Πολιτική

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;
Ο πατέρας του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια.
Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.
Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.
Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.
Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.
Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας.

Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.
Στη διάρκεια της νύχτας ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί.. Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους...πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα!
- "Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."

Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.
- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;
- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται,
το μεγάλο κεφάλαιο πηδ... την εργατική τάξη,
η κοινή γνώμη αδιαφορεί,
και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκ...!!

Άρχισαν οι διακοπές

Άντε καιρός ήταν. Όχι ότι θα αλλάξει κάτι μέχρι να φύγω για Σύρο αλλά καλά θα ταν να κάνουμε τίποτα διαφορετικό. Οι περισσότεροι είναι άφαντοι αλλά και γω ήμουν για ευνόητους λόγους... Ελπίζω τα επόμενα post μου να είναι και αυτά στο χαλαρό κλίμα.

ΥΓ Γιατί δεν πάνε διακοπές και οι ειδήσεις των καναλιών; Με το ζόρι θέμα θέλουν να κάνουν.
ΥΓ 2 Την σκαπούλαρες σουπιά από τον ΕΣ; Καλύτερα για να πηγαίνουμε στα κλασσικά ταβερνεία

Η ώρα του βιβλίου

Έχω να διαβάσω βιβλίο από τότε που ήμουν αποκλεισμένος στα χιόνια σε ένα φυλάκιο στο Χολομώντα. Οι καλοκαιρινές διακοπές πάντως είναι μια καλή ευκαιρία αφού έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο. Δεν θα ζητήσω να μου προτείνει κανείς κάποιο ενδιαφέρον βιβλίο γιατί είτε δεν έχετε διαβάσει εδώ και καιρό είτε δεν ξέρετε πως γράφουν σχόλιο :P Αντ' αυτού θα μεταφέρω τα πλεονεκτήματα του να διαβάσετε ένα βιβλίο και να μην κάνετε σεξ!

-Μπορείτε να βρείτε πιο εύκολα κάποιον (να διαβάσετε μαζί του)
-Μπορείτε να καμαρώνετε που τελειώσατε γρήγορα (την ανάγνωση του)
-Πίνετε έναν καφέ και το κάνετε όλη νύχτα
-Δεν αισθάνεστε αμήχανα αν σας διακόψουν οι γονείς σας στη μέση (με το βιβλίο στο χέρι)
-Μπορείτε να το κάνετε παντού χωρίς να νοιάζεστε αν σας βλέπουν (στο λεωφορείο, στο δρόμο, στην τάξη, στο παγκάκι)

Και για να είμαι αντικειμενικός, ένα μειονέκτημα που έχει, είναι ότι σε ένα βιβλίο μπορεί να μην σας αρέσει το τέλος. Για το άλλο μάλλον δεν ισχύει!!!

Συζήτηση

Έχω χάσει επαφή με την επικαιρότητα όχι γιατί είμαι σε κανένα εξωτικό νησί αλλά γιατί όλη μέρα είτε είμαι στη δουλειά είτε βόλτα. (Αποφεύγετε τον ήλιο-μόνο πονοκέφαλο θα σας χαρίσει!) Έτσι πάνω-πάνω ξέρω για τις φωτιές παντού. Κάτι ανάλογο είχε γίνει πριν από καμια δεκαριά και βάλε χρόνια αν θυμάμαι καλά. Αναμενόμενα λίγο ως πολύ για το καλοκαίρι. Όπως και η άδεια. Την αναμένω με περισσότερη προσμονή από ότι περίμενα. Το θέμα όμως είναι να την εκμεταλλευτώ και όχι να τη σπαταλήσω όπως βλέπω τόσο κόσμο γύρω μου να κάνει με τον ελεύθερο του χρόνο. Ειδικά oι καθηγητές φίλοι μου.
Χθες αντί να κάνω μάθημα Access κατέληξα να συζητάω με έναν μαθητή μου, έναν κύριο 50 με 60 χρονών. (Μπράβο στην όρεξη του να ασχοληθεί με βάσεις δεδομένων σε μια τέτοια ηλικία.) Δεν θα αναφερθώ στο που περιστράφηκε η συζήτησή μας (ίσως άλλη φορά) αλλά στο γεγονός ότι από μόνη της η συζήτηση με έναν "άλλου είδους" άτομο έχει πολύ ενδιαφέρον. Με έναν μορφωμένο και έμπειρο άνθρωπο η συζήτηση ξεφεύγει από τα καρακλασσικά που συζητάς με τους συνομηλικους σου. Δηλαδή εννιά στις δέκα χαβαλέ κάνεις με τους φίλους σου και μια στις δέκα μια κουβέντα της προκοπής. Μια συζήτηση με έναν διαφορετικό συνομιλήτη σε κάνει να αποκομίσεις κάτι στο τέλος. Αυτό δεν είναι και το ζητούμενο στο κάτω-κάτω;

