Ιανός

Αν πεις σε κάποιον ότι πριν 20 μέρες πήγες στους Slayer και προχθές ήσουν στον Πάριο, θα πει ότι είσαι διχασμένη προσωπικότητα. Δεν θα πω τα κλασσικά ότι "η μουσική είναι μία, καλή μουσική υπάρχει σε όλα τα είδη κλπ" καθώς μόνο το metal είναι καλή μουσική :P
Στο πατρικό μου δεν υπήρχε κάποια μουσική κατεύθυνση. Ραδιοφωνάκι και τηλεόραση. Έτσι από τη μια το αυτί είχε μάθει στις ελληνικές μελωδίες ενώ από την άλλη δε προκρινόταν κάποιο. Αποτέλεσμα ήταν εκεί στην εφηβεία να επιλέξω εγώ τι με τραβάει και μ αρέσει.
Πολλές φορές αναφέρεται ότι υπάρχουν ξένα συγκροτήματα που στην Ελλάδα τα έχουμε πολύ ψηλά ενώ έξω υπάρχει μέτριο ενδιαφέρον. Κατά τη γνώμη μου αυτό έχει να κάνει με τη μουσική μας παιδεία. Θέλουμε-δε θέλουμε από μικροί μεγαλώνουμε με τις ελληνικές μελωδίες. Είτε είναι του έντεχνου είτε του λαϊκού είτε του ελαφρολαϊκού. Έτσι στη συνέχεια, έστω και υποσυνείδητα η μουσική μας κατεύθυνση θα επηρεαστεί. Όπως και οι ωραίες μελωδίες που ακούγαμε από μικροί δε μπορούν να μας εγκαταλείψουν.

Σημείωση: "Στο διπλανό τραπέζι, ένας θεός με παίζει"

1986

Πολλά από τα ακούσματα μου παραμένουν από εκείνη την εποχή και όχι άδικα. Το σωτήριο έτος 1986 ο ήχος στην παραγωγή είχε βελτιωθεί σε σχέση με την ξεραϊλα των πρώτων 80s. Από την άλλη είχαν χωθεί και τα synthesizer και η στροφή στην εμπορευματοποίηση ήταν εμφανής, με ένα σωρό glam μπάντες να ξεπηδάνε. Κάποιες δισκάρες όμως ήρθαν για να μείνουν και να ακούγονται δεκαετίες μετά:
Crimson Glory - Crimson Glory
Metallica - Master Of Puppets
Cinderella - Night Songs
Queensryche - Rage For Order
Slayer - Reign In Blood
Black Sabbath - Seventh Star
Bon Jovi - Slippery When Wet
Iron Maiden - Somewhere In Time
Yngwie Malmsteen - Trilogy
Ozzy Osbourne - The Ultimate Sin

Photos: road edition

Μια ζωή μέσα στους δρόμους, κάτι έχουν να σου πουν τα αυτοκίνητα. Από το να σώσουν την ψυχή σου από τον αντίχριστο μέχρι να είναι το μυστήριο με ρόδες. Και πάντα θα υπάρχει ο κάφρος που αν μπορούσε να παρκάρει πάνω στο κρεβάτι σου θα το έκανε.

Κωφοί αλλά όχι άλαλοι

Σε μια συνέντευξη για δουλειά, η μετέπειτα εργοδότης μου είπε ότι εντόπισε ως προσόν ότι είμαι καλός ακροατής. Αν ρωτήσεις κάποιους κοντινούς μου θα σου πουν ότι ώρες-ώρες καταλαβαίνουν ότι το μυαλό μου πετάει μέσα στη συζήτηση. Τελικά τι ισχύει;
Συμβαίνει κάποιες φορές να σου λένε πράγματα που σου χουν ξαναπεί. Πέρα από την κακή μνήμη, είναι δείγμα ότι ούτε οι ίδιοι ακούνε σε ποιον μιλάνε. Αυτή η περίπτωση είναι το αντίθετο από το καλός ακροατής. Σε αντιδιαστολή με αυτούς λοιπόν, όταν ο ίδιος ακούς τι λες τότε "διαλέγεις" τι ακούς. Έτσι λειτουργεί ο εγκέφαλος σου και δεν κάθεσαι σα να ακούς κήρυγμα αλλά ξεσκαρτάρεις τα σημαντικά και ενδιαφέροντα. Αντίστοιχα και συ προσπαθείς να πεις σημαντικά και ενδιαφέροντα. Είναι λογικό κάποιος να μην ακούει όταν του μιλάς πχ για ομάδες ενώ δεν ασχολείται με αθλητικά. Αλλά όταν αναφέρεσαι σε θέματα με τα οποία ο ίδιος σε έχει απασχολήσει και πετάει τη μπάλα στην κερκίδα τότε έχουμε να κάνουμε με μια κατηγορία που είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Είναι αυτοί που δεν ακούνε καθόλου. Αυτοί που είναι "κωφοί" αλλά όχι άλαλοι.

