Οκτώβρης ο εκδρομικός

Λόγω του καλού καιρού, της καλής διάθεσης και κυρίως ότι μας αρέσουν οι εξορμήσεις, ο Οκτώβριος εξελίχθηκε σε εκδρομικό μήνα. Έχω την αίσθηση ότι τέτοιο μήνα πάντα πηγαίναμε εκδρομούλες αλλά φέτος το τερματίσαμε. Η αλήθεια είναι ότι τεντώσαμε τα νεότερα μέλη της οικογένειας αλλά πρέπει να μαθαίνουν :)

Αρναία
Από παιδί είχα να πάω και τη βρήκα πολύ όμορφη και γραφική: ωραία σπίτια, εκκλησίες, πράσινο.

Άνω Πόλη
Εσωτερική εκδρομή γιατί υπάρχουν μέρη μες την πόλη που δεν τα χεις δει. Για πρώτη φορά είδα τον Άγιο Νικόλαο Ορφανό, τον Όσιο Δαβίδ κλπ.

Γουμένισσα
Η ίδια η κωμόπολη δεν είχε πολλά αλλά η τοποθεσία Δύο Ποτάμια, το Ιερό Κοινόβιο του Οσίου Νικοδήμου και το μεσαιωνικό νεκροταφείο στη διαδρομή λέγανε πολλά.

Έδεσσα
Ωραίοι οι καταρράκτες αλλά ακόμη πιο ωραία η διαδρομή που σε οδηγεί στο Βαρόσι με τα παλιά κτίρια.

Κασσάνδρα
Στο χωράφι για ελιές. Δεν το λες αναψυχή αλλά ξεφύγαμε από τον ταβερνοτουρισμό :Ρ

Στρατώνι
Για δουλειά πήγα και το μάτι μου γέμισε πράσινο, θάλασσα, ηρεμία. Πέρασα και από Γομάτι κλπ και θα το χω στα υπόψη. Σαν τη Χαλκιδικη δεν έχει :)

Ξάνθη
Πόσα πολλά πράγματα και τι όμορφη η παλιά πόλη! Πεταχτήκαμε και στο Πόρτο Λάγος και κάναμε μια στάση στην παραλία της Καβάλας στην επιστροφή.

Bratislava

Μετά από Αυστρία (δις), Τσεχία, Ουγγαρία, Βόρεια Ιταλία ήρθε η σειρά της λιγότερο γνωστής Σλοβακίας. Πλέον οι εκδρομείς δεν είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοιδεκατρείς. Έτσι τα δεδομένα αλλάζουν πολύ με το πρόγραμμα να είναι πιο σφιχτό χωρίς όμως να παραλείπει επισκέψεις σε όλα τα μέρη που θέλουμε να πάμε.
Το κέντρο περπατιέται εύκολα και εύκολα. Δηλαδή μέσα σε ένα ΣΚ θα το ξεψαχνίσεις ενώ και με καροτσάκι να σαι, δε θα χεις πρόβλημα. Και η αλήθεια είναι ότι δεν το χορταίνεις. Από τα εμπορικά σημεία μέχρι αυτά που σου βγάζουν κάτι χαμένο στο χρόνο.

• Ο Δούναβης επιβλητικός.
• Πρασίνισε το μάτι μας από τα πολλά και μεγάλα πάρκα.
• Πανέμορφα γλυπτά εκεί που δεν το περιμένεις,
• Ήμασταν τυχεροί που πετύχαμε το event με την αναπαράσταση της μάχης της Μπρατισλάβας.
• Ωραία τα κρέατα τους.
• Ευγενικοί και με καλά αγγλικά οι Σλοβάκοι.
• Συνδυάσαμε ιστορικά μνημεία και μοντέρνα τέχνη...

ΥΓ Πέρασαν 20 μήνες από το τελευταίο αεροπορικό στην Ευρώπη. Ε καιρός ήταν λοιπόν.
ΥΓ 2 Αν μου έλεγες τότε ότι θα πήγαινα στο εξωτερικό με ένα μωρό στην αγκαλιά, θα σε λεγα τρελό.
ΥΓ 3 Θα μπορούσε ο τίτλος να είναι "Οι επιμένοντες Κεντροευρωπαϊκά". 

