Βαρκελώνη ++

Βαρκελώνη λοιπόν. Θελκτική και πολλά υποσχόμενη από χρόνια. Αποδείχθηκε οργανωμένη ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, με τόσο διαφορετικές περιοχές μεταξύ τους λες και βρισκόσουν σε διαφορετικές πόλεις. Τα εκατοντάδες ξεχωριστά ερεθίσματα σε συνδυασμό με τους ασταμάτητους ρυθμούς, απαιτούν μέρες για να κάτσει η εμπειρία μέσα σου.

Διαμονή
Ιστορικό ρεκόρ στα ποσά που δώσαμε. Το κατάλυμα στην Eixample ήταν το καλύτερο που έχουμε μείνει ποτέ ενώ το ακριβό στη Γοτθική Συνοικία ήταν στην καλύτερη θέση. 

Μετακινήσεις
Πέρα από τα ποδαράκια μας χρησιμοποιήσαμε μετρό, λεωφορεία, τρένα ακόμα και τελεφερίκ (για το Μοντζουίκ). Στην πόλη μας βόλεψε η κάρτα T casual.

Φαγητό
Καταλανική κουζίνα, tapas, παέγια και churros, παγωτά κλπ. Πολύ ικανοποιητική η κουζίνα τους.

Άνθρωποι
Πολύς ο κόσμος (ειδικά το ΣΚ) αλλά όχι σε αποπνικτικό βαθμό. Τουρίστες, πολλοί Ισπανοί αλλά και πάρα πολλοί μετανάστες. Πλανόδιοι μουσικοί στη γοτθική συνοικία και άσχημες μυρωδιές σε κάθε γειτονιά :S

Περιοχές

Πέντε πολύ διαφορετικές πόλεις μεταξύ τους μας κάνουν μία Βαρκελώνη.

• Γοτθική συνοικία: Και μόνο αυτή να ήταν όλη η Βαρκελώνη θα ήμουν ευτυχισμένος και θα περιπλανιόμουν ακόμα στα στενά της. Η αρχιτεκτονική, η ατμόσφαιρα, το ότι σε κάθε γωνία έβρισκες κάτι διαφορετικό.
• Born: Στα χνάρια της Γοτθικής με μασκότ τα παπαγαλάκια του πάρκου Ciutadella
• Eixample: Η πιο νορμάλ περιοχή της πόλης, η οποία πέρα από τα στολίδια της είχε και φοβερούς πεζόδρομους. 
• Gracia: Η πιο elegant συνοικία, αυτό που έχεις στο μυαλό σου για ευρωπαϊκή πόλη.
• Montjuic: Ωραία φάση τα τελεφερίκ που σε ανεβάζουν στην κορυφή του λόφου που είναι το κάστρο. Και μετά εντυπωσιακό το σκηνικό από το Museu Nacional d'Art de Catalunya ως τους πύργους της Βενετίας. Η παράσταση το βράδυ με τα χρώματα και τις μουσικές στο συντριβάνι απλά φοβερή.

Αξιοθέατα / Μουσεία
Και όμως είδαμε όλα τα παρακάτω:

• Sagrada Familia: Τι να πρωτογράψεις; Για τους φοβερούς πύργους και τα γλυπτά εξωτερικά; Ή για το εκπληκτικό εσωτερικό που μόνο εκκλησία δε θυμίζει και τα εντυπωσιακά χρώματα το απόγευμα; 
• Πάρκο Guell: Ταξίδι στη φύση με αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από αυτή. Δε σου πέφτει και το σαγόνι, ούτε και τα παιδιά το λάτρεψαν, αλλά η ποικιλία έκανε τη διαφορά. 
• Dalí Theatre-Museum: πιστεύω ότι αυτό που ξεχώριζε ήταν περισσότερο το ίδιο κτίριο - στήσιμο παρά τα έργα του Νταλί που περιείχε. 
• Fundació Joan Miró: ενδιαφέροντα και όμορφα ορισμένα έργα του, τραβηγμένα από τα μαλλιά κάποια άλλα. 
• Casa Batlló: φοβερά οργανωμένη εμπειρία και δε μπορείς να αντιληφθείς πόσο φοβερή θα ήταν η καθημερινότητα αυτών που ζούσαν εκεί.
• Casa Vicens, Casa de les Punxes: τόσο διαφορετικά κτίρια μεταξύ τους και ταυτόχρονα τόσο εντυπωσιακά 
• Aquarium: οταν περπατάς ένα τούνελ με καρχαρίες πάνω σου και δίπλα σου, τι άλλο να δεις; 

Καλοκαίρι και μια δροσερή βουτιά είναι καλοδεχούμενη. Barceloneta χωρίς beach bar και φάση περασμένων δεκαετιών. 

