16 Ιουνίου 2017

Ευ φαγωνίζεσθαι

Πριν κανά δυο μέρες ήταν η επέτειος για την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 87. Πέρασαν 30 χρόνια και η αίσθηση είναι ότι δεν άλλαξε κάτι στη ζωή μας. Όσο και να είμαστε αυτάρκεις, με σπίτι, αμάξι, οικογένεια ο καθένας, όταν φτάνει στα αθλήματα η αντίδραση είναι σχεδόν η ίδια. Παιδικότητα, αθωότητα, βλακεία; Πες το όπως θες.
Οι απαιτήσεις για τις ομάδες που υποστηρίζουμε είναι να κατακτούν τίτλους. Για να λειτουργήσουν χρειάζονται πολλά λεφτά. Και αυτοί που τους περισσεύουν και λειτουργούν με τον τρόπο του ελληνικού "αθλητισμού", δεν είναι άνθρωποι που πάνε με το σταυρό στο χέρι. Χωμένοι μες την παρανομία και τη λαμογιά. Σήμερα άκουσα για τον ιδιοκτήτη του μπασκετικού Άρη που τον ψάχνει η Interpol. Πριν καιρό είχαμε το Noor 1, το πλοίο με ναρκωτικά που το σχετίζανε με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού. Ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ ο Μελισσανίδης δεν είναι από τους ανθρώπους που θα θελες για γείτονες. Ο Σαββίδης του ΠΑΟΚ πριν χρόνια είχε καταγγελίες για πεσίματα στον πρώην προπονητή γιατί ζητούσε τα λεφτά του. Και αυτά είναι κορυφές του παγόβουνου.
Αφού αποδεχόμαστε αυτούς να ορίζουν τις ομάδες μας, τότε πάμε στην βλακεία. Γιατί το 87 ήμασταν παιδάκια αλλά όποιος ασχολείται σήμερα είναι ενσυνείδητα βλάκας.

1 Ιουνίου 2017

L ACTA

Σχεδόν όλοι στο άκουσμα της λέξης πανεπιστήμιο, σκέφτονται την επιστήμη, τη γνώση, τη διακίνηση ιδεών. Και καλά κάνουν. Αλλά όταν αυτό βρίσκει εφαρμογή τότε τα πράγματα αλλοιώνονται.
Ως φοιτητές καταλάβαμε τι γίνεται με τους καθηγητές. Η οικογενειοκρατία και η κλίκες τους δεν άφηναν περιθώρια σε κάτι άλλο. Κάθε παπαριά την εκδίδανε για να βγάλουν παραδάκι, είχαν στρατό από διδακτορικούς για τα θελήματα. Και σίγουρα πόσες άλλες μεγάλες μπάζες που δεν φαινόταν με την πρώτη.
Ο χώρος του ΑΠΘ προσφερόταν για συναυλίες και εκδηλώσεις. Αλλά και με πρόφαση το άσυλο το έγκλημα παραμόνευε. Τα τελευταία χρόνια έχουν βγει δεκάδες περιπτώσεις ενώ οι μικρές περνάνε στο έτσι. Ποιος περνάει το βράδυ από μέσα πλέον; Τελευταίο κρούσμα το πτώμα μιας τοξικομανούς μέσα στην πολυτεχνική.
Και μια τρίτη έκφανση (από τις πολλές) είναι οι πανεπιστημιακές επιχειρήσεις τύπου ACTA. Είχα την εμπειρία - ατυχία να συνεργαστώ μαζί τους. Ακόμα μου χρωστάνε λεφτά, ακόμα έννοιες όπως εκπαίδευση ενηλίκων-επαγγελματισμός τους είναι άγνωστες.