Στη γη της Μακεδονίας

Τους τελευταίους τρεις μήνες και όχι επειδή ξύπνησε κάποιο εσωτερικό πατριωτικό αίσθημα, το χουμε ρίξει στις εξορμήσεις σε περιοχές της Μακεδονίας. Ξεπερνάω το κομμάτι της αναψυχής και θα σταθώ στην ομορφιά όπως αυτή διαμορφώνεται από τη φύση και από την ανθρώπινη παρέμβαση.
Για να καταλάβεις το ήπιο του περιβάλλοντος πρέπει να χεις ανέβει βορειότερα (πχ Σκόπια ή Βουλγαρία).  Το πράσινο σε συνδυασμό με τα νερά σε κάνει να εκτιμήσεις τη φύση στο έπακρο. Και εκεί συναντάς σημεία όπου υπεισέρχεται η ανθρώπινη παρέμβαση με όμορφα αποτελέσματα όπως στο φράγμα των Ασωμάτων.

  Όπως στη σπηλιά του Γρηγορίου Παλαμά.

Και μετά στα απομεινάρια άλλων εποχών που αποτελούν στολίδια στο σήμερα. Από τους αρχαίους τάφους στη Βεργίνα και την αρχαία πόλη της Πέλλας στο μεσαιωνικό μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου, στο μαυσωλείο του Γαζή Εβρενός στα Γιαννιτσά και στις παραδοσιακές κατοικίες στη Βέροια.

Στη γη της Μακεδονίας, εκεί που οι καταγωγές και οι προθέσεις συγχέονται και αλληλοκαλύπονται.

Αθήνα

Είχα να κατέβω Αθήνα περίπου 15 χρόνια! Στο μεταξύ έχω επισκεφθεί τόσες πρωτεύουσες και τη δική μας στην απέξω. Αν είσαι τουρίστας είναι μια χαρά. Σίγουρα η καθημερινότητα θα είναι δύσκολη αλλά από ομορφιά το κέντρο δεν υπάρχει και οι επιλογές για φαγητό και καφέ είναι αμέτρητες. Οι από γύρω δήμους δεν πολυκατεβαίνουν με αποτέλεσμα να έχει νεαρόκοσμο και τουρίστες.
Δε θα αναφέρω πόσο εντυπωσιακός είναι ο ναός του Ποσειδώνα, καλοστημένο το μουσείο κλπ όσο ότι η Πλάκα είναι μια όμορφη πόλη μέσα στην πόλη και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ένας χώρος ευρωπαϊκού πολιτισμού που μακάρι να συνεχίσει και όταν κρατικοποιηθεί. Όλα σου φαίνονται μεγάλα: κτίρια και τους δρόμους και τις συγκοινωνίες συγκριτικά με την φτωχομάνα της Θεσσαλονίκη. (Κανά μεταφορικό και για μας ρε παιδιά.)

ΥΓ Και τα Εξάρχεια μια πόλη μέσα στην πόλη. Γκράφιτι και αφίσες να είναι το σκηνικό και ο χαρακτηριστικός κόσμος να είναι η ψυχή.

Οχρίδα - Lady of the Lake

Αυτή τη φορά το τραβήξαμε ακόμα πιο μακριά: κλείσαμε την εκδρομή μια μέρα πριν! Μας ευνόησε η διαθεσιμότητα σε δωμάτια και έτσι η αναποφασιστικότητα και πολυπραγματοσύνη μας επιβραβεύτηκε.
Από όλες τις απόψεις μιλάμε για ένα επιτυχημένο ταξίδι. Ο καιρός ήταν τέλειος. Το δωμάτιο με φοβερή θέα. Οι τιμές στον πάτο. Η διαδρομή άνετη. Αλλά αν δεν ήταν τα μέρη σούπερ, δε θα λέγαμε για επιτυχία.

