Γιατί μόνο οι μπάντες που ξεκίνησαν το 80 είναι καλές, ακόμη και αν βγάζουν πια σαβούρες και γιατί δεν ακούω τίποτα άλλο εκτός από αυτές

Το αλεπουδάκι 101

Πριν 10 χρόνια άκουγαν Eminem και Τριαντάφυλλο
Κατέβαιναν στις διαδηλώσεις μαζί με τη Λουκά
Τους έδινες κανένα cd-κασέτα να ξεστραβωθούν
Τους μάθαινες ότι είναι ο Ozzy και όχι οι Ozzy.

Σαν τον Frankenstein όμως δημιούργησες δυο τέρατα, που θέλουν να χτυπήσουν το δημιουργό τους. Αααχ, έτσι είναι η ζωή...

Report

Καιρό έχω να γράψω. Όχι γιατί δεν συμβαίνει τίποτα ή γιατί βαριέμαι αλλά γιατί είμαι εν τω μέσω διεργασιών. Άντε να ξεκινάμε με τα σχολεία, να ξαναματακάνουμε έναρξη στην εφορία (αφού περάσουμε πρώτα από ΤΕΒΕ και Επιμελητήριο), να πάμε καμιά βόλτα από το Φεστιβάλ, να κλείσουμε για τις διακοπές των Χριστουγέννων κλπ.

ΥΓ Για Καστοριά θα γράψω ολοκληρωμένες εντυπώσεις αφού πάω και το τρίτο ΣΚ. Με μια πρώτη ματιά καλούτσικη μου φάνηκε. Κανένα καλό μαγαζί εκεί roulaki?
ΥΓ 2. Με κάποιους φίλους έχουμε ψιλοχαθεί, με άλλους λίγο πιο κοντά αλλά αυτά αλλάζουν.
ΥΓ 3. Που είναι το κρύο οέο;

Ενόψει

Όταν είσαι χωμένος σε διάφορα πράγματα, λογικό είναι όλο και κάτι να προκύπτει. Και ειδικά στον εργασιακό, αν δεν έχεις βρει το μήνα που θρέφει τους 11 (=δημόσιο ή Τζόκερ) όλο και κάτι θα προκύψει. To παράλογο του πράγματος είναι ότι ενώ στην παρούσα φάση δεν έχεις κάτι σταθερό σαν πηγή εσόδων, απορρίπτεις ώρες και θέσεις ενόψει..., ενόψει τι;
Σε αυτό το πλαίσιο, θα πεταχτώ τα επόμενα ΣΚ στην Καστοριά για σεμινάρια. Αφού δε μου έκατσε για εκδρομή θα πάω να εκπαιδεύσω τις εκεί επιχειρήσεις :) Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Από κρύο θα κάνω προπόνηση για τα ταξίδια της Πρωτοχρονιάς, ενώ αν ακολουθήσει και παρέα θα μαι μια χαρά. Όπως και να χει είναι πικρό το ψωμί της ξενιτιάς, ντριγκι ντριγκι.