26 Μαΐου 2017

Κοιτάμε μπροστά

Είναι περιπτώσεις που το γεγονός ότι κοιτάμε μόνο μπροστά και το τι έπεται, είναι μάλλον αρνητικό. Γιατί δεν έχουμε πλήρη αντίληψη και δε δίνουμε την σωστή προσοχή στα προηγούμενα. Πολύ χαρακτηριστική περίπτωση η σχέση με τους γονείς. Θεωρούμε δεδομένο ότι υπάρχουν και κουραστικό που ασχολούνται μαζί μας. Όταν έρθει η ώρα και περάσουμε στη θέση τους, μας είναι απόλυτα φυσιολογικό και ξεχωριστό αυτό το γεγονός.
Ακόμα μία περίπτωση είναι το θέμα της ηλικίας. Ενώ πιστεύουμε ότι άνετα μπορούμε να κάνουμε παρέα και να είμαστε μαζί με άτομα 10 χρόνια μικρότερα μας, δυσκολευόμαστε να κάνουμε το ίδιο με 10 χρόνια μεγαλύτερους μας. Ακόμα και 3 χρόνια να είναι μεγαλύτερος ο άλλος σα να μας φαίνεται ότι ανήκει σε άλλη γενιά. Ίσως να μην ισχύουν ακριβώς και σε όλες τις περιπτώσεις αλλά η θεώρηση των πραγμάτων και η αρχή των πάντων γίνεται σύμφωνα με το πότε γεννηθήκαμε εμείς. Εγωκεντρικό μεν, πραγματικό δε.


10 Μαΐου 2017

Ομιλείτε ελληνικά

Θυμάμαι από τα μαθητικά μου χρόνια που διαπίστωνα ότι κάποιες λέξεις τις χρησιμοποιούσα ελαφρώς διαφορετικά από την πραγματική τους σημασία. Κι αυτό γιατί με το που την πρωτοάκουγα, καταλάβαινα το νόημα της από τα συμφραζόμενα και δεν αναζητούσα τη σημασία της στο λεξικό.  Υποθέτω κάπως έτσι αλλοιώθηκε γενικά και η σημασία των λέξεων στο βάθος του χρόνου.
Από αυτό κύλησαν πολλά χρόνια και φτάνουμε στη σημερινή διαπίστωση ότι τα ελληνικά που ακούμε δεν βγάζουν νόημα. Συγκεκριμένα όταν ακούς κάποιον να πάει να εκφράσει μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση, αν προσέξεις θα διαπιστώσεις ότι δε βγάζει κάποιο νόημα. Και συνήθως ακυρώνει αυτό που λέει. Δεν το κάνει επειδή είναι πολιτικός και θέλει να μπερδέψει τον ακροατή, ούτε επειδή είναι δικηγόρος και μιλάει νομικίστικα. Είναι επειδή δεν έμαθε σωστά ελληνικά στο σχολείο και χρησιμοποιεί έτοιμες-προκάτ εκφράσεις που δεν στέκουν συντακτικά. Παρόλαυτα οι υπόλοιποι καταλαβαίνουμε τι λέει γιατί αναγνωρίζουμε τις εκφράσεις και με το που τις ακούμε αντιλαμβανόμαστε τι θέλει να πει. Όπως με την εικόνα του post ένα πράγμα.