Η Οχρίδα είναι μια ιστορική πόλη που αποτέλεσε σημαντικό ορμητήριο για βασιλιάδες και ιεραπόστολους. Αυτό αποτυπώνεται στις δεκάδες καλοδιατηρημένες βυζαντινές εκκλησίες και τις φοβερές τοιχογραφίες τους. Αποτυπώνεται στο επιβλητικό κάστρο και τα σημαντικά αρχοντικά. Όλα αυτά συνδέονται μέσα από τα πλακόστρωτα ανηφορικά σοκάκια της παλιάς πόλης. Η οποία παλιά πόλη έχει την τύχη να είναι χτισμένη μέσα στη φύση. Και να απλώνεται στα πόδια της η μεγάλη πεντακάθαρη λίμνη.
Για τους λάτρεις της φύσης και της ιστορίας υπάρχουν διαδρομές κατά μήκος της λίμνης. Με αποκορύφωμα το μοναστήρι του Όσιου Ναούμ με τον ιστορικό ναό και τις διαδρομές στις πηγές της λίμνης. Κερασάκι στην τούρτα o προϊστορικός οικισμός πάνω σε πασσάλους στο νερό.

Αλλά χωρίς ευ ζειν θα στεκόμασταν μόνο στην ομορφιά. Πολλά καφέ και πολλά εστιατόρια για όλα τα γούστα. Μας έπαιρνε και κάναμε μεγάλη ζωή. Εντύπωση μου έκαναν οι νυχτερινές επιλογές της Οχρίδας και ο πολύς κόσμος παντού.
Bonus η επίσκεψη στο Μοναστήρι (νυν Bitola). Μια ζωντανή πόλη με τον πεζόδρομο της και την αγορά της σαν το δικό μας Καπάνι.

ΥΓ. Επισκεφθήκαμε τη γειτονική χώρα σε μια περίοδο που έχω διαβάσει αρκετά για την ιστορία της περιοχής. Έτσι δε μου την έδιναν στα νεύρα οι γραφικότητες με τα αναμνηστικά με το Μεγαλέξαδρο και τον ήλιο της Βεργίνας.

Au-stria

Ψάχναμε αφορμή να επισκεφθούμε τους φίλους μας στην περιοχή και με τις πολύ καλές τιμές για αεροπορικά που βρήκαμε δε χάσαμε την ευκαιρία. Μιλάμε για τη δυτική "μύτη" της Αυστρίας εκεί που οι περισσότερες πόλεις έχουν κατάληξη au, είτε μιλάμε για Αυστρία είτε για Γερμανία είτε για Ελβετία. Ούτε καταλαβαίνεις πότε περνάς από τη μια χώρα στην άλλη.

Ποιότητα

Φαντάσου μια high class περιοχή δική μας με τις μονοκατοικίες και τον κήπο της. Άπλα και δρόμοι χαλί μέσα στην εξοχή. Κάπως έτσι είναι οι πόλεις εκεί, με τα 30 χιονοδρομικά της περιοχής(!). Αν σ' αρέσουν αυτοί οι ρυθμοί τότε δε θα βρεις καλύτερα. Αν είσαι φάση στριμώχνομαι από το αστικό μέχρι και μέσα στο bar τότε θα βαρεθείς γρήγορα. 

Λεφτά και τάξη

Το χρήμα ρέει με τις πολλές βιομηχανίες της περιοχής και έτσι όλοι είναι άνετοι και όλα προσεγμένα στην τρίχα. Έλεγχος και τάξη, καμιά σχέση δηλαδή με εδώ που υπάρχουν μόνο φόροι και πρόστιμα κατά το δοκούν. (Η αλήθεια είναι ότι το παρακάνουν λίγο: 5 διαφορετικές περιπτώσεις για τα απορρίμματα, φόρος αν έχεις σκύλο κλπ)

Αθλητισμός, wellness

Εδώ η διασκέδαση μας είναι να πάμε να καθίσουμε για καφέ ή φαγητό. Εκεί σίγουρα μέσα στη βδομάδα θα πάνε γυμναστήριο, θα έχουν κάποιο άθλημα, τρέξιμο κλπ. Από τη μια εκμεταλλεύονται δημιουργικά το χρόνο τους αλλά από την άλλη μπορεί να πεις ότι δε δίνουν πολύ βάρος στις κοινωνικές σχέσεις.