Στρατός revisited

Αν διαβάζει κανείς αυτό το blog από τις πρώτες μέρες του, θα θυμάται μια σειρά από post για τον Ε.Σ. Το 99% ήταν επικριτικό για αυτό το θεσμό και σίγουρα όχι αδικαιολόγητα. Σε 5 μέρες από σήμερα, πριν ένα χρόνο είχα απολυθεί. Τι ωραίο συναίσθημα! Αλλά και όλη η θητεία ήταν γεμάτη συναισθήματα, θετικά ή αρνητικά. Πλάκες, χαβαλετζίδικα περιστατικά και άτομα από τη μια, χώσιμο, παρανοϊκές συμπεριφορές από τους καραβανάδες, χαμένος χρόνος από την άλλη. Αν μπορούσα να συνοψίσω την όλη φάση σε μια πρόταση θα ήταν η εξής: Ο στρατός είναι μαλακία αλλά και μαλακία είναι να μην πας.

ΥΓ Καλό κουράγιο στους ψαράδες που υπηρετούν (όπως το αδερφάκι μου και ο Takamori) αλλά και καλή θητεία σε όσους θα πάνε.

Καλοκαιρινές παρατηρήσεις

• Γυρνάς μες την πόλη και παρατηρείς όλο μισοχαλασμένα φανάρια. Ποιος σηκώνεται τώρα μες τη ζέστη να αλλάξει λάμπες
• Γυρνάς και βλέπεις Κέντρα Λογοθεραπείας. Τόσο έχει οξυνθεί το πρόβλημα τα τελευταία χρόνια;
• Επιστρέφεις σπίτι και βρίσκεις πολύ άνετα παρκάρισμα. Μη το ματιάξουμε
• Βλέπεις κατα λάθος τηλεόραση και το μάτι σου πέφτει σε κάτι 15χρονα κοριτσάκια που κάνουν τα devil horns σε συναυλία των Sugarbabes και της Avril Lavigne. Μπερδεύτηκα

ΥΓ Καλά να μαστε 12 με 16 Αυγούστου θα μαι Σύρο. Θα σας φέρω και λουκούμια :P
ΥΓ 2. Αν πάτε προς Χαλκιδική μην παραλείψετε και τη Φούρκα. Από θάλασσα δε λέει πολλά αλλά για τα άλλα δύο του ρητού είναι super

No more

Ένα θετικό-αρνητικό που έχω και δεν θυμάμαι αν το είχα γράψει τότε που γράφαμε για τα 5 πράγματα για τον εαυτό μας, είναι ότι και στις μαύρες μου να μαι πάλι θα χομογελάσω και θα προσπαθήσω να πω ένα αστείο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τότε που είχα φάει το μεγάλο άκυρο με την απαλλαγή στο στρατό, βρήκα το κουράγιο και έκανα χαβαλέ με δύο άσχετες σειρές μου. Από ότι φαίνεται όμως αυτό κάπου πρέπει να το κάνω με μέτρο. Γιατί δεν γίνεται εσύ να έχεις ένα σωρό προβλήματα-ζητήματα και να ανέχεσαι την παραξενιά του άλλου που όλα του φταίνε επειδή ξύπνησε στραβά. Ούτε και να λες κάτι εύθυμο όταν σε πρήζει κάποιος με τα τρομερά (=ασήμαντα) νέα ή προβλήματά του. O εγωκεντρισμός που κάποιος μιλάει για τον εαυτό του λες και όλα γυρίζουν γύρω του ή νομίζει ότι του συμβαίνουν καταστάσεις, από παλιά μου την έδινε αλλά καιρός είναι να αρχίσω τις μπηχτές μου φαίνεται.

ΥΓ Άντε να δώ που θα πάω και αν πάω διακοπές
ΥΓ 2 Δεν ξέρω που θα μαι του χρόνου. Μάλλον κάπου και κάποια στιγμή αναπληρωτής. Διορισμούς κλπ παλιά.
ΥΓ 3 Τα πισωγυρίσματα γενικά ως νοοτροπία δε με εκφράζουν. Φίλε δεν θα σου δώσει τίποτα περισσότερο από έναν καφέ τη βδομάδα το πισωγύρισμα που πας να κάνεις
ΥΓ 4 Θα θελα να μπορώ και γω να γραφα τόσο ανοιχτά όπως αυτό το blog. Another time, another place...