Mundial end

Τζεγκα, Πλατ, Μπουρουσαγκα, Σίφο: χαρτάκια στο άλμπουμ του Μουντιάλ του 1990, του πρώτου που θυμάμαι καλά. Μπορεί αντικειμενικά να μην ήταν από τα καλύτερα αλλά στη μνήμη μου ήταν κάτι το πολύ σημαντικό. Που ντοκιμαντέρ σαν αυτά που δείχνει η τηλεόραση το κάνουν σχεδόν επικό. 
Και μετά το 1994 να αγοράζω κάθε μέρα παγωτά για να τύχω τα σήματα των ομάδων. Πανηγύρι η φάση της παρουσίας της Ελλάδας με τη μασκότ και τα τραγούδια. Αλλά μέχρι εκεί: στις ΗΠΑ γινόταν άρα κάπου χανόταν το ποδοσφαιρικό στοιχείο.
Όλα αυτά σε μακριά, σε βαρετά στιγμές-στιγμές καλοκαίρια. Πλέον δε φαίνονται μεγάλα και στο μέλλον ακόμα λιγότερο. Πέρα από τον ήλιο που μας τύφλωνε το 94 ας κρατάμε και τη σημαντικότητα τους όπως τότε το 90.

Judas Priest - Redeemer of Souls

Όταν βγάζουν δίσκο οι Priest είναι γεγονός για το metal. Τουλάχιστον για μένα που μεγάλωσα σε αυτή τη μουσική με ήρωες και θρύλους. Πάμε λοιπόν στον καινούργιο δίσκο, δυστυχώς χωρίς τον Κ.Κ. Downing.
Δεν περίμενα κάτι τρομερό και ούτε φυσικά μετρούσα τις μέρες πότε θα κυκλοφορήσει. Άλλες εποχές, άλλες ηλικίες αυτά. Όμως η λογική και ο ήχος είναι από άλλη εποχή: ούτε ο μοντέρνος με τον Tipton, ούτε ο μεταλλικός των Painkiller, Ram it Down, Angel of Retribution. Με το που τελείωσε η πρώτη ακρόαση, έβαλα το Victim of Changes, You 've got Another Thing Coming. Αυτό χαρακτηρίζει και το ύφος του που είναι ένα επιμεταλλωμένο hard rock. Και το οποίο είναι κολλητικό και θελκτικό για όσους γουστάρουν τις μελωδίες και εκείνο τον ήχο. Στους υπόλοιποι μάλλον δεν θα πει κάτι.
Από γαμηστεροσύνη δεν πιάνει τις κορυφαίες στιγμές κάτι που θα ταν αφύσικο (εξηντάρισαν). Θα τον τοποθετούσα σαν το διάδοχο του Defenders of the Faith, στη θέση του ανεμικού Turbo Lover. Και για να μην ξεχνιόμαστε: Priest, Priest, Priest

Summer is coming to town

Πρώτες μέρες που έκλεισε το μπουρ...σχολείο και αφήνεις τον οργανισμό σου να αποτοξινωθεί και το κεφάλι σου να ξεφύγει. Δυστυχώς κάθε χρονιά είναι χειρότερη και πιο αδιάφορη από την προηγούμενη και έτσι το break του καλοκαιριού από πολυτέλεια γίνεται ανάγκη για να επιστρέψεις νορμάλ του χρόνου.
Ευτυχώς δεν έσφιξαν πολύ οι ζέστες και σε συνδυασμό με το Μουντιάλ κάνουν τις συνθήκες καλές. Μπανάκια, έξοδα και σχέδια. Καλά να μαστε και όλα θα έρθουν. Ασκήσεις ηρεμίας και ενέργειας από/με τον κύριο στην παραλία και φύγαμε.