Πόλεις

Κι αν όλα τα παραπάνω μπορεί να μη λένε κάτι στον ταξιδιώτη, η ομορφιά και οι καλοδιατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις τους τα λένε όλα. Μικρές σχετικά και αν και παρόμοιες πάντα η επόμενη που θα επισκεφτείς θα σε εντυπωσιάσει περισσότερο. Από το Dornbirn στο παραλίμνιο Bregenz με την όπερα μέσα στο νερό! Και μετά στο πανέμορφο Feldkirch με το κάστρο του. Αυτά στην Αυστρία γιατί δυο βήματα πιο κει είναι το Lindau στη Γερμανία που συγκεντρώνει τα πλεονεκτήματα των παραπάνω. Έκπληξη το Memmingen που είχε τη περισσότερη ζωή, απίστευτα κτίρια και το ποταμάκι που το κάνει να ξεχωρίζει.

Παντού υπάρχει ομορφιά και όχι μόνο στις καθαρά τουριστικές περιοχές. Αρκεί να την κυνηγάς :)

ΥΓ Πέρα από όλα τα άλλα, αυτό που μου αφήνει προσωπικά ένα ταξίδι στο εξωτερικό είναι ότι σε κάνει να αλλάζεις λίγο το πως βλέπεις τα πράγματα. Εδώ μου έκανε εντύπωση το ευ ζειν τους που έχει να κάνει με τη δημιουργική απασχόληση και την άθληση. 

Επιστημονική έρευνα

Αυτό το ποστ το είχα από το 2013. Αλλά ποτέ δεν το ολοκλήρωσα. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν μια έρευνα που λέει ότι το Survivor βοήθησε την σεξουαλική ζωή των τηλεθεατών. Την έκανε το Ανδρολογικό Ινστιτούτο και έτσι πήγα να τη διαβάσω. Αλλά οι αναφορές της είναι επιπέδου τρολ. Κάθε λίγο και λιγάκι διαβάζουμε επιστημονικές έρευνες από πανεπιστήμια που συνδέουν τον ύπνο με την ευτυχία, το ύψος και  με την προσωπική περιουσία, το χρώμα του αυτοκινήτου σου με την προσωπικότητα και ότι βλακεία μπορείς να φανταστείς. Είναι καλές για να τις διακωμωδούν στο Πρωινό Φρικάσε αλλά μέχρι εκεί. Η έννοια του ερευνητή ξεφτιλίστηκε κι αυτή.
Έτσι γίνομαι και γω ερευνητής. Είχα σκεφτεί να εκμαιεύσω από τους φίλους και γνωστούς τον αγαπημένο ήρωα κόμικ και πως αυτό συνδέεται με την προσωπικότητα του. Αλλά είχα πετύχει ένα βιντεάκι πριν μήνες που έκαναν κάτι αντίστοιχο και έτσι εγκατέλειψα την καριέρα μου στην έρευνα. Με καλύπτουν οι καθημερινές βλακείες.

ΥΓ Για να μη πάνε χαμένα, κάποια από τα στοιχεία που θυμάμαι ήταν τα εξής:
Β.: Γκαστόνε, Σκρουτζ
Τ.: Χιού, Λιούι, Ντιούι
Ν.: Φάντομ Ντακ (λόγω γκάτζετ)
Σ.: Ντόναλντ Ντακ

Πάσχα στην Κέρκυρα

Το Πάσχα στην Κέρκυρα φαντάζει κοσμικό-τηλεοπτικό. Αυτό ισχύει αν το βλέπεις μέσα από τους celebrity και την τηλεόραση. Όπως και να το βλέπεις πάντως, είναι μαζικό με χιλιάδες κόσμου να κατακλύζουν την πόλη. 

Δε θα σταθώ στο έθιμο με τις στάμνες καθώς έχει φάση αλλά για ένα πεντάλεπτο. Ούτε για την ώρα της Ανάστασης με τα εντυπωσιακά πυροτεχνήματα καθώς και αυτό τόσο κρατάει. Από το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής μέχρι το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου είναι η ψυχή του εορτασμού: οι λιτανείες των επιτάφιων. Και όταν λέμε λιτανείες δεν εννοούμε όπως τις δικές μας, όπου ο επιτάφιος ακολουθείται από 4-5 θείτσες που κουτσοψέλνουν και εκατοντάδες άσχετους που μιλάνε μεταξύ τους επί παντός επιστητού. Μιλάμε για τον επιτάφιο που βγάζει η κάθε εκκλησία με το λάβαρο του Αγίου, αποσπάσματα από τις τρεις μεγάλες φιλαρμονικές, μαθητές που παρελαύνουν, πρόσκοποι, χορωδία και μετά ο επιτάφιος. 