Περπάτημα στη La Rambla με δυσκολία καθώς ήταν γιαπί. Κατέληγε στην Catalunya, απλά μια μεγάλη πλατεία με τα συντριβάνια της. Η σκεπαστή αγορά Boqueria ήταν γεμάτη από έντονη κίνηση και πολλά χρώματα. Από γεύση όμως υστερούσε. 

+ Girona: με το τρένο φτάνεις εύκολα. Και μετά χάνεσαι στη μεσαιωνική ομορφιά της. Πανέμορφη θέα στο ποτάμι, στενά δρομάκια που δεν ξέρεις που καταλήγουν και ένας καθεδρικός έτοιμος να σε πλακώσει. Την ερωτεύθηκα. 

++ Como: στην επιστροφή κάναμε μια επίσκεψη σε αυτή την παραλίμνια πολύ όμορφη ιταλική πόλη. Το κερασάκι στην τούρτα. 

Πάσχα στη Ρουμανία

Μεγάλη Παρασκευή με Τετάρτη του Πάσχα μακριά από το Πάσχα Ελλήνων Πάσχα; Και βέβαια! 

Βουκουρέστι: Μας φτάσαν 2 μέρες για να δούμε όσα θέλαμε και πιστεύαμε ότι αξίζουν. Μεγάλοι δρόμοι, μεγάλα πάρκα, επιβλητικά κτίρια. Την παράσταση έκλεβαν οι πανέμορφες μικρές εκκλησίες που ξεφύτρωναν παντού. Έκπληξη το λαογραφικό χωριό με κτίσματα από όλη τη Ρουμανία. Πολλές επιλογές τόσο για ενήλικους όσο για ανήλικους.

Peles και Bran: Δυο ώρες από την πρωτεύουσα, το πανέμορφο Peles σε εντυπωσιάζει τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Από τα καλύτερα παλάτια που έχω επισκεφθεί. Και μετά στο πολύ ζωντανό Bran όπου βρίσκεσαι σε φάση μεσαιωνικό κάστρο και με vibes Vlad Tepes - Δράκουλα.

Brasov: Πανέμορφη πόλη στις πύλες της Τρανσυλβανίας που σε μεταφέρει σε άλλη φάση. Κτίρια και πλακόστρωτα, ατμόσφαιρα και κόσμος σε βάζουν σε διαφορετικό κλίμα. 

Sibiu: Πόλη έκπληξη τόσο για την ομορφιά της όσο γιατί σε μεταφέρει στην κεντρική Ευρώπη. Μακάρι να το ξέραμε να κάναμε μια διανυκτέρευση.

Therme: Τρεις ώρες δε μας έφτασαν. Προλάβαμε 3 πισίνες και 3-4 νεροτσουλήθρες αλλά είχε άλλα τόσα για μας και άλλα τόσα για τις μικρές. 

ΥΓ. Από τη μια εντυπωσιάστηκα από την ομορφιά των πόλεων αλλά από την άλλη στεναχωριόμουν που εδώ δεν έχουμε τέτοιες πόλεις. Και άμα είσαι ζευγάρι αλλάζεις και χώρο. Στο επόμενο city break ;)

ΥΓ 2. Με τις σούπερ παιδικές χαρές, τις φιλικές πόλεις για μετακίνηση, τις εύκολες διαδρομές και φυσικά τις νεροτσουλήθρες πέρασαν καλά και οι μικρές της οικογένειας.

ΥΓ 3. Φαΐ μια χαρά, άνθρωποι ευγενικοί και πολιτισμένοι

ΥΓ 4. Επιτάφιος λιτός σχεδόν κατανυκτικός - καμιά σχέση με Ελλάδα. Ανάσταση χωρίς καμπάνες, πυροτεχνήματα, σχεδόν υποτονική - καμιά σχέση με Ελλάδα.

Zagreb και Ljubljana και Plitvice

3 μέρη χώρεσαν μέσα σε 4 μέρες και με 2 παιδιά. Δύσκολα μαθηματικά αλλά με καλή οργάνωση και διάθεση, όλα πήγαν περίφημα. 

Zagreb: Συνδυασμός Βαλκάνια με Κεντρική Ευρώπη. Άνθρωποι φιλικοί και εξυπηρετικοί*. Μια πόλη με πολλά κομμάτια στις σκαλωσιές και εύκολες συγκοινωνίες/δρόμους, πράγματα που δείχνουν ότι είναι σε καλό δρόμο. Μέσα σε 2 μέρες είδαμε όσα θέλαμε να δούμε, τόσο στο πάνω κομμάτι με τις αγορές και το τούνελ όσο στο κάτω όπου ήταν τα επιβλητικά κτίρια και τα πάρκα.

Ljubljana: Μονοήμερη εκδρομή στην πρωτεύουσα της Σλοβενίας για να δούμε ακόμα πιο όμορφα κτίρια στο κουκλίστικο κέντρο της. Γύρω από το ποτάμι μπορείς να βολτάρεις στις γέφυρες ακόμα και να παρακολουθήσεις αγώνες πλωτού βόλεϊ. Το κάστρο ήταν πάντα ορατό από κάθε σημείο.

