The White Lotus

Μετά από πολύ καιρό κάθισα να δω μια σειρά και μπορω να πω ότι η συγκεκριμένη, ήταν καλή επιλογή. Τουλάχιστον κατά το ήμισυ.

Παρακολουθούμε τη διαμονή πλούσιων Αμερικανών σε πενταστερα ξενοδοχεία σε ωραίους προορισμούς. Αλλά το ενδιαφέρον είναι η κουλτούρα τους, η προσέγγιση τους στις καταστάσεις, ο αλλιώτικος τρόπος ζωής. Και πως αντιμετωπίζουν τον υπόλοιπο κόσμο. Με ωραία κινηματοφράφιση, δόσεις μαύρου χιούμορ βλέπεις πολλές οπτικές.

Αυτά για την πρώτη σεζόν. Γιατί η 2η είναι χωρίς νόημα, με σενάριο στο πόδι και επίπεδη όσο δεν πάει. Και έτσι θα φάει η μαρμάγκα την 3η σεζόν και δεν θα καθίσω να τη δω. 

Napoléon

Σε κλίμα Παρισιού και με την παρουσία του Ναπολέοντα να είναι αισθητή σε δρόμους, γέφυρες, ολόκληρες περιοχές, αποφάσισα να δω την εν λόγω βιογραφική σειρά.

Παραγωγή του 2002 με μεγάλα ονόματα του κινηματογράφου, εξιστορεί την πορεία αυτού του πολύ σημαντικού ανθρώπου. Ο οποίος πολεμούσε ασταμάτητα για σχεδόν 20 χρόνια και ανάγκασε όλες τις υπόλοιπες δυνάμεις να ενωθούν πολλές φορές εναντίον του για να τον νικήσουν. Πολλά σημεία σου προκαλούν εντύπωση αν και οι μεταβάσεις από την μια φάση της πορείας του στην άλλη δεν δίνονται πολύ ομαλά στη σειρά.

Μεγάλη παραγωγή και στην αναπαράσταση των μαχών, που καταδεικνύει ότι οι μάχες τότε ήταν σφαγές: το πεζικό να προελαύνει απέναντι από τα κανόνια! Και οι θύμησες από το Stratego που αθώα παίζαμε μικροί και από τα playmobil που παίζαμε ακόμα πιο μικροί να έρχονται σε αντιπαράθεση με τον πραγματικά σκληρό πόλεμο.

Narcos: Mexico

Στην πρώτη σεζόν είχε συγκεντρώσει τα φώτα. Στις τελευταίες μείναμε εμείς οι φαν των σειρών-"ντοκιμαντέρ" που τις παρακολουθήσαμε φανατικά. 

Μπορεί το Mexico να μην ήταν όσο καλό όσο στην Κολομβία αλλά το επίπεδο ήταν πάλι ψηλό. Και η τελευταία σεζόν έστω και με αρκετή δημιουργική φαντασία μας κράτησε ως την τελευταία σκηνή. Η αλήθεια είναι ότι δεν προβάλει τουριστικά το Μεξικό :Ρ, δείχνει όμως τον σκληρό κόσμο της βίας και των κεφαλών του ναρκεμπορίου. Οι χαρακτήρες πολύ προσεγμένοι και δυνατοί.

The Serpent

Εντυπωσιάστηκα διαβάζοντας ένα άρθρο για την ιστορία που πραγματευεται η σειρά και έτσι τη βρήκα και κατάφερα να τη δω. Μέσα σε μια σεζόν (οκτώ επεισόδια) ξετυλίγεται η πραγματική ιστορία ενός ανθρώπου που κατάφερε να εξαπατήσει, να σκοτώσει κατ επανάληψη και να ξεφύγει. Δε μιλάμε για το κλασικό "βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα" αλλά μια δραματοποιημένη σειρά στα όρια του ντοκιμαντέρ. 

Ίσως δύο πράγματα σου μένουν όταν τελειώνει: πόσο διαφορετικά λειτουργούσε το μυαλό του εγκληματία και πόσο σπουδαίο ρόλο έπαιξε ο Ολλανδός διπλωμάτης στο να καταδικαστεί και να μην ξεφύγει. 