Οι Κερκυραίοι είναι δεμένοι με τις φιλαρμονικές τους και όλο το Πάσχα χαρακτηρίζεται από την παρουσία τους. Και να μη μπεις σε εκκλησία, με το να βρίσκεσαι στους δρόμους θα νοιώσεις καλά τον εξωστρεφή εορτασμό τους. Ωρέ κουτέας είσαι και δεν καταλαβαίνεις;

Διήμερο στο Γιάννενα

Η απόφαση για τα Γιάννενα πάρθηκε λίγο πριν και έτσι ούτε που θυμήθηκα ότι είχα κάνει ποστ για κάτι αντίστοιχο πριν από χρόνια. Λίγο γύρισμα μέσα στην παλιά πόλη και τη δεύτερη μέρα στο Νησάκι (ούτε που το θυμόμουνα από μικρός). Μπορώ να πω ότι στηρίξαμε την τοπική οικονομία καθώς φάγαμε και ήπιαμε όσο μπορούσαμε!
Ίσως επειδή ήταν λίγες οι μέρες, ίσως επειδή συναναστραφήκαμε με αρκετά άτομα ίσως και επειδή εγώ δεν καθόμουν σε χλωρό κλαρί, μου άφησε την αίσθηση περισσότερο μιας έντονης απόδρασης παρά ότι ξεφύγαμε. Έχει τόσα μέρη να πας στην Ελλάδα αλλά τα Γιάννενα είναι μια ασφαλής επιλογή για κάποιον που δε θέλει ντε και καλά να πάει στη φύση. Και ανεξάντλητη από μαγαζιά και πράγματα να κάνεις.

ΥΓ. Ειδική μνεία στην καταπληκτική-μοναδική παρέα που είχαμε (όχι ότι το γράφω επειδή θα διαβάσουν το blog)
ΥΓ 2. Πραγματικά χάρηκα πολύ που είδα έναν παλιόφιλο

Σκρα

Το Σκρα αν το ξέρει κανείς είναι από μια μάχη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ότι έχει και κάτι περισσότερο η περιοχή δεν το ξερα.  Διασχίζοντας εξωτικά χωριά του νομού Θεσσαλονίκης και Κιλκίς (Πρόχωμα, Βαθύλακος κλπ) φτάσαμε στη λεγόμενη γαλάζια λίμνη. Με λίγο περπάτημα (και βρέξιμο) φτάνεις σε ένα μικρό καταρράκτη και τη λιμνούλα που σχηματίζει. Αν περιτριγυρίσεις θα ανακαλύψεις και άλλα αντίστοιχα μέσα στο δάσος. Αν είσαι trekker ίσως χαθείς στο βουνό αλλιώς σε ταβέρνα.
Με μια κουβέντα ότι πρέπει για κοντινή εξόρμηση-γνωριμία με μια υποτιμημένη περιοχή.

Roller coaster

Δεύτερες διακοπές ήταν οι 5 μέρες στο Ρέθυμνο. Και όπως στις πρώτες έτσι και τώρα ήταν καταιγιστικές. Ο λόγος της εκδρομής ένα χαρμόσυνο γεγονός. Και αυτά που μου άφησε ήταν πολλά.
Δε θα μιλήσω για την πολιτεία που ανακάλυψα και ονομάζεται Ρέθυμνο (όχι μια ακόμα πόλη) αλλά για το ότι βρέθηκα ανάμεσα σε τόσο πολλούς ανθρώπους που σε είχαν σα δικό τους άνθρωπο. Σε σκλάβωνε η φιλικότητα και η ζεστασιά τους. Πρώτα οι Κρητικοί και μετά όλοι τους. Πως οδηγάς και βλέπεις δεκάδες μαλάκες δίπλα σου; Ε το ακριβώς αντίθετο.
Είναι στιγμές όπως αυτή που έρχεσαι κοντά σε συγγενείς που σας έχει απομακρύνει η καθημερινότητα. Και συνειδητοποιείς ότι κάτι σε δένει και δεν είναι απλά η όποια συγγένεια. Που κάποιοι από αυτούς είναι χαρακτήρες που σου λείπουν.
Καλή η οθόνη του smartphone και οι καφέδες μέσα στην πόλη αλλά η ζωή είναι ανάμεσα σε ζεστούς ανθρώπους και σε μέρη αλλιώτικα.