Plitvice: Το εθνικό πάρκο της Κροατίας είναι μια τεράστια έκταση με 16 λίμνες που ενώνονται μεταξύ τους με καταρράκτες. Αν το περπατήσεις θα νοιώσεις τη δύναμη και την καθαρότητα του νερού. Η φύση στο μεγαλείο της.

*αλλά με μια ροπή στο εθνικιστικό όπως αποδείχθηκε

ΥΓ. Ότι φάγαμε ήταν από ικανοποιητικό ως πολύ καλό. 

ΥΓ 2. Ταξίδι με παιδιά = το ένα μάτι στις ομορφιές και το άλλο στις ζαβολιές.

Πορτογαλία

Το τελευταίο τρίμηνο είναι γεμάτο ταξίδια. Αεροδρόμια, αεροπλάνα, μέρη. Μετά από παρότρυνση του έτερου ήμισυ, φέτος επιλέχθηκε η Πορτογαλία. Δεν είναι στις πρώτες ευρωπαϊκές επιλογές που σου έρχονται στο μυαλό αλλά μετά την επίσκεψη εκεί, μπορώ να πω ότι είναι από αυτές που συγκεντρώνουν τον περισσότερο κόσμο και κυρίως ότι είναι μια χώρα που πρέπει οπωσδήποτε να πας. 

Πόρτο: Μια πόλη κόσμημα. Όμορφα κτήρια ακόμα και τα παρατημένα τους. Στολίδια οι εκκλησίες τους με τα azulejos που σου δίνουν κουράγιο να ανέβεις τις ανηφοριές. Και φτάνεις στο ποτάμι με την τεράστια γέφυρα. Εκεί χτυπάει η  καρδιά της πόλης. Πανέμορφες εικόνες καθώς διασχίζεις την παραλιακή τους. 

Άμα περάσεις απέναντι και αράξεις στις όχθες, βλέπεις το Πόρτο σα φωτογραφία ανάμεσα στις παραδοσιακές βάρκες. Απαραίτητο να δοκιμάσεις τα πασίγνωστα κρασιά τους με τις θετικές συνέπειες τους (χικ). Μπόνους να πεταχτείς στα παράλια του Ατλαντικού να νοιώσεις λίγο από τη άγρια ομορφιά του.

Λισαβόνα: Φτάνοντας στην πρωτεύουσα διαπιστώνεις ότι οι μεγάλοι δρόμοι του κέντρου (Baixa, Chiado) με το ζόρι χωράνε τις χιλιάδες κόσμου. Μεγάλες πλατείες, με την λεωφόρο Augusta να κλέβει την παράσταση με την αψίδα της που σου δίνει την αίσθηση ότι σε βγάζει σε έναν άλλον κόσμο. Άμα θες να δεις πανοραμικά την πόλη θα πας σε κάποιο Miradouro. Τότε είναι ευκαιρία να μπεις σε κάποιο τραμ και κυρίως τα funicular. Κυρίως για τη φάση, γιατί τις ανηφοριές δεν θα τις γλιτώσεις. Ειδικά στο Barrio Alto με τα πολλά μπαράκια.

Από σημεία ενδιαφέροντος πολλά. Καταρχάς τα ερείπια της Μονής Κάρμο και μετά πάμε στο Belem: ο εμβληματικός πύργος. το εντυπωσιακό μνημείο τω Ανακαλύψεων και κυρίως η φοβερή μονή Jerónimos. Το σκέφτεσαι να μονάσεις :) Για το τέλος άφησα την Alfama, η οποία ανήκει στις γειτονιές που μπορώ να περάσω ώρες χαμένος στα στενά της. Άμα με άφηναν ακόμα εκεί θα ήμουν.

Σίντρα: Λίγο δυτικά της Λισαβόνας είναι μια καταπράσινη περιοχή με παλάτια, εξοχικά, κάστρα προηγούμενων αιώνων. Πήγαμε στην Quinta da Regaleira και δεν προλαβαίναμε να δούμε από τα τούνελ που είχε, μέχρι το αρχοντικό, το παρεκκλήσι, τις κρήνες και αποκορύφωμα το πηγάδι των μυήσεων. Βγαλμένα από ταινίες. 

Μετά στο πολύχρωμο παλάτι της Pena. Είναι τόσο απίστευτο που νοιώθεις ότι είσαι και συ ένα playmobil μέσα σε ένα κάστρο της παιδικής σου ηλικίας. Πανέμορφο.

Και μετά από αυτό πήγαμε όσο πιο δυτικά γίνεται. Στο Cabo da Roca που χαζεύεις τον αχανή ωκεανό. 