Ολίγη από σειρές

Δύσκολα να δούμε σειρά μαζί και μόνος βλέπω στο κινητό. Η μυωπία θα πάει στο 8 μου φαίνεται :@

• Queens Gambit
  Πολύ φασαρία για αυτή τη σειρά. "Η καλύτερη", "Μη τη χάσετε" κλπ. Καλοφτιαγμένη σκασκιστική περιπέτεια (what?) με την πρωταγωνίστρια να είναι η Βασίλισσα και εκτός ταμπλώ. Βλεπόταν ευχάριστα.
• Barbarians
  Ταινία με σπαθιά άρα θα γράψουν ότι είναι το νεό GoT #not. Σε μια περιγραφή ο τύπος που γράφει μας λέει ότι διαδραματίζεται τον 9ο αιώνα και είναι η απαρχή "για την παρακμή, τη διάσπαση και το τέλος πρώτα της Δυτικής και εν συνεχεία όλης της Αυτοκρατορίας." Διαδραματίζεται το έτος 9 μΧ και απλά ΚΑΜΙΑ σχέση. Τέλος πάντων. Καλή παραγωγή, σε κρατάει και με τη μάχη στο τελευταίο επεισόδιο ξεφεύγει από την κλασσική αναπαράσταση και πηγαίνει σε άλλο επίπεδο. Αλλά παρόλαυτα, δεν ήταν κάτι ξεχωριστό.
  
• Rise of Empires: Ottoman
  Στην παραγωγή πολλοί Τούρκοι και βρώμα η δουλειά. "Ο ανερχόμενος και ταλαντούχος Μωάμεθ τα καταφέρνει παρά τις αναποδιές και κάνει το όνειρο πραγματικότητα". Ευτυχώς η σειρά δεν είναι προπαγανδιστική και τραγική αλλά σίγουρα θα τη θέλαμε πιο αντικειμενική παρά τις σφήνες με κάποιους ιστορικούς. Βρήκα πολύ σημαντικό που σε mainstream μέσο απεικονίζεται η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (Ρωμανία) και ελπίζω στο μέλλον να βρουν πόσες ιστορίες μπορούν να αντλήσουν από αυτήν.
• Russian Doll
  Μια νεοϋορκέζα πεθαίνει, αναστένεται στο ίδιο μέρος και ξαναπεθαίνει. Περίεργη φάση, μεγάλη μούρη η ιταλοαμερικάνα και γεμίζουν τα επεισόδια. Κάπου λόγω νύστας το έχασα αλλά δεν το μετάνιωσα που το είδαμε.
• Unorthodox
  Ακούσαμε πολλά καλά. Ξεκίνησε δυναμικά αλλά τελείωσε λίγο ψόφια. Για ταινία στο φεστιβάλ θα ήταν τέλεια. Για σειρά το τράβηξαν αλλά αποτύπωσε τι συμβαίνει στην καρδιά της μητρόπολης του δυτικού πολιτισμού. Αναπάντεχο.

Docs

Μέρες καραντίνας και όχι ότι έχω άπλετο χρόνο αλλά το χρόνο να σκεφτώ να προσθέσω κάτι στην καθημερινότητα μου. Έτσι μέσα στη μέρα θα δω στην οθόνη του κινητού κάποια παραγωγή: ταινία ή ντοκιμαντέρ. Εδώ θα αναφερθώ στα τελευταία.

• Wild Wild Country
  Αρχές δεκαετίας του 80 και ένας Ινδός γκουρού αποφασίζει να μετακομίσει στο Ohio. Εκατοντάδες οπαδοί του θα τον ακολουθήσουν κι όλα αυτά υπό την ηγεσία μιας γυναίκας. Ο Bhagwan Shri Rajneesh (γνωστός σήμερα ως Osho) ήταν ένας υλιστής γκουρού και η πόλη που έχτισε βρήκε σφοδρή αντίδραση από τους εκεί κατοίκους. Δυσκολεύεσαι να πιστέψεις την αφοσίωση των ακόλουθων του και τη λειτουργία της επιχείρησης του.

• Tiger King
  Αν ήταν σειρά θα το κοιτούσα λίγο αδιάφορα όπως όταν βλέπεις υπερβολικές εκρήξεις και πιστολίδια σε χαζοταινίες. Μόνο που είναι αληθινά γεγονότα. Psycho καταστάσεις, Αμερικάνοι σχεδόν βλαμμένοι και όλα με φόντο τις τίγρεις. Παίρνεις μαθήματα για το τι να περιμένεις από άτομα που έχεις ή θα συναντήσεις. 

