Ο Κόκκινος Κάβουρας

Μίμης Ανδρουλάκης: Από που κι ως που; Όπως ο Nesbo σε μια γιορτή και τώρα έχω διαβάσει άλλα 5 βιβλία του από τότε. Ο συγκεκριμένος όμως παραείναι γνωστός για να σε εκπλήξει. Και αν ψάξεις στο έργο του, θα δυσκολευτείς να ξεχωρίσεις κάτι παρόμοιο, αν σου άρεσε το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι που ο Μίμης το ξεκινάει καλά άλλα το χάνει-σε χάνει. Όπως και στην πολιτική του καριέρα ένα πράγμα.
Ο Κόκκινος Κάβουρας είναι ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία. Πολλές φορές δεν βρίσκεις τα όρια. Και αν σε ενοχλεί το αριστερό πρίσμα τότε θα σε αφήσει. Οι πολλές ιστορικές αναφορές όπως και γεγονότα, πρόσωπα του σήμερα το κάνει ελκυστικό σε όλους. Διαβασμένος ο συγγραφέας, σου δίνει το έναυσμα να το ψάξεις λίγο πιο πολύ και όχι να το ξεχάσεις με το που το τελείωσες.

The White Stripes - Elephant

Μη metal δίσκος ανάμεσα στους δίσκους αυτής της κατηγορία; Ωρε που πάμε...
Ο συνδυασμός του ξερού ήχου του ντουέτου με την "περίεργη" προσωπικότητα του Jack White είναι η σφραγίδα του συγκροτήματος στη μουσική. Και αυτός ο δίσκος ο λόγος που θα τους θυμόμαστε περισσότερο. Τα ακόρντα σε όλη τη διάρκεια των 50 λεπτών που διαρκεί δίνουν και παίρνουν, κάνοντάς το, φιλικό για το αυτί που έχει μάθει στα κολλητικά riff.
Από χτυπητές στιγμές δεν θα σας αναφέρω το ανθεμικό Seven Nation Army, όσο τα I Just Don't Know What to Do With Myself, Black Math, The Hardest Button to Button, Girl You Have No Faith in Medicine. Πιο garage τα There's No Home for You Here, Ball and Biscuit και μελωδικά-σχεδόν γλυκά τα In the Cold, Cold Night και It's True That We Love One Another.
Ακούγοντας τον, κάποιος μπορεί να γυρίσει στους AC/DC ή να περάσει στο ομώνυμο των The Datsuns. Άλλος να πιάσει τίποτα Muse, Arctic Monkeys και Black Keys. Έκανε την αρχή όμως.

Ταινιοθήκη

Περιόδους με πολλές ταινίες και περιόδους με σειρές. Η αναζήτηση(;) της ταινίας που θα σου μιλήσει είναι αέναη. Θετικό το ισοζύγιο σε αυτή τη φουρνιά.

• Dallas Buyers Club
  Τη δεκαετία του 80, ένας φορέας του AIDS καταφεύγει σε μια άλλη "θεραπεία" πέρα από την εγκεκριμένη. Τα αποτελέσματα θετικά τόσο για την υγεία του όσο και για την επαγγελματική του ζωή. Βασισμένο σε πραγματική ιστορία με δυνατές ερμηνείες.
  
• Last Vegas
  Τρεις συν ένας διάσημοι ηθοποιοί, τέσσερις φίλοι. Συναντιούνται στη γη της ακολασίας aka Las Vegas για τον επερχόμενο γάμο του ενός. Συμπαθητική ταινία που δε γίνεται της πλάκας.
  
• Metallica Through the Never
  Δεν τα πήγε καλά στο box office. Αν γουστάρεις παραγωγές τύπου MTV Awards δεν θα είσαι metalhead και αν δεν είσαι metalhead δεν θα ακούς metal. Άρα σαν ταινία που απευθύνεσαι;  
  
• American Hustle
  Μια ιστορία με πράκτορα του FBI και κάποιους απατεώνες. Καλούτσικη ήταν αλλά όχι για βραβεύσεις. Και τα 70s τα έχουν απεικονίσει άλλοι πολύ καλύτερα και γοητευτικότερα.
  
• About Time
  Το θέμα της ταινίας ήταν να ζούμε την κάθε μέρα μας. Αν εστίαζες εκεί, θα παιρνες μια ώθηση.
  
• Despicable Me 2
  Τα Minions είχαν περισσότερο χρόνο και έτσι είχε περισσότερη φάση και η ταινία.
  
