My Movielist

Αν είστε λίγο παρατηριτικοί (όσοι καμιά φορά μπαίνετε σε αυτό το blog) θα παρατηρήσατε μια νέα στήλη στα δεξιά με τον τίτλο My Movielist. Επειδή τον τελευταίο καιρό έχω βρει (Radikal μη μιλήσεις) πολλές ταινίες που από καιρό ήθελα να δω, ξεκίνησα να τις βλέπω τα βράδυα. Μια καλή ταινία είναι χίλιες φορές καλύτερη από μια ανούσια έξοδο. Ένα σύντομο σχόλιο για τις τελευταίες τέσσερις που είδα για όποιον ενδιαφέρεται να τις δει.

* Το Taxi Driver ωραία ταινία και ειδικά για την εποχή του (1977) πιστεύω ότι ήταν μπροστά.
* Η Πολίτικη Κουζίνα είναι από τις ταινίες που δεν είχα δει γιατί μου την έσπαγε που πήγαιναν όλοι. Πρέπει να παραδεχθώ ότι είναι μια ταινία που σου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα, ίσως και σε συγκινεί.
* Το Mr & Mrs Smith τώρα δεν ήταν εντελώς για πέταμα αλλά χωρίς τα λαμπερά ονόματα των πρωταγωνιστών του δεν θα το έβλεπε κανείς. Δείτε το με το ζευγάρι σας
* Το Almost Famous το είδα γιατί είχα διαβάσει ότι είχε να κάνει με περιοδεία των Black Sabbath (αμ δε). Είχε ένα σχετικό ενδιαφέρον δεν μπορώ να πω, αλλά ο πρωταγωνιστής παραήταν ξενέρωτος και είχε και κάτι κλισέ που δεν καθόταν καλά

Αν έχει κανείς να προτείνει καμια ταινία που είδε και είτε είχε κάτι να πει είτε πέρασε ωραία, εδώ είμαστε.

Power

Καιρό έχω να αναφερθώ σε κυκλοφορίες καινούργιων δίσκων. Όσοι γουστάρουν πιο power ακούσματα από το χώρο του metal θα βρουν ενδιαφέρουν στα παρακάτω. Οι λοιποί είτε ας προσπεράσουν είτε καιρός να δοκιμάσουν.
Ας ξεκινήσω από το δίσκο των βετεράνων Saxon που θα κυκλοφορήσει στις 5/3. Ο τίτλος του είναι Inner Sanctum και μια ματιά στο εξώφυλλο αρκεί να καταλάβει κανείς με τι ασχολούνται και αυτή τη φορά. Τώρα από μουσικής άποψης ο δίσκος έχει τα στάνταρ των βρετανών αλλά δεν φτάνει στα επίπεδα προηγούμενων κυκλοφοριών (και δε μιλάω φυσικά για τους κλασσικούς δίσκους τους της δεκαετίας του 80). Σα να μου ακούγονται λίγο κουρασμένοι ενώ και η φωνή του Bif δυσκολεύεται να βγει.
Παμε και στην τρίτη προσπάθεια των Masterplan που κυκλοφορεί στις 26/2. ΜΚ ΙΙ ο τίτλος για να σηματοδοτήσει το δεύτερο line up του γκρουπ. Έφυγε ο Jorn Lande αλλά και ο νέος τραγουδιστής ακούγεται καλός. Από τους Riot πέρασε άλλωστε. Ο ήχος του γκρουπ που τους έκανε αγαπητούς και κυρίως του ξεχώρισε από την power σαβούρα είναι παρόν. Αυτό είναι το μεγαλύτερο credit του δίσκου. Τώρα από συνθέσεις κινείται στα επίπεδα του προηγούμενου δίσκου (ίσως ένα κλικ πιο κάτω), γεγονός που σημαίνει ότι ακούγεται ευχάριστα χωρίς όμως να φτάνει στα επίπεδα της πρώτης κυκλοφορίας τους.
Από τους Masterplan ο Jorn αυτή τη στιγμή ακολουθεί solo καριέρα. Στα πλαίσια της έβγαλε ένα δίσκο με τραγούδια που είχε ηχογραφήσει παλιότερα. Σαν best ένα πράγμα αλλά όχι best. Το Gathering έχει στιγμές από την μέχρι τώρα πορεία του και σίγουρα αξίζουν προσοχής. Άλλωστε είναι από τις καλύτερες φωνές του χώρου. Τσεκάρετε το.

