και διάθεση να βοηθήσουν. Και η διεύθυνση ήταν πολύ υποστηρικτική με αποτέλεσμα να μην δημιουργηθούν προβλήματα.
Όπως και όλα τα άλλα έτσι και το φετινό εργασιακό περιβάλλον ήταν μια εμπειρία. Δύσκολα του χρόνου να επαναληφθεί ανάλογη κατάσταση αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Μέχρι τότε όμως έχουμε ένα καλοκαίρι μπροστά μας.
30 Ιουνίου 2009
Το κλείσαμε το μαγαζί και φέτος
27 Ιουνίου 2009
Long live the kings
Πέθανε ο βασιλιάς της pop, πέθανε ο βασιλιάς του rock n roll, οι μόνοι απέθαντοι είναι οι βασιλιάδες του metal :@ Όλοι εμπνεόμαστε από το κιτς τους...
25 Ιουνίου 2009
Ιούνιος Καίσαρας
Ο Ιούνης αν και δεν θα πρεπε να πηγαίνει έτσι, εξελίσσεται σε έναν δεύτερο Σεπτέμβρη. Τόσο ο καιρός (βροχές) όσο οι ασχολίες (δουλειά, αιτήσεις) δεν θυμίζουν την αρχή του καλοκαιριού. Δεν κάνουμε και τίποτα τρομερό, μας τη σπάνε οι συμπεριφορές των γύρω μας, δεν πολυβλέπουμε αυτούς που θέλουμε, συναντάμε μέχρι άτομα αξιαγάπητα ωσάν τον Μητσοτάκη.
Έφτασε 25 του μήνα και δεν πήρα χαμπάρι. Τουλάχιστον σε αυτές τις περιπτώσεις είναι καλό να στρώνεις το δρόμο για μελλοντικές δράσεις. Κάτι πάμε να κάνουμε σε αυτόν τον τομέα.
19 Ιουνίου 2009
Σύλλογος
Σε μια δουλειά μπορεί να χεις καλό προϊστάμενο-διευθυντή, αν δεν είσαι αφεντικό του εαυτού σου. Μπορεί και όχι. Αλλά όσο καλός και να ναι το ότι του δίνεται εξουσία τον αλλοιώνει, άσε που ποιος είναι αυτός που θα σου πει τι θα κάνεις. Εννοείται εσύ ξέρεις καλύτερα :@
Αυτό λοιπόν που κάνει τη διαφορά, στο να περνάς καλά στον εργασιακό σου χώρο είτε πνίγεσαι στη δουλειά είτε είσαι δημόσιος, είναι οι συνάδελφοι.
- Αν είσαι με λίγους (1-2) υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι αδιάφοροι και βαρετοί.
- Αν είσαι με συναδέλφους της ίδιας ειδικότητας μπορεί να είναι κουραστικοί.
- Αν είσαι σε οικογενειακή επιχείρηση τότε πρέπει να προσέχεις τι λες.
- Αν είσαι σε μεγάλο σύλλογο (έτσι λέγονται οι "καθηγητές") τότε θα βρεις κάποιους που να ταιριάζεις
- Αν είσαι επί χρόνια με τους ίδιους συναδέλφους ίσως δεν την παλεύεις από μια φάση και μετά.
ΥΓ Τέλος το ΕΠΑΛ σε λίγες μέρες. Διαφορετική φάση από το Δημοτικό με τα παιδάκια. Σίγουρα μια ακόμα εμπειρία και αυτή.
15 Ιουνίου 2009
Ύποπτα μαγαζιά
Κόβοντας βόλτες στις γειτονιές της πόλης ίσως θα χετε πέσει σε κάποια μαγαζιά που είναι λίγο γκρίζα, λίγο ύποπτα. Τι εννοώ; Καταστήματα τύπου καφέ-μπαρ των οποίων το εσωτερικό δεν φαίνεται, καλυπτόμενο συνήθως με κουρτίνες ή φιμέ τζάμια. Τις πρωινές ώρες αυτά τα καφέ δεν φαίνεται να χουν κόσμο - το βράδυ δεν φαίνεται τι έχουν μέσα. Συνήθως καμιά κοπέλα θα είναι στην είσοδο ή μέσα ενώ και ο κόσμος που μπορεί να μπει είναι συγκεκριμένος και μιλάμε για άντρες πάνω από τα 50. Τι κάνε νιάου νιάου στα κεραμίδια; Προς τι όλη αυτή η αναφορά; Μα γιατί περνάνε απαρατήρητα και γιατί πυκνώνει η συχνότητά τους.
12 Ιουνίου 2009
I love this game
Στο ξαφνικό πήγα για κείνο το μπασκετάκι που λέγαμε. Καλά ήταν αλλά δεν είμαστε για φουλ ρυθμούς, ειδικά με αυτή τη ζέστη. Το άθλημα άλλοι το βλέπουν σαν χαβαλέ, άλλοι σαν παιχνίδι (εγώ), άλλοι το παίρνουν πολύ στα σοβαρά.
Κατά κάποιο τρόπο φαίνεται και η αντιμετώπιση που έχει κανείς απέναντι στη ζωή, στα πράγματα. Αφήνει να τον παρασύρουν στην πρώτη περίπτωση, προσπαθεί να το διασκεδάσει στη δεύτερη, το προγραμματίζει και το κυνηγά στην τρίτη. Κι όπως τη ζωή, μπορεί να πάρει το αυτί σου μιλάνε πίσω από την πλάτη σου αυτοί που έδωσες πάσες-ευκαιρίες. Αυτοί που αν τις εκμεταλλευόταν, θα ταν καλύτερα για όλους στην ομάδα. Αλλά μπα... Είπαμε όμως, για μας είναι παιχνίδι, δεν πάνε να λένε. Όσοι το βλέπουν "επαγγελματικά" ή πεδίο καταξίωσης (sic) ο δρόμος για το NBA είναι ανοιχτός. Εμείς θα τους αντιμετωπίζουμε με χαμόγελο :)
Σημείωση: Κάντε κλικ στη φώτο να διαπιστώσετε ότι είναι από το χθεσινοβραδινό ματς.