• Tell Me Who I Am
  Μέτα από ένα ατύχημα ένας δίδυμος αδερφός παθαίνει ολική αμνησία και ο άλλος δίδυμος αναλαμβάνει να τον επανεισάγει στον κόσμο. Θα χρειαστεί να περάσουν 20 χρόνια για να του αποκαλύψει τις λεπτομέρειες για τη πιο μαύρη κηλίδα του παρελθόντος.

Narcos

(Νόμιζα είχα κάνει ανάρτηση για αυτή τη σειρά.) Θυμάμαι είχα φάει σκάλωμα από το πρώτο επεισόδιο. Το γεγονός ότι αυτά που περιγράφει (αν εξαιρέσεις τις σάλτσες) έγιναν στην πραγματικότητα, σε αφήνει μαλάκα μέχρι το τελευταίο επεισόδιο που έχεις παρακολουθήσει. Μόλις φτάσαμε στο τέλος της τρίτης σεζόν και προσωπικά δεν περιμένω να ξεκινήσω την επόμενη.
Ο Escobar έγινε διασημότητα μέσα από αυτή σειρά, με την πρώτη σεζόν να λάμπει. Είχα ενδοιασμούς για την τρίτη σεζόν που δεν είχε Escobar αλλά πραγματικά ήταν γαμάτη. Μια ολόκληρη χώρα που εξουσιαζόταν από το καρτέλ. Η διαφθορά μέσα σε όλα αλλά στο τέλος κάτι ξήλωσαν. Άντε και στα δικά μας.

Casa de Papel

Μεγάλος ντόρος για τη συγκεκριμένη σειρά. Ψάχνουμε να βρούμε καμιά της προκοπής και είμαστε από τους λίγους που συνεχίζουν το Homeland (αξίζει). Έτσι είδαμε την ισπανική αυτή παραγωγή.
Ως γνωστόν πρόκειται για μια ομάδα ληστών που καταλαμβάνει το Νομισματοκοπείο κρατώντας ομήρους και ξεκινώντας να κόβει χρήμα. Μέσα στα 15 επεισόδια της πρώτης σεζόν (λένε θα χει και δεύτερη) παρακολουθούμαι τα γεγονότα με βάση τους ληστές, άντε και την επιθεωρήτρια από την άλλη πλευρά. Αποτέλεσμα να τους συμπαθήσεις και να θες να κάνουν τη μεγάλη μπάζα. Καλογυρισμένο σε κρατάει και θες να δεις τη συνέχεια.
Από την άλλη έχει άκυρες στιγμές καθώς και πινελιές σαπουνόπερας. Δεν καταστρέφουν το σύνολο αλλά του στερούν τη δυνατότητα να είναι μια από τις καλύτερες σειρές των τελευταίων χρόνων. Αντισυστημικό μήνυμα δεν περνάει, όπως είχε αναφερθεί, ενώ και κάποιοι χαρακτήρες είναι προς το κόμικ.
Όβεραλ, που λένε και στο χωριό μου, είναι καλή επιλογή για να σαι μέσα στα πράγματα χωρίς να χάσεις κομμάτι από τη ζωή σου.

ΥΓ. Κολλητικό το Bella Ciao

Fargo

Ακόμα μια σειρά από τις πολλές που είδα από τότε που κορόιδευα όσους βλέπουν αμερικάνικες σειρές. Ο λόγος για το Fargo που βασίζεται στο σκηνικό και στη ματιά των αγαπημένων αδερφών Κοέν.
Εξαιρετικές ερμηνείες, κακομοίρηδες που γίνονται η αιτία του κακού, αγελαδίσια βλέμματα στην παγωμένη αμερικάνικη επαρχία και πολύ αίμα. Αν είστε φαν των A Serious Man, Burn After Reading, No Country for Old Men, The Big Lebowski και φυσικά της ομώνυμης ταινίας, θα ναι σα να έχετε τη δυνατότητα να βλέπετε ακατάπαυστα τη συνέχεια τους.

Mr Robot και Vinyl

Ένα καλοκαίρι, δυο σειρές. 

Με καλές συστάσεις είδαμε την πρώτη σεζόν και αφού μας άρεσε θα συνεχίσουμε και στη δεύτερη. Μέσα από τα μάτια του αντικοινωνικού χάκερ αντιλαμβανόμαστε τις αθέατες πλευρές τη σημερινής ψηφιακής κοινωνίας. Σε κρατάει και δε σε αφήνει ο Mr Robot.