Πρέσπες

Δεν είναι ο κατεξοχήν πασχαλινός προορισμός και η αλήθεια είναι ότι δεν το σχεδιάζαμε και καιρό. Μακάρι να μέναμε άλλο τόσο, γιατί το τσιμέντο και η λαμαρίνα της πόλης δεν φεύγουν εύκολα από τον οργανισμό.
Ήμαστε τυχεροί γιατί ήταν οι πρώτες μέρες που ο καιρός ήταν ανοιξιάτικος. Έτσι μπορέσαμε να απολαύσουμε περισσότερο τα γραφικά χωριά, τις ιδιαίτερες διαδρομές και τις λίμνες. Ένας κόσμος αποκομμένος στα δικά μας μάτια. Το παιδί που έτρεχε μια ταβέρνα στην περιοχή και πριν δούλευε στην Αθήνα, κάτι θα ήξερε όμως.
Πολύ καλό το φαγητό τους, η βαρκάδα στα ασκηταριά της Μεγάλης Πρέσπας δεν χάνεται, ενώ και οι άνθρωποι πολύ ζεστοί. Αγαπημένος τόπος.

ΥΓ Στην επιστροφή καθίσαμε στο Νυμφαίο: άλλη κλάση χωριό.
ΥΓ 2. Πάντα αγαπημένη η Καστοριά.
ΥΓ 3. Απροσδόκητα καλή η Φλώρινα.

Βελιγράδι

Να πω την αλήθεια μετά από δύο φορές στο εξωτερικό μέσα σε μια χρονιά, δεν ήταν και διακαής πόθος να βγω και τρίτη. Άσε που μες στα κρύα που να κινηθείς. Και η επιλογή του τρένου είχε τα καλά της ασφαλούς, πιο ξεκούραστης και κάπως πιο οικονομικής μετακίνησης. Είχε όμως και τα αρνητικά των ατελείωτων ωρών (16 να πας), της φασαρίας και των μακροσκελών ελέγχων στα σύνορα. Αυτά τα "ελληνικά".

Γιατί όταν φτάνεις στο Βελιγράδι τα ξεχνάς όλα και διαψεύδεται το στερεότυπο που κουβαλάς ότι θα δεις κάτι βαλκανικό. Περισσότερο κεντροευρωπαϊκό είναι, με πανέμορφα κτίρια και λογική σε όλα. Οι άνθρωποι ευγενικοί όσο δεν πάει, και όλοι να μιλάμε αγγλικά. Ζεστασιά μέσα στο ψύχος.

Την πόλη την περπατήσαμε και με ήλιο και με χιόνι. Κάθε περίπτωση είχε την ομορφιά της. Ανεξάρτητα καιρικών το φαγητό είναι σταθερή αξία και έχει πολλές επιλογές. Αν το ψάξεις σαν και μας, θα το απολαύσεις τρομερά. Για καφέ από στυλάτα μαγαζιά μέχρι βιβλιοπωλεία. Για βράδυ νταβαντούρικες ταβέρνες και ωραία μπαράκια με ζωντανή μουσική.

Τέλος αξίζει μια ημερήσια στο Νόβι Σαντ. Εκεί είναι λες και μεταφέρεσαι στο Salzburg ή κάτι παρόμοιο. Εμείς το είδαμε μέσα στα χιόνια που το έκανε απόκοσμο. Ειδικά η επίσκεψη στο φρούριο του Πεντροβαραντίν.

Πάσχα στο Πήλιο

Πήλιο σημαίνει φύση, πολύ φύση. Διαδρομές μέσα στα δάση, καταβάσεις σε ερημικές παραλίες, περπάτημα σε καλντερίμια. Και όταν θα παίρνεις τις στροφές (sic) θα σταματήσεις σε μια παλιά εκκλησία να χαζέψεις τις τοιχογραφίες και το τέμπλο, να βγεις στην αυλή και να δεις τη θέα.