Αποστροφή

Από τότε που θυμάμαι το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα υπήρχαν κακές διαιτησίες και καφρίλες στις εξέδρες. Κομμάτι της κοινωνίας είναι, μην περιμένετε κάτι καλύτερο. Αλλά τουλάχιστον υπήρχε και μια άλφα αξιοπρέπεια. Το τελευταίο διάστημα αυτή έχει αντικατασταθεί πλήρως με το ξεκατίνιασμα και τον άκρατο κομπλεξισμό. Όταν πλέον πολύς κόσμος έχει λόγο για το τι συμβαίνει ακούγεται η κάθε δυνατή ανοησία.
Τα πρωτοσέλιδα των οπαδικών εφημερίδων των ομάδων του ΠΟΚ συναγωνίζονται να αποδείξουν πόσο κάφρος και διεφθαρμένος είναι ο αντίπαλος. Βρίζουν τον άλλον για να πουλήσουν. Οι υπόλοιποι γελάνε που το παίζουν αδικημένοι οι ομάδες που είναι το ίδιο το σύστημα. Αλλά και εκεί το οπαδιλίκι περισσεύει. Από άρθρο του, ευχάριστου κατά τα άλλα, Κόλκα: "Το σπρώξιμο που υπάρχει στον φετινό Άρη, είναι από τα λίγα και δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως πέντε παιχνίδια του έχουν τελειώσει με παίκτη παραπάνω. Παρόλα αυτά, συνεχίζουν να κάνουν φασαρία, θεωρώντας και καλά εαυτούς αδικημένους".
Έχει χαθεί κάθε κοινή λογική. Όλοι μιλάνε σαν δικηγόροι που θέλουν να υπερασπίσουν πάση θυσία τον πελάτη τους. Αν αυτό είναι αθλητισμός δεν θα πάρω. Αλλά επειδή δεν είναι, καλύτερα να αποστρέψουμε το βλέμμα μας από όλους αυτούς τους παραθλητικούς. Ας βουλιάζουν μέσα στο ξεκατίνιασμα και το κόμπλεξ τους.

Εχθροί εξ Αίματος vs 39 Σκαλοπάτια

Κατά κοινή ομολογία τα κόμικ του Αρκά είναι κορυφή. Ποια ατάκα να πρωτοθυμηθείς; Με αυτή την παρακαταθήκη ξεκινήσαμε να δούμε το θεατρικό του Εχθροί εξ Αίματος. Δυστυχώς ήταν απογοήτευση. Ούτε υπόθεση της προκοπής, ούτε χιούμορ επιπέδου Αρκά. Κάτι πάλευαν οι ηθοποιοί σε ένα λιτό σκηνικό με υπόκρουση τους παλμούς της καρδιάς. Και μια ώρα που το τράβηξαν πολύ ήταν.
Τα 39 Σκαλοπάτια από τον Patrick Barlow (βασισμένο σε μυθιστόρημα του John Buchan) έχει σαν θέμα την καταδίωξη ενός Άγγλου τυχοδιώκτη μέχρι τη Σκωτία. Σαν υπόθεση είναι πολύ απλή αλλά μέσα στις κοντά 2 ώρες που διήρκεσε δεν κάνει καμιά κοιλιά ενώ περιέχει και μπόλικο χιούμορ. Τα θεατρικά τεχνάσματα προσθέτουν έξτρα ενδιαφέρον. Προσοχή στους πυροβολισμούς! Αυτό ήταν όντως θεατρικό.

Έκτορας

Η είδηση για τον ερχομό του προπονητή Έκτορ Ραούλ Κούπερ στον Άρη έκανε αίσθηση. Σε τοπικό αλλά και διεθνές επίπεδο. Όπως και να χει, πρόκειται για τον ίσως σπουδαιότερο προπονητή που έρχεται στην Ελλάδα (ανεξάρτητα αν θα το αποδείξει στο γήπεδο). Σε μίζερους καιρούς, βρέθηκαν αντίπαλοι που προσπάθησαν να μειώσουν το βαρύ του όνομα. Τα ΜΜΕ πανελλήνιας εμβέλειας προτιμούν να ασχολούνται με τι απορρυπαντικό πλένουν τις κάλτσες τους οι τρεις της Αθήνας. Αλλά ποιος χαλιέται με αυτούς.
Προσωπικά αυτό που περιμένω είναι η ομάδα να αποκτήσει τη δική της ταυτότητα και νοοτροπία σκληρού αγωνιστή. Στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον προπονητή αλλά και τον ομηρικό ήρωα.
Όπως και να χει συγχαρητήρια και στη διοίκηση. Που έχει όραμα για την ομάδα και το αποδεικνύει. Δεν ξέρω αν θα βρουν ανταπόδοση οι κόποι της ή που βρίσκει τα λεφτά αλλά σίγουρα ξεφεύγει από το μίζερο κατεστημένο.