Θέλγητρο το rock της δεκαετίας του 70 και οι μπάντες που σχετίζονται με τη δισκογραφική του Ρίτσι Φινέστρα. Το γνωστό τρίπτυχο sex, drugs and rock n roll μένει κατά κύριο λόγω στο σνιφάρισμα κόκας με συνέπεια το Vinyl να μην πάει κάπου και σπάνια να ροκάρει. Τελείωσε άδοξα αλλά ίσως κάποιοι πρωταγωνιστές να συνεχίσουν. 

The Last Kingdom

Το ανέφεραν ως αντίστοιχο του Game of Thrones: καμία σχέση. Περισσότερο με το Vikings έχει να κάνει καθώς διαδραματίζεται στην Αγγλία τον 9ο αιώνα με τους Σάξονες να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τους Βίκινγκ (Δανούς τους λένε). Αυτή τη φορά η οπτική είναι από την άλλη πλευρά και έτσι το ενδιαφέρον αυξάνεται.
Βασίζεται σε σειρά βιβλίων φαντασίας και ακολουθεί τον Ούντρεντ, Σάξονα που ανατράφηκε από Βίκινγκ. Που βρίσκεται στο περιβάλλον του (υπαρκτού) βασιλιά Άλφρεντ. Έτσι πέρα από τις fiction γραμμές υπάρχει ιστορική βάση, η οποία αποτυπώνεται με ακρίβεια στα ρούχα, τα κάστρα, τα μεγέθη της εποχής. Και οποία δίνεται με ακρίβεια στην μάχη του τελευταίου επεισοδίου, όπου ακολουθούνται τακτικές της εποχής.

Andrew Marr 's History of the World: Into the Light

Το να χωρέσεις την ιστορία του κόσμου μέσα σε 8 επεισόδια, είναι σα να βάλεις έναν ελέφαντα σε μια κονσέρβα. Το να προσεγγίσεις την πορεία του ανθρώπου και να τη δώσεις σε ένα κοινό που θυμάται μόνο ότι του είπαν στο σχολείο, είναι άλλη υπόθεση.
Πέτυχα τη συγκεκριμένη σειρά ένα βράδυ στην τηλεόραση και έψαξα να βρω το επεισόδιο για το μεσαίωνα. Και μου έκανε τόσο θετική εντύπωση ο τρόπος που παρουσίασε τους πολιτισμούς της εποχής που ξεφεύγει από τη στυγνή παρουσίαση και περνάει στη λογική σύνδεση. Πρέπει να είναι η μόνη φορά που εκπομπή δεν μιλάει για τον Καρλομάγνο και τις σταυροφορίες, δηλαδή τα πράγματα από την πλευρά της δύσης αλλά που αναφέρεται στους σημαντικούς πολιτισμούς όπως τον ισλαμικό, τον βυζαντινό και το ρόλο των μογγολικών επιδρομών στη ροή της ιστορίας.
Οι ιστοριοδίφες ας ψάξουν τη σειρά σε torrent και δε θα ναι λες και ακούνε τα ίδια και τα ίδια.

Vikings

Οι Βίκινγκς είναι ένας πολεμικός λαός γνωστός από τα παιδικά μας χρόνια: ακόμα θυμάμαι το Κάστρα και Πολιορκητές με τα στρατιωτάκια Βίκινγκ. Έτσι η παραγωγή του History Channel, το οποίο συνήθως εκλαϊκεύει τα ιστορικά θέματα που ασχολείται, σε συνδυασμό με την παραπάνω αίσθηση με έκαναν να μην τρέξω να τη δω όταν βγήκε. Και όλα αυτά παρόλο που είμαι φαν της μεσαιωνικής ιστορίας και η αισθητική της σειράς ταιριάζει με το αγαπημένο Game of Thrones.
Στο γύρισμα του 8ου αιώνα μΧ οι σκανδιναβικές φυλές με την καθοδήγηση του Ράγκναρ Λόθμπροκ εκδράμουν για πρώτη φορά στη Βρετανία. Και έτσι ξεκινάει ένα σημαντικό κομμάτι της ευρωπαϊκής ιστορίας. Με ισορροπία ανάμεσα στην πλοκή που θα την κάνει να έχει τηλεθέαση και στις αναφορές στην παράδοση και τη μυθολογία των Βίκινγκς, η σειρά καταφέρνει να σε κάνει να ασχοληθείς με εκείνο τον κόσμο. Αν δεν το είχαν καταφέρει οι εκατοντάδες αναφορές σε metal τραγούδια (θα πρεπε), τουλάχιστον τώρα θα ξαναγυρίσεις σε αυτά και θα καταλάβεις πολλά πράγματα για το σημάδι που άφησαν στη διαμόρφωση του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.