ΥΓ Από φαγητό ήταν πολύ καλά ότι και να φάγαμε, με αποκορύφωμα την francesinha και τα pasteis de nata

ΥΓ 2. Μουσικές παντού, παντού, παντού

ΥΓ 3. Οι τιμές σχεδόν όπως εδώ, οι συγκοινωνίες χειρότερες από εδώ.

ΥΓ 4. Οι Πορτογάλοι κουλ.

ΥΓ 5. Πάρα πολλές ώρες στα αεροδρόμια και τις πτήσεις. Τους επόμενους μήνες ας κρατήσουμε μια απόσταση :)

Πάσχα στη Ρόδο

Επιστροφή στη Ρόδο 26 χρόνια μετά. Λίγες εικόνες μου έχουν μείνει από την πενταήμερη, αλλά κάποιες αναλαμπές μου ήρθαν όταν πάτησα το πόδι μου εκεί. Ωραία η παρέα και πέρασαν όμορφα όλοι οι συνταξιδιώτες. Ο καθένας είχε και κάποιους δικούς του έξτρα λόγους. Οι δικοί μου είχαν να κάνουν με την μεσαιωνική πόλη.

Την περπάτησα και την ξαναπερπάτησα. Όσο πιο μόνος τόσο πιο χαρακτηριστικά. Το παλάτι των Μαγίστρων ήταν η κορωνίδα αλλά η μαγεία ήταν στα στενά: η απόλυτη σιωπή μετά τα μεσάνυχτα δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα.

Στο παραλιακό μέτωπο είτε θα περπατούσες με τα τείχη στο ένα χέρι είτε στο λιμανάκι με τα ελάφια και το φρούριο. Όλα για φωτογραφίες. 

Η Λίνδος θύμιζε Χώρα των Κυκλάδων στα στενά της και ενώ δεν περπατήσαμε στην ακρόπολη της, την αντικρύζαμε συχνά όταν σηκώναμε το κεφάλι. 30 βαθμοί και όλοι σχεδόν πλατσουρίσαμε στη θάλασσα.

Κύρια χαρακτηριστικά του νησιού είναι η εναλλαγή του πράσινου με το μπλε. Aνάμεσα οι ανθρώπινες τουριστικές παρεμβάσεις. 

• Οι τελευταίες κυμαίνονται από τα τεράστια και πολλά ξενοδοχεία ως τις κατασκευές τύπου λουτρά Καλλιθέας, greek tavern κλπ. Όχι αντιαισθητικά αλλά ήθελε προσπάθεια για να μη νοιώσεις τουρίστας.
• Οι θάλασσες είτε από κοντά είτε από ψηλά ήταν λαχταριστές και ζεστές ακόμα και για την εποχή. Πολύ η ξαπλώστρα.
• Ανεβήκαμε λίγο ψηλά (Έμπωνας), περπατήσαμε στα μονοπάτια των 7 Πηγών, περιηγηθήκαμε στην κοιλάδα των Πεταλούδων (δεν είχε). Ακόμα και το πάρκο Ροδίνι μες στη Ρόδο ήταν αρκετό να σε χαλαρώσει.

Μπόνους η ημερήσια εξόρμηση στη Σύμη. Περίμενα ότι θα έβλεπα απλά την κλασσική επεξεργασμένη φωτογραφία από το λιμάνι. Τελικά αντίκρυσα μια πανέμορφη εικόνα. Αξίζει να καθίσεις σε μια ακρούλα και να κοιτάς με τις ώρες.

ΥΓ Το κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδας δεν το πολυκαταλάβαμε

ΥΓ 2. Όπου και να φάγαμε ήταν καλά

ΥΓ 3. Η νέα πόλη ήταν εύκολη, με πολλές επιλογές

Ολλανδία

Μετά από πολλά χρόνια, έφτασε επιτέλους η ώρα να επισκεφθώ τους φίλους μου στην Ολλανδία. Ζουν, εργάζονται και κάνανε οικογένεια (εδώ και αρκετά χρόνια) και εκεί θα συνεχίσουν. Με ορμητήριο το Hoofddorp ξεκίνησε το ταξίδι, που αρχικά ήταν για το Άμστερνταμ αλλά κατέληξε να καλύψει ένα μεγάλο κομμάτι της Ολλανδίας. Μου βγήκε τόσο καλά που μπορώ να πω ότι το Antonis Travel διέπρεψε :P

Άμστερνταμ: Μπορεί το τοπίο να μην είναι τόσο μαγικό όσο άλλες πρωτεύουσες. Μπορεί σε ένα βαθμό τα κανάλια να μοιάζουν μεταξύ τους. Μπορεί αυτό το καφέ χρώμα να μην σου τραβάει το μάτι. ΑΛΛΑ και άλλες τόσες μέρες να καθόμουν δεν θα το ανακάλυπτα. 