ΥΓ Άντε άρχισε να πραγματοποιείται το 5ο από εκείνο το post του Σεπτέμβρη. Πάμε και για το 2ο.

Όπως πάντα σχεδόν

Έκατσα, όπως πάντα σχεδόν, να δω το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης ανάμεσα στον Άρη και τον ΠΑΟΚ. Από άποψη θεάματος το παχνίδι ήταν ένα μαύρο χάλι, όπως πάντα σχεδόν. Γυρνώντας έβαλα να ακούσω ράδιο και οι αρμόδιοι εντός ή εκτός εισαγωγικών (δημοσιογράφοι και προπονητές αντίστοιχα) μου φάνηκαν ευχαριστημένοι. Σαν άτομα που πληρώνονται από αυτό, καλά κάνουν και είναι ικανοποιημένοι γιατί το μεροκάματο βγάζουν. Μεροκάματο παχυλό βεβαίως βεβαίως.
Τώρα να πω και μια γνώμη για το καθαρά αγωνιστικό. Ο Άρης παρουσιάστηκε πολύ χάλια. Ούτε μια φάση της προκοπής δεν έκανε, ούτε ανάπτυξη είχε, ούτε καμιά φοβερή αγωνιστικότητα έδειξε. Ευθύνη μεγάλη φέρουν οι παίικτες με τον Χαλκιά που έπνιξε το γκολ (πρώτο λάθος στο πρωτάθλημα έκανε, συγχωρείται) και τον Παπαδόπουλο (το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού) να είναι οι αρνητικοί πρωταγωνιστές. Βασικά το ματς το έχασε ο προπονητής. Κατέβασε την ομάδα όπως στο προηγούμενο ματς, που είχε κάνει το χειρότερο παιχνίδι. Που πας ρε θείο...
Συγχαρητήρια στον ΠΑΟΚ για τη νίκη αλλά σαν εμφάνιση ήταν μέτρια. Προχωράει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα η ομάδα. Αν της μείνει κάτι από αυτή τη χρονιά θετικό θα είναι.

ΥΓ Λέω να ανεβάζω και πιο χαλαρά post, όπως αυτό, από δω και πέρα.