True Detective

Άκουσα καλά λόγια από όσους την είδαν και ήθελα μια αντρική σειρά καθώς θα έκανα γυμναστική στο σπίτι. Σκέφτηκα να βάλω και Manowar ταυτόχρονα άλλα θα ράγιζαν τα πατώματα από την πολύ τεστοστερόνη.
Και ας μιλήσουμε για τη σειρά η οποία έχει να κάνει με δυο αστυνομικούς στον αμερικάνικο νότο που δεν αφήνουν μια υπόθεση δολοφονίας έτσι. Και ενώ δεν πρωτοτυπεί από πλευράς υπόθεσης όλοι οι άλλοι παράγοντες την απογειώνουν. Ο McConaughey είναι φοβερός, η σκηνοθεσία και το στήσιμο αριστοτεχνικά. Αν μπεις στο κλίμα, θα σου φανεί τόσο ρεαλιστικό όσο είναι μακριά η Λουιζιάνα.

How I Met Your Mother

 

Sitcom εννέα σεζόν που όταν το ξεκινήσαμε βλέπαμε 2-3 επεισόδια τη μέρα! Ήθελε λίγο χρόνο να μπεις στην παρέα των πέντε φίλων και μετά πραγματικά ήταν απόλαυση. Έξυπνο το concept, μόνο που οι τελευταίες χρονιές δεν ήταν αντίστοιχες με τις πρώτες και έτσι φέτος ήταν η καταληκτική.
Όμορφο ταξίδι που θα θελες να το πετύχαινες και στην τηλεόραση, για να νοιώσεις όπως όταν χαζεύεις παλιές σου φωτογραφίες με τις παρέες σου. Farewell my friends

Homeland

Όσοι το είχαν δει, είχαν κολλήσει. Εμένα πάλι μου έβγαζε πολύ Αμερική και δεν με τραβούσε. Και ο Alpha που έδειξε τον πρώτο κύκλο, την ώρα που το έδειχνε και μέσα στις διαφημίσεις χανόταν.
Σπίτι έχω ελεύθερο χρόνο και από το να έχω την τηλεόραση να παίζει ό,τι να ναι, είπα να το ξεκινήσω.
Στο διά ταύτα μιλάμε για μία από τις καλύτερες σειρές που έχουν βγει, με φοβερή πλοκή, ανατροπές, πρωταγωνιστές που σε κερδίζουν. Οι σκηνές στη Μέση Ανατολή είναι τόσο αληθινές και σε συνδυασμό με το τι συμβαίνει, είναι λες και παρακολουθείς μια πραγματική κατάσταση.

ΥΓ Επειδή έβλεπα πολλά επεισόδια κάθε βδομάδα, δε μπορώ να πω ότι μου φάνηκε να υστερεί κάποιος από τους τρεις κύκλους.

Hannibal

Η σειρά παρουσιάζει κατά κάποιο τρόπο την ιστορία του δόκτορα Hannibal Lecter πριν φτάσουμε στα όσα εξιστορεί η θρυλική ταινία του 1991.  Ατμόσφαιρα θρίλερ, σκοτεινοί χαρακτήρες και με τον Δανό Mads Mikkelsen ως Hannibal να είναι και ο λόγος που αποφάσισα να δω την πρώτη σεζόν. Σε παγώνει με την σατανική και διεστραμμένη ιδιοφυΐα του ενώ η ερμηνεία του αποτελεί άξια συνέχεια εκείνης του Hopkins.
Σε κάθε επεισόδιο παρουσιάζονται μια σειρά από φόνους που ενώ έχουν να κάνουν με διάφορους δολοφόνους, το στίγμα του Hannibal είναι έκδηλο. Καθόλη τη διάρκεια παρίσταται διακριτικά και ασχολείται με την κουζίνα του. Πάντα ατσαλάκωτος. Και ενώ υπάρχει μια δομή που εξελίσσεται σε όλη τη σεζόν, προσωπικά η splatter αισθητική με χάλασε λίγο. Με μέτρο ρε παιδιά. Όπως και ότι ενώ μια ολόκληρη ομάδα που ψυρίζει το παραμικρό είναι στο κατόπιν, ο Hannibal είναι πιο αλάνθαστος και από τον Θεό: μέχρι και την τρίχα σκουπίζει μετά από ένα μακελειό.
Τέλη Φλεβάρη ξεκινάει η δεύτερη σεζόν. Θα το συνεχίσω αλλά σε πιο "χαλαρούς" ρυθμούς γιατί δε μπορώ τη μπριζόλα με αίμα!