19 Απριλίου 2017

Roadtrip στη Βουλγαρία

Λόγω εύκολης πρόσβασης και μικρής πολυπλοκότητας, το κανονίσαμε 3-4 μέρες πριν ξεκινήσουμε. Παρέα 4 ατόμων, φορτώσαμε στο αμάξι τα μπογαλάκια και φύγαμε.
Πρώτη στάση μετά τα σύνορα στο Μελένικο. Όμορφο, γραφικό χωριουδάκι μέσα στη φύση που σου δίνει μια πρόγευση τι είναι η Βουλγαρία. Αξίζει και για μια ημερήσια από τη Θεσσαλονίκη.
Σόφια η υποτιμημένη. Μεγάλες ανοιχτωσιές, πολύ πράσινο, ωραία κτίρια. Εδώ θα περιηγηθείς πολύ στις εκκλησίες τους και καθώς βρισκόμασταν εκεί Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή, ήταν ιδανική φάση. Όπως και στο Βελιγράδι δεν έχει πολλά μουσεία να επισκεφθείς (πλην του Ιστορίας) και έτσι γυμνάζεις τα ποδαράκια σου από το περπάτημα.
Φιλιππούπολη.  Μακάρι να ήταν πιο κοντά μας γιατί μιλάμε για μια από τις ομορφότερες πόλεις στη περιοχή. Τόσο η παλιά πόλη με τα πετρόστρωτα δρομάκια και τα πανέμορφα αρχοντικά όσο και η νεότερη με τον πεζόδρομο της και τις όμορφες επιλογές για καφέ. Ακόμα και το ποτάμι (ο Έβρος) κάτι δίνει.
Και μετά κατηφορίσαμε προς τη Ροδόπη. Εκεί δε σε κερδίζουν τόσο οι πόλεις και τα χωριά όσο η πυκνή ορεινή βλάστηση, τα ποτάμια και πως δένουν όλα αυτά. Στον πηγαιμό συναντάς απομεινάρια από φρούρια και ζωντανά μοναστήρια. Και από τη δική μας πλευρά, στα πομακοχώρια το τοπίο συνεχίζει ενώ προστίθεται και αυτή η αμηχανία για τα αλλιώτικα μέρη.

ΥΓ. Ελάχιστο κόστος σε σχέση με αντίστοιχες μέρες σε Ελλάδα τόσο για φαί, βενζίνη όσο για διαμονή.
ΤΓ 2. Καμιά σχέση η σεμνότητα των ανθρώπων, για παράδειγμα στην Ανάσταση.
ΥΓ 3. Δεν είναι ταξίδι ζωής αλλά αν δεν το κάνεις χάνεις πολλά.
ΥΓ 4. Ωραία φάση το roadtrip. Άντε την επόμενη φορά πιο μακριά και να μην οδηγεί μόνο ο γράφοντας...


10 Απριλίου 2017

Shinny happy people

Όταν κυκλοφορείς στο κέντρο της πόλης, ειδικά ηλιόλουστες μέρες, βλέπεις να σφύζει από ζωή, από ευημερία και ομορφιά. Σα να είσαι σε ένα πανηγύρι χωρίς προβλήματα και αβεβαιότητα. Από τη στιγμή που βρίσκεσαι εκεί, κάθε άλλη συμπεριφορά είναι παράταιρη και γκρινιάρικη. Ας κουβαλάμε αυτά τα χαμόγελα και ας θαμπωνόμαστε από τον εκτυφλωτικό ήλιο.

19 Μαρτίου 2017

This is footlball

Το να γράψω για το χάλι του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι πρώτον μίζερο και δεύτερον αναντίστοιχο με την ύπαρξη των δεκάδων αθλητικών ραδιοφώνων, εφημερίδων και σάιτ. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι στην Ελλάδα παίζουν το ίδιο άθλημα με άλλες χώρες. Και φυσικά δεν είναι όλες οι χώρες αθλητικές και σωστές και μεις χάλια.
Μεσημέρι Κυριακής και έχει στην κρατική Καλλονή - Άρης. Λόγω Άρη κάθομαι και το βλέπω. Αναγκαστικά παράλληλα χαζεύω στο κινητό κλπ κλπ. Φτάνει το τελευταίο δεκάλεπτο και πιστεύω ότι και οι 100 τύποι που πήγαν στη μια κερκίδα του γηπέδου, χόρτασαν από θέατρο, ανυπαρξία φάσεων-ρυθμού και ψευτοτσαμπουκάδων.
Απόγευμα Κυριακής και βρίσκομαι στον σύνδεσμο της Λίβερπουλ για το ματς με την Μάντσεστερ Σίτυ. Τέτοιες περιπτώσεις καταλαβαίνεις γιατί σ' άρεσε το ποδόσφαιρο. Όχι για τα πολλά γκολ και τις επικές προκρίσεις αλλά για τον καταιγιστικό, αθλητικό ρυθμό. Που δεν βρήκες χρόνο να κοιτάξεις ούτε τι ώρα είναι.