Κρυφοί θησαυροί σε στενάκια και γειτονιές που δεν συγκεντρώνουν τους τουρίστες. Απίστευτη ομορφιά και απλωσιά στους κεντρικούς και τις πλατείες. Το περπάτησα και το ξαναπερπάτησα. Είτε χαμηλά μέσα από καραβάκι είτε ψηλά από roof bar έβλεπες κάτι διαφορετικό. Αισθανόσουν τον αέρα.

By night οι φωτισμοί στις γέφυρες έδιναν άλλη εικόνα. Ο κόσμος συνέρρεε κατά χιλιάδες στα μαγαζιά από τις 6 ώρα και δε σταματούσε. Οι σημαίες LGBTQ κυμάτιζαν περήφανα και ο κόσμος κυκλοφορούσε μέσα σε ευφορία (μύριζε και λίγο χόρτο...). Μια πόλη που είναι μια κατηγορία μόνη της.

Ουτρέχτη: Όμορφη ολλανδική πόλη με το κανάλι που τη διασχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς. Την επισκέφθηκα με πολύ καλό καιρό και γινόταν χαμός από ζωντάνια και κόσμο. Αρκετά διαφορετική από την πρωτεύουσα.

Χάρλεμ: Βροχερός ο καιρός αλλά δε με έπιασε. Πολύ όμορφη η κεντρική πλατεία και κατά μήκος του καναλιού κουκλίστικα σπίτια και ένας πύργος και ένας ανεμόμυλος. Πιο μεσαιωνική και στα σημεία η πιο ωραία πόλη από αυτές που έκανα εξόρμηση.

Ντελφτ: Ο καιρός είχε φτιάξει για τα καλά και το μικρό σχετικά Ντελφτ έσφιζε από ζωή στο παζάρι. Οι εκκλησίες, το δημαρχείο και οι διαδρομές πολύ όμορφα όλα. 

Λάιντεν: Πιο μεγάλο το Λάιντεν με πολύ κόσμο στο δικό του παζάρι (ποιος αγοράζει CD και δίσκους και είχε τόσους πάγκους;). Όπως και όλες οι πόλεις είχε το κανάλι που συγκέντρωνε τον κόσμο.

Κέκενχοφ: Τεράστιος κήπος που χρειάζονται πάνω από 2-3 ώρες για να τον περπατήσεις. Απίστευτες εικόνες με τις εκατομμύρια τουλίπες και τις λιμνούλες. Τα μάτια σου γέμισαν αναρίθμητα χρώματα και δεν ήξερες που να πρωτοκοιτάξεις.

ΥΓ Οι μετακινήσεις γινόταν στο άψε-σβήσε και με τα κατάλληλα app ήταν piece of cake

ΥΓ 2. Ακριβές οι τιμές σχεδόν στα πάντα, μόνο στο Super Market ήταν νορμάλ

ΥΓ 3. Χάρηκα πολύ που συνάντησα φίλους μακρινούς αλλά και τόσο καλούς

ΥΓ 4. Μου έλειψαν και έλειψα, ειδικά στη Στέλλα

Ανδαλουσία

Φέτος μας δόθηκε η δυνατότητα (από όλες τις απόψεις) για ένα τέτοιο ταξίδι και δεν την αφήσαμε ανεκμετάλλευτη. 

Η Ανδαλουσία συνδυάζει το ευρωπαϊκό με το αράβικο. Γεγονός που την κάνει ξεχωριστή και διαφορετική από όσα έχουμε πάει όλα αυτά τα χρόνια. Νοικιάσαμε αμάξι και το roadtrip ήταν γεγονός: 10 μέρη σε 7 μέρες γεμάτες. Ξεκινάμε λοιπόν!

Σεβίλλη: Μεγάλο και πεζοδρομημένο το κέντρο που έφτανες από την πολύ εντυπωσιακή Plaza de Espana μέχρι την Αρένα Ταυρομαχιών. Χάνεσαι μέσα στον καθεδρικό και βλέπεις όλη την πόλη ανεβαίνοντας την Giralda. Η λέξη αραβούργημα απογειώνεται στο Alcazar ενώ μια βόλτα στον Γουαδαλκιβίρ σε αποζημιώνει. Φοβερά τα tapas bar της.

Κόρδοβα: Μικρή αλλά θαυματουργή. Η Mezquita με τις αψίδες της απλά μοναδική. Αλλά και απέξω, σε συνδυασμό με την πύλη και τη γέφυρα και τα τείχη σε έκαναν να περπατάς μέχρι τελικής πτώσης.

Γρανάδα: Ίσον Alhambra. Τρομερά προσεγμένοι οι κήποι με τα νερά. Το Albaicin σε κέρδιζε λόγω θέσης και γραφικότητας. Πήγαμε και σε παράσταση flamenco στο Sacromonte.

Ρόντα: Εντυπωσιακή η γέφυρα Puente Nuevo. Κολλάς να την χαζεύεις. Το σαγόνι σου πέφτει όταν βλέπεις το φαράγγι και την πεδιάδα από ψηλά. Σα να πετάς. Η παλιά πόλη για να χάνεσαι τη νύχτα μέσα στα ρομαντικά στενά της.