• La Grande Bellezza
  Ποιητική, ακροβατεί στα όρια της κουλτουριάτικης χωρίς όμως να ξεφεύγει. Δε γίνεται σε καμιά στιγμή κουραστική και σε περπατάει με τον πρωταγωνιστή της στην αιώνια πόλη.
• La Migliore Offerta
  O Geoffrey Rush είναι εκτιμητής έργων τέχνης. Στα πλαίσια μιας αποτίμησης έρχεται αντιμέτωπος με μια κρυμμένη πελάτισσα. Και η πλοκή ξεκινάει. Πολύ καλή.
• Monsters University
  Το prequel της γνωστής ταινίας. Με τους ίδιους ωραίους χαρακτήρες και έξυπνο story δε γίνεται να μη σου αρέσει.
  
• Don Jon
  Είχα ακούσει καλά λόγια και είχε δυνατό cast. Τελικά μαλακίτσα ήταν ,που όμως βλεπόταν άνετα.
  
• Η ώρα του Λύγκα
  Δανέζικη ταινία για έναν σχιζοφρενή δολοφόνο που βρίσκεται έγκλειστος σε ψυχιατρική φυλακή. Μια ψυχολόγος και μια ιερέας θα προσπαθήσουν να τον προσεγγίσουν. Ήταν δυνατή και σου άφηνε ένα άσχημο συναίσθημα. Από την άλλη ήταν αυτοναφορική και χωρίς κάποιο σκοπό.
• Gare du Nord
  Την είδαμε αναπάντεχα και φοβόμουν ότι θα ταν γαλλική ταινία για γυναίκες. Ο μεγάλος σταθμός του μετρό έχει ένα δικό του σύμπαν και οι ζωές των ανθρώπων ορίζονται διαφορετικά. Ωραία.
  
• Εμείς
  Διαβάζοντας την υπόθεση περιμένεις μια δυνατή προσέγγιση σε θέματα ανθρώπινων σχέσεων. Τελικά ήταν μια μαλακία και μισή.
  
• Τα χειρόγραφα δεν καίγονται
  Φεστιβαλική ταινία για τις διώξεις Ιρανών συγγραφέων. Η οπτική της από την πλευρά των δολοφόνων/βασανιστών είναι που την κάνει ακόμα πιο σκληρή.
  
• Grbavica
  Στο Σεράγεβο μια μάνα μεγαλώνει την κόρη της και οι ζωές του επηρεάζονται ακόμα από τον εμφύλιο. Ωραία και φεστιβαλική
  
• Ψυχή Βαθιά
  Την είχα βρει από χρόνια επειδή μου προξενούσε το ενδιαφέρον το θέμα της: ο ελληνικός εμφύλιος. Δεν ήταν άσχημη αλλά όχι και συγκλονιστική.

 

Κάθε μέρα λίγο πιο κοντά: μια ψυχοθεραπεία ειπωμένη δυο φορές

Αν και το πρώτο από τα μυθιστορήματα/διηγήματα που έγραψε ο Yalom, είναι από τα τελευταία που εκδόθηκαν και το λιγότερο μυθιστορηματικό. Με αυτό λοιπόν κλείνω τον κύκλο.
Διαβάζουμε την πορεία μιας ψυχοθεραπείας που εξελίχθηκε 40 χρόνια πριν! Κι όμως επειδή πρόκειται για μια κοπέλα σε μια αστική περιοχή της Αμερικής δεν το καταλαβαίνεις. Αυτό που καταλαβαίνεις είναι ότι δεν υπάρχει το λογοτεχνικό έτσι ώστε οι σκέψεις και οι γνώμες των δύο συμμετεχόντων (Yalom και Ginny) να δίνονται μέσα από τις περιλήψεις που έγραφαν μετά το πέρας κάθε ψυχανάλυσης. Είναι σα να διαβάζεις τις σκέψεις που είχες γράψει σε ένα τετράδιο πριν χρόνια και αφορούσαν την ψυχοσύνθεση σου και τι σε απασχολούσε εκείνη την περίοδο. Αν αυτό σου φαίνεται μακρινό χρονικά και ψυχολογικά έτσι θα σου φανεί και η ιστορία του βιβλίου. Αν βρεις κομμάτια που σε απασχολούν στο σήμερα, τότε κάτι θα έχεις κερδίσει.

