Mekong: o ποταμός

Ο μεγάλος ποταμός της Ινδοκίνας και η ζωή που κουβαλάει αποτέλεσαν το αντικείμενο μιας ημερήσιας εκδρομής μας. Όσο δεν θα σ 'αρέσουν τα καφέ νερά του τόσο θα σ' αρέσουν τα πράσινα φυτά του. Λίγο πιο μέσα στα νερά θα δεις τα σπίτια-παραπήγματα όσων ζουν εκεί ενώ λίγο πιο μέσα στην ακτή φυτείες με φρούτα, μελίσσια, εργαστήρια για ρυζόχαρτο και για γλυκά από καρύδα.
Είχαμε την ευκαιρία να κινηθούμε με κάρα και με σαμπάνς. Βλέπεις την καθημερινότητα τους και μέσα στους χαλικόδρομους και μέσα στους παραπόταμους του Μεκόνγκ. Ακόμα και η παραδοσιακή μουσική τους, η οποία μας φαίνεται αδιάφορη, δίνει το χρώμα της ζωής τους. Στιγμές από μια άλλη ζωή...

HCMC: η ασιατική μεγαλούπολη

Η κίνηση στα ίδια μοτίβα αλλά οι δρόμοι μεγάλοι με αποτέλεσμα το χάος να είναι μεγαλύτερο. Ο κόσμος παρόμοιος αλλά όχι ίδιος αφού σου  θυμίζει περισσότερο μια ασιατική καπιταλιστική χώρα παρά τον κομουνιστικό βορά. Όμορφα κτίρια, τεράστιοι ουρανοξύστες, μνημεία της εποχής της γαλλικής αποικιοκρατίας, όλα φαίνονται ζωντανά κάτω από τον λαμπρό ήλιο. Ακόμα και τα πάρκα είναι κάτι παραπάνω από χώρους πρασίνου με κρυμμένους θησαυρούς, όργανα εκγύμνασης και φιλομαθείς φοιτητές που σου πιάνουν την κουβέντα για να καλυτερέψουν τα αγγλικά τους.
Ο καταιγισμός της παραπάνω παραγράφου δικαιολογείται από τα 9 εκατομμύρια κατοίκους, τα 4 εκατομμύρια μηχανάκια και τα εκατομμύρια ερεθίσματα. Την περίοδο των γιορτών με τον κόσμο να είναι πιο ελεύθερος και τον στολισμό εντυπωσιακό δε χορταίνεις να την περπατάς και αποστάσεις 2 χιλιομέτρων τις κάνεις εύκολα ενώ πια δεν σκέφτεσαι πως θα διασχίσεις το δρόμο.

Hue: η αυτοκρατορική

Αν θες να δεις το ποτήρι μισογεμάτο θα πεις ότι η Hue σε προετοιμάζει για πόλεις σαν την Saigon. Αν το θες μισοάδειο ότι είναι μια πόλη που περπατιέται δύσκολα και δεν έχει κάτι ιδιαίτερο. Ακριβό το να επισκεφτείς τα αξιοθέατα της, με αποτέλεσμα να είσαι με πολλούς και να σε δυσκολεύει.
Αλλά με το που ξεκινάς να περιηγείσαι στους τάφους των βασιλιάδων, καταλαβαίνεις ότι καλά έκανες που ήρθες. Ολόκληρα συγκροτήματα από κτίρια μέσα σε στην πανέμορφη φύση που άλλοτε καταλήγουν σε έναν άδειο τάφο άλλοτε σε παλάτια αντάξια ενός αυτοκράτορα.
Και μετά ακολουθεί το περπάτημα στην αυτοκρατορική πόλη. Γεμάτη ιστορία, κτίρια, πύλες και μνημεία. Εδώ κάνεις το πέρασμα από τις δικές μας ακροπόλεις σε αυτές της Άπω Ανατολής. Προσπαθείς να πιάσεις τη λογική τους και να φανταστείς την ισοπεδωμένη πλέον Απαγορευμένη Πόλη. Άλλη αύρα...

My Son, Marble Mountains: τα μνημεία

 

Επόμενος προορισμός είναι η Hue. Υπάρχουν όμως πολλά όμορφα μέρη στο ενδιάμεσο για να τα παραλείψεις. Έτσι κλείσαμε αυτοκίνητο που μας μετέφερε και κάναμε όλες τις επιθυμητές στάσεις.
Πρώτη και μεγαλύτερη στον αρχαιολογικό χώρο του My Son. Ιερός τόπος για τους Champa, ενός λαού που έμενε εκεί πριν τους Βιετναμέζους. Ινδουιστικοί ναοί, χτισμένοι με τρόπο και υλικά που είναι ξεχωριστά και δένουν απόλυτα με την πυκνή βλάστηση. Δυνατή εμπειρία.