Προτείνεται για εκδρομές λίγων ημερών ανάλογα με πόσα μέρη είσαι διατεθιμένος να επισκεφθείς. Εμείς κινηθήκαμε στο ανατολικό Πήλιο και γυρίσαμε την Τσαγκαράδα, τον Κισσό, τις Μηλιές, την Νταμούχαρη, το Μούρεσι, τη Ζαγορά κλπ. Τις μέρες του Πάσχα ο κόσμος ήταν τόσος όσος να μην σε ενοχλεί. Από πλευράς διασκέδασης το φαΐ καλούτσικο ενώ οι βραδινές εξορμήσεις ήταν χλιαρές.

Σέρρας

Πάσχα στις Σέρρες και αφορμή να γυρίσεις το νομό. Μέρη να δεις χει πολλά - όρεξη να χεις και δεν θα χάσεις.

• Καταρχήν η πόλη των Σερρών είναι πολύ ζωντανή με αρκετές επιλογές. Και από αξιοθέατα δεν θα μείνεις παραπονεμένος. Λίγο πιο έξω βρίσκεται ο Άη Γιάννης με αρκετά νερά για αναψυχή και ξεκούραση. Καμιά δεκαριά χιλιόμετρα πιο μακριά είναι η Μονή του Τιμίου Προδρόμου. Ιστορική και πολύ προσεγμένη σε κερδίζει ακόμα και από την απόλυτη ηρεμία-απομόνωση.
• Η κοντινή Κερκίνη είναι ιδανική για απόδραση. Αν κάνεις και μια βαρκάδα θα δεις τους ερωδιούς και τους πελεκάνους από κοντά. Έχει και αλόγατα άμα θες κάτι περισσότερο. Πιο βόρεια είναι τα Άνω Πορρόια με πανέμορφα μέρη και επιλογές.
• Άμα ξεμακρύνεις μπορείς να επισκεφθείς το σπήλαιο της Αλιστράτης. Προσεγμένο, ευρύχωρο και σίγουρα αξίζει να το επισκεφθείς. Από εξοχές και επιλογές κατά μήκος του Αγγίτη ποταμού άλλο τίποτα. Και για κλείσιμο το λιοντάρι-σύμβολο του νομού στην Αμφίπολη.

Εν κατακλείδι, υπάρχουν δίπλα μας πολύ όμορφα μέρη. Ας κουνηθούμε από τα αυγά μας.

Ναύπλιο

Κατέβηκα που κατέβηκα κάτω από το αυλάκι, θα μπαίνω μέσα που θα μπαίνω μέσα, ας το διασκεδάσω τουλάχιστον. Έτσι πετάχτηκα στο κοντινό και πανέμορφο Ναύπλιο.
Η τελευταία φορά ήταν πριν 15 χρόνια περίπου και δε θυμόμουν πολλά. Αξίζει για ένα διήμερο τουλάχιστον. Έτσι σκέφτονται και πολλοί Αθηναίοι όπως φαίνεται καθώς γινόταν χαμός από αμάξια με αθηναϊκές πινακίδες.
Πέρα από τα αξιοθέατα, αυτό που αξίζει είναι η παλιά πόλη η ίδια. Με τα νεοκλασσικά κτίσματα, τα όμορφα δρομάκια και τα πολλά-μα πάρα πολλά μαγαζιά. Αν σας περισσεύουν, θα σας φύγουν εύκολα με τις τόσες επιλογές αλλά και τις τιμές που έχουν. (Εμείς φιλοξενηθήκαμε από καλούς φίλους και δεν είχαμε τέτοιες απώλειες :P)

Κα-στο-ριά

Από χρόνια έλεγα να επισκεφθώ την Καστοριά αλλά ήταν να μην το πιάσει στο στόμα του ο σαλονικιός Μητσοτάκης :@. Βρέθηκα εκεί τα τρία προηγούμενα ΣΚ για επαγγελματικούς λόγους. Την είδα σε τρεις δόσεις λοιπόν. Όσο μπορεί να δει κανείς αν δεν πάει σαν τουρίστας.
Γενικά μου έκανε πολύ καλή εντύπωση: τα γραφικά σοκάκια της, τα παραδοσιακά αρχοντικά της, οι βυζαντινές εκκλησίες της, η όμορφη λίμνη της. Κυρίως είναι μια ήσυχη πόλη που περπατιέται πολύ άνετα. Οι αποστάσεις και οι ρυθμοί δεν έχουν καμιά σχέση με την αγχωτική Θεσσαλονίκη. Οι άδειοι δρόμοι της σε μεταφέρουν στο παρελθόν.
Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ζήσω για μεγάλο διάστημα αλλά σίγουρα της χρωστάω μια κανονική επίσκεψη :)