Λευκά Χωριά: Η Olveda ίσως το λιγότερο εντυπωσιακό σε αντίθεση με το Setenil de las Bodegas με το βράχο πάνω από το κεφάλι μας. Το Arcos de la Frontera με τη μεσαιωνική πόλη σε κέρδιζε ενώ η Zahara πολύ όμορφη με το κάστρο της.

Παραλίες: Ωραίο παραλιακό μέρος η Nerja και πολύ εντυπωσιακή η Victoria στην Καδίθ. Κολύμπι στον Ατλαντικό! Η ίδια η πόλη με πολύ μεγάλο πεζοδρομημένο κέντρο και γεμάτα τα στενά της.

ΥΓ Σκεφτόμουν πολύ πως θα ναι με τόσο υψηλές θερμοκρασίες. Τελικά δε μας δυσκόλεψε καθόλου και ήταν καλύτερα από Ελλάδα αφού δεν είχε υγρασία.

ΥΓ 2. Σχεδόν κάθε βράδυ έκλεινε μουσικά ♫

ΥΓ 3. Τους λες και λίγο σωβινιστές που με το δίκανο έψαχνες επεξήγηση στα Αγγλικά ή λίγο να συνεννοηθείς της προκοπής

ΥΓ 4. Επιστρέψαμε με μια ηρεμία και χαλαρότητα. Μας επηρέασε φαίνεται η ισπανική σιέστα :)

ΥΓ 5. ¡Hola!

Πάσχα στη Λέρο

Αυτό το ταξίδι δεν είχε το glamour και την προσμονή. Δύσκολα θα δεις φωτογραφία του νησιού και θα το αναγνωρίσεις. Άσε που κουβαλάει πίσω του ότι ήταν τόπος εξορίας και φιλοξενίας του ψυχιατρείου. Κανονίστηκε με παρέα και μας περίμενε παρέα. Και τα πάντα εξελίχθηκαν φοβερά.

Ο καιρός σύμμαχος, όπως φαντάζεσαι να είναι πασχαλιάτικα. Η πρόσβαση με το αεροπλάνο γρήγορη. Οι μετακινήσεις εντός με το αυτοκίνητο στο δεκάλεπτο. Και όπου και να βρισκόσουν είχες την αίσθηση ότι βρισκόσουν σε νησί και η θάλασσα είναι δίπλα σου.

Το γυρίσαμε πολύ, ενώ στο κάστρο του επιστρέψαμε ξανά και ξανά. Τα εκκλησάκια του και τα λιμανάκια του άξιζαν επίσκεψης ενώ τα ωραία σπιτάκια έδεναν με το πράσινο τοπίο. Οι παραλίες μικρές και λαχταριστές όπως λαχταριστά ήταν και τα φαγητά όπου φάγαμε, αν και λόγω μεγάλης εβδομάδας ήμασταν στα ψαρικά. Σου έβγαζε μια ηρεμία και ομορφιά με εξαίρεση τη φασαρία στον Επιτάφιο και την Ανάσταση :)

Μπόνους η μονοήμερη στην Πάτμο, με την άσπρη χώρα και το επιβλητικό μοναστήρι. Ωραίο μέρος και αυτό.

Ίσως ήμασταν τυχεροί και μας πήγε ιδανικά από όλες τις απόψεις, ίσως τελικά υπάρχουν πολλοί κρυμμένοι θησαυροί.

À Paris

Στο άκουσμα του ονόματος Παρίσι η πρώτη αντίδραση είναι ένας θαυμασμός, ένα ανασήκωμα του φρυδιού. Το Παρίσι από τη μια συμπυκνώνει και συγκεντρώνει τα περισσότερα χαρακτηριστικά της δυτικής κουλτούρας ενώ από την άλλη αποτελεί ακριβό προορισμό και στερεότυπο. Προσωπικά αποτελούσε ενδόμυχο πόθο :) 

Αυτά που σου προσφέρει είναι σα να επισκέφθηκες μια ολόκληρη χώρα. Έτσι το να τα γευτείς μέσα σε 6 ημέρες είναι απαιτητικό. Το να τα απολαύσεις ακόμα πιο δύσκολο. Προσπαθήσαμε να μην τρέχουμε ή να γεμίσουν τα μάτια μας με φευγαλέες εικόνες αλλά να το ζήσουμε.

Διαμονή
Το να μείνεις αξιοπρεπώς εντός του περιφερειακού με κάτω από 100€ είναι ακατόρθωτο. Το καλό είναι ότι όλες οι περιοχές είναι αξιόλογες και η πρόσβαση στα κεντρικά εύκολη.

Μετακινήσεις
Με το μετρό πας παντού και με ελάχιστη αναμονή. Τα λεωφορεία της υπομονής αλά ΟΑΣΘ. Κάρτα Navigo και φύγαμε.

