8/11/1943

Πως είναι να δουλεύεις 12 ώρες νύχτα για τα 12 καλύτερα σου χρόνια;
Πως είναι να είσαι ευθύς και να σε αποδέχονται τόσοι πολλοί;
Πως γίνεται το χιούμορ σου να είναι πετυχημένο και πειραχτικό αλλά καθόλου ενοχλητικό;
Πως μπορεί να αντιμετωπίζεις με τόση ευστροφία τις καταστάσεις και να βρίσκεις λύσεις;
Πως γίνεται να είσαι ανοιχτόμυαλος και όχι με οποιοδήποτε κόλλημα;
Πως γίνεται να είσαι τόσο καλός στις κατασκευές, τις επισκευές, το ψήσιμο, την οδήγηση, στις αγροτικές εργασίες; Πως;;;;
Πως είναι να είσαι ο πατέρας μου;

Όσο και να προσπαθήσω δε θα γίνω τίποτα από τα παραπάνω. Αλλά θα προσπαθήσω.

Heaven & Hell & Fire

Όταν μετά από χρόνια δω αυτή την ανάρτηση ίσως ξυπνήσουν αναμνήσεις για το τι μου συνέβαινε αυτή τη βδομάδα. Από τον παράδεισο στην κόλαση και όλα αυτά μέσα από τη φωτιά. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να τα διαχειριστώ. Ελπίζω όταν μετά από χρόνια δω αυτή την ανάρτηση να χω σβήσει τη φωτιά.

Αξιοπρέπεια και περηφάνια

Ο καθένας είναι άλλη περίπτωση. Η δικιά μου περίπτωση είναι ότι από τα πολλά που μου πέρασαν και μέσα στα οποία μεγάλωσα ασυναίσθητα, είναι η αξιοπρέπεια και η περηφάνια. Δε μιλάω ούτε για υφάκι ούτε για φουσκωμένα μυαλά. Αντιθέτως πάντα προσγειωμένοι και ποτέ εις βάρος των άλλων. Διπλωματία μόνο αναγκαστικά.
Τους επόμενους μήνες πρέπει να συνεχίσουμε έτσι. Ούτε τώρα δεν θα αλλάξει. Και μέσα από αυτά τα δύο, μέσα στα τόσα, θα είναι πάντα εκεί.

Οι δύο όψεις του νομίσματος

Ανάμεσα στις καθημερινές μου σκέψεις πλέον, σπάνια έρχεται αυτό το ζήτημα. Περισσότερο να αισθανθώ την πικρία και την κάποια απογοήτευση που κάποιες φιλίες/επαφές τερματίστηκαν. Αν υπήρξε τελετή λήξης τους ίσως να είχα καθιερώσει και επέτειο ανάμνησης 😊 Ανεπίσημα αυτό πρέπει να κάνω για να εξανεμισθεί κι αυτό το συναίσθημα.

Το μυαλό ενός ανθρώπου μπορεί να κάθεται και να στεναχωριέται για την έλλειψη του σήμερα. Μέσα βαθιά να λέει ότι μπορεί κάποια μέρα να αντιστραφεί. Αλλά ταυτόχρονα καταλαβαίνει ότι η υπάρχουσα κατάσταση δεν είναι τυχαία. Ότι τερματίστηκε το αγαθό του χθες.

Σε μια απόφαση μπορεί να καταλήξει: να χαμογελάμε για αυτές τις ωραίες στιγμές που ζήσαμε. Φαντάσου να υπήρχε έλλειψη αυτών. Αυτό θα ήταν ανεπανόρθωτο και μαύρο.

Σφίξαμε

Προσπαθείς να συνεχίσεις όπως τόσο καιρό. Στους ίδιους ρυθμούς, με την ίδια αντιμετώπιση. Αλλά όσο ξεπερασμένο είναι να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου σε ένα blog αντί σε μια ανάρτηση στο fb, άλλο τόσο είναι να παλεύεις κατά μέτωπον ότι σου προκύπτει.
Κάποια πράγματα πρέπει να τα αποδεχθείς, κάποια να τα βγάλεις και από το πίσω μέρος του μυαλού σου, κάποια θες δε θες να τα παλέψεις. Σφίξαμε λόγω των καταστάσεων και δε σηκώνει να αφιερώνεις χρόνο σε μη σημαντικά θέματα. Καλά καλά δεν προλάβαμε να σαρανταρίσουμε και μεγαλώσαμε απότομα :)

Narcos

(Νόμιζα είχα κάνει ανάρτηση για αυτή τη σειρά.) Θυμάμαι είχα φάει σκάλωμα από το πρώτο επεισόδιο. Το γεγονός ότι αυτά που περιγράφει (αν εξαιρέσεις τις σάλτσες) έγιναν στην πραγματικότητα, σε αφήνει μαλάκα μέχρι το τελευταίο επεισόδιο που έχεις παρακολουθήσει. Μόλις φτάσαμε στο τέλος της τρίτης σεζόν και προσωπικά δεν περιμένω να ξεκινήσω την επόμενη.
Ο Escobar έγινε διασημότητα μέσα από αυτή σειρά, με την πρώτη σεζόν να λάμπει. Είχα ενδοιασμούς για την τρίτη σεζόν που δεν είχε Escobar αλλά πραγματικά ήταν γαμάτη. Μια ολόκληρη χώρα που εξουσιαζόταν από το καρτέλ. Η διαφθορά μέσα σε όλα αλλά στο τέλος κάτι ξήλωσαν. Άντε και στα δικά μας.

Σαν τα χιόνια

Δύο εβδομάδες καθισιού πέρασαν σαν το νερό. Αντικειμενικά δεν ήταν καλές αλλά μέσα στον επιδιωκόμενο στρουθοκαμηλισμό, μου φάνηκαν ευχάριστες και ότι μπορούσε να γίνει έγινε.
Παραδοσιακά αυτές τις μέρες πας και κάποια εκδρομή (φέτος περιοριστήκαμε στα "εξωτικά" Γιαννιτσά) και βλέπεις φίλους που έρχονται από μακριά. Καλά μέχρι εδώ. Το παράξενο είναι ότι δε βλέπεις άτομα που μένουν εδώ. Σαν τα χιόνια και αυτά λοιπόν.
Ένα δείγμα ότι πλέον η παιδική ματιά απομακρύνεται είναι όταν η χαρά του χιονιού υποσκελίζεται από την ανησυχία αν θα πάθει κάτι η τεντοπέργολα και από την υγρασία στο ταβάνι. Βάζεις πολλά στο κεφάλι και δεν εξαρτώνται όλα από σένα. Τα κοιτάς, σε κοιτάνε, παίρνεις αποφάσεις και βγαίνεις να πιάσεις τα χιόνια.