Επόμενη στάση στα Marble Mountains. Στις παρυφές της πόλης Da Nang υπάρχουν 5 βουναλάκια και μεις επισκεφθήκαμε το πιο οργανωμένο. Μέχρι και ασανσέρ να σε ανεβάζει στην κορυφή είχε. Πριν από αυτό, μέσα στο κούφιο βουνό και στις σπηλιές του, ανακαλύπτεις λες και είναι παιχνίδι μυστηρίου, κρυμμένα ιερά βουδιστικά αντικείμενα και αγάλματα. Στην κορυφή του βουνού ένα σύμπλεγμα από παγόδες, ναούς και φύση απαλύνουν το πολύωρο περπάτημα. Έπρεπε να διαβάσουμε περισσότερο για το βουδισμό...
Μετά η φάση είχε και πέρασμα από το πιο-ομιχλώδες-πεθαίνεις Hai Van και στάση στην παραλία Lang Co με την άγρια ομορφιά της. Πόσα μέρη έχει...

Hoi An: το ελληνικό

Ο καιρός, ο κόσμος, το σουλάτσο στα δρομάκια, τα μαγαζάκια, σου έφερναν στο μυαλό κάτι πιο κοντινό στα δικά σου. H αντίθεση με το Ανόι σε έκανε να πάρεις μερικές ανάσες και να νοιώθεις λες και είσαι σε τουριστικό θέρετρο. Σε αυτό συνηγορούσαν και οι πολλοί δυτικοί, η live σκηνή και τα restaurant-bar.
Στο Hoi An μπορείς να μείνεις μέρες και να ξοδέψεις πολλά dong για το well being και τις κοντινές εκδρομές. Μπορείς να ράψεις και κοστούμι όπως φημίζεται. Σίγουρα πάντως θα απολαύσεις μια πιο ξένοιαστη ατμόσφαιρα που οι ρομαντικοί μπορεί να την περάσουν με βαρκάδα με τα φαναράκια ενώ οι πιο περίεργοι με τις πραμάτιες στις ανοικτές αγορές και τα ξόανα στους ναούς.

Hoa Lu, Tam Coc: η Μέση Γη

Στο βορά υπάρχει και η Sapa, υπάρχει και το Hoa Lu με το Tam Coc. Για τους λόγους που ακολουθούν προτιμήσαμε τα δύο τελευταία. 

Μετά την απελευθέρωση από τους Κινέζους τον δέκατο αιώνα το Hoa Lu αποτέλεσε την πρώτη πρωτεύουσα των Βιετναμέζων. Τι πιο δελεαστικό για τον γράφοντα να βρεθεί σε μια τέτοια περιοχή εκείνης της εποχής; Ευκαιρία να γνωρίσουμε την ιστορία του έθνους, του οποίου τους μύθους γνωρίσαμε το ίδιο βράδυ στο Water Puppet Theater.

Η συνέχεια στο χωριό Tam Coc. Για την επόμενη 1,5 ώρα με μια βάρκα και την κωπηλάτη της, διασχίζεις όλο τον ποταμό μέσα από λόφους, γεφυράκια και κυρίως τρεις σπηλιές που περνάει από μέσα το ποτάμι και βρίσκονται στο σκοτάδι. Ανεξάρτητα τι φάση τύπος είσαι ή αν το θεωρείς τουριστικό, το να είσαι μέσα στο νερό, με τα υψώματα δίπλα σου και να τρυπάς το βουνό είναι πράγματα που δεν τα ζεις αλλού. Πάλι καλά δεν είχε ζέστη γιατί αλλιώς θα ήταν δύσκολο και για μας και για την 50φεύγα κωπηλάτη, η οποία όπως και όλοι οι συνάδελφοι της θέλανε να σου πουλήσουν τα πάντα.

Ha Long: τα νησιά

Το πιο διάσημο μέρος του Βιετνάμ είναι αναμφίβολα το Ha Long. Και μπορεί εμείς να είχαμε λίγο jet lag αλλά μια χαρά απολαύσαμε έναν κόλπο γεμάτο μικρά νησάκια όπως της φωτογραφίας. Για να το αντιληφθείς είτε πρέπει να πετάξεις από πάνω είτε να γυρνάς δίπλα τους με το καραβάκι. Ε το δεύτερο κρατάει περισσότερο :)

Ήμασταν τυχεροί, θεωρώ, γιατί κινηθήκαμε και στον διπλανό κόλπο του Bai Tu, ο οποίος δεν ήταν τόσο γεμάτος από σκάφη και ήταν πολύ πιο καθαρός. Και προσωπικά βρήκα το τοπίο το ίδιο γοητευτικό όταν έπεφτε η πάχνη με το όταν ήταν ηλιόλουστο.

Από κει και ύστερα παίζει πολύ ρόλο η ποιότητα της κρουαζιέρας. Που ήταν τόσο γεμάτη και προσεγμένη που σε έκανε να αισθάνεσαι λες και ήσουν κανένας σεΐχης. Από γαστριμαργικές επιδείξεις ως επισκέψεις σε εργαστήρια μαργαριταριών και από καγιάκ μέχρι επισκέψεις σε σπηλιές. Άρχοντες.