Φαγητό
Ότι και να φάγαμε μας άρεσε. Δεν δοκιμάσαμε σαλιγκάρια κλπ αλλά από κρέπες μέχρι (και καλά) well done κρέατα ήταν πολύ νόστιμα. To βράδυ δε σταματάει. Από γλυκά ξεχωριστά τα macaron του Laduree και highlight το παγωτό Berthillon.

Άνθρωποι
Κοσμοπολίτικο κέντρο με έγχρωμους, Άραβες και φυσικά χιλιάδες τουρίστες. Όλα τα μαγαζιά γεμάτα και οι δρόμοι πολύβουοι από τις ομιλίες (και όχι από τις μηχανές). Γωνιές που άκουγες άριες(!), πλατείες που χόρευαν, κύμβαλα και πιάνο στους σταθμούς, μπάντες στο μετρό.

Μουσεία
Ήμουν προετοιμασμένος για πολύωρες αναμονές στις ουρές αλλά τελικά μια χαρά.   

• Πομπιντού: το περίμενα καλύτερο και εξελίχθηκε περισσότερο σε φάση Μαέβιους Παχατουρίδη 
• Orsay: πραγματικά ωραία εκθέματα από πολλές καλλιτεχνικές φάσεις και εντυπωσιακό κτίριο. 
• Ροντέν: ίσως άμα βυθιστείς στη λογική των γλυπτών να το απολαύσεις περισσότερο. 
• Απομάχων: πολεμικά εκθέματα από διάφορες περιόδους μετά τον 13ο αιώνα και η αίθουσα με τον τάφο του Ναπολέοντα
• Σπίτι Βίκτωρος Ουγκώ: σπίτι - μουσείο.
• Πάνθεον: επιβλητικό. Τάφοι ανδρών επιφανών. Εκρεμμές του Φουκώ.
• Όπερα: εντυπωσιακή από έξω και φορτωμένη εσωτερικά. Το auditorium μικρό. 
• Λούβρο: τι να λέμε τώρα. 4,5 ώρες δεν είναι αρκετές να δεις παρά αυτά που είχες σημειώσει. Top τα ελληνικά, ξεχωριστά τα περσικά και πάει λέγοντας.
• Saint Chapelle: οι φωτογραφίες το αδικούν καθώς μόνο από μέσα βιώνεις την ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα βιτρό.
• Conciergerie: σε μετέφερε στο κλίμα των φυλακών στα τέλη του 18ου αιώνα.
• Παλάτι Βερσαλλιών: ίσως όχι τόσο εντυπωσιακό όπως άλλα παλάτια. Περισσότερο σα διελκυστίνδα ανάμεσα στη ματαιοδοξία του Λουδοβίκου ΧΙV και του Ναπολέοντα. 

Αξιοθέατα
Όταν παντού βλέπεις κτίρια του 19ου αιώνα, κανονικά όλη η πόλη είναι ένα αξιοθέατο.

• Άιφελ: όταν τον πρωτοαντίκρυσα ήταν σα να έβλεπα έναν γίγαντα να περπατάει στην πόλη. Όταν ανέβηκα τα 600 σκαλιά μπήκα στην καρδιά του. 
• Αψίδα Θριάμβου: άλλα 300 σκαλιά αλλά πιο ζόρικα. Aνεβαίνεις για τη θέα, από κάτω χαζεύεις την ίδια την αψίδα. 
• Κήπος Λουξεμβούργου: όμορφος, με το παλάτι και την κρήνη να δίνουν άλλη ομορφιά. 
• Κήπος Κεραμεικού: και εδώ όπως σχεδόν παντού ο κόσμος έβγαζε το βιβλίο του και διάβαζε. 
• Κήποι Βερσαλλιών: απίστευτοι κήποι με αγάλματα, συντριβάνια, μουσική να παίζει. Όλα τα λεφτά. 
• Κρουαζιέρα στο Σηκουάνα: ήμασταν τυχεροί γιατί δεν επιλέξαμε τις μαζικές και έτσι απολαύσαμε κάτι σαν βαρκάδα στο ποτάμι. Φοβερή εμπειρία. 
• Γέφυρες: τις περπατήσαμε, τις περάσαμε από κάτω αλλά αν εξαιρέσεις του Αλέξανδρου Γ' δεν ήταν τρομερές. 
• Εκκλησίες: γοτθικές, με φωτεινές αναλαμπές. Δε με κονιορτοποίησαν. Η Notre Dame πιο κατεστραμμένη από ότι την περίμενα. 
• Marais: συνοικία να περπατάς και να μη σταματάς. Πολλές επιλογές. 
• Quartier Latin: πολύ ζωντανό και όμορφο. Εκεί χτυπάει η καρδιά της πόλης. 
• Μονμάρτη: πολύ όμορφη και διαφορετική, με τη κατάλευκη Sacre Coeur στην κορυφή. 
• Παλάτια: Γκραν, Πτι, Ρουαγιαλ κα. Μα πόσοι γαλαζοαίματοι πια; 
• Πλατείες: αχανείς με στήλες στο κέντρο τους. 
• Κανάλι St Martin: υδάτινη ηρεμία που την προτιμήσαμε αρκετές φορές. 
• Galleries Lafayette: σε κάθε όροφο είχε 80 καταστήματα. Θαμπώνει το μάτι σου από την εντυπωσιακή οροφή. 