Αθλητικά

Θεωρώ ότι η ενασχόληση με κάτι σε υπερβολικό βαθμό και για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι λάθος. Ακόμα και αν αυτό το κάτι μας αρέσει πολύ. Από την άλλη το πότε η απλή ενασχόληση γίνεται υπερβολή και κόλλημα είναι λίγο δύσκολο να το προσδιορίσεις καθώς τα στάνταρντ του καθενός είναι διαφορετικά.
Μετά από αυτόν τον ολίγον τι «φιλοσοφικό» πρόλογο να πάμε στο κυρίως το θέμα, το οποίο είναι τα αθλητικά. Τα αθλητικά είναι μια κλασσική περίπτωση που πολλοί αποκτούν ψύχωση και δεν μιλάω για τους κάφρους των γηπέδων αλλά για νορμάλ και μορφωμένα άτομα. Η δίψα για άχρηστες πληροφορίες κάθε λογής, η ενασχόληση σε κάθε περίσταση με την αθλητική επικαιρότητα καθώς και η παθιασμένη αναφορά υπέρ της ομάδας είναι προσδιοριστικά της υπερβολής, ίσως και του λάθους προσανατολισμού. Η ανάλαφρη αναφορά και η λεγόμενη καζούρα πιστεύω ότι είναι αυτά που ταιριάζουν περισσότερο σε θέματα με την βαρύτητα των αθλητικών.
Να κλείσω με κάτι σχετικό. Ο παραγοντισμός στον χώρο του ελληνικού αθλητισμού και ιδίως του ποδοσφαίρου είναι μια μαύρη τρύπα. Και πόσα δεν είναι στραβά στον τομέα της οργάνωσης και της σωστής διαχείρισης στον ελληνικό χώρο θα αναρωτηθεί κάποιος εύλογα. Έτσι όταν κάτι πάει προς την άλλη κατεύθυνση τραβάει την προσοχή. Θέλω να πιστεύω ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει με την περίπτωση του ποδοσφαιρικού Άρη. Και για να προλάβω μανιασμένες επιθέσεις να διευκρινίσω ότι μιλάω για το μοντέλο διοίκησης, το οποίο δεν βασίζεται στην κλασσική μέθοδο «ας καταχρεωθεί η ομάδα, εγώ κάνω το κομμάτι μου». Μια που δεν υπάρχει το χρήμα ακολουθείται μια διαφορετική προσέγγιση με απόκτηση παικτών από Ισπανία ή Λατινική Αμερική με συμφωνίες που δεν χρεώνουν την ομάδα. Έτσι δείχνει να είναι η πολιτική μέχρι τώρα και το καλό είναι ότι δημιουργείται ένα κλίμα εμπιστοσύνης καθώς μια ομάδα μη χρεωμένη και με έξυπνες κινήσεις μπορεί να επιπλεύσει στο βούρκο του ελληνικού πρωταθλήματος.

Πωλείται όπως είναι ραντισμένο

Πωλείται χωράφι με 15 ρίζες ελιές στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής. Οι ιαματικές δυνατότητες των φύλλων των συγκεκριμένων ελαιόδεντρων είναι αδιαμφισβήτητες. Τιμή: 15.000.000 € (1 εκατ η ρίζα). Επικοινωνήστε μέσω του blog.

Να πας ή να μην πας

Ανακοινώθηκε ότι το Μάρτη θα μας επισκεφθούν οι Iron Maiden. Εκτός από τους προφανείς λόγους για να παραστεί κάποιος (είναι η μεγαλύτερη μπάντα ever κλπ) ή να μην παραστεί στο live (δεν ακούω metal, είμαι gay κλπ) υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που γέρνουν την πλάστιγγα προς τη μία ή την άλλη πλευρά.

Να πάω γιατί:

• Όπως και να χει το live τους θα έχει πολύ ενέργεια, συμμετοχή και πόρωση
• Θα έχουν όπως πάντα εντπωσιακά σκηνικά
  
• Έχω να τους δω από το 1999
• Θα έχει πολύ κόσμο
• Έχουν τα guts να παίξουν ολόκληρο τον τελευταίο δίσκο
• Τέτοια live δεν χάνονται

Να μην πάω γιατί:

• Καλά μας κοροϊδεύουν; 55 και 60 € για μια συναυλία (πριν 2 χρόνια ήταν 43€)
• Μπορεί να παίξουν διαδικαστικά και να σηκωθούν να φύγουν
• Tο τανκ του Eddie είναι κάπως γραφικό
• Τους έχουμε δει πολλές φορές
• Σιγά μην ακολουθήσει κανείς
• Αν μάθει το αίσθημα ότι πάω μέχρι την Αθήνα ενώ δεν έχω πάει ακόμα σε αυτήν θα έχουμε πρόβλημα

Καλή χρονιά

Καλή χρονιά σε όλους. Για να είναι όμως καλή και να μπορούμε να μαλώνουμε, να γκρινιάζουμε και κυρίως να δημιουργούμε χρειάζεται υγεία. Και επειδή μας παιρνουν τα χρόνια και είμαστε και επιρρεπής, συν Αθηνά και χείρα κίνει.