Hannibal

Η σειρά παρουσιάζει κατά κάποιο τρόπο την ιστορία του δόκτορα Hannibal Lecter πριν φτάσουμε στα όσα εξιστορεί η θρυλική ταινία του 1991.  Ατμόσφαιρα θρίλερ, σκοτεινοί χαρακτήρες και με τον Δανό Mads Mikkelsen ως Hannibal να είναι και ο λόγος που αποφάσισα να δω την πρώτη σεζόν. Σε παγώνει με την σατανική και διεστραμμένη ιδιοφυΐα του ενώ η ερμηνεία του αποτελεί άξια συνέχεια εκείνης του Hopkins.
Σε κάθε επεισόδιο παρουσιάζονται μια σειρά από φόνους που ενώ έχουν να κάνουν με διάφορους δολοφόνους, το στίγμα του Hannibal είναι έκδηλο. Καθόλη τη διάρκεια παρίσταται διακριτικά και ασχολείται με την κουζίνα του. Πάντα ατσαλάκωτος. Και ενώ υπάρχει μια δομή που εξελίσσεται σε όλη τη σεζόν, προσωπικά η splatter αισθητική με χάλασε λίγο. Με μέτρο ρε παιδιά. Όπως και ότι ενώ μια ολόκληρη ομάδα που ψυρίζει το παραμικρό είναι στο κατόπιν, ο Hannibal είναι πιο αλάνθαστος και από τον Θεό: μέχρι και την τρίχα σκουπίζει μετά από ένα μακελειό.
Τέλη Φλεβάρη ξεκινάει η δεύτερη σεζόν. Θα το συνεχίσω αλλά σε πιο "χαλαρούς" ρυθμούς γιατί δε μπορώ τη μπριζόλα με αίμα!

Δεν είναι όλοι για όλα

Αν σ' αρέσει να κυκλοφορείς και να μην λειτουργείς σα να ζεις σε ένα μέρος με 2 μαγαζιά δε πάει να πει ότι πρέπει ντε και καλά να συχνάζεις παντού. Αλλά αν δε δοκιμάζεις παρά τα αποδοκιμάζεις τότε κάτι δεν έχεις πιάσει καλά. Τότε χάνεις πολλά...
Απ' την άλλη το πηγαίνεις και συ σε μέρη που δε σ' αρέσουν είτε πιέζεσαι να σ' αρέσουν επειδή πάνε "όλοι" σε κάνει κάτι σε πρόβατο. Όταν σε ρωτάνε θα πεις ότι έχεις άποψη αλλά αυτό με την άποψη άστο καλύτερα.
Στο Λύκειο, ένας φίλος που άκουγε metal είχε πει σε έναν συμμαθητή σκυλά: αν άκουγες εσύ metal τότε εμείς τι θα ακούμε; Ο καθένας χαρακτηρίζεται και από το που συχνάζει γιατί δεν είναι όλοι για όλα.

Μάικλ Ντάγκλας

Πέρα από τον χαρακτήρα σου η δουλειά σου σίγουρα παίζει ρόλο στο πως αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις. Αν σου προκαλεί εκνευρισμό και άγχος τότε θα υπάρξουν περιπτώσεις μέσα στη μέρα που θα το βγάλεις. Η δική μου φέτος πέρα από το ότι ευχάριστη δεν τη λες, θεωρώ ότι παίζει ρόλο στο να στέκομαι σε πράγματα που πάντα μου την έδιναν αλλά πλέον με εκνευρίζουν.
Φαγητό: από παλιά όταν πας κάπου και με το που φέρνουν ένα πιάτο ορμάνε σα τα λιγούρια μου προκαλούσε δυσαρέσκεια. Τώρα ίσως πω και ένα "χαλαρά ρε παιδιά"
Συνεννόηση: όταν στέλνεις ένα μήνυμα του στυλ "12 στην Αριστοτέλους" για να συνεννοηθείς και σε ρωτάνε. Ούτε διοργανωτής εκδηλώσεων είμαι, ούτε θα πρέπει να εξηγώ τη σημαίνουν οι λέξεις "12", "Αριστοτέλους". Θα τα πάρω αλλά δε θα βρίσω
Ο άλλος θέλει να είναι το επίκεντρο: είτε μιλώντας συνέχεια είτε έχοντας γνώμη για οτιδήποτε είτε λέγοντας μαλακίες. Για κάποιο διάστημα θα σε ανεχτώ, μετά θα σε ειρωνευτώ άμα πας να μου την πεις θα την ακούσεις.