Ζαγοροχώρια

Με την (σχετικά) καλή οργάνωση και εμπειρία του Seventh Travel αλλά και ενάντια στις οικονομικές συνθήκες και στις προβλέψεις για τον καιρό, ξεκινήσαμε για τα Ζαγοροχώρια. Μέχρι τα Γιάννενα δεν είναι ούτε 2 1/2 ώρες ενώ και μετά ο δρόμος είναι καλός. Έδρα μας το Μονοδένδρι. Δωμάτιο με τζάκι και άσχημα;!
Από διαδρομές με το αμάξι; Τόσες που θα ζήλευαν και "ταξιτζήδες" φίλοι :) Βίτσα, Κήποι, Τσεπέλοβο, Καπέσοβο, Βραδέτο, Γυφτόκαμπος, Κουκούλι, Αρίστη, Πάπιγκο, Μικρό Πάπιγκο, Άνω Πεδινά. Από περπάτημα και φύση; Τόσο που θα έσκαγε από το κακό του ο ορεσίβιος :P Μπελόη, Οξυά, Αγία Παρασκευή. Βραδινές εξόδους δεν είχε - αυτές τις κρατάμε για την πόλη. Φαΐ μπόλικο είχε - σε σημείο σκασμού δεν έφτασα!
Αν γουστάρετε φύση, πανέμορφα χωριά, εκπληκτικές θέες τότε εδώ είστε. Έτσι απλά :)

Ολίγον από Όλυμπο

Ο Οκτώβρης προβλέπεται μήνας βουνού. Η αρχή έγινε με ένα πέρασμα από τον κοντινό Όλυμπο. Τελικά δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό όσο ακούγεται γιατί ουσιαστικά μιλάμε για πεζοπορία σε ανηφόρα για 1,5 ώρα. Και μετά στην επιστροφή κατηφόρα. Βέβαια σύμφωνα με πληροφορίες τα καλύτερα ήταν στο καταφύγιο Ζολώτα αλλά ποιος ανέβαινε επί 1,5 ώρα ακόμα; Για ξεπιάσιμο και καθαρό αέρα πάντως τα Πριόνια καλά ήταν.

Αδριανούπολη vs Διδυμότειχο

Όταν ακούς Διδυμότειχο πάει το μυαλό σου στην απομόνωση, στο στρατό. Όταν το επισκεφθείς θα δεις ότι είναι μια όμορφη πόλη, με την ιστορία της, τα αξιοθέατα της, τη ζωή της. Αν και δεν την έζησα, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι αν είχε λίγο πιο "ζωηρούς" κατοίκους θα μπορούσε να αναπτυχθεί πολύ και να αποτελούσε πόλο έλξης σε όλη τη Θράκη. Άντε να γίνει δήμαρχος ο παμμέγιστος να γνωρίσει ανάπτυξη ο τόπος :P
Η Αδριανούπολη ως γνωστόν είναι μια τούρκικη πόλη στα βόρεια του Έβρου. Πολύ ζωντανή, με το ανατολίτικο αλλά ταυτόχρονα όχι ασιατικό στυλ της. Αξίζει να την επισκεφθείς και όσο δεν έχει αντίπαλο δέος στην εκεί περιοχή γιατί να μην την κάνεις τμήμα της διασκέδασης σου σε μόνιμη βάση;

ΥΓ Καλό το Διδυμότειχο αλλά πρωτεύουσα του Βυζαντίου δεν υπήρξε ποτέ. Μια φήμη που κυκλοφορεί εκεί είναι, για να πάρει αίγλη το μέρος και να την παλεύουν οι φαντάροι και οι καθηγητές της περιοχής :P
ΥΓ 2 Είπαμε: όλα αυτά μέχρι να γίνει δήμαρχος ο παμμέγιστος