28 Σεπτεμβρίου 2019

Dimmu Borgir - Live at Principal

Περιγραφή:
Το αναμενόμενο θα ήταν όσο περνάνε τα χρόνια να μαλακώνουν τα ακούσματα και να μην πολυασχολούμαι με τη μουσική. Έτσι κάνουν οι αθρώποι. Έλα που όμως πριν 2 μήνες πήγα σε thrash συναυλία και πριν κανά 2 σε black metal.
Οι Dimmu Borgir μπορεί να προκαλούν στους μη μυημένους αποστροφή στη θέα τους αλλά στο άκουσμα τους δεν τίθεται θέμα: είναι μια κατηγορία μόνοι τους. Μπορεί πλέον το black metal στοιχείο τους να υπολείπεται του συμφωνικού αλλά αυτό δεν τους κάνει χειρότερους. Αντίθετα είναι ακόμα πιο προσβάσιμοι στο μεγάλο κοινό με αποτέλεσμα να γεμίσουν το Principal την Τρίτη το βράδυ. Μεγάλα και επικά τραγούδια και καλή επαφή με το κοινό. Το οποίο (αδικαιολόγητα) δεν κοπανιόταν ενώ (δικαιολογημένα) παραπονέθηκε για την πολύ μικρή διάρκεια. Δεν αντέχει η φωνή; Δεν αντέχει ο κόσμος πολύ ώρα αυτή τη μουσική; Είναι μεγάλοι; Δεν έχουν πολλά τραγούδια; Τίποτα από τα παραπάνω. Έτσι μείναμε με μια πίκρα αλλά η ποσότητα δεν είναι το κριτήριο. Ήταν μια όμορφη black metal συναυλία. Οξύμωρο να συνυπάρχει η λέξη όμορφος με το black metal. Το μη όμορφο είναι ότι σίγουρα όταν περάσουν οι μήνες δε θα τη μνημονεύω.

12 Σεπτεμβρίου 2019

Ποσόστωση

Συχνά προκύπτει η ανάγκη να αποφασίσεις τι θα κάνεις και που να δώσεις πρώτα προσοχή. Ήμουν πάντα της ιεράρχησης: σε ανθρώπους, σε ασχολίες. Όχι της ιεραρχίας... Έτσι κάποια πρόσωπα και καταστάσεις πάντα θα είναι σε προτεραιότητα γιατί είναι οι άνθρωποι σου, η οικογένεια σου και όχι κάποιοι αμφιβόλων προθέσεων κοντινοί.
Πλέον και η βαρύτητα και τα ποσοστά αλλάζουν. Μέσα στα ιεραρχημένα από πριν πρόσωπα/ασχολίες δίνω ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτά που αξίζουν. Πλέον η τραμπάλα γέρνει πάρα πολύ.