ΥΓ Σε όλα μέσα είμαστε, μόνο αυτό με το πράσινο τσάι θέλει δουλειά
ΥΓ 2. Μια ευγενική προσφορά του Seventh 's Spot
ΥΓ 3. Αν δεν διακρίνετε τι γράφει κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα
ΥΓ 4. Μα τι χαζοί...
28 Φεβρουαρίου 2010
Πως να φτάσετε μέχρι τα 100
26 Φεβρουαρίου 2010
Nτεμί
Έχει μέρες να γράψω. Δε συμβαίνει κάτι συνταρακτικό, από διάθεση όχι τίποτα τρομερό, σχόλια δεν πολυπαίζουν στο blog, επικαιρότητα η ίδια μαυρίλα. Είναι όπως τον καιρό: δεν έχει λιακάδα αλλά ούτε βροχές και χιόνια. Μια ντεμί, άνοστη κατάσταση.
Ίσως μεγαλώνουμε ενώ ταυτόχρονα οι παρέες μας γίνονται πιο συγκεκριμένες-μετρημένες. Έτσι και ένα βράδυ να βγεις, θέλει να συντρέχουν δέκα προϋποθέσεις για να βρεις κάποιον. Που να προκύψουν οικογένειες και τα γνωστά. Από την άλλη ίσως έτσι είναι ο ρους των πραγμάτων, με το πέρασμα του χρόνου να συμμαζεύεσαι. Αλλά έφτασε τόσο γρήγορα αυτή η στιγμή ή απλά οι παρέες είναι πιο μαζεμένες;
Και κάτι που έχω παρατηρήσει: σπάνια μιλάει κάποιος για την ίδια του τη δουλειά. Ίσως γιατί πέρασε η πρώτη φάση, ίσως γιατί δεν έχει τίποτα αξιοσημείωτο σε αυτήν. Ίσως μου φαίνεται.
Σημείωση: Τελικά είναι καλό να χεις ημερολόγιο.
20 Φεβρουαρίου 2010
Iommi - Iommi
Διά της αλληλουχίας των παραστάσεων θυμήθηκα τον πρώτο προσωπικό δίσκο του Tony Iommi (αν και το Seventh Star του '86 ουσιαστικά προσωπικός δίσκος ήταν). Η κιθάρα του riffmaster συναντά μερικές από τις μεγαλύτερες μορφές εκείνης της εποχής και όχι μόνο: Henry Rollins, Skin, Dave Grohl, Phil Anselmo, Serj Tankian, Billy Corgan, Ian Astbury, Peter Steele, Billy Idol, Ozzy Osbourne, Bill Ward, Brian May. Χάσατε το μέτρημα;
Όλα τα τραγούδια στέκονται σε υψηλά επίπεδα, ενώ κάθε τραγουδιστής βάζει και την πινελιά του στο τραγούδι που ερμηνεύει. Προσωπικά βάζω ένα κλικ πάνω τα Patterns, Time Is Mine, Goodbye Lament, με τους Tankian, Anselmo και Grohl αντίστοιχα. Ο Ozzy επιστρέφει στο σημείο 0 του metal (=Black Sabbath) ενώ ο Astbury ερμηνεύει ένα αρκετά cultικό κομμάτι. All star λοιπόν όχι μόνο στα ονόματα αλλά και στην ουσία. Αλλά όταν ο Iommi έχει έμπνευση όλα τα άλλα είναι περιττά.
ΥΓ Sonisphere Festival(=Metallica, Anthrax, Megadeth, Anthrax, Mastodon, Stone Sour) στην Ελλάδα -> Λιποθυμία
Αναρτήθηκε από τον
Anton
at
10:25
1 Σχόλια
Labels: Δίσκοι διαμάντια, Metal
19 Φεβρουαρίου 2010
No reply
Ένα από τα κλασσικά πράγματα που μου τη σπάνε, είναι όταν στέλνω ένα sms και ο άλλος δεν απαντάει. Ή παίρνω τηλέφωνο και πάλι δεν κάνει την κίνηση. Κατανοητό ότι δεν μπορεί εκείνη τη στιγμή. Αλλά αν δεν απαντήσεις καθόλου είναι σα να σου μιλάνε συ να τον αγνοείς. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυτός είναι που χάνει. Trust me, I m a doctor
18 Φεβρουαρίου 2010
Who 's Fooling Who
Πριν 5 μέρες έγραφα για Sabbath. Το πρώτο τραγούδι λοιπόν που ακούσαμε Iommi και Ozzy μαζί, είναι φυσικά το ομώνυμο του συγκροτήματος (όποιος δεν το χει ακούσει νομίζει ότι Ozzy είναι αλυσίδα καταστημάτων με κοσμήματα :@). Το τελευταίο που έμελλαν να συνεργαστούν είναι το Who 's Fooling Who από τον προσωπικό δίσκο του Iommi το 2000. Σα να μη πέρασε μια μέρα από το 1970...
ΥΓ Αλήθεια, ποιος κοροϊδεύει ποιον;
ΥΓ 2. Blog μου είναι ότι θέλω γράφω
16 Φεβρουαρίου 2010
Μετά-τριήμερο
Αν ανοίξεις τις κουρτίνες πιο πιθανό είναι να μπει λίγο φως από το αν ανοίξεις την τηλεόραση...
Τελευταίως (αναγκαστικά) το χουμε ρίξει στη διασκέδαση εντός των τειχών. Καλά είναι (και οικονομικά :P)
Είπα να χρησιμοποιήσω το MS Project για να βάλω σε μια σειρά τις όποιες δουλειές έχω. Το είχα χρησιμοποιήσει παλιά για μια εργασία. Θα δείξει αν θα με βοηθήσει ή θα καταλήξω να περάσω σαν task και το ίδιο το MS Project :@
Στο καθημερινό πάνε-έλα, πέρα από την πολύ βενζίνη που καίω, έχω να κάνω με πολλές τρύπες. Μα πολλές. Αριστοτεχνικοί ελιγμοί και τις αποφύγαμε. Με τις πολλές φετινές βροχές φάνηκε η ποιότητα των κατασκευών. Αλλά υπάρχουν πολλών ειδών τρύπες...
13 Φεβρουαρίου 2010
Black Sabbath
What is this that stands before me?Figure in black which points at me
Turn around quick, and start to run
Find out I'm the chosen one
Oh nooo!
40 χρονών έγινε η μουσική που ακούμε (διάφοροι γραφικοί εκεί έξω). 13 Φεβρουαρίου του 1970, αγέννητοι οι περισσότεροι κυκλοφόρησε ο δίσκος που θεωρείται ο πρώτος metal δίσκος ever. Από τότε κύλησε πολύς καιρός, άλλαξαν πολλά. Η μουσική είναι διασκέδαση ή ψυχαγωγία. Ανάλογα πως την αντιμετωπίζουμε, μας κάνει να περνάμε όμορφα ή και μας δίνει όμορφες στιγμές από μόνη της. Hail! \m/