Spartacus fall

Τελείωσε και η συγκεκριμένη σειρά. Είχα αναφερθεί και στο παρελθόν αλλά από τότε είδα το prequel Gods of the Arena και την τρίτη και τελευταία σεζόν.
Για να είμαι ειλικρινής η πρώτη σεζόν ήταν αυτή που άξιζε πιο πολύ. Η προσέγγιση του θέματος γινόταν αρκετά επιφανειακά και χωρίς να εμβαθύνει στους χαρακτήρες. Αμερικάνικη οπτική αλλά βλεπόταν. Και το splatter όσο και το γυμνό από ένα σημείο και μετά δεν σου έκαναν καμιά αίσθηση.
Πέρα από αυτά, το αντικείμενο - η πραγματική ιστορία ήταν αυτή που σε κρατούσε. Άνθρωποι που έγραψαν ιστορία πολεμώντας για αυτό που θωρούμε δεδομένο: να ορίζουν τον εαυτό τους. Όσο υπάρχουμε θα υπάρχει η καταπίεση. Το θέμα είναι τι κάνουμε.

House of Cards

Μια σειρά 13 επεισοδίων που βγήκαν σε μία μέρα. Πρωτοποριακό. Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.
Η σειρά έχει να κάνει με τις μηχανορραφίες ενός πολιτικού που υποδύεται ο Kevin Spacey. Αλλά δε μιλάμε για απλά πράγματα και αναμενόμενες καταστάσεις. Όσο προχωράνε τα επεισόδια τόσο μισείς το καθίκι πρωταγωνιστή αλλά δεν λες να ξεκολλήσεις για να δεις τι θα κάνει παρακάτω. Έχει χτίσει το υπόβαθρο για τις κινήσεις του με πρώτο βοηθό τη γυναίκα του. Ποιος να τον σταματήσει...
Φανταστείτε το σαν το GOT της πρώτης σεζόν χωρίς σπαθιά και γυμνά. Ή σαν δωρεάν σεμινάριο για να ασχοληθείτε με τα κοινά :@

Seven Ages of Rock

Με τα ντοκιμαντέρ γενικά δεν τρελαίνομαι. Ειδικά εκείνα τα nerdικα που παρακολουθεί μανιωδώς ο γνωστός-άγνωστος. Αυτά που έχουν να κάνουν με το metal πρέπει να πω ότι μου προξενούν περισσότερο το ενδιαφέρον (αν και πλέον με όσα έχω δει, επαναλαμβάνονται).
Το συγκεκριμένο, που έχει πιο ευρύ αντικείμενο, προβλήθηκε το 2007. Το πως ξεκίνησε ή πως πάει η συγκεκριμένη μουσική σηκώνει κουβέντα. Το σίγουρο πάλι είναι ότι μέσα σε εφτά επεισόδια δεν μπορείς να καλύψεις το αντικείμενο. Για τηλεοπτικό προϊόν στέκεται καλά, ενώ η επιλογή του να εστιάζει σε ορισμένες μεγάλες μπάντες σε κάθε επεισόδιο, κρίνεται ορθή γιατί αλλιώς θα χανόταν η μπάλα.
Προσωπικά μ' άρεσαν πιο πολύ τα επεισόδια που είχαν να κάνουν με κομμάτια της rock που δεν είχα πολυασχοληθεί. Πρώτο και καλύτερο το art rock που με έκανε να αντιληφθώ τα γούστα μιας μερίδας ακροατών. Η σημασία του punk ανεξάρτητα αν σου λέει κάτι, προβάλλεται και γίνεται αδιαμφισβήτητη. Και όσον αφορά το Indie παγιώνεται η άποψη ότι πρόκειται για νερόβραστο και ανούσιο, αντάξιο της αγγλικής κουζίνας  :O 
Διαλέξτε κάποιο ιδίωμα που να σας τραβάει την προσοχή και δοκιμάστε. We rock!