Slayer - Live in Sofia

Τσεκάρω στο blog και διαπιστώνω ότι έχω 3 χρόνια να πάω σε metal live. Τι μου συμβαίνει;! Γρήγορα να πάω με εκδρομικό σε άλλη γη σ' άλλα μέρη!
Σε ένα μουσικό λεξικό δίπλα στον όρο thrash metal θα έχει τη φωτογραφία των Slayer. Δεν υπάρχει συγκρότημα που να συνοψίζει και να ορίζει όλα τα καλά και περίεργα του ιδιώματος. Τώρα που αποσύρονται, δύσκολα να βρεθεί αντικαταστάτης των κορυφαίων.
Κλείσιμο συναυλίας: επί ένα τέταρτο ο Araya επί σκηνής, απλά να χαζεύει τον κόσμο και αυτός να αποθεώνει το συγκρότημα. Είναι αυτή η σχέση ανάμεσα στον κόσμο και τα συγκροτήματα αυτής της μουσικής που χρειάζεται ειδική ανάλυση. Όλο το βράδυ να έπαιζαν, ξανά σήμερα να έπαιζαν όλοι θα ταν εκεί: χτυπημένοι, μικρά παιδάκια, 50ρηδες, έγκυες.
Από τις 10 που βγήκαν στη σκηνή, έπαιξαν μονοκόμματα, χωρίς encore όλα σχεδόν τα καλά τους. Αλλά ούτε η διάρκεια ούτε αν ήταν όλα τα τραγούδια ήταν το θέμα. Η πώρωση, το headbanging, τα mosh pit, τα αθάνατα riff. Όποιος ίδρωσε τη φανέλα, όποιος έχασε λίγη από την ακοή του, όποιος κοιμόταν με ένα χαμόγελο στο πούλμαν. Αυτοί νοιώσανε.

ΥΓ Μέχρι το live βρήκα τη χαρά μου και έφαγα τα πόδια μου γυρνώντας την αγαπημένη Σόφια. Αφού μετά χρειάστηκαν ώρες να ρθω στα ίσια μου.
ΥΓ 2. Αγαπάμε Βούλγαρους. Χωρίς ίχνος καφρίλας, αυθεντικοί, έδειξαν την αφοσίωση τους φορώντας η συντριπτική πλειοψηφία μπλούζες της μπάντας.
ΥΓ 3. Οι μεταλλάδικες καταστάσεις στο λεωφορείο και πριν το live μου είχαν λήψει πολύ. Μπορεί να μην έχω περίγυρο που να ακούει αυτή τη μουσική αλλά αυτό δεν είναι τροχοπέδη.

Ποια είναι η λέξη

"Η ελληνική γλώσσα είναι τεράστια" κλπ. Αυτό που ισχύει είναι ότι κάθε γλώσσα ανάλογα ποιοι τη χρησιμοποιούν έχει πολλές λέξεις για τα αντικείμενα που είναι συνέχεια στην καθημερινότητα τους. Πχ οι Εσκιμώοι έχουν πολλές λέξεις για το χιόνι.

Ποια είναι η λέξη και σε ποιον πολιτισμό που περιγράφει την προσπάθεια να πνίξεις το γέλιο σου όταν βλέπεις ένα μωρό που προσπαθείς να κοιμήσεις από εκεί που είναι φουλ στην ενέργεια, να γλαρώνει, να βαραίνουν τα μάτια του και να αποκοιμιέται; :)

Δουλειά

Η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη. Άλλο δουλειά και άλλο δουλεία. Και άλλα τσιτάτα σε τοίχους ή σε ανακοινώσεις ¨φιλοσόφων". Είναι σπαστικό να ακούς για δουλειά από κάποιους που η μόνη τους δουλειά είναι να το ξύνουν στα καφέ και να το παίζουν επαναστάτες. Δε θα πω για τους άλλους που με τα λεφτά και τις γνωριμίες του μπαμπά κάνουν ζωάρα και προβάλουν/νται σε τιβί και social media.
Μεγάλωσα σε μια εποχή και ένα περιβάλλον που κυριαρχούσε η δουλειά. Εργατική τάξη γαρ. Ακόμη και κάτι θείοι δημόσιοι υπάλληλοι το έπαιζαν κουρασμένοι για να έχουν μούτρα. Σήμερα όντας μέσα στο εργατικό δυναμικό, ανάθεμα αν βλέπω κάποιον να δουλεύει. Είναι τόσο πρόστυχη η αεργία κάποιων, η τεμπελιά άλλων και η προβολή του ξυσίματος που μου προκαλεί αηδία.
Θα μουν πουν ότι είμαι υπερβολικός, ότι αρπάζομαι με το παραμικρό, ότι ο αναμάρτητος το λίθο βαλέττω. Ναι ρε φίλε, δε συγκρίνομαι με τους ανθρώπους που δούλευαν για να μας μεγαλώσουν. Αλλά λίγη τσίπα ρε παιδιά. Κουνήστε ρε το δαχτυλάκι σας. Κάντε κάτι δημιουργικό και όχι μόνο χαβαλέ και χαχαχα.