ΥΓ Στις 14 Ιουλίου το βράδυ πετύχαμε τα πυροτεχνήματα στον Πύργο του Άιφελ. Φοβερό θέαμα.

ΥΓ 2. Όπως σχεδόν όλες οι εξορμήσεις, έτσι και τώρα ήταν ένα πραγματικό ταξίδι και όχι διακοπές

ΥΓ 3. Όταν κλείνεις τα μάτια και το μυαλό σου γεμίζει όμορφες και φωτεινές εικόνες, τότε σημαίνει ότι αυτό το ταξίδι πέρασε μέσα σου

Μάλτα

Η Μάλτα είναι ένας προορισμός που τον έχεις ακούσει από αρκετούς γνωστούς και ίσως του λείπει η λάμψη. Έχοντας περάσει 21 μήνες από το τελευταίο αεροπορικό ταξίδι στο εξωτερικό και θέλοντας να συνδυάσουμε καλοκαίρι με γνωριμία με μια άλλη χώρα, την προτιμήσαμε. 

Με πολύ χαρτούρα λόγω covid και κρυμμένα έξοδα κύλησε γρήγορα ο χρόνος και κάθισα στη δεξιά θέση του αυτοκινήτου. Όχι ως συνοδηγός αλλά ως οδηγός σε δεξιοτίμονο αυτόματο. Μια πρόκληση που ανταπεξήλθα. Πάμε στα του νησιού.

Μέσα σε 3,5 μέρες είδαμε πολλά. Αν καθόμασταν περισσότερο θα το αφομοιώναμε περισσότερο αλλά ο χρόνος δεν είναι άπλετος. Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι αξίζει να την επισκεφθείς και δύσκολα θα βρεις κάτι που θα σου φανεί ενοχλητικό. Ίσως από το φαγητό τους δεν ξετρελάθηκα αλλά ήταν αξιοπρεπές. Ίσως οι δρόμοι τους ήταν τόσο προχωρημένοι που ακολουθώντας τυφλά το GPS να χαθήκαμε μερικές φορές αλλά δεν φταίνε αυτοί. 

Η Βαλέτα σε κερδίζει με το που περνάς την πύλη. Επιβλητικά κτήρια, μεταφέρεσαι σε άλλη εποχή. Ο ναός του Αγίου Ιωάννη σαν έργο τέχνης εσωτερικά. Η θέα από τα φρούρια σαν τις καρτ ποστάλ (υπάρχουν ακόμα). Από την απέναντι όχθη το Birgu πιο γραφικό, μαζεμένο, με πανέμορφα στενά. Αξίζει η βόλτα παραλιακά ως την Cospicua. 

Η Μεδίνα ότι πιο κοντά σε βαρύ μεσαίωνα με τα πέτρινα κτίσματα της, τα πλακόστρωτα στενά και τους καλοδιατηρημένους ναούς. Δεν αφήσαμε δρομάκι να μην περπατήσουμε.

Το χωριό του Ποπάυ το είδαμε και το φωτογραφίσαμε από κάποια απόσταση. Ομορφούλικο, είναι για μια στάση.

Το "ψαροχώρι" Marsaxlokk έχει ένα λιμανάκι με τις μικρές χαρακτηριστικές βάρκες του να δίνουν χρώμα. Αν τρώγαμε ίσως να είχα καλύτερη γεύση.

To νησί Gozo έχει και αυτό τις ομορφιές του με την ακρόπολη του να ξεχωρίζει και να αφιερώνουμε πολύ χρόνο.

Πέρα από τα βασικά κάναμε πέρασμα και από μερικά μέρη όπως η Rabat, το Siggiewi, η Mosta, η Lija και η Xewkija (στο Gozo) για να δούμε καλύτερα τη Μάλτα. Και όλα τους είχαν μια ομορφιά και κάτι που τα ξεχώριζε. 

Επιλογές στην εστίαση πολλές, ο κόσμος ντόπιος αλλά και από το εξωτερικό. Η γλώσσα τους με αραβική προφορά και οι τιμές όπως και εδώ. Σε μια παραλία που κάναμε μπάνιο ήταν μια χαρά. Καθαρή χώρα που δίνει βάση στον τουρισμό της.

Φεύγοντας από τη Μάλτα σου μένει στο μάτι αυτό το χαρακτηριστικό χρώμα της πέτρας της. Ωραίος προορισμός...