Andrew Marr 's History of the World: Into the Light

Το να χωρέσεις την ιστορία του κόσμου μέσα σε 8 επεισόδια, είναι σα να βάλεις έναν ελέφαντα σε μια κονσέρβα. Το να προσεγγίσεις την πορεία του ανθρώπου και να τη δώσεις σε ένα κοινό που θυμάται μόνο ότι του είπαν στο σχολείο, είναι άλλη υπόθεση.
Πέτυχα τη συγκεκριμένη σειρά ένα βράδυ στην τηλεόραση και έψαξα να βρω το επεισόδιο για το μεσαίωνα. Και μου έκανε τόσο θετική εντύπωση ο τρόπος που παρουσίασε τους πολιτισμούς της εποχής που ξεφεύγει από τη στυγνή παρουσίαση και περνάει στη λογική σύνδεση. Πρέπει να είναι η μόνη φορά που εκπομπή δεν μιλάει για τον Καρλομάγνο και τις σταυροφορίες, δηλαδή τα πράγματα από την πλευρά της δύσης αλλά που αναφέρεται στους σημαντικούς πολιτισμούς όπως τον ισλαμικό, τον βυζαντινό και το ρόλο των μογγολικών επιδρομών στη ροή της ιστορίας.
Οι ιστοριοδίφες ας ψάξουν τη σειρά σε torrent και δε θα ναι λες και ακούνε τα ίδια και τα ίδια.

Fuel for hatred

Το τελευταίο διάστημα μου τη δίνουν περισσότερο κάποιες συμπεριφορές. Φταίει που η αφορμή προέρχεται από την άλλη πλευρά όταν τίθεται κάτι ως δεδομένο ή υπάρχει εριστική συμπεριφορά. Σόρι αλλά ποτέ δεν ήμουν τύπος που χαιδευα αυτιά. Ότι σήμερα όπου και να γυρίσω σε κάποιον θα χωθώ ίσως φταίει το πολύ fuel for hatred που διατίθετα.
Ειδικά στα επαγγελματικά η φάση μου θυμίζει τους τελευταίους μήνες στο στρατό, που δεν την πάλευα με τη μαλακία που τους έδερνε.Μη σηκώνοντας πολλά (ως παλιός) τσίμπησα κάτι ποινές. Τώρα κατά πόσο τις είχα εκτίσει άλλη ιστορία.

Vikings

Οι Βίκινγκς είναι ένας πολεμικός λαός γνωστός από τα παιδικά μας χρόνια: ακόμα θυμάμαι το Κάστρα και Πολιορκητές με τα στρατιωτάκια Βίκινγκ. Έτσι η παραγωγή του History Channel, το οποίο συνήθως εκλαϊκεύει τα ιστορικά θέματα που ασχολείται, σε συνδυασμό με την παραπάνω αίσθηση με έκαναν να μην τρέξω να τη δω όταν βγήκε. Και όλα αυτά παρόλο που είμαι φαν της μεσαιωνικής ιστορίας και η αισθητική της σειράς ταιριάζει με το αγαπημένο Game of Thrones.
Στο γύρισμα του 8ου αιώνα μΧ οι σκανδιναβικές φυλές με την καθοδήγηση του Ράγκναρ Λόθμπροκ εκδράμουν για πρώτη φορά στη Βρετανία. Και έτσι ξεκινάει ένα σημαντικό κομμάτι της ευρωπαϊκής ιστορίας. Με ισορροπία ανάμεσα στην πλοκή που θα την κάνει να έχει τηλεθέαση και στις αναφορές στην παράδοση και τη μυθολογία των Βίκινγκς, η σειρά καταφέρνει να σε κάνει να ασχοληθείς με εκείνο τον κόσμο. Αν δεν το είχαν καταφέρει οι εκατοντάδες αναφορές σε metal τραγούδια (θα πρεπε), τουλάχιστον τώρα θα ξαναγυρίσεις σε αυτά και θα καταλάβεις πολλά πράγματα για το σημάδι που άφησαν στη διαμόρφωση του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.

Τάβλερ

Εξαπανέκαθεν (sic) στο χώρο του θεάματος τοποθετούνταν εμφανίσιμοι. Πλέον για να είσαι δημοσιογράφος (πάνω εικόνα) ή να προωθείς προϊόντα ομορφιάς-υγείας (κάτω εικόνα) πρέπει να έχεις κάνει πασαρέλα φαίνεται.

 

 

Σημείωση: Tumblr θα γίνει το blog με τόσες φώτο τελευταία. Εξού και το λογοπαίγνιο στον τίτλο